Το κύριο ενεργειακό του συστατικό είναι το έλαιο

Στα βουνά της Ελλάδας εντοπίζονται περίπου 17 είδη τσαγιού

Προσφέρει σημαντικά οφέλη στον οργανισμό

Βασίζεται στη μεταμόσχευση δερματικών κυττάρων

1. Tον τελευταίο καιρό ανακάλυψα μια μικρή διόγκωση στο πλάι του λαιμού. Tι μπορεί να είναι;

Aν η διόγκωση αυτή είναι μπροστά ή αμέσως στο πλάι της τραχείας (το σκληρό μέρος που βρίσκεται στο μέσο του λαιμού), είναι πιθανό να προέρχεται από το θυρεοειδή. Aν η διόγκωση βρίσκεται σε άλλη περιοχή του λαιμού, πρόκειται συνήθως για λεμφαδένες, που μπορεί να μεγάλωσαν εξαιτίας κάποιας πάθησης (η διόγκωση αυτή είναι σύμπτωμα πολλών νοσημάτων).

2. Mπορεί οι όζοι να σημαίνουν ή να οδηγήσουν σε καρκίνο του θυρεοειδούς;

Eίναι πιθανό. Γενικά, όταν ο όζος είναι ένας, υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες (10-20%) να είναι καρκίνος, ενώ, όταν υπάρχουν πολλοί όζοι, είναι πολύ λιγότερες. Συμβαίνει επίσης ένας όζος να ξεκινήσει ως καλοήθης και να εξελιχθεί στην πορεία σε κακοήθη, αν και η περίπτωση αυτή δεν είναι συχνή.

3. Mπορώ με ψηλάφηση να καταλάβω αν υπάρχουν όζοι στο θυρεοειδή;
Aν οι όζοι είναι αρκετά μεγάλοι (πάνω από 1-1,5 εκ.), μπορούν να ψηλαφηθούν σχετικά εύκολα. Συχνά, όμως, οι όζοι είναι μικρότεροι ή βρίσκονται πιο χαμηλά από το στέρνο, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την ψηλάφησή τους. Mόνο με ειδικές εξετάσεις (π.χ., υπερηχογράφημα) θα έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για το αν υπάρχουν όζοι, πόσοι είναι και ποιος είναι ο όγκος τους.

4. Yπάρχουν ενδείξεις για να καταλάβω με την ψηλάφηση αν οι όζοι είναι καλοήθεις ή όχι (σκληρότητα, μέγεθος, πόνος κλπ.);

Oι όζοι που μεγάλωσαν πολύ γρήγορα, είναι σκληροί, ακίνητοι, ανώδυνοι και συνοδεύονται από διόγκωση των λεμφαδένων αποτελούν ενδείξεις που αυξάνουν τις πιθανότητες κακοήθειας. Oι πιθανότητες επίσης αυξάνονται αν ο ασθενής έχει για οποιονδήποτε λόγο δεχθεί ακτινοβολία (στο πλαίσιο θεραπείας) στην περιοχή του τραχήλου. Θα πρέπει τότε να υποβληθεί σε πλήρη εργαστηριακό έλεγχο, ώστε να εξακριβωθεί η φύση των όζων αυτών.

5. Oι όζοι στο θυρεοειδή υποδηλώνουν δυσλειτουργία (υπερθυρεοειδισμό ή υποθυρεοειδισμό) ή δεν έχουν σχέση με αυτό;

Σε αρκετές περιπτώσεις οι όζοι μπορούν να προκαλέσουν υπερθυρεοειδισμό. Mάλιστα, όσο πιο μεγάλοι είναι, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες. Eπίσης, μπορεί να εμφανίζονται στην κυριότερη μορφή θυρεοειδίτιδας, που προκαλεί υποθυρεοειδισμό. Oι όζοι αυτοί είναι συνήθως πολύ μικροί (μερικά χιλιοστά) και δύσκολα μπορούν να ψηλαφηθούν ακόμα και από έναν έμπειρο ενδοκρινολόγο.

6. Σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να αφαιρούνται οι όζοι στο θυρεοειδή;

Πρέπει να αφαιρούνται όταν έχουμε σοβαρές ενδείξεις κακοήθειας από τον κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο. H χρησιμότερη εξέταση στην περίπτωση αυτή είναι η παρακέντηση του όζου με βελόνα και η κυτταρολογική ανάλυση του υλικού. H εξέταση αυτή δεν έχει καμία επιπλοκή, είναι απλή και ακριβής (πάνω από 90%). Oι όζοι πρέπει επίσης να αφαιρούνται όταν είναι πολύ μεγάλοι ή όταν είναι πολλοί (πολυοζώδης βρογχοκήλη), γιατί πιθανώς να προκαλούν πίεση στα γύρω από το θυρεοειδή όργανα ή υπερλειτουργία του ίδιου του αδένα.

7. H χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη ή υπάρχουν άλλοι τρόποι, π.χ. λέιζερ, για να αφαιρεθούν οι όζοι;

Aν υπάρχει περίπτωση καρκίνου, τότε η χειρουργική επέμβαση (κατά την οποία αφαιρείται ολόκληρος ο αδένας) είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης. Aν οι όζοι πρέπει να αφαιρεθούν γιατί υπερλειτουργούν, τότε σε μερικές περιπτώσεις μπορούμε να τους καταστρέψουμε με ραδιενεργό ιώδιο.

8. O πατέρας μου είχε όζους στο θυρεοειδή αδένα. Mπορεί να αντιμετωπίσω κι εγώ παρόμοιο πρόβλημα;

Mπορεί οι όζοι να κληρονομούνται γενετικά (σε κάποιες μορφές ενός σπάνιου είδους καρκίνου ή σε αυτούς που μπορεί να οδηγήσουν σε υπερθυρεοειδισμό). Πάντως, όταν παρατηρείται μέλη της ίδιας οικογένειας να παρουσιάζουν όζους στο θυρεοειδή, αυτό είναι πιθανότερο να μην οφείλεται σε γενετικούς λόγους αλλά στον τόπο διαβίωσής τους, αφού αυτό συμβαίνει κυρίως σε περιοχές με έδαφος φτωχό σε ιώδιο (συνήθως σε ορεινά, απομακρυσμένα από τη θάλασσα μέρη).

9. Έχω ακούσει πως η φαρμακευτική αγωγή για το θυρεοειδή διαρκεί εφ’ όρου ζωής. Aυτό ισχύει για όλες τις περιπτώσεις;

Aρχικά πρέπει να τονιστεί ότι αγωγή (όταν δεν έχουμε δυσλειτουργία του αδένα) δίνεται μόνο στους λεγόμενους «μονήρεις ψυχρούς όζους» ή στην πολυοζώδη βρογχοκήλη που δεν έχει καταστείλει την ορμόνη TSH, δηλ. δεν έχει μπει στο δρόμο για να προκαλέσει υπερθυρεοειδισμό. H φαρμακευτική αγωγή είναι μία, συγκεκριμένη και συνίσταται στη χορήγηση της ορμόνης θυροξίνης, πιο γνωστής ως T4. H θεραπεία διαρκεί μεγάλο διάστημα, αν και, δυστυχώς, δεν αποδίδει πάντα. Eίμαστε επιφυλακτικοί να συνεχίσουμε την αγωγή σε γυναίκες μετά την κλιμακτήριο (ίσως προκαλέσουμε ή επιδεινώσουμε μια πιθανή οστεοπόρωση) και σε άτομα μεγάλης ηλικίας με καρδιακά προβλήματα (μπορεί να προκληθεί ταχυκαρδία, που θα επιβαρύνει το υπάρχον πρόβλημα).

10. Mπορεί η ολική αφαίρεση του θυρεοειδούς να επηρεάσει την υγεία μου

H ανεπάρκεια του θυρεοειδούς είναι από τις λίγες (αν όχι η μόνη) περιπτώσεις οργάνου στον οργανισμό που μπορεί να αποκατασταθεί με 100% επιτυχία. Kατά συνέπεια, η αφαίρεσή του δεν επηρεάζει την υγεία ή την ποιότητα της ζωής μας. Στην περίπτωση αυτή, είναι αυτονόητο πως η λήψη θυροξίνης ισχύει εφ’ όρου ζωής για τον ασθενή, αφού το φάρμακο υποκαθιστά πλέον τη λειτουργία του αδένα.

Βασική αιτία η συσσώρευση πλάκας και πέτρας

Σε κανέναν δεν αρέσει ο πόνος, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να μας τραβήξει την προσοχή το σώμα μας, όταν κάτι πάει λάθος. Φυσικά, είστε σε αρκετά καλή «επικοινωνία» με τον οργανισμό σας ώστε να ξέρετε πότε ο πόνος είναι μια απλή ενόχληση. Αλλά ξέρετε πάντοτε, πότε ο πόνος μπορεί να σηματοδοτεί κάτι πιο σοβαρό;

Συγκεντρώσαμε επτά είδη σωματικών πόνων που δεν πρέπει ποτέ να αγνοείτε. Και φυσικά σε περίπτωση που δεν μπορείτε να τους αντέξετε, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.

Νο 1: Αφόρητος πονοκέφαλος
Ζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια αν αισθανθείτε αφόρητο πονοκέφαλο. «Αν είστε κρυολογημένοι, μπορεί να είναι απόρροια της κατάστης», εξηγεί η Σάντρα Φράιχοφερ, εκπρόσωπος Τύπου του Αμερικανικού Κολεγίου Παθολόγων. «Αλλά μπορεί να έχετε υποστεί εγκεφαλική αιμορραγία ή ένας όγκος στον εγκέφαλο να σας δίνει συμπτώματα. Με τους πόνους στο κεφάλι δεν παίζουμε, ακόμη και όταν ξέρουμε ποια είναι η αιτία. Πρέπει πάντα να ελέγχονται εξονυχιστικά», σημειώνει.

Η Σάρον Μπράνγκμαν, εκπρόσωπος Τύπου της Αμερικανικής Γηριατρικής Εταιρείας εξηγεί ότι όταν κάποιος περιγράφει τον πονοκέφαλο ως «τον χειρότερο της ζωής μου» αυτό συνήθως αποτελεί κλασσικό παράδειγμα εγκεφαλικού ανευρύσματος.
Άρα στην περίπτωση ανυπόφορου πονοκέφαλου ζητάτε πάντα ιατρική βοήθεια.

Νο 2: Πόνος ή δυσφορία στο στήθος, το λαιμό, τον ώμο, το χέρι, τη γνάθο ή την κοιλιά
Ένα πόνος στο στήθος μπορεί να είναι ένδειξη πνευμονίας ή εμφράγματος. Αλλά συνήθως τα καρδιακά προβλήματα εκδηλώνονται με δυσφορία και όχι πόνο. «Μην περιμένετε να εκδηλωθεί ο πόνος» εξηγεί ο Δρ Τζερομ Κοεν, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Σεντ Λούις των ΗΠΑ. «Οι καρδιοπαθείς συνήθως περιγράφουν μεταξύ των συμπτωμάτων μια έντονη πίεση στο στήθος», συμπληρώνει.
 
Η δυσφορία που σχετίζεται με την καρδιακή νόσο μπορεί να γίνεται αισθητή στο άνω μέρος του στήθους, στον λαιμό, τη γνάθο, τον ώμο ή το χέρι ή στην κοιλιά και μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία. «Αν ένας ενήλικας έχει ανεξήγητη εμμένουσα δυσφορία και ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου, θα πρέπει να χάνει χρόνο», συμβουλεύει ο Δρ Κοεν. «Συχνά οι ασθενείς καθυστερούν να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια επειδή θεωρούν ότι πρόκειται για μια καούρα ή ένα επεισόδιο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Καλέστε άμεσα το 166 ή πηγαίνετε στο πλησιέστερο νοσοκομείο, ακόμη κι αν αποδειχθεί ότι άδικα ανησυχούσατε», τονίζει ο Αμερικανός καρδιολόγος.

Επίσης η διακεκομμένη δυσφορία θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. «Ενδεχομένως η δυσφορία να σχετίζεται με κάποια συναισθηματική αναστάτωση. Για παράδειγμα, αν αισθάνεστε δυσφορία όταν κάνετε δουλειές στο σπίτι, αλλά περνάει όταν ξεκουραστείτε, τότε πρόκειται για στηθάγχη. Επιδεινώνεται όταν ο καιρός είναι κρύος ή ζεστός», συμπληρώνει ο Δρ Κοεν.

«Στην περίπτωση των γυναικών, τα συμπτώματα δυσφορίας μπορεί να μην είναι τόσο ευδιάκριτα. Η καρδιακή νόσος μπορεί να ‘μεταμφιεστεί’ σε φούσκωμα, γαστροοισοφαγική παλιδρόμηση, κοιλιακή δυσφορία. Επίσης μπορεί να εμφανίζεται ως κόπωση. Ο κίνδυνος καρδιακού νοσήματος αυξάνεται δραματικά μετά την εμμηνόπαυση. Γίνεται αιτία θανάτου περισσότερων γυναικών, παρά το γεγονός ότι οι άνδρες γενικά κινδυνεύουν περισσότερο να εκδηλώσουν καρδιακή νόσο», υπογραμμίζει ο καθηγητής καρδιολογίας.

Νο 3: Πόνος στη μέση ή ανάμεσα στις ωμοπλάτες
«Τις περισσότερες φορές πρόκειται για αρθρίτιδα», εξηγεί η Σάρον Μπράνγκμαν, που είναι καθηγήτρια Γηριατρικής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Άλλες πιθανές αιτίες μπορεί να είναι το έμφραγμα ή κοιλιακά προβλήματα. «Ένας σοβαρός κίνδυνος είναι η ρήξη αορτής, που μπορεί να εμφανιστεί ως ξαφνικός πόνος. Συνήθως κινδυνεύουν οι πάσχοντες από υπέρταση, διαβήτη, οι καπνιστές και εκείνοι που έχουν ιστορικό κυκλοφορικών προβλημάτων», διευκρινίζει.

Νο 4: Σοβαρό κοιλιακό άλγος
Η ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να εκδηλωθεί με αφόρητο πόνο στην κοιλιακή χώρα. Επίσης προβλήματα στο πάγκρεας, την χοληδόχο κύστη, στομαχικά έλκη και εντερικές εμφράξεις μπορούν να προκαλέσουν έντονο κοιλιακό πόνο.

Νο 5: Πόνος στις γάμπες
Ένας από τους λιγότερο γνωστούς κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου είναι η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, ένας θρόμβος αίματος δηλαδή που εκδηλώνεται στις φλέβες των κάτω άκρων και μπορεί να καταστεί απειλητικός για την υγεία. «Ο κίνδυνος προκύπτει απ’ το γεγονός ότι ο θρόμβος μπορεί να σπάσει και να προκαλέσει εμβολή με μοιραία αποτελέσματα», εξηγεί η Σάντρα Φράιχοφερ. Ο καρκίνος, η παχυσαρκία, η παρατεταμένη ακινησία λόγω κατάκλισης, τα μεγάλα ταξίδια, η εγκυμοσύνη και η προχωρημένη ηλικία, θεωρούνται παράγοντες κινδύνου.

«Μερικές φορές υπάρχει μόνο πρήξιμο στα πόδια και όχι πόνος. Αν παρατηρήσετε οίδημα στις γάμπες και/ή πόνο, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια», συμβουλεύει η Δρ Μπράνγκμαν.

Νο 6: «Κάψιμο» στα πέλματα ή στα πόδια
Στην Ελλάδα σήμερα οι πάσχοντες από διαβήτη ανέρχονται σε 700.000 – 800.000 (7% - 8%), ενώ περίπου το 3% - 4% δεν γνωρίζει ότι πάσχει από τη νόσο. «Σε ορισμένους ανθρώπους που δεν ξέρουν ότι πάσχουν από διαβήτη, η περιφερική νευροπάθεια ενδεχομένως να είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα», εξηγεί η Δρ Μπράνγκμαν. «Μοιάζει με ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια ή τα πέλματα, ένδειξη υποκείμενης νευρικής βλάβης», συμπληρώνει.

Νο 7: Ασαφείς, συνδυασμένοι ή ιατρικώς ανεξήγητοι πόνοι
«Διάφορα επώδυνα, σωματικά συμπτώματα είναι συχνά στην κατάθλιψη», εξηγεί ο πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής του Νοσοκομείου Inova Fairfax, Δρ Τόμας Γουάις. «Οι ασθενείς παραπονούνται για ακαθόριστους πονοκεφάλους, κοιλιακό πόνο, ή πόνους στα άκρα», τονίζει.
Επειδή ο πόνος μπορεί να είναι χρόνιος και όχι τόσο έντονος, οι πάσχοντες από κατάθλιψη, οι οικογένειες τους και οι επαγγελματίες υγείας συνήθως δεν δίνουν σημασία. «Και όσο πιο καταθλιπτικός είναι κάποιος, τόσο δυσκολότερο είναι να περιγράψει με ακρίβεια τα συμπτώματά του. Αυτό μπορεί να παραπλανήσει τον γιατρό», σημειώνει ο Δρ Γουάις.

Όμως πριν τεθεί η διάγνωση της κατάθλιψης θα πρέπει να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. «Αναζητήστε ιατρική βοήθεια αν αισθάνεστε ότι χάνετε το ενδιαφέρον σας για καθημερινές δραστηριότητες, δεν μπορείτε να εργαστείτε ή να σκεφτείτε συγκροτημένα και όταν δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε με τους ανθρώπους γύρω σας. Μην υποφέρετε σιωπηλά, μιλήστε για ότι σας απασχολεί», συμβουλεύει ο καθηγητής Ψυχιατρικής.

Και υπογραμμίζει ότι η κατάθλιψη μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά πριν επιδεινώσει την ποιότητα ζωής του ανθρώπου και προκαλέσει δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο του ασθενή.

Αποτελεσματική η μέθοδος σε περιπτώσεις οσφυαλγίας

Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι η σκωληκοειδής απόφυση του ανθρώπου, ένας τυφλός σωλήνας συνδεδεμένος στο σημείο όπου ενώνονται το παχύ και το λεπτό έντερο, είναι ένα υπολειμματικό όργανο χωρίς χρησιμότητα. Ωστόσο η αντίθετη άποψη, σύμφωνα με την οποία η απόφυση έχει προστατευτικό ρόλο, δείχνει να ενισχύεται από μελέτη σε δεκάδες άλλα θηλαστικά.

Διεθνής ομάδα ερευνητών αναφέρει ότι η σκωληκοειδής απόφυση εμφανίστηκε ανεξάρτητα τουλάχιστον 32 φορές στην πορεία της εξέλιξης των θηλαστικών. Αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι η παραμελημένη αυτή δομή δεν είναι απομεινάρι της εξέλιξης, αλλά εξυπηρετεί κάποιο φυσιολογικό ρόλο.

Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύονται online στην επιθεώρηση «Comptes Rendus Palevol», έρχονται σε αντίθεση με τη θεωρία που είχε διατυπώσει ο Δαρβίνος για τη σκωληκοειδή απόφυση. Ο μεγάλος φυσιοδίφης υπέθεσε ότι ο άνθρωπος -το μόνο ζώο στο οποίο είχε βρεθεί τότε αυτή η δομή- κατάγεται από φυτοφάγους προγόνους, οι οποίοι εξαρτώνταν από τα μικρόβια του πεπτικού συστήματος για να χωνέψουν τη δύσπεπτη κυτταρίνη των φυτών.

Η σκωληκοειδής απόφυση, επομένως, λειτουργούσε κάποτε ως καταφύγιο μικροβίων μέσα στο οποίο διασπώνταν οι φυτικές ίνες. Αργότερα, οι πρόγονοί μας άλλαξαν δίαιτα και στράφηκαν στα φρούτα και το κρέας, οπότε η απόφυση έχασε τη χρησιμότητά της και συρρικνώθηκε σε υπολειμματικό όργανο.

Η θεωρία του υπολειμματικού οργάνου, όμως, δεν έπεισε ποτέ το σύνολο των επιστημόνων.

Τα τελευταία ευρήματα

Στη νέα μελέτη, ερευνητές από τη Γαλλία και τις ΗΠΑ ανέλυσαν δεδομένα για τη διατροφή 361 θηλαστικών, από τα οποία τα 50 έχουν βρεθεί να διαθέτουν σκωληκοειδή απόφυση.

Η ανάλυση έδειξε ότι τα 50 αυτά βρίσκονται διάσπαρτα στο εξελικτικό δέντρο των θηλαστικών και συνήθως δεν έχουν άμεση συγγένεια μεταξύ τους. Το τελικό εύρημα είναι ότι η σκωληκοειδής απόφυση εξελίχθηκε ανεξάρτητα τουλάχιστον 32 φορές, ίσως και περισσότερες. Επιπλέον, η εμφάνιση της απόφυσης συνήθως δεν συνδέεται με δραστικές αλλαγές της διατροφής.

Ανεξάρτητοι ερευνητές που κλήθηκαν να σχολιάσουν τη μελέτη στο δικτυακό τόπο του Science δήλωσαν εντυπωσιασμένοι από τα ευρήματα, αν και ορισμένοι αμφιβάλλουν για το πόσες ανεξάρτητες φορές εξελίχθηκε η απόφυση.

Αυτό όμως που παραμένει ασαφές είναι το ποια χρησιμότητα μπορεί να έχει αυτή η δομή.

Σύμφωνα με μια ανεπιβεβαίωτη ως σήμερα θεωρία, ο σωλήνας της απόφυσης φιλοξενεί ωφέλιμα βακτήρια που εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Σε περίπτωση μόλυνσης από παθογόνα μικρόβια, η απόφυση λειτουργεί ως καταφύγιο των ωφέλιμων βακτηρίων μέχρι να καθαρίσει η λοίμωξη.

Η ιδέα αυτή είναι ευλογοφανής, ωστόσο είναι γεγονός ότι η ανθρώπινη σκωληκοειδής απόφυση συχνά μολύνεται από παθογόνα μικρόβια και οδηγεί στην επικίνδυνη κατάσταση της σκωληκοειδίτιδας.

Σε αυτή την περίπτωση η απόφυση πρέπει να αφαιρεθεί, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία ότι όποιος υποβάλλεται στην επέμβαση χάνει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό.

Όπως φαίνεται, το μυστήριο της σκωληκοειδούς απόφυσης δεν έχει εξηγηθεί ακόμα πλήρως.

Από ποιες ασθένειες αναμένεται ότι θα απειλούμαστε θανάσιμα τα επόμενα δέκα χρόνια; 


Το Αμερικανικό Αντικαρκινικό Ίδρυμα κατάρτισε έναν πίνακα με βάση την ηλικία, το φύλο αλλά και την εξάρτησή μας από τον καπνό που, όπως αποδεικνύεται, κάνει και τη διαφορά. Η στατιστική, δηλώνουν οι συντάκτες του πίνακα, μας υπενθυμίζει ότι αν λάβουμε μέτρα μπορούμε να μειώσουμε τους κινδύνους.

Ένας 55χρονος άνδρας που καπνίζει εμφανίζει τις ίδιες πιθανότητες να πεθάνει μέσα στην επόμενη δεκαετία με έναν 65χρονο άνδρα που δεν έχει καπνίσει ποτέ. Μια γυναίκα στις 1.000, κάτω των 50 ετών, θα χάσει τη ζωή της μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια από καρκίνο στις ωοθήκες. Ένας 35χρονος μη καπνιστής άνδρας έχει πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει σε κάποιο δυστύχημα έως τα 45 του απ΄ ό,τι από κάποια μορφή καρδιοπάθειας.

Και για μια 35χρονη γυναίκα είναι δυο φορές πιο πιθανό να πεθάνει σε κάποιο δυστύχημα έως τα 45 της χρόνια, απ΄ ό,τι εξαιτίας καρκίνου στο στήθος. Αυτά αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ένας νέος πίνακας με τις πιο επικίνδυνες ασθένειες που αντιμετωπίζει σήμερα ο άνθρωπος για τη ζωή του και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Καρκίνου.

Σύμφωνα με τους «Δε Νιου Γιορκ Τάιμς» ο εν λόγω πίνακας περιλαμβάνει 10 διαφορετικές αιτίες θανάτου, ενώ κατανέμει τον πληθυσμό με κριτήρια το φύλο, τις ηλικιακές ομάδες και το αν είναι νυν, πρώην ή μη καπνιστές. Με την πρώτη ματιά μπορεί να πιστέψει κανείς ότι οι καπνιστές και οι μη καπνιστές κινδυνεύουν εξίσου από τις καρδιοπάθειες.

Ένας 35χρονος άνδρας που καπνίζει, όμως, εμφανίζει επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνει από αυτήν την αιτία σε σχέση με έναν μη καπνιστή της ίδιας ηλικίας. Οι αριθμοί αρχίζουν να συγκλίνουν στις μεγαλύτερες ηλικίες, καθώς κάποιοι καπνιστές καταφέρνουν να γλιτώσουν από τις πιο κοινές ασθένειες των καπνιστών. Στα 75 τους χρόνια οι πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιοπάθεια είναι ίδιες με εκείνες των μη καπνιστών.

Η γιατρός Λίζα Σβαρτζ συμμετείχε στη σύνταξη του «χάρτη» και δηλώνει ότι σκοπός είναι να λάβουμε μέτρα προκειμένου να μειώσουμε τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουμε με βάση την ηλικία, το φύλο και τον τρόπο ζωής μας.

Το νερό, τόσο υποτιμημένο στη σύγχρονη διατροφή, συμμετέχει καθοριστικά σε όλους τους μηχανισμούς του οργανισμού μας. Η επιμελήτρια στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας δρ Αναστασία Μπαρμπούνη επισημαίνει μύθους και αλήθειες για το πολύτιμο αυτό στοιχείο της διατροφής μας.

Πόσο σημαντικό είναι το νερό για την υγεία μας;

Το νερό είναι το ίδιο σημαντικό με το οξυγόνο για τη διατήρηση της ζωής. Ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει αρκετές εβδομάδες (4-6) χωρίς τροφή, αλλά η επιβίωση χωρίς νερό είναι αδύνατη πέραν της εβδομάδας.

Η ανάγκη μας για οκτώ ποτήρια νερό την ημέρα είναι τελικά μύθος;

Η συμβουλή αυτή αποτελεί μνημονοτεχνικό κανόνα. Δεν μπορούν να καθορισθούν επακριβώς οι ανάγκες του οργανισμού σε νερό, γιατί αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ωστόσο, η ελάχιστη ποσότητα νερού που θα πρέπει να λαμβάνεται καθημερινά είναι ένα λίτρο, σε ειδικές περιπτώσεις όμως μπορεί να φθάνει έως και 6-7 λίτρα.

Οι ποσότητες του νερού που χρειάζεται καθημερινά ο οργανισμός εξαρτώνται και από τις δραστηριότητες αλλά και από το είδος της τροφής. Οι ανάγκες μας σε νερό αυξάνονται:

* Κατά την έντονη μυϊκή δραστηριότητα στην εργασία ή την άθληση.

* Σε περιόδους έντονης ζέστης και υγρασίας.

* Σε περιόδους ασθένειας, π.χ. σε γαστρεντερίτιδες, εμπύρετες ιώσεις, παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος κ.ά.

* Στην εγκυμοσύνη και τον θηλασμό

Και το υπερβoλικό νερό μπορεί όμως να κάνει κακό;

Στη ρύθμιση του ισοζυγίου του νερού, δηλαδή της ισότητας μεταξύ του εισαγόμενου και παραγόμενου και αυτού που αποβάλλεται, λειτουργούν οι εξής μηχανισμοί:

* της δίψας

* της ρύθμισης του νερού που αποβάλλεται με τα ούρα

* της παραγωγής ορμονών, όπως της αντιδιουρητικής ορμόνης (ΑDH)

Σε σπάνιες περιπτώσεις υπερβολικής πρόσληψης νερού, ο μηχανισμός έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης διαταράσσεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγάλη κατακράτηση νερού στον οργανισμό, χωρίς ανάλογη κατακράτηση αλάτων που επιφέρει διαταραχή των ζωτικών λειτουργιών των κυττάρων και μπορεί να οδηγήσει και στον θάνατο. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται δηλητηρίαση με νερό.

Οι χυμοί, το γάλα, το τσάι, ο καφές μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό;

Οι χυμοί ή το γάλα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό γιατί, εκτός από νερό, περιέχουν επιπλέον θρεπτικά συστατικά και θερμίδες. Αλλα ροφήματα, όπως τα αναψυκτικά και τα αλκοολούχα ποτά, είναι φτωχά σε θρεπτικά συστατικά και συνήθως περιέχουν πολλές θερμίδες. Ο καφές και το τσάι προσφέρουν νερό, αλλά αυξάνουν τη διούρηση. Τα ροφήματα με καφεΐνη, η οποία έχει διουρητική δράση, μπορεί να βοηθούν στην αφυδάτωση.

Ενας από τους λόγους για τους οποίους προτιμάμε το νερό είναι το ότι δεν προσδίδει θερμίδες, είναι χαμηλό σε νάτριο και δεν περιέχει λιπαρά, χοληστερόλη, ζάχαρη ή άλλα συστατικά που επιβαρύνουν θερμιδικά το άτομο.

Πώς θα ξέρουμε αν είμαστε καλά ενυδατωμένοι;

Αν δεν καταναλώνουμε αρκετό, σε φυσιολογικές συνθήκες διψάμε. Οι μηχανισμοί της δίψας όμως δεν λειτουργούν απόλυτα στα άτομα της τρίτης ηλικίας, τα παιδιά, τους ασθενείς όταν υπάρχει έντονη ζέστη και σε έντονη φυσική δραστηριότητα.

Για να ελέγχουμε αν πίνουμε αρκετά υγρά, παρατηρούμε τα ούρα μας. Μικρή ποσότητα με σκούρο χρώμα στα ούρα δείχνει ότι η κατανάλωση υγρών δεν είναι αρκετή. Στα βρέφη, η στεγνή πάνα είναι μια ένδειξη αφυδάτωσης.

Το νερό που αποβάλλεται με τα ούρα εξαρτάται από το ποσό που προσλαμβάνεται. Σε φυσιολογικό ενήλικο και εφόσον ο μηχανισμός του αισθήματος της δίψας λειτουργεί κανονικά, το ποσό αυτό κυμαίνεται γύρω στα 1-1,5 λίτρα το 24ωρο. Σε στέρηση νερού αυτό που αποβάλλεται από τα ούρα περιορίζεται σε 400-500 ml, χωρίς όμως να μπορεί να μειωθεί περισσότερο.

Είναι καλύτερα να πίνουμε εμφιαλωμένο νερό ή βρύσης;

Δεν υπάρχει λόγος ο γενικός πληθυσμός να καταναλώνει επιτραπέζιο νερό αντί νερό βρύσης. Ωστόσο, ίσως μερικές κατηγορίες ασθενών χρειάζονται ειδική δίαιτα (π.χ. φτωχή σε νάτριο) και πρέπει να πίνουν μεταλλικό νερό με συγκεκριμένη σύνθεση.

Βοηθά το νερό στο αδυνάτισμα;

Κατά τη διάρκεια προσπάθειας για απώλεια βάρους, το νερό είναι απαραίτητο στον οργανισμό γιατί βοηθά στη λειτουργία της πέψης και στην απέκκριση από το παχύ έντερο των άχρηστων ουσιών.

Επίσης, σύμφωνα με τεκμηριωμένη ιατρική έρευνα, τα άτομα που καταναλώνουν νερό λίγο πριν από τα γεύματά τους χάνουν ευκολότερα βάρος και διατηρούν το νέο τους βάρος σε σχέση με άτομα ίδιου επιδημιολογικού προφίλ και με την ίδια κατανάλωση θερμίδων.

Κατά πόσο ισχύουν διαδεδομένες απόψεις

Μπορεί να επιφέρει αιμολυτική αναιμία

Οι τρόποι διόρθωσης της όρασης

Τι πρέπει να αποφεύγεται και τι να προτιμάται

Η κακής ποιότητας διατροφή και η έλλειψη άσκησης ευθύνονται για την πάθηση

Αν πονάει ο λαιμός σας δοκιμάστε μερικούς φυσικούς τρόπους για να ανακουφιστείτε προτού καταφύγετε στα φάρμακα. Ίσως εκπλαγείτε ευχάριστα από τα αποτελέσματα.

Πίνετε άφθονο νερό

Κλείστε το στόμα σας!

Κάντε εισπνοές

Πείτε ναι στο παγωτό! 

Κάντε γαργάρες με αλατόνερο 

Σύμφωνα με έρευνες οι γάργαρες με χλιαρό αλατόνερο μερικές φορές μέσα στην ημέρα μπορούν να περιορίσουν το οίδημα και να συμβάλλουν στην απομάκρυνση της βλέννας, απομακρύνοντας παράλληλα και τα ερεθιστικά βακτήρια που μας προκαλούν τη φλεγμονή. Βάλτε μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι σε ένα φλιτζάνι χλιαρό νερό. Αν η γεύση του αλατιού σας ενοχλεί προσθέστε ένα κουταλάκι μέλι που και αυτό μαλακώνει το λαιμό. Μην καταπιείτε το μείγμα μετά τις γαργάρες.

Το δέρμα είναι ο «καθρέφτης» της υγείας και αυτό γιατί όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, αποτελεί το παράθυρο από το οποίο μπορούν να διακρίνουν κλινικά σημεία που τους οδηγούν στη διάγνωση σοβαρών νοσημάτων. Αυτός είναι ο λόγος που επιμένουν στη συμβουλή: «το δέρμα σας και τα …μάτια σας»!

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της ψωρίασης, μια χρόνια ασθένεια από την οποία υποφέρει το 2% περίπου, των Ελλήνων. Στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων δεν νοσεί μόνον το δέρμα: υπάρχουν αυξανόμενα στοιχεία που υποδηλώνουν την ύπαρξη σύνδεσης με προβλήματα υγείας όπως είναι η καρδιαγγειακή νόσος, ο διαβήτης, η ηπατοπάθεια, η κατάθλιψη και η παχυσαρκία…

Ιδιαίτερα συχνή στον ελληνικό πληθυσμό (έχει προσβάλλει τουλάχιστον το 10% των πολιτών) είναι και η σμηγματοροϊκή δερματίδιδα –έκζεμα που εντοπίζεται στο πρόσωπο, στο τριχωτό της κεφαλής, στις φύτρες, στα φρύδια, στο πηγούνι…ακόμη και στο στήθος και χαρακτηρίζεται από ένα λιπαρό και κιτρινωπό λέπι.

Και μπορεί η ψωρίαση και η σμηγματοροϊκή δερματίδιδα να αποτελούσαν έως χτες δύο διαφορετικές παθήσεις, οι επιστήμονες ωστόσο αρχίζουν να πιστεύουν πως δεν είναι παρά οι δύο διαφορετικές πλευρές του ίδιου…νομίσματος. Η αναγνώριση ότι οι δύο συγκεκριμένες νόσοι είναι ταυτόσημες, δηλαδή είναι το ίδιο νόσημα θα αποτελέσει και ένα από βασικά θέματα που θα συζητηθεί στο Δερματολογικό συνέδριο «Αττικές Δερματολογίες Ημέρες» που γίνεται κάθε χρόνο το Νοέμβριο στην Αθήνα.

«Η παλιά άποψη ότι η σμηγματοροϊκή δερματίδιδα είναι αυτόνομο νόσημα που οφείλεται στο μύκητα πιτυρόσπορο αποτελεί μύθο. Έτσι, το να δίνουμε θεραπείες αντιμυκητιασικές ή σαμπουάν αντιμυκητιασικά δεν λύνει το πρόβλημα, αντιθέτως ο δερματολόγος πρέπει να εξετάζει, όπως και στην ψωρίαση, τα νύχια του ασθενούς, μήπως υπάρχουν εκδηλώσεις ψωριασικής ονυχίας και το αρθριτικό σύστημα του ασθενούς μήπως ήδη καταγράφονται αρχικές αρθριτικές εκδηλώσεις», τόνισε σε συνέντευξη Τύπου ο καθηγητής Δερματολογίας και Αφροδοσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Νίκος Σταυριανέας.

Όπως ωστόσο, ο ίδιος διευκρίνισε «επειδή η ψωρίαση όπως είναι γνωστό, αποτελεί νόσημα που προσβάλλει εκτός από το δέρμα και το αρθριτικό σύστημα, έτσι λοιπόν, δεν μιλάμε για σμηγματορική δερματίτιδα αλλά για ήπια σμηγματοροϊκού τύπου ψωρίαση».

Τα καλά νέα είναι πως η πρόοδος στην επιστήμη και στην φαρμακολογία έχει ενισχύσει τη θεραπευτική φαρέτρα των ειδικών και συνεπώς έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάλογα με την έκταση και τη βαρύτητα της νόσου τη καλύτερη θεραπεία για τον ασθενή!

Προσοχή στο «σοκολατένιο» δέρμα

Η επιμονή των δερματολόγων να επαναλαμβάνουν τη συμβουλή «προσοχή στον ήλιο» δεν είναι…εμμονή, αλλά επίμονη προσπάθεια να κρούσουν τον «κώδωνα του κινδύνου», καθώς ο καρκίνος του δέρματος και το μελάνωμα έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες!

«Η υπερβολική αυτή έκθεση που έγινε της μόδας απ’ όταν η CocoChanel επέβαλε σαν in το σοκολατένιο δέρμα έγινε αισθητή μετά από δεκαετίες με την μεγάλη αύξηση των καρκίνων του δέρματος και την έκρηξη του μελανώματος. Έτσι ενώ το 1935 η περίπτωση να εμφανίσει μελάνωμα λευκός πολίτης των Η.Π.Α ήταν 1 στους 1500 σήμερα η αναλογία αυτή είναι 1 στους 50», υπογράμμισε ο καθηγητής κ. Σταυριανέας.

Τα σημάδια που πρέπει να ανησυχήσουν κάποιον ώστε να επισκεφτεί το γιατρό είναι η εμφάνιση επίμονων ογκίδιων ή πληγών που δεν κλείνουν ιδιαιτέρως στα εκτεθειμένα μέρη του σώματος (όπως είναι το πρόσωπο και τα χέρια). Επιπλέον, οι ελιές (σπίλοι) που μεταβάλλονται – μεγαλώνουν δηλαδή, σε επιφάνεια, όγκο και αλλάζουν χρώμα -, μπορεί να αντιστοιχούν σε μελάνωμα, γι αυτό και οι ειδικοί εφιστούν τη προσοχή μας.

Σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται να τα αφαιρούμε

Απαραίτητη η πρόσληψή τους από τη διατροφή