Ευρώπη των λαών ή των τραπεζών;
Δυστυχώς η ΕΕ, δεν κτίστηκε από την αρχή πάνω στην αλληλεγγύη και στην δημοκρατική συνύπαρξη των λαών. Ξεκίνησε σαν οικονομική κοινότητα, στη συνέχεια απέκτησε κάποια υποτίθεται δημοκρατικά όργανα, όπως το ευρωκοινοβούλιο και κάποια άλλα, τα οποία στην πραγματικότητα είναι όργανα ανούσια, αφού η πολιτική της ΕΕ καθορίζεται από τις εθνικές κυβερνήσεις και μάλιστα τις πιο ισχυρές από αυτές.
Ακολούθως η ΕΕ αποφάσισε να θεσπίσει κοινό νόμισμα, χωρίς....
να υπάρχουν τέσσερις βασικές προϋποθέσεις, οι οποίες θα οδηγούσαν στην ουσία σε μια ομοσπονδοποίηση της ΕΕ: 1) κοινά υπερεθνικά, αλλά πλήρως και από όλους τους λαούς, δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα, 2) κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική, 3) κοινή δεσμευτική δημοσιονομική πολιτική και 4) κεντρική κυβέρνηση, δημοκρατικά εκλεγμένη, από όλους τους ευρωπαίους, η οποία και θα μπορούσε να αναδιανείμει στα ελλειμματικά ομόσπονδα κράτη, τα σχηματιζόμενα πλεονάσματα.Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε. Στην πραγματικότητα έγινε μια Ευρώπη των τραπεζών, όπου τα οικονομικά ισχυρότερα κράτη, δημιουργούν μέσω του δεσμευτικού ΕΥΡΩ πλεονάσματα σε βάρος των οικονομικά αδύνατων κρατών, τα οποία πλεονάσματα, ουδόλως θέλουν να αναδιανείμουν, ούτε επιπλέον ενδιαφέρονται κάν για την αμυντική τους προστασία των αδύνατων κρατών, όπως συμβαίνει με τη χώρα μας.
Αυτή την Ευρώπη των τραπεζών και της εκμετάλλευσης και όχι των πολιτών, ουδόλως μας ενδιαφέρει, ούτε την θέλουμε. Θα ξαναγυρίσουμε πίσω στα εθνικά μας κράτη και θα ξεκινήσουμε (όσοι θέλουν) από την αρχή πάνω σε άλλη βάση.





STEVENIKO