[ ]
Πρόσφατες Αναρτήσεις
By STEVENIKO | Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011 | Posted in | With 0 comments
Η Γενιά της Μεταπολίτευσης.
Πριν τριάντα επτά (37) χρόνια παρέλαβε τη Χώρα,μετά από μία
7χρονη στρατιωτική δικτατορία, που ευλογήθηκε και στηρίχτηκε
από "συμμάχους" και "εταίρους".
Στόχοι αυτής της Γενιάς ήταν να οδηγήσει την Ελλάδα στη Δημο-
κρατία, στην Ανεξαρτησία,την Εθνική Κυριαρχία και την Κοινω-
νική Δικαιοσύνη.
Πριν δύο μέρες, την παρέδωσε στην πλήρη Εξάρτηση.
Σε διαρκή διεθνή οικονομικό και πολιτικό Ελεγχο.
Σε μία νέα Κατοχή.
Οι Στόχοι,τα Οράματα,οι Ελπίδες,οι Αλλαγές υπέρ του Λαού...
ανεστάλησαν "''προσωρινά". Με μερικές απλές υπογραφές.
Ο Λαός ξανά στο γύψο.
Χωρίς τάνκς, αλλά με ΜΑΤ.
Χωρίς συνταγματάρχες-"πατριώτες",αλλά με νεοφιλελεύθερους,
υπάκουους "πατριώτες".


Η Γενιά της Μεταπολίτευσης γέννησε και συντήρησε ένα νέο
πολιτικό Σύστημα. Τον Δικομματισμό.
Τον εξέθρεψε,τον όπλισε,τον προστάτεψε.
Τον διέχυσε στην Κοινωνία. Στα Συνδικάτα. Στην Αυτοδιοίκηση.
Στα σχολειά και τα νοσοκομεία. Στην οικογένεια.
Θεσμοθέτησε πλαίσιο Ατιμωρησίας για τα παιδιά της.
Για τα φιλόδοξα και μακρυχέρικα παιδιά της.
Συστηματοποίησε την πολιτική Απάτη και το Ψέμα.
Για τα εξουσιομανή και ανήθικα παιδιά της.
Καθιέρωσε κανάλια "επαφών" και "συνεργασίας" ανάμεσα στην
Πολιτική και τους "φίλους επιχειρηματίες-πατριώτες".
Για τα διαπλεκόμενα και αναξιοπαθούντα παιδιά της.
Για τα χρεωκοπημένα κομματικά ταμεία.
Ακύρωσε,αφού εξευτέλισε,τα θετικά-σημαντικά βήματα που
έγιναν,κυρίως,μετά το 1981.
Κυβέρνησε με αλλαζονεία και ιδιοτέλεια.
Κατά το προσωπικό και δι-κομματικό συμφέρον.
Υποβάθμισε δημοκρατικούς και κοινοβουλευτικούς Θεσμούς.
Τους χρησιμοποίησε "δι΄ίδιον όφελος".


Η Γενιά της Μεταπολίτευσης ανεβοκατέβηκε σε διάφορους πολι-
τικούς-ιδεολογικούς σταθμούς.
Την "Δημοκρατία" του πρώτου Φυγά Καραμανλή...
Τον "Σοσιαλισμό" του Ανδρέα Παπανδρέου...
Τον "Εκσυγχρονισμό" του Σημίτη...
Την "Επανίδρυση του κράτους" του δεύτερου Φυγά Καραμανλή...
Και τους τέσσερις σταθμούς τους υποστήριξε με πάθος, τυφλή
υπακοή, πρασινογάλαζο φανατισμό και αμέτρητο πατριωτισμό.



Η Γενιά της Μεταπολίτευσης έχει (είχε) πολλά παιδιά.
Με Αρχές, Ιδεολογία,Αγώνες.
Εντιμότητα,Λεβεντιά,Πίστη,Θέληση.
Πολλά...Επώνυμα και Ανώνυμα Παιδιά.
Μια απλή επισκόπηση όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων
επιβεβαιώνει το κατάλογο των...Επωνύμων.


Αυτή η Γενιά των Επώνυμων...
η Γενιά της Ντροπής δεν με αφορά...
Την φ τ ύ ν ω...


Ο Πάρις και ο Σάκης απ΄τη Θεσ/νίκη. Ο Στέργιος.
Ο Αποστόλης απ΄την Καισαριανή.
Ο Μιχάλης απ΄τη Ρόδο.
Ο Γιάννης απ΄τη Λαμία.
Η Νίτσα απ΄την Ηλεία.
Είναι κάποιοι από τους χιλιάδες Ανώνυμους της Γενιάς που
με αφορά...
...της Γενιάς της Τιμής.
Τους σέβομαι...τους αγκαλιάζω και τους Φιλώ.-


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Η Ουρουγουάη νίκησε με 3-0 την Παραγουάη στον τελικό του Copa América 2011 και κατέκτησε το 15ο τρόπαιο στην ιστορία της. Ένα γκολ ο Λουΐς Σουάρες, δύο ο Ντιέγκο Φορλάν (videos) Η νέα βασίλισσα του νοτιοαμερικανικού ποδοσφαίρου είναι η Ουρουγουάη, καθώς κατέκτησε το Copa América 2011, νικώντας με 3-0 την Παραγουάη στον τελικό του "Monumental" στο Μπουένος Άιρες.

Ο Λουΐς Σουάρες στο 12' και ο Ντιέγκο Φορλάν στο 42' και το 90' πέτυχαν τα γκολ για την "σελέστε", η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 15η φορά και πρώτη μετά το 1995.


Μάλιστα πέρασε μόνη πρώτη στην κορυφή των κατακτήσεων, αφήνοντας δεύτερη με 14 την Αργεντινή, ενώ η Βραζιλία είναι 3η με 8 (είχε κατακτήσει τις δύο τελευταίες διοργανώσεις).

Η Ουρουγουάη είναι η καλύτερη ομάδα της Νοτίου Αμερικής τα δύο τελευταία χρόνια και το απέδειξε, καθώς μετά την 4άδα στο Μουντιάλ, κατέκτησε με άνεση το Copa América 2011.

Ο Περουβιανός, Χοσέ Πάολο Γκερέρο, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 5 γκολ, ενώ ο Λουΐς Σουάρες με αυτό στον τελικό τερμάτισε 2ος με 4 τέρματα, ενώ 3 πέτυχε ο Σέρχιο Αγκουέρο.

Ο Σουάρες βραβεύτηκε ως κορυφαίος του τουρνουά, καλύτερος νέος παίκτης ο Κοάτες (παρτενέρ του Λουγκάνο στο κέντρο της άμυνας της Ουρουγουάης) και καλύτερος τερματοφύλακας ο Χούστο Βιγιάρ (Παραγουάη).

Οι κατακτήσεις

Ουρουγουάη 15 (1916, 1917, 1920, 1923, 1924, 1926, 1935, 1942, 1956, 1959, 1967, 1983, 1987, 1995, 2011)

Αργεντινή 14 (1921, 1925, 1927, 1929, 1937, 1941, 1945, 1946, 1947, 1955, 1957, 1959, 1991, 1993)

Βραζιλία 8 (1919, 1922, 1949, 1989, 1997, 1999, 2004, 2007)

Παραγουάη 2 (1953, 1979)

Περού 2 (1939, 1975)

Κολομβία 1 (2001)

Βολιβία 1 (1963)

Ουρουγουάη - Παραγουάη 3-0

Σκόρερς: 12' Λουΐς Σουάρες, 42' και 90' Φορλάν

Γήπεδο: "Monumental", Μπουένος Άιρες

Διαιτητής: Σάλβιο Φαγκούντες (Βραζιλία)

Ο τελικός ξεκίνησε με τον τερματοφύλακα της Παραγουάης να σώζει δύο φορές την ομάδα του. Στο 2' με το σώμα στο κοντινό πλασέ του Λουΐς Σουάρες και στο 3' στην κοντινή κεφαλιά του Λουγκάνο από εκτέλεση κόρνερ του Φορλάν.

Στην συνέχεια αυτήν της φάσης σταμάτησε την μπάλα με το χέρι ο Νέστορ Ορτιγκόσα μετά από την νέα κεφαλιά του Κοάτες, αλλά ο διαιτητής έκρινε πως δεν υπήρχε πρόθεση για να δώσει πέναλτι.

Ο Λουΐς Σουάρες άνοιξε το σκορ για την Ουρουγουάη στο 12', με το 4ο γκολ του στην διοργάνωση.

Ο άσος της Λίβερπουλ απέφυγε δεξιά στην περιοχή τον Νταρίο Βερόν με προσποίηση, σούταρε με το αριστερό και αφού η μπάλα κόντραρε και λίγο στον Βερόν, κατέληξε στα δίχτυα του Βιγιάρ αφού χτύπησε και στο δοκάρι για το 1-0.

Η πρώτη ευκαιρία για την Παραγουάη ήρθε στο 15', με το άστοχο πλασέ του Νέλσον Αέδο Βαλντές από σέντρα του Ενρίκε Βέρα.

Ο Ντιέγκο Φορλάν, από την εξαιρετική προσπάθεια του Λουΐς Σουάρες από δεξιά, βγήκε τετ-α-τετ με τον Χούστο Βιγιάρ στο 32', αλλά ο τελευταίος απέκρουσε το πλασέ του.

Δεν αστόχησε όμως ο Φορλάν στο 42' και με το πρώτο του γκολ στην διοργάνωση έκανε το 2-0 για την Ουρουγουάη.

Ο Εχίδιο Αρέβαλο Ρίος έκλεψε την μπάλα από τον Νέστορ Ορτιγκόσα έξω από την περιοχή της Παραγουάης, έκανε αμέσως την πάσα στον Ντιέγκο Φορλάν και ο άσος της Ατλέτικο Μαδρίτης με αριστερό σουτ στην κίνηση έστειλε την μπάλα στην απέναντι γωνία (αριστερή) του Βιγιάρ.

Το δεύτερο ημίχρονο

Η πρώτη πραγματική ευκαιρία για τους Παραγουανούς ήρθε στο 54', με τον Νέλσον Αέδο Βαλντές να πιάνει βολέ από πάσα του Ορτιγκόσα, τον Μουσλέρα να αποκρούει και εν συνεχεία την μπάλα να χτυπά στο οριζόντιο δοκάρι του.

Ο Ουρουγουανός τερματοφύλακας της Γαλατάσαράι (τον πήρε από την Λάτσιο λίγες μέρες πριν), μπλόκαρε στο 62' μετά την προσπάθεια του Πίρις να σκοράρει από κοντά με "τακουνάκι".

Η ομάδα του Όσκαρ Ταμπάρες απλά διατηρούσε το 2-0 και την πρώτη της ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο την έκανε στο 74', όταν ο Σεμπαστιάν Εγκουρέν πλάσαρε από κοντά και απέκρουσε ο Χούστο Βιγιάρ.

Στο 3ο σουτ του Νέλσον Αέδο Βαλντές στο δεύτερο μέρος, ο Φερνάντο Μουσλέρα μπλόκαρε ξανά άνετα στο 83'.

Ο Ντιέγκο Φορλάν στο 90' με το δεύτερο γκολ του στον τελικό και την διοργάνωση διαμόρφωσε το τελικό 3-0. Ο Λουΐς Σουάρες έκανε την κεφαλιά πάσα και ο Φορλάν με πλασέ νίκησε τον Βιγιάρ στο τετ-α-τετ.

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: Μουσλέρα, Μάξι Περέιρα, Λουγκάνο, Κοάτες, Μαρτίν Κάσερες (89' Ντιέγκο Γκοντίν), Ντιέγκο Πέρες (70' Εγκουρέν), Εχίδιο Αρέβαλο Ρίος, Άλβαρο Γκονσάλες, Άλβαρο Περέιρα (64' Καβάνι), Λουΐς Σουάρες, Φορλάν.

ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ: Βιγιάρ, Πίρις, Πάουλο ντα Σίλβα, Νταρίο Βερόν, Μαρέκος, Βέρα (65' Ερνάν Πέρες), Ριβέρος, Βίκτορ Κάσερες (65' Εστιγκαρίμπια), Ορτιγκόσα, Σεμπάγιος (77' Μπάριος), Νέλσον Αέδο Βαλντές.


Ουρουγουάη - Παραγουάη 3-0 (goals)









πηγη
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Το Περού του Σέρχιο Μαρκαριάν νίκησε με 4-1 την Βενεζουέλα στον μικρό τελικό και κατέκτησε την 3η θέση στο Copa América 2011. Πρώτος σκόρερ ο Γκερέρο με χατ-τρικ (videos)


Την 3η θέση του Copa América 2011 κατέκτησε το Περού νικώντας με 4-1 την Βενεζουέλα στον μικρό τελικό.

Πρωταγωνιστής ήταν ο Χοσέ Πάολο Γκερέρο, καθώς πέτυχε χατ-τρικ, έφτασε τα 5 γκολ στην διοργάνωση και ανέβηκε στην κορυφή του πίνακα των σκόρερς.

Στην 2η θέση με 3 γκολ είναι ο Σέρχιο Αγκουέρο (Αργεντινή) και ο Λουΐς Σουάρες, ο οποίος είναι μόνος που μπορεί να τον απειλήσει, καθώς παίζει την Κυριακή στον τελικό της Ουρουγουάης με την Παραγουάη.

Περού - Βενεζουέλα 4-1

Σκόρερς: 42' Τσιρόκε, 64', 90' και 93' Γκερέρο / 78' Αράνγκο

Γήπεδο: "Ciudad de La Plata", Πλάτα

Διαιτητής: Βιλμάρ Ρολντάν (Κολομβία)

Το Περού άνοιξε το σκορ στο 42' με τον Βίλιαμ Τσιρόκε να πλασάρει σε κενό τέρμα, από την πάσα του Πάολο Γκερέρο.

Το δεύτερο γκολ για την ομάδα του Σέρχιο Μαρκαριάν ήρθε στο 64' με τους ίδιους πρωταγωνιστές αλλά σε αντίθετους ρόλους, καθώς σκόραρε ο Γκερέρο από πάσα του Τσιρόκε.

Από το 59' μάλιστα η Βενεζουέλα έπαιζε με 10 παίκτες λόγω αποβολής του Τομάς Ρινκόν για σκληρό φάουλ στον Κάρλος Λομπατόν, αλλά κατάφερε να μειώσει στο 78' με τον Αράνγκο.

Ο Γιοαντρί Ορόσκο έκανε εξαιρετική πάσα στον Χουάν Αράνγκο και αυτός με σουτ αριστερά μέσα από την περιοχή μείωσε σε 1-2, ενώ στο 82' ο Ροντόν έχασε σπουδαία ευκαιρία να ισοφαρίσει, αστοχώντας από κοντά.

Το τελικό 4-1 διαμόρφωσε ο Πάολο Γκερέρο με δύο γκολ στα τελευταία λεπτά. Συγκεκριμένα στο 90' με διαγώνιο σουτ μέσα από την περιοχή και στο 92' με πλασέ από την πάσα του Λουΐς Ανβίνκουλα.

ΠΕΡΟΥ: Ραούλ Φερνάντες, Ρεβορέδο, Αλμπέρτο Ροντρίγκες, Κριστιάν Ράμος, Κόρσο, Μπαλμπίν, Κρουσάδο (79' Αντβίνκουλα), Λομπατόν (61' Γκεβάρα), Γιοτούν, Τσιρόκε, Γκερέρο.

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ: Βέγκα, Ρομπέρτο Ροσάλες, Χοσέ Μανουέλ Ρέι, Βισκαρόντο, Σιτσέρο, Σέιχας (46' Λουσένα), Ρινκόν, Σέσαρ Γκονσάλες (68' Αράνγκο), Μαλντονάδο, Νικολάς Φεντόρ (62' Ροντόν).

Περού - Βενεζουέλα 4-1 (highlights)




Περού - Βενεζουέλα 4-1 (goals)











πηγη
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Η αϋπνία, δηλαδή, η αδυναμία ύπνου κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι ένα συνηθισμένο, πλέον στις μέρες μας, πρόβλημα που δεν οφείλεται πάντα στο άγχος, στον τρόπο ζωής ή στο "φορτωμένο" μυαλό.

Υπάρχουν 3 βασικά είδη αϋπνίας:

  • Παροδική αϋπνία,που είναι μια προσωρινή διαταραχή του ύπνου και διαρκεί μόλις μερικές νύχτες
  • Βραχυπρόθεσμη αϋπνία,που είναι μια προσωρινή δυσκολία στον ύπνο και διαρκεί μερικές εβδομάδες
  • Χρόνια αϋπνία, που είναι η έλλειψη ύπνου για μια μεγάλη χρονική περίοδο και μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία του ατόμου.

Σύμφωνα με τη δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη, ιατρό παθολόγο, «η αϋπνία είναι πάθηση που χαρακτηρίζεται από έλλειψη επαρκούς ύπνου. Εκδηλώνεται με δυσκολία στο να κοιμηθεί ο ασθενής, με συχνά νυχτερινά ξυπνήματα, με πολύ πρωινό ξύπνημα, ενώ συχνά εμφανίζει φαινόμενα ποιοτικώς ανεπαρκούς ύπνου παρότι μπορεί να κοιμηθεί για πολλές ώρες. Έτσι ο ασθενής εμφανίζει κατά τη διάρκεια της ημέρας υπνηλία ή κόπωση. Μάλιστα, σε περίπτωση που η αϋπνία συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως αύξηση των καρδιακών παλμών, πονοκέφαλο κλπ, ή όταν δεν είναι παροδική κατάσταση σε ένα οργανισμό, η ιατρική παρακολούθηση κρίνεται απαραίτητη ».

Τα αίτια που προκαλούν την αϋπνία είναι δύσκολο να εντοπισθούν. Τα νευροβιολογικά συστήματα που ρυθμίζουν την ομαλή λειτουργία του κύκλου ύπνου και την καλή ποιότητα του ύπνου, είναι σύνθετα και εξαιρετικά ευαίσθητα σε μία ποικιλία από παράγοντες, όπως ορμόνες, άγχος και οργανικές διαταραχές. «Η αϋπνία μπορεί λοιπόν να πυροδοτείται από μία περιστασιακή απορρύθμιση των συστημάτων αυτών για παράδειγμα στρες, ή από μία πιο μόνιμη απορρύθμιση, όπως από χρόνιο οργανικό νόσημα που δεν έχει εντοπιστεί ή δεν θεραπεύεται σωστά», αναφέρει ατο ΑΠΕ η κα. Μοσχοβάκη και προσθέτει ότι «το άγχος αποτελεί μία από τις αιτίες της αϋπνίας, αλλά συντελεί και στην επιδείνωση της αϋπνίας που προκαλείται από οποιοδήποτε άλλο αίτιο. Η ίδια η αϋπνία προκαλεί επίμονο στρες, με συνέπεια την πυροδότηση φαύλου κύκλου και καταθλιπτικών συμπτωμάτων».

Οργανικά νοσήματα που προκαλούν επίμονες αϋπνίες είναι τα εγκεφαλικά και τα καρδιακά νοσήματα, οι πεπτικές διαταραχές, οι αναπνευστικές νόσοι, οι ορμονικές διαταραχές (ιδιαίτερα κατά την εμμηνόπαυση) και τα νεφρικά και ηπατικά νοσήματα.

Επίσης, η αναστροφή των βιολογικών ρυθμών, όπως εργασία κατά την νύχτα, αλλά και η υπερβολική λήψη καφέ και αλκοόλ είναι συνήθεις παράγοντες που προκαλούν αϋπνία.

Tρόποι αντιμετώπισης:

1. Μη βασανίζετε τον εαυτό σας. Σε περίπτωση που δεν μπορείτε να κοιμηθείτε μετά από 15-20 λεπτά, αφότου ξαπλώσατε, είναι προτιμότερο να σηκωθείτε, να δείτε λίγη τηλεόραση ή να διαβάσετε ένα βιβλίο και μετά από λίγη ώρα να επιστρέψετε στο κρεβάτι σας.

2. Αποφύγετε τη μεσημεριανή σιέστα

3. Φροντίστε να εξασφαλίσετε σωστό περιβάλλον ύπνου στο δωμάτιο, χωρίς φως και θορύβους.

4. Βεβαιωθείτε ότι έχετε καλό στρώμα και αναπαυτικά μαξιλάρια.

5. Αποφύγετε την κατανάλωση καφέ, αλκοόλ και πλούσιων γευμάτων τουλάχιστον 2-3 ώρες πριν από τον ύπνο.

6.Φροντίστε να έχετε σταθερές ώρες που πηγαίνετε για ύπνο και που ξυπνάτε καθημερινά ακόμη και τα Σαββατοκύριακα.

7. Εντάξτε στην καθημερινότητά σας τεχνικές χαλάρωσης.

8 Συμβουλευτείτε το γιατρό σας, αν η αϋπνία επιμένει. Η βοήθεια από έναν ειδικό μπορεί να είναι απαραίτητη, ειδικά αν η αϋπνία συνεχίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα.




πηγη
By STEVENIKO | Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011 | Posted in | With 0 comments
Για να αισθανθούμε την ερωτική έλξη, να προσκολληθούμε στο έτερον ήμισυ, αλλά ακόμη και για να το... απατήσουμε, απαιτείται ένας συνδυασμός έκκρισης ορμονών και ενεργοποίησης νευροδιαβιβαστών


«Καλοκαίρι, με τη φέτα το καρπούζι στο ένα χέρι...» τραγούδησε προ ετών ο Διονύσης, και όλοι συμφωνήσαμε χαρωπά για το ποια είναι η πεμπτουσία του θέρους. Ωστόσο, πέρα από τους γλυκούς χυμούς του καρπουζιού, κάποιοι άλλοι χυμοί σίγουρα ωριμάζουν στο σώμα μας και μας κάνουν να αδημονούμε για την «καλοκαιρινή περιπέτεια». Μας το έλεγαν έμμεσα οι ρομαντικές κυρίες που μετρούσαν τα χρόνια τους ως «τόσων Μαΐων», μας το έλεγαν και οι ζορμπάδες γέροι που μέτραγαν τη ζωή με τα καλοκαίρια που γλέντησαν. Ομως οι επιστήμες τι έχουν να πουν για τους χυμούς αυτούς και ποια είναι η πλέον αρμόδια να μας εξηγήσει το θέμα;

Οι κυνικοί θα συμφωνήσουν σίγουρα με την ψήφο υπέρ της Οικονομίας του ρωμαίου κωμωδού Titus Plautus (254 - 184 π.Χ.): «Qui amans egens ingressus est princeps in amoris vias, superavit aerumnis suis aerumnas Herculi» - δηλαδή, «Οποιος ξανοίγεται στη λεωφόρο του έρωτα με άδειο πορτοφόλι, έχει να φέρει εις πέρας άθλους επαχθέστερους εκείνων του Ηρακλή». Αλλά, ευτυχώς για τους μονίμως εις οικονομικήν κρίσην ευρισκομένους Ελληνες, ο Ναπολέων Βοναπάρτης απεφάνθη διαφορετικά είκοσι αιώνες αργότερα: «Ο έρωτας είναι θέμα Χημείας και η ερωτική πράξη θέμα Φυσικής». Βεβαίως, ο ίδιος προτίμησε να εμβαθύνει στον πόλεμο, που συνδύαζε τις δύο σε ένα... μέχρι που η φιλειρηνική και πολυγαμική γενιά των χίπηδων - δύο αιώνες μετά - διακήρυξε το «Κάν' τε έρωτα, όχι πόλεμο», δίνοντας τη σκυτάλη στη Φυσική. Τα χρόνια όμως του καταναλωτισμού πέρασαν και, τώρα, στη μονογαμική γενιά που εξέθρεψαν το AIDS και η οικονομική κρίση, ο λόγος της Χημείας επί του θέματος γίνεται και πάλι κυρίαρχος. Και, μια και οι αποδείξεις που έχει μαζέψει η επιστήμη είναι σωρευτικές, ας συνοψίσουμε τα ως τώρα πορίσματά της.

Η φαρέτρα με τα «φαρμακωμένα βέλη»

Για μια γρήγορη διάγνωση του ποιος είναι ερωτοχτυπημένος, η «γλώσσα του σώματος» αρκεί: φουντωμένα μάγουλα, καρδιά που χτυπάει σαν ταμπούρλο, ιδρωμένες παλάμες και ένα τσίτωμα ηλεκτρικό όποτε μας πλησιάζει το αντικείμενο του πόθου, εγγυώνται το συμβάν. Αλλά αυτά είναι μόνον οι εξωτερικές απολήξεις του εσώτερου ηφαιστείου χημικών αντιδράσεων που βιώνουν οι «παθόντες». Τι ακριβώς συμβαίνει εκεί και με ποια σειρά;

Η ερευνήτρια ανθρωπολόγος Helen Fisher, του αμερικανικού πανεπιστημίου Rutgers, έχει καταλήξει στο ότι υπάρχουν τρεις διακριτές φάσεις, με ξεχωριστούς χημικούς πρωταγωνιστές η καθεμιά: η φάση της Λαγνείας, η φάση της Ελξης και η φάση της Προσκόλλησης.

Στη φάση της Λαγνείας τον πρώτο ρόλο έχουν η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα. Τα δεύτερα θεριεύουν στις γυναίκες, ενώ η πρώτη κυρίως στους άντρες αλλά και στις γυναίκες. Είναι οι ορμόνες που κατεξοχήν μάς σπρώχνουν στο «καμάκι».

Στη φάση της Ελξης αρχίζει το πραγματικό ερωτοχτύπημα. Οι «παθόντες» παύουν να ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο πλην του ετέρου ημίσεως, τον/τη σκέφτονται διαρκώς και χάνουν κάθε διάθεση για φαγητό ή ύπνο. Υπεύθυνες γι' αυτή την κατάσταση είναι οι μονοαμίνες, μια ομάδα νευροδιαβιβαστών που περιλαμβάνει την ντοπαμίνη, τη νορεπινεφρίνη, τη φαινυλεθυλαμίνη (PEA) και τη σεροτονίνη. H φαινυλεθυλαμίνη είναι μια ουσία που επιταχύνει τη ροή των πληροφοριών μεταξύ των νευρικών κυττάρων (πώς λέμε «έχεις σήμα, σήμα καμπάνα»;). Την ντοπαμίνη τη γνωρίζουμε από το ότι δημιουργεί αίσθημα ευφορίας και το ότι την δραστηριοποιεί επίσης η εισβολή νικοτίνης ή κοκαΐνης στον οργανισμό. Τη νορεπινεφρίνη τη γνωρίζουμε από την ομοιότητά της με την αδρεναλίνη: προκαλεί ίδρωμα και καρδιοχτύπι. Ο συνδυασμός της με την ντοπαμίνη μάς προξενεί ψυχική ανάταση, ένταση, αϋπνία, εστίαση προσοχής, ανορεξία και αδημονία. Η σεροτονίνη είναι πολύ πιο ύπουλη, καθώς είναι αυτή που μπορεί να μας κάνει ακόμη και να... λιποθυμήσουμε.

Μετά την έλξη, η προσκόλληση

Η τρίτη φάση - της Προσκόλλησης - εμφανίζεται μόνον αν οι δύο προηγούμενες καταλήξουν σε σχέση με προοπτικές διάρκειας. Για τους νεανίες ερωτύλους του θέρους ίσως αυτή η φάση ακούγεται ως... κατάντια, αλλά θα πρέπει να παραδεχτούν την «οικονομία της φύσης» που εκφράζει: Αν η Λαγνεία και η Ελξη είχαν συνεχώς το πάνω χέρι, η κοινωνία μας γρήγορα θα παρέλυε από τους «ξεμυαλισμένους» χωρίς διάθεση για δουλειά και τους «καμένους» από την υπερένταση ερωτευμένους. Αντίθετα, η κατάληξη στην Προσκόλληση δίνει στο είδος μας την ελπίδα δεσμών που θα διαρκέσουν και θα καρπίσουν με παιδιά. Εύλογα, τον πρώτο ρόλο σε αυτή τη φάση έχουν ορμόνες του νευρικού συστήματος που «εξειδικεύονται» στην κοινωνική προσέγγιση. Είναι η οξυτοκίνη και η βασοπρεσίνη.

Η οξυτοκίνη εκλύεται στον υποθάλαμο και απελευθερώνεται στη γυναίκα κατά τον οργασμό. Πιστεύεται ότι είναι αυτή που «δένει» το ζευγάρι και ότι όσο περισσότερο σεξ κάνουν τόσο ο δεσμός στεριώνει. Επίσης, εκλύεται στην έγκυο γυναίκα και πυροδοτεί τον τοκετό, βοηθάει το στήθος να δημιουργήσει γάλα, γεννά την αίσθηση ξαλαφρώματος κατά τον θηλασμό και «δένει» τη μητέρα με το παιδί της.

Η βασοπρεσίνη, μια αντιδιουρητική ορμόνη, μάς ήταν από παλιά γνωστή ως ρυθμιστής της λειτουργίας των νεφρών. Ομως το 2004, εξετάζοντας το μονογαμικό είδος χάμστερ Prairie Vole (Microtus ochrogaster), οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η βασοπρεσίνη ήταν η θρυαλλίδα της «πίστης» μεταξύ του ζευγαριού. Συγκεκριμένα, εντόπισαν την εξής διαδικασία δράσης της: Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης εκλύεται η βασοπρεσίνη από το θηλυκό, την οποία συλλαμβάνουν οι υποδοχείς V1a του αρσενικού, που βρίσκονται στον πρόσθιο κοιλιακό του εγκεφάλου του. Αυτοί, με τη σειρά τους, προκαλούν ένα «ερέθισμα ανταμοιβής», που κάνει το αρσενικό να αισθάνεται ευτυχές, άρα και ικανοποιημένο με ό,τι έχει. Οπότε, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι το υπέρτατο γιατροσόφι για μια ζηλιάρα σύζυγο είναι να δώσουν στον άντρα της μια γερή δόση γονιδίων υποδοχέων V1a!

Παρόμοια «στερεωτική του δεσμού» δράση έχουν οι ενδορφίνες: αυτά τα καταπραϋντικά του πόνου που γεννά το σώμα μας, επίσης απελευθερώνονται μαζικά κατά τη σεξουαλική πράξη και μας παρέχουν το αίσθημα αγαλλίασης, ασφάλειας και ειρήνης. Είναι «ναρκωτικά που μας εθίζουν στην αγάπη».

Ο μύθος της φερομόνης

Τέλος, σε μια σειρά από ζώα είχαμε από παλιά εντοπίσει τον ρόλο που έπαιζαν οι φερομόνες: οι ουσίες αυτές εκλύονται για να διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ ατόμων του ίδιου είδους. Από την ανάλυση της δράσης τους στα έντομα, φτάσαμε να φτιάχνουμε για τους αγρότες μας «παγίδες φερομονών», που μειώνουν τους κινδύνους για τις καλλιέργειές τους. Αλλά για τα θηλαστικά, και δη τους ανθρώπους, δεν γνωρίζουμε αν η φερομόνη που αναδύεται με τον ιδρώτα τού ενός φθάνει να ερεθίσει αξιοσημείωτα τη μύτη της άλλης. Αληθεύει το ότι μια κάποια ένδειξη είχαμε το 2002, όταν οι ερευνητές εντόπισαν υποδοχείς φερομόνης (VNO) στη μύτη των ποντικιών. Λίγο αργότερα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο επιβεβαίωσε ότι αυτοί οι υποδοχείς συλλάμβαναν μια μη πτητική φερομόνη που έβγαζαν τα ποντίκια, την ESP-1. Ωστόσο το αν μια τέτοια ικανότητα κρύβεται και στις μύτες των ανθρώπων δεν έχει ακόμη αποδειχθεί, παρά τις επίμονες διαφημίσεις των αποσμητικών που δείχνουν... γυναίκες να σαρώνονται στο πέρασμα μιας ανδρικής μασχάλης! Αντίθετα, το 2010 ο ειδήμων σε θέματα όσφρησης Richard L. Doty συνέγραψε βιβλίο με τίτλο «Τhe great pheromone myth» (Ο μεγάλος μύθος των φερομονών) όπου αποκρούει με στοιχεία όλες τις υποθέσεις για φερομόνες στους ανθρώπους (βλ. σχετικά www.tovima.gr/science/article/?aid=329218&wordsinarticle=φερομόνες).

«Τα αντίθετα έλκονται». Ισχύει;


Η καρδιά αναφλέγεται όχι τόσο από τα χτύπημα της μοίρας, όσο από εκείνο των οιστρογόνων, της τεστοστερόνης και άλλων ορμονών.

Επειτα από χρόνια ερευνών και την εξέταση 10 εκατομμυρίων απαντήσεων από 40 χώρες, η Helen Fisher κατέληξε σε κάποια συμπεράσματα, που κατέγραψε στο πρόσφατο βιβλίο της «Γιατί Αυτόν; Γιατί Αυτήν;» (Why Him? Why Her?). Ο πυρήνας του βιβλίου έχει να κάνει με την κατάταξη των ανθρώπων σε τέσσερις τύπους ιδιοσυγκρασίας: τους «εξερευνητές», που παίρνουν ρίσκα, είναι περίεργοι, δημιουργικοί και ενεργετικοί. Τους «χτίστες», που είναι ήρεμοι, λεπτολόγοι, συντηρητικοί και συγκαταβατικοί. Τους «διευθυντές», που είναι αναλυτικοί, φιλόδοξοι, τεχνοκράτες και αποφασιστικοί, και τους «διαπραγματευτές», που είναι ιδεαλιστές, τρυφεροί, ευφάνταστοι, εύγλωττοι και παθιασμένοι. Οι «διευθυντές» εμφανίζουν τα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης και οι «διαπραγματευτές» πνίγονται από την οιστρογόνη.

Οι πρώτοι δύο έλκονται κυρίως από τύπους όμοιους με αυτούς. Ο πιο απίθανος για αυτούς συνδυασμός είναι «εξερευνητής» με «διευθυντή» και «χτίστης» με «διαπραγματευτή». Επειτα οι «διευθυντές» έλκονται από τους «διαπραγματευτές», αλλά μάλλον απεχθάνονται τους «χτίστες». Οι διαπραγματευτές» ξεμυαλίζονται από τους «διευθυντές», αλλά οι αρσενικοί δεν χωνεύουν τους «χτίστες» και οι θηλυκοί «διαπραγματευτές» είναι μάλλον απίθανο να καταλήξουν με «εξερευνητές». Στατιστικά, οι σχέσεις «εξερευνητών» με «εξερευνητές» καταλήγουν στα περισσότερα διαζύγια, ενώ οι σχέσεις «χτιστών» με «χτίστες» κυριαρχούν στους γάμους που στεριώνουν για πάνω από πενήντα χρόνια! Οπότε, η πιο σύντομη απάντηση στην εικασία έλξης των αντιθέτων είναι «όχι για όσους ψάχνουν και χτίζουν, ναι για όσους διατάζουν ή παθιάζονται».

Μια λεπτή διαφορά μεταξύ της σεξουαλικής συμπεριφοράς των δύο φύλων εντόπισε ο καθηγητής Ψυχολογίας στη Μεταπτυχιακή Σχολή του Camden (U.K.) Luis Garcia: οι άνδρες έλκονται αρχικά περισσότερο από τη σεξουαλικότητα της γυναίκας, ενώ οι γυναίκες δίνουν περισσότερη σημασία στην προσωπικότητα του άνδρα, την εξυπνάδα του και το επίπεδο των φιλοδοξιών του. Μάλιστα... Δηλαδή, έπειτα από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ανακάλυψε περίπου αυτό που είχε πει ο Titus Plautus! Ο Garcia τώρα ετοιμάζεται να επεκτείνει τα πορίσματα, με έρευνα στο τι προτεραιότητες θέτουν οι ομοφυλόφιλοι...

Οι πρωτεϊνες της «χυλόπιτας»

Στις τρεις φάσεις έρωτα της Fisher, πολλοί παντρεμένοι θα έσπευδαν να προσθέσουν μια τέταρτη - της Ζήλειας - και μια πέμπτη - της Απιστίας. Αλλωστε, η ίδια η Fisher έχει διεξαγάγει ειδική έρευνα για το τι συμβαίνει όταν μια σχέση δεν πάει καλά. Στα πορίσματά της έγραψε ότι όταν κάποιος υφίσταται την απόρριψη, ο εγκέφαλός του κατακλύζεται από αισθήματα πόνου, παρορμήσεις και μονομανίες, ριπές θυμού... αλλά ίσως και ακόμη σφοδρότερη τώρα αγάπη για το ταίρι που χάνει ή έχασε. Για τη ζήλια θεωρήθηκε ένοχη η υπέρμετρη έκλυση οξυτοκίνης. Αλλά για την απιστία, τι την πυροδοτεί;

Το 2007 η ερευνητική ομάδα της ψυχολόγου Christine Garver-Apgar, από το Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού, μας ενημέρωσε για τη γενετική κωδικοποίηση της σεξουαλικής μας συμπεριφοράς, που την εντόπισε στα γονίδια του κύριου συνδρόμου ιστοσυμβατότητας (MHC - major histocompatibility complex). Τα γονίδια MHC κωδικοποιούν τους υποδοχείς πρωτεϊνών, οι οποίοι καλύπτουν τη μεμβράνη των κυττάρων και προειδοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα όποτε εμφανίζεται εισβολέας. Οι ερευνητές εντόπισαν ότι κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας - όταν η γυναικεία γονιμότητα κορυφώνεται - τα επίπεδα των MHC αυξάνονται και η γυναίκα τείνει να αποστρέφεται σεξουαλικά τον υπάρχοντα σύντροφό της και να φαντασιώνεται τη σχέση με άλλους. Η ανάλυση των μαρτυριών 48 ζευγαριών που πήραν μέρος στην έρευνα έδειξε ότι, εκείνη την περίοδο, οι γυναίκες απάτησαν πραγματικά τους άνδρες τους, ενώ εκείνοι δεν είχαν διαφοροποιήσεις στη λίμπιντό τους. Η ερμηνεία που έδωσαν οι ερευνητές ήταν πως η γονιδιακή παρόρμηση των γυναικών ήταν να αναζητήσουν άλλα «καλά» ή «συμβατά» γονίδια στα πέριξ, ενώ οι άνδρες «δεν επενδύουν τόσο στην αναπαραγωγή και, απλά, αποζητούν το ζευγάρωμα όποτε τους δοθεί μια ευκαιρία».

Τον Ιανουάριο του 2009 η καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Austin, Norman Li, και η μεταδιδακτορική της φοιτήτρια Kristina Durante δημοσίευσαν τα πορίσματα έρευνάς τους που εντόπιζε έναν ακόμη ένοχο για τη γυναικεία απιστία (της ανδρικής θεωρούμενης φύσει δεδομένης): Βρήκαν ότι το επίπεδο της ορμόνης οιστραδιόλης (oestradiol) συνδεόταν με το πόσο θελκτική θεωρεί την εικόνα της μια γυναίκα. Οσο περισσότερη είναι η οιστραδιόλη τόσο αυτή έχει μεγαλύτερη ανάγκη για φλερτ, φιλιά και σχέση, αλλά επίσης ότι... η οιστραδιόλη ευθύνεται για τη μη ικανοποίησή της από το ένα μόνο ταίρι!

«Τα ευρήματά μας», δήλωσε η Durante, «δείχνουν ότι οι γυναίκες υψηλής γονιμότητας δεν ικανοποιούνται εύκολα από τον μακροχρόνιο δεσμό τους και ψάχνουν για περισσότερους παρτενέρ». Και ύστερα το διόρθωσε: «Αυτό δεν σημαίνει ότι γίνονται πιο επιδεκτικές στο τυχαίο σεξ, αλλά ότι υιοθετούν μια στρατηγική μονογαμίας εν σειρά»! (Για όσους θέλουν τις λεπτομέρειες, η δημοσίευση της εργασίας τους βρίσκεται διαδικτυακά στο www.ts-si.org/files/KristinaDuranteoestradiolandmating.pdf).

ΤΟ ΠΙΟ ΜΑΚΡΥ ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ


Αδύνατον να αντισταθεί ο θαλασσοσάλιαγκας στην πανίσχυρη ατρακτίνη που εκπέμπουν τα οργιώδη θηλυκά του είδους του

Οι θαλασσινοί γυμνοσάλιαγκες είναι από τα αρχαιότερα πλάσματα του πλανήτη. Οσο άχαρα δείχνουν έξω από το νερό τόσο γοητευτικά είναι σαν να κολυμπούν αναδεύοντας ρυθμικά τα «πέπλα τους». Ομως η γοητεία που μετράει στον δικό τους κόσμο - καθώς μάθαμε από τη δεκαετία του '90 - κρύβεται σε μια φερομόνη που εκκρίνουν, μια πρωτεΐνη ονόματι «ατρακτίνη». Και είναι τόσο αφοπλιστική η φερομόνη αυτή ώστε να έχει γίνει κοινό μυστικό στους βιολόγους πως «δεν υπάρχει μεγαλύτερο μπορντέλο στη φύση από μια συνεύρεση θαλασσογυμνοσάλιαγκων»!

Οπως ανακάλυψαν έπειτα από πέντε χρόνια ερευνών οι βιολόγοι Sherry Painter και Gregg Nagle, ενώ οι περισσότερες φερομόνες γίνονται αντιληπτές μόνον από τα είδη που τις παράγουν, οι φερομόνες των θαλασσοσάλιαγκων προκαλούν τον σεξουαλικό παροξυσμό μεταξύ διαφόρων ειδών τους, σε διάφορα μήκη και πλάτη της Γης. Για παράδειγμα, η ατρακτίνη που βγάζει η Aplysia californica του Ειρηνικού Ωκεανού «αφηνιάζει» εξίσου καλά και την Aplysia brasiliana, στις ακτές του Τέξας.




ΕΡΩΣ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟΣ Η... ΓΙΑ ΕΦΕΤΟΣ;

«Η αγάπη όλα τα υπομένει, η αγάπη όλα τα ελπίζει... και η Γη γυρίζει» λέγει αγαπητόν άσμα. Επιστημονικώς ομιλούντες όμως, «κρατήστε μικρό καλάθι», διότι τον Νοέμβριο του 2006 μια ομάδα ιταλών ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Παβίας (βλ. www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16289361) κατέληξε στο ότι οι ουσίες που θεριεύουν μέσα μας όταν ερωτευόμαστε επανέρχονται στα κανονικά τους επίπεδα έπειτα από ένα χρόνο, το πολύ δύο. Αρα οι μύριοι όρκοι περί αιωνιότητας έχουν κοντά πόδια, από μια φύση-Προκρούστη του Ερωτα. Το μόνο θετικό που μας αφήνουν οι επιστήμονες είναι ότι οι ουσίες που κυριαρχούν μετά είναι συνήθως αυτές της Αγάπης.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Η τελευταία ευκαιρία περνάει μέσα από το πρόγραμμα

Τονίζουν την ανάγκη άμεσης εφαρμογής του Προ­γράμ­ματος Στα­θερό­τητας εκ μέρους της χώρας


Για την ανάγκη άμεσης εφαρμογής του Προγράμματος Σταθερότητας εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, από την οποία ζητούν πράξεις και σοβαρότητα, προειδοποιούν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF). Το βασικό κοινό χαρακτηριστικό των προειδοποιήσεων είναι η έκδηλη ανησυχία των δύο μεγάλων αυτών οργανισμών για τη μη αποτελεσματικότητα τομέων της κυβέρνησης να υλοποιήσουν πρόνοιες του μνημονίου, με αποτέλεσμα -όπως ισχυρίζονται- η Ελλάδα να φτάσει στο χείλος της χρεοκοπίας και να τεθεί σε κίνδυνο και αυτή η ύπαρξη του ευρωπαϊκού νομίσματος.

Πηγές στην Ουάσιγκτον με τις οποίες συνομίλησε το "Εθνος της Κυριακής" κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο η Ελλάδα να βρεθεί τον Οκτώβριο σε πιο δυσχερή θέση από τη σημερινή. Πηγή που γνωρίζει τον τρόπο σκέψης των στελεχών του IIF υποστήριξε πως "εάν δεν προχωρήσουν ομαλά τα πράγματα μέχρι τον Οκτώβριο, η κατάσταση για την Ελλάδα θα είναι εξαιρετικά δύσκολη". Η πηγή εντόπισε σοβαρό έλλειμμα διοίκησης και πρόσθεσε: "Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ακριβά ή φθηνά, η Ελλάδα καθάρισε από αυτό το μέτωπο! Τώρα να δουλέψετε για να κάνετε καλύτερη τη χώρα σας. Απαιτείται δουλειά, δουλειά, δουλειά" τόνισε η πηγή, η οποία υποστήριξε πως "η αντίδραση των αγορών θα έχει σχέση με τις άλλες χώρες, όχι με την Ελλάδα. Γιατί όσο κι αν προσπαθούν να περάσουν την άποψη ότι η Ελλάδα είναι διαφορετική, και δεν πρόκειται να εφαρμοστούν τα ίδια και στις άλλες χώρες (σ.σ.: εννοούν την αναδιάρθρωση), οι αγορές μπορεί να θεωρήσουν την Ελλάδα κακό προηγούμενο".

"Υποψίες"
Σύμφωνα με την πηγή, η απόφαση όλων των ενδιαφερόμενων μερών "είναι να δοθούν όσα χρειάζονται για να τελειώσει αυτή η ιστορία που αφορά την Ελλάδα. Ομως δεν θα ησυχάσει η Ευρωζώνη. Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δημιουργεί υποψίες και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης" είπε η πηγή, η οποία εντόπισε τα προβλήματα στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και στην Κύπρο, η οικονομία της οποίας διέρχεται μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της.

Ο κ. Τσαρλς Νταλάρα, που αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο των τραπεζών, της ΕΕ και του Ταμείου, πιστεύει ότι τα μέτρα που έλαβαν οι Ευρωπαίοι και η ισχυρή υποστήριξη προς την Ελλάδα "θα επιτρέψουν στις αγορές να ξεπεράσουν τους φόβους μετάδοσης της κρίσης".

Ο επικεφαλής του IIF θεωρεί ότι το πρόγραμμα για την Ελλάδα δεν θα εκτροχιαστεί από προσωρινή επιλεκτική χρεοκοπία.

Είπε ότι δεν νομίζει πως "η επιλεκτική χρεοκοπία θα έχει οποιαδήποτε σημαντική συνέπεια, διότι είναι μια προσωρινή περίοδος, την οποία περνάς για να φθάσεις σε μια καλύτερη θέση" όπως ισχυρίστηκε.

Πρόσθεσε πως πρόκειται "για μια κίνηση προς την πραγματικότητα για τις αγορές, τους επενδυτές, την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η αποδοχή της πραγματικότητας είναι το πρώτο βήμα για να κινηθούμε προς ένα καλύτερο μέλλον" τόνισε ο κ. Νταλάρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο επικεφαλής του IIF κάλεσε τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο να μιλήσει στους συνεργάτες του, οι οποίοι και σχεδίασαν το πακέτο που παρουσιάστηκε στην ΕΕ. Η συνάντηση με τον κ. Νταλάρα και η ομιλία του κ. Βενιζέλου θα γίνουν την Κυριακή.

Ανησυχούν για δαπάνες και φοροδιαφυγή
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σκέφτονται για την Ελλάδα και στο ΔΝΤ. Εντοπίζουν το βασικό πρόβλημα στο θέμα της εφαρμογής του Προγράμματος Σταθερότητας και εκφράζουν ανησυχίες ότι παρά την ισχυρή κάλυψη από την Ευρώπη, οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί. Ανησυχούν ειδικά για το γεγονός ότι η φοροδιαφυγή συνεχίζεται χωρίς να φέρνουν αποτελέσματα οι προσπάθειες για πάταξή της, ενώ γίνεται ιδιαίτερη μνεία για τις δαπάνες του κράτους, οι οποίες δείχνουν αύξηση αντί μείωση.

Οι φωνές εναντίον της υπέρ το δέον, όπως ισχυρίζονται, θετικής μεταχείρισης της Ελλάδας έχουν αυξηθεί δραματικά στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ και σύμφωνα με πληροφορίες ο αντιπρόσωπος της Ελλάδας Παναγιώτης Ρουμελιώτης έδωσε μάχες όλη την περασμένη εβδομάδα για να πείσει ότι τα πράγματα άλλαξαν και ότι ο νέος υπουργός Οικονομικών "εννοεί όσα λέει και θα τα κάνει πράξεις".

Μετά την επιμονή μεγάλης ομάδας μελών του ΔΣ, που ζήτησε να πληροφορηθεί τις λεπτομέρειες της απόφασης των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η γενική διευθύντρια Κριστίν Λαγκάρντ αναγκάστηκε να ορίσει έκτακτη συνεδρίαση, η οποία ξεκίνησε την Παρασκευή μετά την άφιξή της στην Ουάσιγκτον και επρόκειτο να ολοκληρωθεί χθες Σάββατο. Εκτός του ελληνικού προβλήματος και των νέων εξελίξεων μετά την απόφαση της Πέμπτης, στην ατζέντα της συνάντησης τέθηκαν επίσης θέματα που αφορούν την Ισπανία και χώρες της Αφρικής.

Η συνεδρίαση, υπό την προεδρία της κ. Λαγκάρντ, δεν έγινε στα γραφεία του Ταμείου στην Ουάσιγκτον, αλλά σε ξενοδοχειακό συγκρότημα εκτός της αμερικανικής πρωτεύουσας. Η γενική διευθύντρια επρόκειτο να ενημερώσει τα μέλη για τις συνομιλίες που είχε στις Βρυξέλλες με ηγέτες της Ευρώπης. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κ. Λαγκάρντ θα επικεντρωνόταν στην άμεση ανάγκη εφαρμογής του Προγράμματος Σταθερότητας, που αποτελεί πρωταρχική απαίτηση του ΔΝΤ, της ΕΕ και του IIF. Πηγή δήλωσε στο "ΕτΚ" ότι στο Ταμείο πιστεύουν πως εάν δεν εφαρμοστεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας η Ελλάδα θα βρεθεί σε χειρότερη θέση από αυτήν που είναι σήμερα.

Πάντως, ακόμα και μετά την απόφαση των ηγετών της ΕΕ, οι αντιπρόσωποι κυρίως της Ασίας αλλά και της Λατινικής Αμερικής επιμένουν ότι απαιτείται επιβεβαίωση της βιωσιμότητας του χρέους με έκθεση του Ταμείου. Επίσης δείχνουν να μην είναι ικανοποιημένοι με τη νέα συμβολή του Ταμείου, η οποία με τα σημερινά δεδομένα δεν θα ξεπερνά τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τους προβληματίζει και τους δημιουργεί πολλές υποψίες η δήλωση του κ. Τρισέ, ο οποίος είπε ότι η ρύθμιση αφορά αποκλειστικά μόνο την Ελλάδα, όχι την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και άλλες χώρες. Ομως πρόσθεσε ότι ο μηχανισμός θα μπορεί να παρεμβαίνει και για άλλες κρίσεις. Μερικά μέλη του ΔΝΤ υποστηρίζουν ότι αυτή η δήλωση δείχνει τους φόβους και για άλλες χώρες της Ευρωζώνης.


πηγη

By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Νέα ευκαιρία δίνει το υπουργείο Οικονομικών σε 500.000 ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις προκειμένου να κλείσουν όλες τις φορολογικές εκκρεμότητες της δεκαετίας 2000-2009. Την ίδια στιγμή προσφέρει ευκολίες πληρωμής για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων χρεών στο Δημόσιο που έχουν εκτοξευθεί στα 41 δισ. ευρώ και οι οφειλέτες στους 900.000, ενώ αγώνα δρόμου δίνουν και τα ασφαλιστικά ταμεία που κυνηγούν περίπου 250.000 εργοδότες για την καταβολή εισφορών τις οποίες δεν έχουν αποδώσει τα προηγούμενα χρόνια. Ο στόχος είναι να στηριχθούν τα έσοδα του προϋπολογισμού και των Ταμείων ως το τέλος του χρόνου και να ανατραπεί η αρνητική πορεία του πρώτου εξαμήνου που οδήγησε και στην ανάγκη νέου πακέτου στήριξης της ελληνικής οικονομίας.

1 Η νέα περαίωσηθα συνδυαστεί με έλεγχο από την πλευρά των εφοριακών προκειμένου να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης στους ελεύθερους επαγγελματίες και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να ανταποκριθούν στη νέα πρόσκληση του υπουργείου Οικονομικών για το κλείσιμο των ανέλεγκτων φορολογικών χρήσεων της περιόδου 2000-2009. Το ελάχιστο ποσό που πρέπει να καταβάλουν οι επιτηδευματίες ανάλογα με την κατηγορία των βιβλίων είναι ίδιο με αυτό που ίσχυε στην προηγούμενη ρύθμιση. Εξάλλου, για πρώτη φορά θα μπορούν να κλείσουν φορολογικές εκκρεμότητες του παρελθόντος και όσοι έχουν στην κατοχή τους ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 400.000

ευρώ. Επίσης, θα μπορέσουν να ενταχθούν στη νέα ρύθμιση και όσοι για κάποιο λόγο, ενώ είχαν ενταχθεί στην προηγούμενη ρύθμιση, έχασαν κάποιες από τις δόσεις και ταυτόχρονα τη δυνατότητα να «κλείσουν» τα έτη που συνεχίζουν να παραμένουν ανέλεγκτα.

2 Ως το τέλος Αυγούστουτο υπουργείο Οικονομικών θα αρχίσει να στέλνει τα εκκαθαριστικά σημειώματα της νέας περαίωσης, ενώ οι φορολογούμενοι μπορούν αυτοβούλως να προσέρχονται στις εφορίες για να ενταχθούν στη νέα ρύθμιση. Οσον αφορά τους οφειλέτες, το κίνητρο για τη ρύθμιση είναι διπλό: εκτός από την έκπτωση στις προσαυξήσεις και τις πολλές δόσεις που προσφέρονται, όσοι πληρώσουν θα γλιτώσουν το Αυτόφωρο καθώς πλέον η διαδικασία αυτή ισχύει για χρέη άνω των 5.000 ευρώ. Οι επιτηδευματίες θα έχουν την ευκαιρία να κλείσουν χωρίς έλεγχο τις εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις της περιόδου 2000-2009 με την πληρωμή πρόσθετων φόρων που θα κυμαίνονται κατ΄ ελάχιστον από 300 ως 1.000
ευρώ για κάθε ανέλεγκτη χρήση.

3 Οι επιχειρηματίεςθα έχουν επίσης την ευκαιρία να τακτοποιήσουν με δόσεις και χωρίς πρόστιμα τις οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές στο ΙΚΑ εφόσον απασχολούν προσωπικό και τις εισφορές στον ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ) εφόσον είναι αυτοαπασχολούμενοι έμποροι ή ελεύθεροι επαγγελματίες.



πηγη
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των 93 νεκρών


Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των 93 νεκρών της διπλής επίθεσης της Παρασκευής στο Όσλο και στο νησί Ουτόγια της Νορβηγίας τελείται σήμερα στον καθεδρικό ναό του Όσλο. Δηλώνει σοκαρισμένος ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη

Είμαστε ένας λαός σε πένθος, αλλά μέσα στη λύπη αναζητούμε την ελπίδα", δήλωσε κατά την τελετή ο επίσκοπος Όλε Κρίστιαν Κβάρμε.

Στην επιμνημόσυνη δέηση, η οποία μεταδίδεται από τα τηλεοπτικά δίκτυα, παρευρίσκονται ο πρωθυπουργός Γενς Στόλτενμπεργκ και μέλη της κυβέρνησής του, όπως και όλων των πολιτικών κομμάτων, και ο βασιλιάς Χάραλντ και άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας της Νορβηγίας.

Οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες στη χώρα, ενώ πολλοί Νορβηγοί έχουν εναποθέσει λουλούδια στη μνήμη των θυμάτων έξω από τον καθεδρικό.

Η απώλεια καθενός από τα θύματα "αποτελεί μια τραγωδία", δήλωσε φανερά συγκινημένος ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας Γενς Στόλτενμπεργκ, μιλώντας κατά την επιμνημόσυνη δέηση, προσθέτοντας ότι γνώριζε προσωπικά πολλούς από τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν την Παρασκευή και ότι σύντομα θα δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα και οι φωτογραφίες των 92 νεκρών.

"Τότε θα φανεί το εύρος του κακού", σημείωσε. "Είμαστε μια μικρή χώρα, αλλά είμαστε ένας περήφανος λαός", προσέθεσε και υπογράμμισε ότι η χώρα του "δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τις αξίες της".

Δηλώνει σοκαρισμένος ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη

Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των 93 νεκρών
Σε κατάσταση σοκ δήλωσε ότι βρίσκεται ο πατέρας του Νορβηγού που κατηγορείται για τις επιθέσεις που προκάλεσαν το θάνατο τουλάχιστον 92 ανθρώπων στη Νορβηγία, ο οποίος διευκρίνισε ότι έμαθε για την ανάμειξη του γιου του μέσω των εφημερίδων στο ίντερνετ, γράφει νορβηγική εφημερίδα.

"Διάβαζα στο ίντερνετ τις εφημερίδες και ξαφνικά είδα το όνομά του και τη φωτογραφία του στο δίκτυο", δήλωσε ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη των δύο αιματηρών επιθέσεων Άντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ στην εφημερίδα Verdens Gang.

Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των 93 νεκρών

Η εφημερίδα διευκρινίζει ότι πήρε τη συνέντευξη από τον πατέρα του Μπρέιβικ "κάπου στη Γαλλία".

"Ήταν ένα σοκ όταν το έμαθα. Ακόμη δεν έχω συνέλθει", προσέθεσε ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη του μακελειού, ο οποίος είναι συνταξιούχος και μένει στη Γαλλία και όπως είπε στην εφημερίδα δεν είχε καμία επαφή με το γιο του από το 1995.

Συνεχίζονται οι έρευνες
Σύμφωνα με τα στοιχεία της νορβηγικής αστυνομίας, 93 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 97 τραυματίστηκαν, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει αδιευκρίνιστος αριθμός αγνοουμένων από τη διπλή επίθεση της Παρασκευής.

"Υπάρχουν ακόμη αγνοούμενοι στη συνοικία των υπουργείων", δήλωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας του Όσλο, ο οποίος δεν ήταν ωστόσο σε θέση να διευκρινίσει πόσοι.

Σύμφωνα επίσης με την αστυνομία, 67 άνθρωποι χρειάστηκε να λάβουν ιατρική φροντίδα μετά το μακελειό που είχε στόχο τη νεολαία του κυβερνητικού Εργατικού Κόμματος στο νησί Οτόγια και 30 άλλοι μετά την έκρηξη της βόμβας μεγάλης ισχύος κοντά στην έδρα της κυβέρνησης στο Όσλο την Παρασκευή.

Στο μεταξύ, η νορβηγική αστυνομία πραγματοποιεί σήμερα επιχείρηση στο ανατολικό τμήμα του
Όσλο, η οποία συνδέεται με την έρευνα που διεξάγεται για τη διπλή επίθεση της
Παρασκευής, δήλωσε εκπρόσωπός της στο Γαλλικό Πρακτορείο.

"Διεξάγουμε μια αστυνομική επιχείρηση που έχει στόχο μια διεύθυνση στο
ανατολικό Όσλο. Αυτή (η επιχείρηση) συνδέεται με την έρευνα" για τις επιθέσεις,
δήλωσε ο Άντερς Φρίντεμπεργκ, εκπρόσωπος της αστυνομίας του Όσλο.

Σύμφωνα με άλλον αξιωματούχο της αστυνομίας, τον οποίο επικαλείται το Reuters,
η επιχείρηση της αστυνομίας "συνδέεται με τη βομβιστική επίθεση στο Όσλο". Την
ίδια πληροφορία είχε αναφέρει νωρίτερα σε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της η
εφημερίδα Verdens Gang.

Σύμφωνα με πηγές, στην επιχείρηση αυτή μετέχει η αντιτρομοκρατική μονάδα της
αστυνομίας Delta.

Η αστυνομία είχε ανακοινώσει ότι είναι πιθανόν να πραγματοποιήσει κι άλλες
επιχειρήσεις μετά τις επιθέσεις της Παρασκευής στο πλαίσιο των προσπαθειών που
καταβάλλει για να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχουν επιπρόσθετες απειλές. Πηγές της αστυνομίας αρνήθηκαν εξάλλου να σχολιάσουν αν έχει προχωρήσει σε άλλες συλλήψεις.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Ο Σον Χόαρ ήταν ο πρώτος ρεπόρτερ που αποκάλυψε δημοσίως πώς έβγαζε ειδήσεις η εφημερίδα του Μέρντοκ


ΤΙ ΛΕΝΕ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ στο τηλέφωνο οι συγγενείς στρατιωτών που σκοτώθηκαν στο Ιράκ; Ποιοι παντρεμένοι έχουν ερωμένες και τι δακρύβρεχτες ανοησίες γράφουν στα «ραβασάκια» e-mail τους; Ποιοι διάσημοι σνιφάρουν κοκαΐνη; Πού κάνουν πλαστικές οι σταρ; Ποιοι κροίσοι και πώς φοροδιαφεύγουν; Τι γράφουν οι απόρρητες γνωματεύσεις των γιατρών για το βαρύτατα άρρωστο αγοράκι του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας Γκόρντον Μπράουν; «Σκοτεινές τέχνες»... Ετσι ειρωνικά αποκαλούνταν στο λεξιλόγιο της «Νews of the World» οι ενίοτε εμπνευσμένες αλλά πάντα αθέμιτες μέθοδοι χάρη στις οποίες η σκανδαλοθηρική εφημερίδα του 80χρονου μεγαλοεκδότη Ρούπερτ Μέρντοκ αποσπούσε ξεδιάντροπα «πληροφορίες» για καλλιτέχνες, πολιτικούς, σελέμπριτις, μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογενείας, αθλητές, τηλεπαρουσιαστές, κροίσους και όποιον άλλον «πουλάει». «Πήγαινε να εξασκήσεις μερικές από τις σκοτεινές τέχνες σου!» ήταν η συνήθης παραίνεση των αρχισυντακτών προς τους ρεπόρτερ που αναλάμβαναν να βγάλουν στη φόρα προσωπικά δεδομένα. Ο 47χρονος Σον Χόαρ, αλκοολικός και τοξικομανής ο ίδιος, ήταν ο ρεπόρτερ της ταμπλόιντ του Μέρντοκ που πρώτος αποκάλυψε δημοσίως τον Σεπτέμβριο του 2010 την έκταση των «σκοτεινών τεχνών». Απολυμένος ήδη από το 2005, βρέθηκε νεκρός την περασμένη Δευτέρα στο σπίτι του από τις πολυετείς καταχρήσεις- μόλις μία εβδομάδα μετά τον «θάνατο» της «Νews of the World» που έκλεισε υπό το βάρος του μεγαλύτερου σκανδάλου κίτρινης δημοσιογραφίας στην ιστορία των σύγχρονων μίντια.

Πώς έβγαζε η «Νews of the World» ειδήσεις για κάθε σελέμπριτι; Με τηλεφωνικές υποκλοπές (υπολογίζεται ότι τα τελευταία χρόνια μπήκαν στο στόχαστρό της περίπου 7.000 διάσημοι και λιγότερο διάσημοι!), με μίζες σε αυτόπτες μάρτυρες και αστυνομικούς, με κάθε δυνατό τρόπο.

«Με πλήρωναν για να βγαίνω και να παίρνω ναρκωτικά με ροκ σταρ: να μεθάω μαζί τους,να παίρνω χάπια μαζί τους, να παίρνω κοκαΐνη μαζί τους». Με αυτόν τον τρόπο περιέγραφε τη δουλειά του ο μακαρίτης Χόαρ. Οι συνάδελφοί του τον περιγράφουν ως «κλασικό τύπο της Φλιτ Στριτ», του λονδρέζικου δρόμου που συγκέντρωνε μέχρι πρότινος τα κεντρικά γραφεία των μεγαλύτερων εφημερίδων.

Αλλοι λένε ότι αποτελούσε «αρχέτυπο δημοσιογράφου της “Νews of the World”»: ευχάριστος τύπος, μέσα σε όλα, καλός ρεπόρτερ, «τον έβρισκες πάντα στην παμπ αλλά πάντα με μια είδηση». Ορισμένοι τονίζουν την ειρωνεία του ότι κατέβαζε αρκετά ουίσκι, σνίφαρε μερικές γραμμές κοκαΐνη και μετά καθόταν και έγραφε πικάντικες ιστορίες για τις παρεκτροπές των διασήμων.

Γεννημένος πριν από 47 χρόνια σε μια λαϊκή οικογένεια της εργατικής τάξης, οπαδός της Αρσεναλ, ψήφιζε δαγκωτό Εργατικούς και διατηρούσε την πίστη του στον παραδοσιακό σοσιαλισμό που θέλει τα μέσα παραγωγής να μένουν στα χέρια του κράτους. Αντίθετα προς πολλούς συναδέλφους του στα βρετανικά ταμπλόιντ οι οποίοι είναι απόφοιτοι της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ, ο Χόαρ σπούδασε σε μέτριο πανεπιστήμιο αλλά- όπως όλοι σχεδόν οι βρετανοί δημοσιογράφοι- ξεκίνησε την καριέρα του σε τοπική εφημερίδα. Σύντομα πέρασε στον εθνικό Τύπο, στον όμιλο του Μέρντοκ, γράφοντας πρώτα στη «Sun» και στη συνέχεια στη «Νews of the World», αμφότερα ταμπλόιντ με την υψηλότερη κυκλοφορία στη Βρετανία (σε εκατομμύρια μετρούνται τα φύλλα που πωλούν).

Η ειδικότητά του ήταν η σόουμπιζ και το άρθρο που αποτέλεσε την κορύφωση της καριέρας του ήταν η αποκάλυψη, πριν από 10 χρόνια, ότι ο Ντέιβιντ και η Βικτόρια Μπέκαμ είχαν αγοράσει ένα νησί στ΄ ανοιχτά της ακτής του Εσεξ. Στη «Sun» ξεκίνησε δίπλα στον Αντι Κόλσον, τον μετέπειτα υπεύθυνο Επικοινωνίας του Συντηρητικού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, τον οποίο είχε αρχισυντάκτη στη «Νews of the World» και θεωρούσε φίλο του. Ωσπου το 2005 ο Κόλσον τον απέλυσε λόγω του προβλήματός του με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Ο Χόαρ συνέχισε την ξέφρενη ζωή του, ξεκινώντας την ημέρα του με το «πρωινό των ροκ σταρ», δηλαδή Τζακ Ντάνιελς συνοδεία κοκαΐνης, και συνέχιζε την κραιπάλη όλη μέρα σνιφάροντας ως και τρία γραμμάρια ημερησίως και ξοδεύοντας 1.000 στερλίνες την εβδομάδα για ναρκωτικά. Γούσταρε όμως το καθημερινό ξετρύπωμα της είδησης - «γεννημένο ρεπόρτερ» τον περιγράφουν συνάδελφοί του- και δεν συνήλθε ποτέ από την απόλυσή του. Το πόσο αγαπητός ήταν φαίνεται από το ότι ο Λίαμ Γκάλαχερ των Οasis τού χάριζε «αποκλειστικά» για να βοηθήσει την καριέρα του ως φρι-λάνσερ αλλά κυρίως από το πόσοι συνάδελφοί του βγήκαν μετά τον θάνατό του για να πουν έναν καλό λόγο γι΄ αυτόν.

Ο Χόαρ θα μείνει στην ιστορία του βρετανικού Τύπου ως ο άνθρωπος που πρώτος ξεσκέπασε τις ανήθικες μεθόδους των ταμπλόιντ. Μιλώντας στους «Νew Υork Τimes» τον περασμένο Σεπτέμβριο περιέγραψε την υπερανταγωνιστική νοοτροπία που ο Κόλσον είχε επιβάλει στη «Νews of the World». Το έκανε διότι θεωρούσε άδικο να πληρώσει μόνο ο Κλάιβ Γκούντμαν, βασιλικός συντάκτης της εφημερίδας, ο οποίος φυλακίστηκε επειδή υπέκλεψε τηλεφωνικές συνομιλίες του Μπάκιγχαμ και ολόκληρο το «μερντοκικό» καθεστώς τού γύρισε την πλάτη χαρακτηρίζοντάς τον «μεμονωμένη περίπτωση» ενώ ήταν ο κανόνας και το γνώριζαν κι οι πέτρες.

Σημειωτέον ότι ο Κόλσον είχε ήδη μείνει στην ιστορία του βρετανικού Τύπου ως ο ρεπόρτερ που σε σοβαρή συνέντευξη Τύπου ρώτησε τον τότε πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ αν ο ίδιος και η σύζυγός του ήταν «μέλη του μάιλ-χάι κλαμπ» - έκφραση που σημαίνει αν έχουν κάνει σεξ σε αεροπλάνο εν πτήσει.

«Οι δημοσιογράφοι φοβούνταν. Αν έπρεπε να φέρεις ένα θέμα, έπρεπε να το φέρεις πάση θυσία. Ο,τι και αν χρειαζόταν να κάνεις. Αυτή ήταν η κουλτούρα στη “Νews Ιnternational”», την εταιρεία-κολοσσό του Μέρντοκ, δήλωσε επανειλημμένως ο Χόαρ. Οταν τα πράγματα γίνονταν σκούρα, «σου έλεγαν “πήγαινε να εξασκήσεις τις σκοτεινές σου τέχνες”,το οποίο σήμαινε “κάνε καμιά υποκλοπή”. Τέτοια ήταν η ατμόσφαιρα εκφοβισμούπου το έκανες γιατί έπρεπε να παρουσιάσεις αποτέλεσμα».

Ο Χόαρ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Ο θάνατός του δεν θεωρείται ύποπτος- άλλωστε οι γιατροί είχαν εκφράσει έκπληξη που με τόσο κατεστραμμένο συκώτι ζούσε ακόμη. Ο ίδιος υποστήριζε ότι μίλησε με την ελπίδα πως το σκάνδαλο θα οδηγούσε στη βελτίωση του δημοσιογραφικού ήθους στη Βρετανία.

ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΚΣΦΕΝΔΟΝΙΣΗΣ!
Πρωτοσέλιδο-παρωδία της αμερικανικής σκανδαλοθηρικής ταμπλόιντ του Μέρντοκ «Νew York Ρost»,όπως το κατασκεύασε η διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού «Vanity Fair».O...αφρός τον οποίο πέταξε ένας βρετανός ακτιβιστής κατά του 80χρονου μεγιστάνα των ΜΜΕ μέσα στη βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων,καθώς και το λουκέτο στην εφημερίδα «Νews of the World»,έδωσαν αφορμή για τον τίτλο «Τα νέα της εκσφενδόνισης!».Η σατιρική αποκαθήλωση ολοκληρώνεται κάτω αριστερά με το λογοπαίγνιο «Deng fever»,το οποίο συνδυάζει το επίθετο της 43χρονης Κινέζας Γουέντι Ντενγκ,συζύγου του Μέρντοκ,με τον θανατηφόρο δάγκειο πυρετό.

ΣΥΝΗΓΟΡΙΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΩΝ ΤΑΜΠΛΟΪΝΤ
«Ο Μέρντοκ έβγαλε σκάνδαλα, έκανε καλά τη δουλειά του»
Πώς γίνεται η Βρετανία που έχει ίσως την καλύτερη τηλεόραση στον κόσμο, το περίφημο ΒΒC, να έχει παράλληλα μερικές από τις χειρότερες εφημερίδες; ρωτήσαμε τον καθηγητή Τζορτζ Μπροκ, επικεφαλής του Τμήματος Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου City του Λονδίνου και τα τελευταία 28 χρόνια συνεργάτη των «Τimes».

«Δεν συμφωνώ απολύτως με αυτό τον συλλογισμό» απαντά. «Μέρος του βρετανικού Τύπου είναι χαμηλού επιπέδου, όμως έχουμε αξιόλογες εφημερίδες όλων των ειδών. Οι Βρετανοί είναι ανάμεσα στους 10 φανατικότερους αναγνώστες εφημερίδων στον κόσμο. Οι λαϊκές εφημερίδες είναι επιθετικές και θορυβώδεις αλλά σημαντικές διότι προσφέρουν αυτά που θέλει να διαβάσει ο κόσμος και ας μη συμφωνούν πολλοί δημοσιογράφοι».

Ο κ. Μπροκ τονίζει ότι «ακόμη και η “Νews of the World”, παρ΄ όλα όσα συνέβαιναν εκεί,έβγαζε σπουδαία ρεπορτάζ- όπως η αποκάλυψη του σκανδάλου διαφθοράς στο κρίκετ του Πακιστάν πριν από λίγους μήνες». Ο ίδιος έκανε «μετεγγραφή» από τον «Οbserver» στους «Τimes» το 1981, λίγο καιρό αφότου αγόρασε την εμβληματική εφημερίδα ο Ρούπερτ Μέρντοκ. Γνωρίζοντας την κατάσταση από μέσα, δεν συμφωνεί ότι ο αυστραλός μεγιστάνας του Τύπου χαμήλωσε το επίπεδο των «Τimes».

«Οταν ο Μέρντοκ αγό ρασε την εφημερίδαήταν σχεδόν χρεοκοπημένη. Υπήρξε πολύ καλός ιδιοκτήτης των “Τimes”, με την έννοια ότι επένδυσε πολλά χρήματα ενώ επί των ημερών του αυξήθηκε το προσωπικό και η κυκλοφορία. Πριν από τον Μέρντοκοι “Τimes” θεωρούνταν πολύ συντηρητική εφημερίδα, σήμερα έχουν διευρύνει το κοινό τους. Για παράδειγμα, στη δεκαετία του 1970 ήταν μια σχετικά ανδρική εφημερίδα.Σήμερα αυτό έχει αλλάξει και είναι πολύ πιο ελκυστική στις γυναίκες» μας λέει.

Το πρώην αυτό υψηλόβαθμο στέλεχος του ομίλου Μέρντοκ στη Βρετανία πιστεύει ότι ο «σούπερ Ρούπερτ» δεν γνώριζε τα αίσχη που συνέβαιναν στα ταμπλόιντ του, άλλωστε «έχει μια τεράστια εταιρεία και οι εφημερίδες αποτελούν μόνον ένα μικρό κομμάτι της». Θεωρεί ότι την ευθύνη την έχουν «κυρίως οι αρχισυντάκτες.Ομως η αλήθεια είναι ότι ο Μέρντοκ διορίζει τους αρχισυντάκτες, συνεπώς είναι υπεύθυνος για τα πρότυπα συμπεριφοράς που ακολουθούν».

Μακάβρια «τυμβωρυχία» στον τηλεφωνητή νεκρής 13χρονης
Στις αρχές Ιουλίου αποκαλύφθηκε ότι ιδιωτικός ντετέκτιβ τον οποίο είχε «προσλάβει» η «Νews of the World» υπέκλεπτε παρανόμως τα μηνύματα από τον τηλεφωνητή της δολοφονημένης 13χρονης μαθήτριας Μίλι Ντάουλερ η οποία είχε εξαφανιστεί το 2002- έξι μήνες αργότερα βρέθηκε το πτώμα της και μόλις εφέτος, στις 24 Ιουνίου 2011, ο δολοφόνος της καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Μάλιστα, ο υποκλοπέας έσβησε αδίστακτα αρκετά μηνύματα δίνοντας ψεύτικες ελπίδες στην οικογένεια της Μόλι και παραπλανώντας την αστυνομία καθώς όλοι πίστεψαν ότι τα είχε σβήσει είτε η ίδια είτε οι απαγωγείς της, άρα ενδεχομένως ήταν ζωντανή.

Η αποκάλυψη αυτή, την οποία έκανε προ μηνών η εφημερίδα «Guardian», σοκάρισε βαθιά τους Βρετανούς και έθεσε σε κίνηση το σκάνδαλο των υποκλοπών της «Νews of the World» το οποίο έγινε αμέσως χιονοστιβάδα. Ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον χαρακτήρισε «πραγματικά φρικτή» την υπόθεση. Τέτοια ήταν η αηδία της βρετανικής κοινής γνώμης για την προσβολή στη μνήμη του κοριτσιού, που δεν πέρασαν τρεις ημέρες και εταιρείες όπως η Virgin Ηolidays, η Ford και η General Μotors ακύρωσαν τις διαφημίσεις τους στη «Νews of the World» έπειτα από πιέσεις του κοινού. Σε μια προσπάθεια να περιορίσει το κακό σε ένα έντυπο, η οικογένεια Μέρντοκ αποφάσισε να κυκλοφορήσει στις 10 Ιουλίου το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας, η οποία έκλεισε ύστερα από 168 χρόνια
Ο Χιου Γκραντ έστησε «κλαμπ θυμάτων των υποκλοπών»
Το αυτοκίνητο του Χιου Γκραντ χάλασε ένα βράδυ στο αγροτικό Κεντ και ο διάσημος ηθοποιός αναγκάστηκε να δεχθεί να τον μεταφέρει στον προορισμό του ένας παπαράτσο που τον ακολουθούσε. Αποδείχθηκε ότι ήταν ο Πολ Μακ Μάλεν, πρώην δημοσιογράφος της «Νews of the World», ο οποίος στη διαδρομή αποκάλυψε πάνω στην κουβέντα ότι ο Γκραντ και η πρώην φιλενάδα του Τζεμάιμα Καν ήταν θύματα υποκλοπών. Λίγο καιρό αργότερα, τον περασμένο Απρίλιο, ο Γκραντ ξανασυναντήθηκε με δική του πρωτοβουλία με τον Μακ Μάλεν, έκαναν ξανά την ίδια συζήτηση, μόνο που αυτή τη φορά ο ηθοποιός χρησιμοποίησε... κίτρινες μεθόδους: την ηχογράφησε μυστικά και τη δημοσίευσε στο περιοδικό «Νew Statesman».

Την περασμένη εβδομάδα, βρετανικό δικαστήριο διέταξε τη Μητροπολιτική Αστυνομία να παραδώσει στον Γκραντ και στην Καν όσα στοιχεία διαθέτει για τις υποκλοπές των τηλεφωνικών τους συνομιλιών.

Ο Γκραντ έστησε έναν σύλλογο που απαιτεί να πραγματοποιηθεί έρευνα στις μεθόδους του σκανδαλοθηρικού εντύπου. Οι ηθοποιοί Σιένα Μίλερ και Τζουντ Λο, μέλη της βασιλικής οικογένειας, οι ποδοσφαιριστές Πολ Γκασκόιν , Γουέιν Ρούνεϊ και Ράιαν Γκιγκς , το μοντέλο Ελ Μακφέρσον, οι πολιτικοί Γκόρντον Μπράουν (πρώην πρωθυπουργός) και Τζον Πρέσκοτ καθώς και πολλοί κοινοί θνητοί είναι μέλη του «κλαμπ των θυμάτων των υποκλοπών». Τα μέλη του «κλαμπ» φθάνουν τις 7.000 (!) και οι υποκλοπές της «Νews of the World» χαρακτηρίζονται «βιομηχανικών διαστάσεων» - έκφραση που χρησιμοποίησε πρώτος ο Μακ Μάλεν.



πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης




Τον Ιούλιο του 1974, ήμουν κι εγώ (νέος, τότε) ένας από τους πολίτες που έκλαιγαν και γελούσαν στην πλατεία Συντάγματος, πανηγυρίζοντας με μακρόσυρτα και ασταμάτητα κορναρίσματα, στο άκουσμα της πτώσης της μοχθηρής και γελοίας «χούντας των Συνταγματαρχών».

Η χούντα έπεσε, με τίμημα το ένα, ίσως το πιο όμορφο, πλευρό της μικρής αδελφούλας μας, της Κύπρου, σακατεμένης από τότε…

Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που έφερνε πάλι τα χρώματα και τα αρώματα στην σκοτεινιασμένη και μισερή ζωή μας, γέμισε την ύπαρξη κάθε δημοκράτη πολίτη με την προσδοκία του χτισίματος μίας βαθειάς και πλατιάς Δημοκρατίας που θα άφηνε ελεύθερες τις (ως τότε ευνουχισμένες στα κρατητήρια της ΕΣΑ και της Μπουμπουλίνας) δυνάμεις της Ελληνικής κοινωνίας , να σηκώσουν ψηλά, εκεί που της πρέπει, την Ελλάδα μας.

Μετά τα λίγα πρώτα βήματα της νιογέννητης Δημοκρατίας στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, το πράγμα φάνηκε. Κάποιο χέρι, το χέρι της Εξάρτησης, δεν την άφηνε να πετάξει στον ουρανό της Ανεξαρτησίας, εκεί που πετούν οι αετοί, εκεί που της έπρεπε.
Την κράτησε κάτω, την έκανε κόττα, στρουμπουλή, τροφαντή, νόστιμη, όμορφη, αλλά κόττα. Ούτε καν πετεινάρι.

Η Δημοκρατία διολίσθησε σιγά-σγά, επάνω στο λαδωμένο τραπέζι της διαφθοράς και στους λαβύρινθους της κομματοκρατίας και εξέπεσε στη σημερινή τραγική οικογενειοκρατούμενη Ολιγαρχία, πολιτική και οικονομική, που έσυρε τη χώρα, όχι μόνο στην καταστροφή της κοινωνικής φτώχειας και της οικονομικής πτώχευσης, αλλά και στην απώλεια της κυριαρχίας της επί του πλέον ζωτικού και στρατηγικού χώρους της, αυτού της Οικονομίας της.

Αυτή η Ολιγαρχία, προφασιζόμενη πειστικότατα τη Δημοκρατία , δεξιώνεται απόψε το προσωπικό της, πολιτικό και διοικητικό, μέσα στα σαλόνια και τους κήπους του παλατιού της. Όλοι αυτοί που την λεηλατήσανε και την καταστρέψανε, θα μιλάνε (μεταξύ τυρού και αχλαδίου) για τις θυσίες που έγιναν προς αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δίνοντας ακόμη μία επιτυχημένη παράσταση στο θέατρο του παραλόγου.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε ολόψυχα, η φετεινή, να είναι η τελευταία γιορτή του κατάπτυστου και εγκληματικού αυτού εξαμβλώματος. Ήδη, φέτος, αντιστασιακοί της χούντας, δήλωσαν αποχή από το ρεντίκολο.

Εμείς, οι αιχμάλωτοι αυτής της Ολιγαρχίας, ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη απόδραση.
Οι ελεύθεροι δημοκράτες Έλληνες, θα γιορτάσουμε φέτος (για πρώτη φορά) τη Δημοκρατία στην Πλατεία Συντάγματος , απέναντι από τους άλλους.

Θα γιορτάσουμε προκαταβολικά για την αποκατάσταση της πραγματικής Δημοκρατίας, αυτής που θα ξαναφέρουμε στη ζωή μας, σύντομα.

Αυτής που θα στείλει τον εγληματία, ένοχο της καθημερινής φτώχειας μας και της μονιμοποίησης της πτώχευσής μας, στον τελικό προορισμό κάθε Ολιγαρχίας: στο ικρίωμα της κοινωνικής συνείδησης και στον Καιάδα της ιστορίας.

Εμείς, γιορτάζουμε σήμερα για την επερχόμενη πραγματική Δημοκρατική Ελευθερία, χωρίς αστερίσκους. Το πανέμορφο αστέρι της Δημοκρατίας σπινθηρίζει και καταυγάζει στην καρδιά μας και μας οδηγεί στο δρόμο της ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ και της ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
του Γιώργου Ρουσσάκη





Φαντάσου πως σε ένα υπόγειο (ναι, αυτό του Ντοστογιέφσκι) και μία παρέα παίζει χαρτιά. Απο το πολύ καπνό και τις λοξές ματιές καταλαβαίνεις πως πρόκειται για ένα βρόμικο παιχνίδι. Στο τραπέζι κάθονται ο ισοβίτης, ο ωραίος, το μυαλό και ο αθεράπευτα εξαρτημένος παίχτης (ναι, αυτός του Ντοστογιέφσκι). Στο πίσω μέρος του δωματίου είναι δυο πιτσιρικάδες, έτοιμοι να σκοτώσουν και ο αγαπητός σε όλους μας οικοδεσπότης.

Είμαι σίγουρος πως διασθάνεσαι τι θα συμβεί. Ο ωραίος θα φύγει στην ώρα του, ο ισοβίτης θα περιμένει να του κάτσει η καλή αλλα θα χάσει. Το μυαλό θα έχει εξόντώσει όλους τους αντιπάλους και ο εξαρτημένος παίχτης θα έχει πάει στον οικοδεσπότη της υπεροχης αυτής παρέας να πουλήσει το τελευταίο πράγμα που του έχει απομείνει… 5 λεπτά ζωής. Για μια παρτίδα , μια τελευταία παρτίδα , μία παρτίδα ακόμη σε παρακαλώ. Για 5 λεπτά ζωής. Μια παρτίδα που την παίζει και χάνει.

Κάπως έτσι μου φαίνεται πλέον η παγκόσμια πραγματικότητα. Μέσα στις παρανοϊκές εξελίξεις όπου συμβαίνουν στον οικονομικό κόσμο, παρατηρώ μόνο μία συμπεριφορά. Εκείνη του παθολογικά εξαρτημένου, εξαθλιωμένου, χωρίς προοπτική και εγκεφαλικά καθυστερημένου, ανύμπορου παίχτη που βυθίζεται στη σισύφεια φύση της αρρώστειας του.

Στις ΗΠΑ θα συνεδριάζει το κογκρέσο συνεχώς μέχρις ώτου “αποφασίσει” αύξηση του πιστωτικού τους ορίου. Δηλαδή να νομιμοποιήσουν τη συμπεριφορά του κατεστραμμένου παίχτη που συνεχώς δανείζεται και δε μπορεί να ξεπληρώσει. Αλήθεια, ο οικοδεσπότης που τα βρίσκει τα λεφτά για να δανείζει; Και δε μιλάω για το φανταστικό υπόγειο της φαντασίας μου, αλλα για την καφκακική πραγματικότητα. Αλήθεια, στην χώρα αυτή, το πιό δημιουργικό και καινοτόμο που μπορούν να πράξουν πολιτικά είναι ίσως ισάξιο συμπεριφοράς ενός ατόμου εξαρτημένου.

Και όσο συμβαίβουν αυτά, στην Ευρώπη προσπαθούν να περιορίσουν την «κρίση χρέους». Ένα πράγμα πάντως οφείλει να το αναγνωρίσει και ο πιό παθιασμένος αναρχικός. Ο καπιταλιστής σήμερα είναι αλληλέγγυος απέναντι στον άλλο καπιταλιστή. Όταν παλαιώτερα θα κάνανε επίθεση μεταξύ τους, τώρα όλοι μαζί (βλ. Ιδιώτες δανειστές = τράπεζες αλλα και ιδιώτες κεφαλαιούχοι = Φιλέλληνες Σόρος ? ) συμμετέχυον στη διαχείριση χρέους αγοράζοντας δικαιώματα εξουσίας σε χώρες. Βλέπεις το κεφάλαιο ωρίμασε και η εταιρεία είναι πλέον μικρή για το πιάτο του.

Κρίση χρέους, σπρεντς, μνημόνια, επιλεικτική χρεοκωπία, μείωση μισθού σε παλαιολιθικά επίπεδα, σύνταξη ανύπαρκτη, παιδεία εκπορνευμένη, ασφυξιογόνα απαγορευμένα και για πόλεμο, τυφλοί εισαγγελείς μπροστά σε συνεργασία κράτους-φασιστών, 485 εκατ. ευρώ τα κέρδη της Εθνικής τράπεζας της Ελλάδος για το 2010, 1.36 δις εκατ. ευρώ μετοχικό κεφάλαιο της Μαρφίν και 2 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη για την Τράπεζα Πειραιώς, ανεργία στο 15%, μετανάστευση στα ύψη.

Κι επειδή κι εγώ είμαι μετανάστης, ξεπλένω το νόστο μου, χρησιμοποιώντας τον δόκιμο όρο για τα πουλιά… Αποδημιτικός. Όμως αλίμονο, τούτοι οι καιροί δεν είναι αλεξανδρινοί. Είναι καιροί που η τελευταία παρτίδα φαίνεται πως φτάνει. Τελειώνει το παιχνίδι και ο παίχτης μας, γυμνός, θα παραδώσει τα 5 λεπτά ζωής του. Και κάπου εκεί σταματάει η καρδιά και του κόβεται η ανάσα. Για μιά παρτίδα ακόμη. Και ίσως να έμαθε το μάθημα της χαραυγής.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Το να αναφερεις μια λεξη συνεχως με μονο σκοπο να πεισεις τον αλλον οτι αυτο που εσυ πιστευεις ειναι και αυτο που συμβαινει δεν εχει κανενα νοημα,αυτο ειναι κατι που κανουν καθεστωτα που δεν εχουν καμια σχεση με οτι ονομαζεται Δημοκρατια.

Τοσα χρονια ακουμε σαν δικαιολογια οσων κανουν αυτη την λεξη,η δημοκρατια δεν...
τρομοκρατειται... λενε,συμφωνω κι εγω αλλα η δικη τους Δημοκρατια ξερει να τρομοκρατει,και εχει πολλα μεσα να το κανει αυτο.

Το διαπιστωσαμε ολοι εκει που δεν το περιμεναμε,τις δυο μερες της απεργιας στο τελος του Ιουνιου,εκει ειδαμε την προετοιμασια,την κατασκευη και την εκτελεση ενος σχεδιου που μονο σε δημοκρατιες δεν πραγματοποιειται.


Και φυσικα στην δικη τους δημοκρατια επι 37 χρονια δεν παραιτειται κανενας,ποτε,για κανεναν λογο,και ο Παπουτσης δεν εχει παραιτηθει για σοβαροτερους λογους....αλλα το ξεχναει,δεν θα εχουν ξεχασει ομως το ονομα του οι συγγενεις του Σαμινα,και ουτε εκει ζητησε συγνωμη,πως περιμενουμε να ζητησει τωρα?

Και ομως καποτε κραταγε την σημαια του Πολυτεχνειου στις επετειους του ξεσηκωμου,τι εγινε και απο τετοιος δημοκρατης καταντησε αλλος δημοκρατης,τι μεταφραση και σε ποια γλωσσα εχουν κανει στην λεξη ωστε να την αλλαξουν κατα το συμφερον τους?

Οι αγανακτισμενοι πολιτες και ο αποκλεισμος της Βουλης ηταν εναντιον στην δημοκρατια...ειπαν,μα απο ποτε η δημοκρατια ειναι μεσα στο κτηριο κλειδωμενη και ο λαος απ'εξω ειναι εχθρος της?

Ποια φορα καλεσαν στην γιορτη τους τον λαο....αυτοι ειναι οι μονοι δημοκρατες στην χωρα και εμεις οι υπολοιποι ειμαστε δημοκρατες μονο την ημερα των εκλογων?
Μιλανε για μια λεξη,μια εννοια που δεν ξερουν το νοημα της,διοτι στην χωρα επι 37 χρονια δεν ειχαμε δημοκρατια,πλιατσικο ειχαμε,και λογικο ειναι να υποστηριζουν τα συμφεροντα τους τωρα που βλεπουν οτι ο λαος ξεσηκωνεται,συμμορια ειναι και δεν θελουν να χασουν τα προνομια τους,ανεπαγγελτοι ειναι και ξερουν οτι δεν θα βρουν δουλεια.

Ποιος θα προσλαβει εναν αποτυχημενο πολιτικο που το μονο που εκανε στην ζωη του ειναι να μιλαει για κατι που δεν γνωριζει?
Την δημοκρατια?

Και απο ποτε την δημοκρατια την φερνει καποιος σε μια χωρα....και δεν την κερδιζει ο λαος απο μονος του?


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Της Pιτσας Mασουρα




Οι περίοδοι κρίσης είναι περίοδοι μεγάλης ελευθερίας. Ο κόσμος αποδιαρθρώνεται, οι κοινωνίες αποσυντίθενται, οι αξίες καταρρέουν. Το μέλλον παύει να είναι η προέκταση των προηγούμενων τάσεων. Η εξέλιξη των πραγμάτων είναι συγκεχυμένη, η πορεία της Ιστορίας μετέωρη, λέει ο Αντρέ Γκορζ. κι έχει δίκιο. Ισως γι’ αυτό το φετινό καλοκαίρι είναι τόσο διαφορετικό. Οι περισσότεροι, μετέωροι σαν την Ιστορία κι αυτοί, φεύγουν με την έγνοια της ανάμνησης παραμάσχαλα. Εχουν πειστεί ότι τον φετινό χειμώνα η καλοκαιρινή ανάμνηση θα φράξει τον δρόμο στο ιδρωκοπημένο από την αγωνία σώμα. Σώμα ψυχής με δεκανίκια, ίσως, αλλά ναι, σώμα ψυχής κι ανάμνηση μαζί. Δύσκολο να κατανοήσουμε τη σημερινή εικόνα του κόσμου, τόσο έξω από την κανονικότητα των τελευταίων 60 ετών. Κάθε αναμνησιολογία, λοιπόν, γίνεται φιλόξενο λίκνο.

Παλεύω κι εγώ με τα ίδια μέσα, αν και στο τέλος επιλέγω το αβέβαιο μέλλον. Την πρόκληση που μπορεί να με τελειώσει, αλλά μπορεί και να με αναζωογονήσει. Οχι να με κάνει καλύτερη. Την καραμέλα ότι η κρίση θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους δεν την θέλω. Κινείται στα όρια του... μεταφυσικού. Ομως, παρά τη γενναιοδωρία μου απέναντι στο μέλλον, επιστρέφω συχνά στο παρελθόν. Κολλάω σε λέξεις, σε έννοιες. Με ιντριγκάρει η ανάλυσή τους, οι επιδράσεις στους στη ζωή. Ο Ιμμάνουελ Βαλερστάιν. μιλάει για την αναπτυξιοκρατία. Μου θυμίζει γερμανική λέξη - σιδηρόδρομο, άρα είμαι σε καλό δρόμο. Η περίοδος της αναπτυξιοκρατίας, 1945-1970, ήταν η εποχή του θριάμβου των ιστορικών αντισυστημικών κινημάτων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανέλαβαν την εξουσία παντού, γράφει ο Βαλερστάιν. Η μεγαλύτερή τους επαγγελία ήταν το αναπτυξιακοκρατικό όραμα. Οταν αυτό διαψεύστηκε, η υποστήριξη των οπαδών εξαφανίστηκε.

Αυτά τα κινήματα, κομμουνιστικά, σοσιαλδημοκρατικά, εθνικοαπελευθερωτικά, σχεδόν παντού έχασαν την εξουσία. Η παγκοσμιοποίηση που ακολούθησε, 1970-2000, έφερε απογοήτευση. Αυτή η παρακμή της παλιάς αριστεράς, γράφει ο Βαλερστάιν, δεν βοηθάει στην ομαλή λειτουργία της καπιταλιστικής κοσμοοικονομίας. Γιατί όμως; Ενώ τα κινήματα ήταν αντισυστημικά ως προς τους στόχους τους, δεν έπαυαν να έχουν πειθαρχημένες δομές, που ήλεγχαν τις αυθόρμητες παρορμήσεις των οπαδών τους. Κινητοποιούνταν για συγκεκριμένα ζητήματα, από την άλλη όμως ακινητοποιούσαν τους οπαδούς τους σε ξεπερασμένες πολιτικές. Προφανώς γι’ αυτό κατέρρευσαν, χωρίς μέσα από τα συντρίμμια τους να αναδυθεί καινούργια, μη συστημική πολιτική ιδέα. Οι τάξεις που τα στήριξαν σπάζουν καθημερινά το χαλινάρι και γίνονται επικίνδυνες. Είναι εμφανής η αίσθηση της αναρχίας στον 21ο αιώνα (όπως και της ελευθερίας στην οποία αναφέρεται ο Αντρέ Γκορζ), τη στιγμή, μάλιστα, που η καπιταλιστική κοσμοοικονομία γίνεται ευάλωτη σε απρόσμενα ρεύματα, ορμητικά και καταστροφικά.

Κι αν αντικαθιστούσαμε τη λέξη κινήματα με τη λέξη κόμματα; Στενότερος και πιο πεζός όρος μήπως; Στον ελληνικό Τύπο συχνά σκοντάφτουμε σε άρθρα για την κομματοκρατία. Γιανναράς, Κοντογιώργης και άλλοι ενδεχομένως, οι οποίοι περιγράφουν πώς η αναπτυξιοκρατία της πρώτης εποχής, σε συνδυασμό με εποχικούς παράγοντες, οδήγησαν στην αυστηρή κομματοκρατία. Η Σιμόν Βέιλ, μια πανεπιστημιακός των αρχών του αιώνα που πέθανε σε ηλικία μόλις 34 χρόνων, έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Για την Κατάργηση των Κομμάτων» (μετάφραση Σωτήρης Γουνελάς, εκδόσεις Αρμός). «Οπου υπάρχουν κόμματα σε μια χώρα», γράφει η Σιμόν Βέιλ, «αργά ή γρήγορα προκύπτει μια τέτοια κατάσταση πραγμάτων, ώστε είναι αδύνατο να παρέμβουμε αποτελεσματικά στα δημόσια δρώμενα χωρίς να είμαστε ενταγμένοι σε κάποιο κόμμα. Αυτοί όμως που νοιάζονται για το δημόσιο αγαθό αναγκάζονται να στραφούν αλλού.

Αλλιώς δεν μένει παρά να περάσουν από την κομματική διαδικασία και ν’ αντέξουν ένα θεσπέσιο μηχανισμό, όπου κανείς δεν διακρίνει το αγαθό, τη δικαιοσύνη και την αλήθεια»... Τούτο το καλοκαίρι, ας σκεφτούμε πόσο έχουμε συμβάλει στη δημιουργία αυτού του νοσηρού κλίματος που ξεκινάει από την αναπτυξιοκρατία και καταλήγει στην κομματοκρατία, εν μέσω μιας καπιταλιστικής κοσμοοικονομίας. Οι ευθύνες των κομμάτων, αλλά και αυτές των ατόμων είναι μεγάλες, τόσο μεγάλες όσο και οι ουτοπίες του παρελθόντος. Γύρω υπερισχύει η κακοφωνία παρελθόντος και παρόντος. Κι εμείς αρκούμαστε σε ψιθύρους αγωνίας, τη στιγμή που οφείλουμε να γίνουμε οι Μάρκο Πόλο του μέλλοντος.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
του Κ. Βεργόπουλου




Ζούμε σήμερα οδυνηρές ιστορικές στιγμές, που θυμίζουν έντονα εκείνες που η ανθρωπότητα εβίωσε κατά τη δεκαετία του 1920-1930 και είχαν οδηγήσει στη μεγάλη κρίση του 1929, με τις συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε. Οι κυβερνήσεις, με τον αυτό πάντα δογματισμό και κυνισμό, μεθοδεύουν την εμβάθυνση της κρίσης προς αποκλειστικό όφελος του χρηματιστικού κεφαλαίου, δηλαδή των τραπεζών, των χρηματιστών, των κερδοσκόπων.

Όπως σημειώνει η βρετανική Γκάρντιαν, το «τραγούδι της κρίσης» είναι γνωστό και σήμερα το άδουν όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ιθύνοντες, υπό τον συντονισμό των αρχόντων του μεγάλου χρήματος και με κόστος την αποδιάρθρωση των κοινωνιών και το σάρωμα ακόμη και των πιο αναγκαίων προϋποθέσεων της ανθρώπινης ζωής. Η επίθεση του χρήματος δεν είναι μόνον οικονομική, πολιτική, αλλά επίσης πολιτισμική και ακόμη περισσότερο βιο-πολιτική, δηλαδή κλονίζει ακόμη και τα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης. Στον βωμό του αφηρημένου χρήματος θυσιάζονται σήμερα όλα, χωρίς κανέναν περιορισμό και καμιά επιφύλαξη, ούτε την ελάχιστη κόκκινη γραμμή. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει τίποτε στο οποίο να θεωρεί ότι υστερεί έναντι των Ευρωπαίων ομολόγων της, σε ό,τι αφορά στην ολική επίθεση εναντίον του κόσμου της εργασίας και εναντίον ακόμη και των πιο στοιχειωδών προϋποθέσεων της ανθρώπινης ύπαρξης.



Στη συνάντηση των Ευρωπαίων ηγετών της Πέμπτης 21 Ιουλίου, η Ευρώπη έδειξε όχι μόνον την ανυπαρξία της στη σημερινή κρίσιμη στιγμή, αλλ’ επιπλέον έδειξε την θετική συμβολή της στη δραματική επιδείνωση του διεθνούς οικονομικού και κοινωνικού πεδίου. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη παραμένει κάτι το αδιανόητο για τον γερμανικό νεο-εθνικισμό και αντίθετα διατηρείται η χωροφυλακίστικη νοοτροπία της επιτήρησης των αδύναμων εταίρων από τους ισχυρούς. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι, σε στιγμές κρίσης, η ανάγκη αλληλεγγύης θα έπρεπε να υπερισχύει της αρχής των κυρώσεων εις βάρος των αδύναμων. Όταν το κόστος της κρίσης επιρρίπτεται στους οφειλέτες και στους αδύναμους, τότε η κρίση μοιραία βαθαίνει και η έξοδος από αυτήν περιπλέκεται ακόμη περισσότερο.


Ακόμη και τα προβλήματα εξυγίανσης και ανταγωνιστικότητας τίθενται με απείρως περιπλοκότερους όρους και στην πράξη αποβαίνουν ανεπίλυτα, ενόσω το κόστος επίλυσής τους επιρρίπτεται αποκλειστικά και μόνον στους οφειλέτες. Από την άλλη πλευρά, οι πλεονασματικοί εταίροι, ενώ δυστροπούν στο να φέρουν το κόστος που τους αναλογεί για την έξοδο από την κρίση, δεν διστάζουν παράλληλα να επιβάλλουν εξοντωτική λιτότητα εισοδημάτων και περικοπές δημόσιων δαπανών, εν ονόματι της εδώ και τώρα ανάγκης εξισορρόπησης των δημοσιονομικών ισοζυγίων.


Όλοι γνωρίζουμε ότι οι περικοπές δαπανών και εισοδημάτων σε περίοδο ύφεσης δεν αποφέρουν μείωση των δημόσιων ελλειμμάτων, αλλά περαιτέρω εκτίναξή του. Εάν το ελληνικό χρέος αποβαίνει μη-διαχειρίσιμο, αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο Μνημόνιο, που αφ’ ενός σωρεύει αφάνταστα πρόσθετα χρέη και αφ’ ετέρου συρρικνώνει το εθνικό εισόδημα, το οποίο θα έπρεπε να εξυπηρετεί το χρέος. Παράλληλα, το Μνημόνιο διαιωνίζει και επιδεινώνει το δημόσιο έλλειμμα, το οποίο, υποτίθεται, σκοπεύει κατά προτεραιότητα να περιορίσει. Κατά συνέπεια, η ευρωπαϊκή πολιτική παραμένει όχι μόνον αρνητική όσον αφορά τη θετική διαχείριση της κρίσης που έχει σήμερα ενσκήψει, αλλά και ανεπανόρθωτα θετική όσον αφορά τις αρνητικές επιλογές που βαθαίνουν την κρίση, την περιπλέκουν και την καθιστούν κυριολεκτικά ανεπίλυτη.

Για την υπέρβαση και την απεμπλοκή από τη σημερινή κρίση θα έπρεπε να πάψουν να θεωρούνται ταμπού τα προνόμια και δικαιώματα του χρήματος και να δοθεί προτεραιότητα στην επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας. Απαράκαμπτη προϋπόθεση γι' αυτό θα ήταν μια μεγάλης εκτάσεως αναδιανομή των εισοδημάτων με ενίσχυση των αδύναμων και των αποκλεισμένων από κάθε κατανάλωση, όπως επίσης η καταπολέμηση της ανεργίας και η στήριξη της απασχόλησης, δεδομένου ότι μόνον αυτές οι δαπάνες έχουν το υψηλότερο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα στην ανάκαμψη της οικονομίας. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις οπωσδήποτε είναι αναγκαίες, αλλά δυσκολότερα πραγματοποιούνται σε μια οικονομία που καταβυθίζεται στην ύφεση από ό,τι σε μια αναπτυσσόμενη οικονομία, που εξ αυτού ακριβώς του λόγου αποβαίνει ασύγκριτα πιο εύπλαστη και αποδοτική.


Κάθε επιλογή που οπισθοδρομεί την οικονομία τροφοδοτεί μοιραία την ισχύ και την αρπακτικότητα του χρήματος, ιδίως με όρους αρπαγής περιουσιακών στοιχείων, ενώ η αντίθετη επιλογή, αυτή που τονώνει την οικονομία, ενισχύει τη θέση του κόσμου της εργασίας έναντι των εισοδηματιών, των κερδοσκόπων και των κοινωνικών κηφήνων του αφηρημένου χρήματος.


youpayyourcrisis
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Του Paul Krugman / Τhe New York Times


Η εποχή μας είναι πολύ ενδιαφέρουσα - με έναν άσχημο τρόπο όμως.
Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε δύο διαγραφόμενες κρίσεις, καθεμία από τις οποίες θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμια καταστροφή.

Στις ΗΠΑ, οι φανατικοί της Δεξιάς στο Κογκρέσο μπορεί να μπλοκάρουν την απαραίτητη αύξηση του ορίου δανεισμού και να προκαλέσουν χάος στις διεθνείς αγορές. Εν τω μεταξύ, εάν το σχέδιο στο οποίο μόλις συμφώνησαν οι Ευρωπαίοι για να ηρεμήσουν τις αγορές αποτύχει, μπορούμε να δούμε ένα ντόμινο σε όλη τη Νότια Ευρώπη - το οποίο, επίσης, θα προκαλέσει χάος στις διεθνείς αγορές.

Το μόνο που μπορούμε να ελπίσουμε είναι ότι οι πολιτικοί που συσκέπτονται στην Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες θα επιτύχουν να αποτρέψουν αυτές τις απειλές.

Ομως το ζήτημα είναι άλλο: ακόμα και εάν αποφευχθεί η άμεση καταστροφή, οι συμφωνίες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κάνουν τη διεθνή οικονομική ύφεση χειρότερη. Μάλιστα, οι ηγέτες φαίνονται αποφασισμένοι να διατηρήσουν αυτό που αποκαλώ Μικρότερη Υφεση, η παρατεταμένη εποχή υψηλής ανεργίας που άρχισε με τη Μεγάλη Υφεση του 2007-2009 και συνεχίζεται έως σήμερα, δύο χρόνια αφότου υποτίθεται ότι η ύφεση τελείωσε.

Την Πέμπτη, οι ηγέτες της Ε.Ε. εξέδωσαν μια σημαντική ανακοίνωση, που δεν ήταν καθόλου καθησυχαστική. Κατ' αρχάς είναι δύσκολο να πιστέψω ότι οι περίπλοκοι οικονομικοί σχεδιασμοί στους οποίους κατέληξαν μπορούν πράγματι να λύσουν την οικονομική κρίση - πόσω μάλλον την ευρύτερη ευρωπαϊκή κρίση. Αλλά ακόμα και αν το πετύχουν, μετά τι; Το ανακοινωθέν ζητά σημαντικές περικοπές στους προϋπολογισμούς «όλων των κρατών εκτός από αυτά που είναι ενταγμένα σε πρόγραμμα», οι οποίες θα πρέπει να γίνουν «έως το 2013 το αργότερο». Καθώς οι χώρες που έχουν «ενταχθεί σε πρόγραμμα» εξαναγκάζονται σε δραστική λιτότητα, όλα αυτά ισοδυναμούν με ένα σχέδιο που προβλέπει ότι όλη η Ευρώπη θα κάνει μεγάλες περικοπές ταυτόχρονα. Και δεν υπάρχει τίποτα στα ευρωπαϊκά στοιχεία που να δείχνει ότι ο ιδιωτικός τομέας θα μπορέσει να ανανήψει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία της δεκαετίας του '30, αυτή η κατάσταση είναι γνώριμη. Εάν οποιαδήποτε από τις δύο διαπραγματεύσεις αποτύχει, θα είναι σαν να ξαναζούμε το 1931, την παγκόσμια τραπεζική κατάρρευση που έκανε τη Μεγάλη Υφεση, μεγάλη. Ομως εάν επιτύχουν, μπορεί να επαναλάβουμε το μεγάλος λάθος του 1937: η πρόωρη στροφή στους οικονομικούς περιορισμούς που εκτροχίασε την ανάκαμψη και εξασφάλισε ότι η Υφεση θα διαρκούσε μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τελικά ήταν εκείνη που εξασφάλισε την πολυαναμενόμενη άνθηση της οικονομίας. Ανέφερα ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - αλλά όχι, ευτυχώς, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ - φαίνεται αποφασισμένη να κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη αυξάνοντας τα επιτόκια;

Υπάρχει ένα παλιό ρητό, το οποίο αποδίδεται σε διάφορους ανθρώπους, που πάντα μου έρχεται στο μυαλό όταν ασχολούμαι με την πολιτική: «Δεν ξέρεις, γιε μου, με πόσο λίγη σοφία κυβερνάται ο κόσμος». Τώρα που η έλλειψη της σοφίας επιδεικνύεται εντυπωσιακά, καθώς οι πολιτικές ελίτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού προσπαθούν με τσαπατσουλιές να αντιμετωπίσουν το μεγάλο τραύμα στην οικονομία, φαίνεται ότι όλα τα μαθήματα της Ιστορίας έχουν ξεχαστεί. Και η Μικρότερη Υφεση συνεχίζεται.


πηγη
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη



Ήταν μια μακρινή εποχή χωρίς κινητά και διαδίκτυο. Στα χωριά τηλεόραση είχε το καφενείο κι αυτό όχι πάντα. Οι αγρότες δεν είχαν επιδοτήσεις και στα χωριά τα γαϊδουρομούλαρα και τ’ άλογα ήταν πιο πολλά από τα τρακτέρ. Οι γειτονιές μας ήταν όλο χωματόδρομοι κι αλάνες, κολυμπούσαμε στον Σκαραμαγκά, το Φάληρο και την Πειραϊκή κι οι μανάδες μας ακόμη ασβέστωναν τις μάντρες στις αυλές. Η Αστυνομία Πόλεων κι η Χωροφυλακή είχαν Harley Davidson Electra Glide με μοχλό ταχυτήτων αριστερά στο ρεζερβουάρ, τα περιπολικά ήταν αμερικάνικες μαούνες κι οι γκόμενες φορούσαν μίνι και τεριλέν παντελόνι καμπάνα.

Ο Συνταγματάρχης Βαρτάνης θριάμβευε στον «Άγνωστο Πόλεμο», ο «Lone Ranger» πάντοτε κάλπαζε προς τον βράχο καβάλα στον Σίλβερ κι εγώ γούσταρα την Μπέτυ Λιβανού αλλά δεν μου ΄δινε σημασία, γιατί τα ‘χε με τον Μαστοράκη. Τα Σάββατα στην ΥΕΝΕΔ έδειχνε ταυρομαχίες κι εμείς γουστάραμε τον «Μάνιξ», τις «Επικίνδυνες Αποστολές» και την «Χαβάϊ 5-0». Μετά βλέπαμε κι «Εν τούτω Νίκα», όπου βγήκε ο εκατόνταρχος με το σπαθί στο ένα χέρι και ρολόϊ Σέϊκο στο άλλο.

Το σουξέ του καλοκαιριού ήταν το «Άσπρα θα φορέσω» με τον Γιάννη Καλαντζή σε στίχους του Πυθαγόρα (http://www.youtube.com/watch?v=CUxNR33tZxM&feature=related), που μου ‘χε κολλήσει και το τραγουδούσα συνέχεια.

Είναι η πιο έντονη ανάμνηση της παιδικής μου ηλικίας. Οι γονείς μου μ’ είχαν στείλει στο Μαυρομμάτι να περάσω, όπως κάθε Καλοκαίρι, όλες τις σχολικές διακοπές με τον παππού. Εννιά χρονών. Ο αδερφός μου είχε πάει ταξίδι στας Ευρώπας. Παρέα στον μπάρμπα μας, που είχε νταλίκα διεθνών μεταφορών, για να δει από το τριαξονικό τα πράσινα λειβάδια της Βαυαρίας και τον Μέλανα Δρυμό. Τουρισμός με συνοδεία 30 τόννους καρπούζια.

Εκείνο το πρωϊ πήγαμε οι δυο συνονόματοι στο πηγάδι να ποτίσουμε τα μουλάρια και το γαϊδούρι. Εγώ καβάλα στην Ψάρα, την αγαπημένη μου, γιατί είχε πάρει πιο πολλά από την αλογίσια πλευρά της κι ήταν πιο όμορφη. Ο παππούς δεν είχε ούτε ραδιόφωνο και στην μικρή αγροικία του ελαιώνα πέντε χιλιόμετρα από το σπίτι στο χωριό, σε μια πλαγιά που έβλεπε στην Κωπαΐδα, δεν είχε ούτε ρεύμα.

Στο πηγάδι ήρθε ένας γέρος χωριανός να ποτίσει κι αυτός τ’ άλογο του κι άρχισε να λέει στον παππού με ένταση κάτι στ΄αρβανίτικα. Ανάμεσα στις τραχιές εκφράσεις της διαλέκτου άκουγα λέξεις στην νεοελληνική, «Τούρκοι», «Κύπρος», «απόβαση», «πόλεμος», «βομβαρδισμοί». Ο χωριανός έφυγε κι ο παλιός στρατιώτης της Στρατιάς της Μικράς Ασίας, ο πολυβολητής που τον έμαθε να διαβάζει ο Λοχαγός του στα χαρακώματα του Εσκή Σεχήρ και του Σαγγάριου, μου εξήγησε τι συνέβαινε. Ήταν το πρωΐ της 20ης Ιουλίου….

Χίλια μίλια μακριά ο Διοικητής του 251 Τ.Π., ο Αντισυνταγματάρχης (ΠΖ) Παύλος Κουρούπης από τα Δεντρά Μεσσηνίας, είχε αρχίσει από τα ξημερώματα τον επικό του αγώνα στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας. Με αναλογία σε βάρος του 7 προς 1 άντεξε από τις 5.00 το πρωί της 20ης Ιουλίου έως τις 14.30 το απόγευμα της 22ας καθηλώνοντας 3.500 Τούρκους.

Ο Διοικητής του 50ου Συντάγματος Πεζικού του Τουρκικού Στρατού, της αιχμής του δόρατος της εισβολής, ο Συνταγματάρχης Καραογλάνογλου σκοτώθηκε κι οι Τούρκοι περιδεείς ασφυκτιούσαν σ’ ένα ελάχιστο προγεφύρωμα με κίνδυνο ολικής καταστροφής.

Την τρίτη μέρα όμως οι Τούρκοι με πλήρη αεροπορική υπεροχή, με βόμβες ναπάλμ να κάνουν ολοκαύτωμα τις θέσεις της Εθνικής Φρουράς, αποβίβασαν ακόμη περισσότερα άρματα. Τα εγγλέζικα λιανοντούφεκα του Β΄ΠΠ και τα οπλοπολυβόλα Μπρεν, και τα τρία σαράβαλα Τ-34, άρματα γκαζοντενεκέδες εποχής Στάλιγκραντ, που στα χέρια των Εθνοφρουρών του Κουρούπη πετσόκοψαν τους Μεχμετζίκ και σκότωσαν τον Διοικητή τους, δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τα τανκς Μ-47. Ο καλός και γενναίος Κουρούπης πολέμησε αβοήθητος δυόμιση μέρες και νύχτες. Η τελευταία του εικόνα ήταν το μεσημέρι της 22ας Ιουλίου να μάχεται στην πρώτη γραμμή ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά πολυβόλων. Πεζός, έχοντας στο πλάϊ του μόνο τον ασυρματιστή του Μιχαλάκη Κονναρή από την Τριμίκλινη. Χάθηκαν και οι δύο…

Ο Παύλος Κουρούπης θα γινόταν Μιλτιάδης. Πολέμησε μόνος, αβοήθητος και προδομένος από τους γαλονάδες των Αθηνών και της Λευκωσίας, με συντροφιά τους αμούστακους Εθνοφρουρούς του κι έγινε Λεωνίδας.

Σ’ ένα βρωμερό υπόγειο, σε μια μαύρη πλάκα πρέπει να γράψουμε ανάποδα τα ονόματα του Ιωαννίδη, του Μπονάνου και της παρέας τους και κάθε χρόνο τέτοια μέρα να μαζεύουμε σάλιο για τις νενομισμένες τιμές.

Οι εν Αθήναις επίορκοι με την αδράνεια τους άφησαν τον Αττίλα να ολοκληρώσει το έργο του. Δεν πολέμησαν. Η Μάνα δεν έριξε ούτε μια ντουφεκιά για την Κόρη.

Οι λοκατζήδες του Παπαμελετίου και η απολυόμενη σειρά της ΕΛΔΥΚ, που απαίτησε από τον Χανδρινό, κυβερνήτη του «ΛΕΣΒΟΣ», να επιστρέψει στην Πάφο για να πολεμήσουν με την μονάδα τους, ήταν οι μόνες ενισχύσεις από την Ελλάδα και πολέμησαν γενναία. Στον Έβρο και το Αιγαίο άκρα του τάφου σιωπή. Οι Τούρκοι έσφαζαν, έκαιγαν και βίαζαν στην Κύπρο κι οι Αρχηγοί των Όπλων, μ’ επικεφαλής τον Γκιζίκη, ήδη «πολιτεύονταν». Μιάμιση μέρα μετά τον χαμό του Κουρούπη κι ενώ παρόμοιες ιστορίες ολοκαυτώματος γίνονταν σε όλες τις μάχες της Κύπρου, το νταραβέρι των γαλονάδων ολοκληρώθηκε. Η αποστολή εξετελέσθη, οι Τούρκοι πάτησαν γερά πόδι στην Κύπρο κι οι πολιτικοί παρέλαβαν από τον Γκιζίκη.

Κι αφού «πανηγυρίσαμε» την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, αφού οι Αρχηγοί των Όπλων κι ορισμένοι άλλοι δεν ντουφεκίστηκαν αλλά αποστρατεύτηκαν εν τιμή, έγινε κι ο δεύτερος «Αττίλας». Κι άλλο αίμα, ηρωϊσμοί αλλά κι ατίμωση. Ο Μανώλης Μπικάκης, από την Ασή Γωνιά με το ΠΑΟ του στον ανώνυμο λόφο δίπλα από την αντιπροσωπεία της Ford, σταμάτησε μόνος, ένας (1), την προέλαση ολόκληρης μονάδας αρμάτων και πεζικού, γλύτωσε ολόκληρη συνοικία της Λευκωσίας από την κατάληψη, χιλιάδες ζωές και περιουσίες. Οι Τούρκοι όμως τελικά πήραν το 40%, «η Κύπρος είναι μακριά» είπαν τα επίσημα χείλη κι άρχισε η εποχή της Μεταπολίτευσης.

Τα σουξέ άλλαξαν. Πάει η «Κυρά Γιώργαινα», κι ο «Σταμούλης ο Λοχίας». Αρχίσανε τα προοδευτικά εμβατήρια. Σε μια νύχτα γίνανε όλοι αντιστασιακοί. Όλες οι παραφυάδες της αριστεροσύνης θέριεψαν. Αν δεν ήσουν συνοικιακός Τσε Γκεβάρα, ούτε γκόμενα δεν έβγαζες.

Τότε, σε αυτό το Άγος και στην ατιμωρησία του, μπήκαν τα σάπια θεμέλια της μεταπολιτευτικής παράγκας, της σημερινής κατάντιας. Γιατί δεν υπήρξε Νέμεση, δεν υπήρξε Γουδί κι η κοινωνία πήρε το βουβό μήνυμα ότι μπορείς ακόμη και την Κύπρο να πουλήσεις και να γλυτώσεις. Βλέπετε τότε δεν υπήρξε Μαύρος Καβαλάρης…

Η δεξίωση του Προέδρου κάθε χρόνο μου θυμίζει εκείνο το Καλοκαίρι. Δεν ρώτησα ποτέ κανέναν που πήγε. Άραγε, όπως περιφέρονται στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου με το ποτήρι το κρασί και την χαρτοπετσέτα στο χέρι, ένοιωσαν ποτέ σε καμιά γουλιά την ταγγίλα του αίματος 37 πια χρόνων;


πηγη