[ ]
Πρόσφατες Αναρτήσεις
By STEVENIKO | Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013 | Posted in | With 4 comments

Ενας κύκλος ολοκληρώθηκε.

Όλα τα ωραία πράγματα όμως έχουν δυστυχώς κι ένα τέλος.

Το STEVENIKO Μετά από 38 μήνες καθημερινής ενημέρωσης, Αναστέλλει από σήμερα  επ' αόριστον  λειτουργία του. (ελπίζω προσωρινά)

Θέλω να ευχαριστήσω  όλους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες του STEVENIKO που με τίμησαν με τις επισκέψεις τους.

Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συνεργαζόμενους  bloggers για την προώθηση και αναδημοσίευση από μέρους τους άρθρων του blog .

Κλείνοντας θέλω να πω κάτι ακόμα.
Εύχομαι να βρούμε τον δρόμο μας και σαν τόπος και σαν λαός. Έχουμε δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια και μπορούμε να το επιβάλλουμε, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας. Πρεπει να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας. Για ένα μέλλον πιο ανθρώπινο με προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Ευχαριστώ και πάλι.

STEVENIKO
By STEVENIKO | Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013 | Posted in | With 0 comments
Του Κώστα Ουράνη


Υπάρχουν άνθρωποι που κοιτάν τη ζωή με το σκυθρωπό πρόσωπο και το πένθιμο βλέμμα εξόριστων στη Σιβηρία, που θα κοίταζαν από το παράθυρό τους, μέσα στην καρδιά του χειμώνα, να πέφτει το χιόνι πάνω στα χιόνια. Όλα τους φαίνονται ομοιόμορφα, άδεια, ανούσια και πληκτικά.

Στο συμπόσιο της Ζωής δεν δείχνουν ούτε βουλιμία, ούτε απόλαυση. Κρατάν στάση χορτασμένων. Τίποτα δεν τους ενθουσιάζει, τίποτα δεν τους μεθάει. Όταν η ζωή τους προσφέρει κάτι άλλο, που θα το θεωρούσαν τύχη να το αποκτήσουν, τ’ αφήνουν να πέσει από τα χέρια τους μ’ απογοήτευση. Ονειρεύονται πάντα κάτι άλλο και ποθούν πάντα κάτι περισσότερο. Αλλά δεν μπορούν ποτέ να το καθορίσουν. Τα όνειρά τους είναι…ρευστά κι οι πόθοι τους ατμώδεις: δεν έχουν ποτέ μορφή συγκεκριμένη και το περιεχόμενό τους είναι κάθε στιγμή διάφορο.

Η ζωή των ανθρώπων αυτών περνάει σχεδόν χωρίς πράξεις και χωρίς πραγματοποιήσεις κανενός είδους, σ’ ένα Γαλαξία αναρίθμητων και νεφελωδών ρεμβασμών. Κάθε πράξη τους φαίνεται ελάττωση και κάθε πραγματοποίηση περιορισμός. Ό,τι οι άνθρωποι αυτοί θα ‘θελαν για να αισθάνονται πως ζουν, για να βρίσκουν χαρά κι ομορφιά στη ζωή, θα ‘ταν η άμεση πραγματοποίηση κι ο αδιάκοπος μετασχηματισμός – χωρίς καμιά από μέρους τους προσπάθεια – όλων των πόθων τους, όλων των εικόνων κι όλων των καταστάσεων που δημιουργεί κάθε στιγμή η φαντασία τους κι η ψυχική τους, κάθε φορά, διάθεση.

Ό,τι θα ‘θελαν θα ‘ταν να ζουν αδιάκοπα σ’ ένα κλίμα παραμυθιών – ελεύθεροι από τους περιορισμούς του χρόνου και του διαστήματος, ελεύθεροι ακόμα κι από τους περιορισμούς του ίδιου του κορμιού τους: να ‘ναι μέσα στο μεγάλο εκείνο πλοίο που περνάει στο βάθος του θαλάσσιου ορίζοντα, όταν αυτοί βρίσκονται στην παραλία, να ‘ναι καθισμένοι στο κατώφλι στης ανθισμένη εκείνης βίλλας, που τη βλέπουν περνώντας μ’ ένα τραίνο, να μεταμορφώνονται σε πρόσωπα της ιστορίας και του θρύλου, να μεταφέρονται στιγμιαία από έναν τόπο σε άλλο κι από μια κατάσταση σε άλλη, να ζουν εξαίσιες περιπέτειες και μοναδικούς έρωτες, να ‘ναι, τέλος, ό,τι λαχταρούσε ο Άγιος Αντώνιος του Φλωμπέρ – όλο το πνεύμα κι όλη η ύλη, δηλαδή θεοί – «και να ‘ναι η κάθε ημέρα τους κι ένα καινούριο θάμα».

Δεν πρόκειται για τρελούς, γιατί ό,τι οι άνθρωποι αυτοί ονειρεύονται και ποθούν ήταν ένας καιρός που το έζησαν αληθινά. Αν σήμερα το βλέμμα τους είναι πένθιμο, είναι γιατί δεν ξαναβρίσκει τις λαμπρότητες και τις μαγείες που άλλοτε το φώτιζαν. Αν όλα τους φαίνονται ανούσια, είναι γιατί έχουν ζωηρή ακόμη στα χείλια τους τη γεύση ενός συμποσίου εξαίσιου. Αν έχουν το ύφος εξόριστων, είναι γιατί στ’ αλήθεια ειν’ εξόριστοι: είναι έκπτωτοι άγγελοι, που διατηρούν τη νοσταλγική ανάμνηση ενός χαμένου παράδεισου. Ο χαμένος αυτός παράδεισος είναι ο κόσμος της παιδικής τους ηλικίας, ο γοητευτικός και μυστηριώδης τόπος της τέταρτης διάστασης.

Στον τόπο αυτό ο χρόνος είναι άγνωστος και το διάστημα δεν αποτελεί εμπόδιο. Τα σύνορά του αγγίζουν από τη μια πλευρά την πραγματικότητα κι από την άλλη χάνονται μέσα στο απέραντο βασίλειο του φανταστικού, τόσο που φανταστικά και πραγματικά να μην ξεχωρίζουν, αλλά να παίρνουν το ένα τη μορφή του άλλου. Η ζωή εκεί δεν είναι μια κατάσταση που υπάρχει και που στέκει αντίκρυ στον άνθρωπο, που ο άνθρωπος έχει να την αντιμετωπίσει – είναι μια αδιάκοπη προέκταση του εαυτού του, κάτι σαν την προέκταση ζωντανών σκιών στο λευκό και παρθένο πανί του κινηματογράφου.

Κάθε τι εκεί μπορεί, χωρίς να χάσει την πραγματική του υπόσταση, να παίρνει τα πιο ποικίλα σχήματα και τις πιο παράδοξες οντότητες, χωρίς κι αυτές να ‘ναι λιγότερο πραγματικές. Κάθε βήμα εκεί, είναι και μια ανακάλυψη, κι όμως ο τόπος αυτός διατηρεί πάντα το γοητευτικό, κι ανησυχαστικό μαζί, μυστήριο του ανεξερεύνητου, γιατί είναι σ’ αέναο μετασχηματισμό. Αλλά ό,τι είναι ακόμα πιο θαυμαστό στον κόσμο αυτόν είναι η γεύση της μαγείας που έχει κανένας απ’ όλα, κι απ’ όλες τις στιγμές, η εντατικότητα και το θάμπος της ζωής του. Τίποτε, τίποτε στον κόσμο της πραγματικότητας δεν μπορεί να δώσει την ίδια παλμώδη χαρά, τον ίδιο γλυκασμό ευτυχίας!

Όλοι μας ζήσαμε στον τόπο αυτό. Οι άνθρωποι όμως που γι’ αυτούς μιλώ δεν στάθηκαν απλοί του μόνο υπήκοοι, όπως οι περισσότεροί μας. Γεννημένοι με μια ψυχή πιο αγνή και με μια φαντασία πιο δυνατή, υπήρξαν οι εξερευνητές κι οι βασιλιάδες του. Πήγαν μακρύτερα απ’ όλους μας, είδαν θαυμαστότερα οράματα, χάρηκαν εντονότερα, δημιούργησαν περισσότερα. Γιατί για να χαρεί κανένας τον παραμυθένιο κόσμο σ’ όλη του την ομορφιά και σ’ όλη του τη μαγεία, δεν αρκεί να ‘ταν κανένας παιδί στην ηλικία. Πρέπει και να τον έχουν προικίσει οι Μοίρες μ’ εξαιρετική ευαισθησία, μ’ απεριόριστη φαντασία και, πάνω απ’ όλα, με μιαν ικανότητα αυταπάτης ανεξάντλητη.

Οι άνθρωποι που γι’ αυτούς μιλώ είχαν αυτά τα χαρίσματα. Κι αν σήμερα περιφέρουν στη ζωή την πικρία, την αθεράπευτη μελαγχολία και την υπερηφάνεια εξόριστων, όταν όλοι οι άλλοι εμείς ζούμε σαν μετανάστες, αν ονειρεύονται αδιάκοπα τα υπέρμετρα, όταν όλοι οι άλλοι εμείς έχουμε συνθηκολογήσει, είναι γιατί διατηρούν ακόμα την ευαισθησία και τη φαντασία που είχαν όταν ήταν παιδιά, ενώ έχουν χάσει – αλίμονο! – την ικανότητα της αυταπάτης!


Στο πολύ όμορφο βιβλίο «Αποχρώσεις», εκδόσεις Εστία.

aksioprepeiakantoxh

By STEVENIKO | Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013 | Posted in , | With 0 comments
Χάος προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, καθώς μολονότι ο Μπερσάνι εξασφαλίζει την πλειοψηφία σε εθνικό επίπεδο, λόγω του εκλογικού νόμου, ο Μπερλουσκόνι εξασφαλίζει την πλειοψηφία στη Γερουσία, πετυχαίνοντας μία ανατροπή που άφησε άναυδη την Ευρώπη.

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αποδείχθηκε εφτάψυχος την ύστατη ώρα, καθώς παρά τις αντίθετες προβλέψεις, δεν αποκλείεται να είναι ο νικητής των εκλογών.

Το παραπάνω ενδεχόμενο, πέραν του ότι προκαλεί πονοκέφαλο σε Βερολίνο, Βρυξέλλες και χρηματαγορές, οδηγεί κατά πάσα πιθανότητα σε πολιτική αστάθεια, ακυβερνησία και νέες εκλογές στην Ιταλία, καθώς η κεντροαριστερά κατέστησε σαφές ότι δεν συνεργάζεται με τον Μπερλουσκόνι.

Σχολιαστές αναφέρουν ότι τα μόνα σενάρια που φαντάζουν πιθανά αυτή τη στιγμή είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης ευρείας συμμετοχής ή η εκ νέου προσφυγή στις κάλπες.

Ενώ τα αρχικά exit polls έδειχναν επικράτηση του Μπερσάνι, ο "Καβαλιέρε" έκανε την ανατροπή στην κάλπη για τη Γερουσία.

Η πρόβλεψη της εφημερίδας "Λα Ρεπούμπλικα", για κατανομή των εδρών της Γερουσίας, δίνει 123 έδρες στην κεντροδεξιά, 104 στην κεντροαριστερά, 54 στο κίνημα Πέντε Αστέρων του Μπέππε Γκρίλλο και 17 στη συμμαχία του Μόντι.

Ο "μαγικός αριθμός" για την πλειοψηφία στη Γερουσία είναι οι 158 έδρες.

Ακόμη και αν τα ποσοστά αυτά παραμείνουν ως έχουν, η κεντροαριστερά δεν θα επιτύχει την πλειοψηφία στη Γερουσία, λόγω της ιδιομορφίας του εκλογικού νόμου της Ιταλίας που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα σε περιφερειακό και όχι σε εθνικό επίπεδο.



Το ενδιαφέρον στρέφεται σε περιφέρειες που εκλέγουν το μεγαλύτερο αριθμό γερουσιαστών: στη Λομβαρδία, το Βένετο, την Καμπανία και τη Σικελία.

Η παράταξη Μπερλουσκόνι προηγείται στη μάχη στη Λομβαρδία (Μιλάνο) με 34,6%, έναντι 31% της κεντροαριστερής συμμαχίας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της σφυγμομέτρησης του La7.

Σύμφωνα με το ίδιο δίκτυο, η δεξιά επικρατεί και στην κούρσα στη Σικελία με 33%, ενώ στη δεύτερη θέση κατατάσσεται το κίνημα του Γκρίλο με 28,4% και έπεται η κεντροαριστερά με 28%.

Στην επίσης μεγάλη περιφέρεια της Καμπανίας (Νάπολη), η παράταξη του Μπερλουσκόνι συγκεντρώνει για τη Γερουσία το 35,6% έναντι 30% της συμμαχίας του Μπερσάνι.


Όσον αφορά στα αποτελέσματα για τη Βουλή, η κεντροαριστερή συμμαχία προηγείται της κεντροδεξιάς με λιγότερη από μία μονάδα, σύμφωνα με τις εκλογικές προβολές που παρουσίασε νωρίς το βράδυ το RAI και η Mediaset.

Ειδικότερα, ο Μπερσάνι συγκεντρώνει 29,1%, ο Μπερλουσκόνι 28,6%, ο Γκρίλο 26,3% και ο Μόντι 10,8%.

Σύμφωνα με την Img και το ιδιωτικό κανάλι La7 η προοδευτική συμμαχία θα εξασφαλίσει το 29,1% των ψήφων, η μπερλουσκονική κεντροδεξιά το 28,1%, το κίνημα «Πέντε Αστέρων» του Μπέππε Γκρίλλο το 26,7% και η κεντρώα συμμαχία του Μάριο Μόντι το 10,8%.











Πηγή: nooz
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

του Χαράλαμπου Πουλόπουλου


Η Ελλάδα βρέθηκε στη δίνη της οικονομικής κρίσης και οι περισσότεροι Έλληνες στο μάτι του κυκλώνα. Οι επιπτώσεις της κρίσης και του μνημονίου, το ιλιγγιώδες ποσοστό ανεργίας, το υψηλότερο στην Ευρώπη, η φτώχεια και η αβεβαιότητα δημιούργησαν ένα βαθύ συλλογικό τραύμα στη συνείδηση των Ελλήνων. To τραύμα αυτό συνοδεύτηκε και από διεθνή απαξίωση. Τη στιγμή που έχαναν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και ένιωθαν θυμό, φόβο και ντροπή, οι Έλληνες προβάλλονταν ως «τεμπέληδες», «αναξιόπιστοι» και «κομπιναδόροι». Και σαν να μην έφταναν τα απανωτά σοκ από τη μείωση των μισθών, των συντάξεων, την υπέρμετρη φορολόγηση, την εξάπλωση της φτώχειας και την ανεργία, οι πολίτες βομβαρδίζονται συγχρόνως από σενάρια και αναλύσεις για τα αίτια της κρίσης και τους τρόπους αντιμετώπισής της, ως επί το πλείστον από ανθρώπους που, ενώ έχουν συμβάλει στη διαμόρφωση της κρίσης, εμφανίζονται σήμερα λες και ζουν σε άλλη χώρα.

Σε αυτήν εδώ τη χώρα, πάντως, οι νεαροί επιστήμονες φεύγουν στο εξωτερικό σε αναζήτηση δουλειάς και καλύτερης τύχης, αφήνοντας πίσω τους απελπισμένους μεσήλικες και μικρά παιδιά. Το επιστημονικό δυναμικό της χώρας αποδυναμώνεται, και η Ελλάδα μετατρέπεται σε χωριό της Ευρώπης, ένα θερινό θέρετρο, κατάλληλο μόνο για διακοπές. Αδύναμες κοινωνικά ομάδες στοχοποιούνται από ακροδεξιές οργανώσεις που αναζητούν εξιλαστήρια θύματα για να εκφράσουν την επιθετικότητά τους και να εκμεταλλευτούν την οργή των συμπολιτών μας οι οποίοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση και αναζητούν κάποια λύση. Σενάρια συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν, προβάλλοντας και μετατοπίζοντας τις ευθύνες στο εξωτερικό και το εσωτερικό της χώρας.

Σήμερα που έχει πληγεί η συλλογική ταυτότητα και έχει διαταραχθεί η κοινωνική συνοχή ορισμένοι προσπαθούν να ανακατασκευάσουν την ιστορία και να δημιουργήσουν ένα νέο μύθο. Το «Μαζί τα φάγαμε», το «Είμαστε όλοι υπεύθυνοι» είναι συστατικά αυτού του νέου μύθου, απόπειρες να μετατοπιστεί η ευθύνη στους πολίτες. Πολλοί από αυτούς που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση σήμερα προσπαθούν να εμφανιστούν ως θεράποντες ή σωτήρες. Κατασκευάζουν μέσω συγκεκριμένων μέσων ενημέρωσης που σχετίζονται με τη διαπλοκή μια νέα θεωρία συλλογικής ευθύνης και ευελπιστούν ότι με την επανάληψη οι πολίτες θα ξεχάσουν τα πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα που οδήγησαν στην κρίση, θα επωμιστούν το βάρος της ευθύνης και μέσα από τη συλλογική ενοχή θα οδηγηθούν στην παθητικότητα και την αδράνεια. Επιδιώκουν την αμνησία , γιατί φοβούνται ότι, αν οι πολίτες διατηρήσουν στη μνήμη τους τα γεγονότα, τότε το συλλογικό τραύμα που έχουν υποστεί θα αποκτήσει νόημα και δεν θα αργήσει η στιγμή που θα αναζητήσουν τις ευθύνες από τους πραγματικούς υπαίτιους.

Το συλλογικό τραύμα θα μας σημαδέψει για μεγάλο διάστημα. Μαζί με τους ενήλικες που νιώθουν να χάνουν σήμερα την αξιοπρέπειά τους, επηρεάζει βαθιά και τα παιδιά, τα οποία διαποτίζονται από την ανασφάλεια, το άγχος και τις στερήσεις που βιώνει η οικογένειά τους. Το τραύμα θα συνεχίσει να επηρεάζει την ταυτότητά μας στο μέλλον, ακόμη και όταν η κρίση θα έχει πια περάσει.

Το τραύμα μπορεί να επουλωθεί όταν αναλογιστούμε και τις δικές μας ευθύνες για την παθητικότητά μας και με πράξεις πλέον αντίστασης, συλλογικής δράσης και αλληλεγγύης κινητοποιηθούμε προς την κατεύθυνση της αλλαγής. Έτσι όταν θα ανασύρεται από τη μνήμη στο μέλλον, δεν θα φέρνει στην επιφάνεια μόνο οδυνηρές αναμνήσεις, την ντροπή, την ταπείνωση και το άγχος που βιώνουμε σήμερα. Θα συνοδεύεται και από ένα αίσθημα περηφάνιας και ικανοποίησης, επειδή, τουλάχιστον, προσπαθήσαμε για κάτι καλύτερο.

kostasarvanitis
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments


της Αννίτα Λουδάρου


Νοσταλγούμε τη ζεστασιά του σπιτικού μας, και την ίδια στιγμή ονειρευόμαστε το μακρινό ταξίδι. Επιθυμούμε να νιώσουμε τη σιγουριά του δικού μας ανθρώπου και την ίδια στιγμή αναζητάμε τις καταστάσεις εκείνες που ξεπερνούν τα συνηθισμένα. Κυνηγάμε εμπειρίες που μας εμπλουτίζουν, μας προσφέρουν νέα ερεθίσματα και μας διαμορφώνουν. Αναλογιζόμαστε την εστία μας, σαν βάση και καταφύγιό μας και την ίδια στιγμή αισθανόμαστε την ανάγκη να γνωρίσουμε και να χρησιμοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες μας, για να εξελιχθούμε, να ωριμάσουμε και να ολοκληρωθούμε.

Είναι σαν σε κάθε ξεκίνημα να μας περιμένει και μια νέα μαγεία. Η μαγεία του καινούργιου. Μας γοητεύει η ικανοποίηση που προσφέρει η τόλμη και την ίδια στιγμή αναζητούμε τη διάρκεια και την ασφάλεια.

Έτσι είμαστε εμείς οι άνθρωποι. Όλα αυτά τα αντίθετα, τα χωράμε μέσα μας. Όλα αυτά είμαστε εμείς. Γι΄αυτό η ζωή είναι ένα ωραίο ταξίδι , με πολλές πολλές άλλες όμορφες και άλλες στενάχωρες στιγμές σε μια ιερή, ισορροπημένη αλληλουχία , σε μια σειρά. Τη μια στιγμή πετάς και την επόμενη πέφτεις. Όλα τα χωράει η ζωή και όλα τα χωράει η ανθρώπινη καρδιά, αν αντέχουμε να λέμε »Έτσι είναι η ζωή».

Έτσι είναι η ζωή και αρχίζει. Έτσι είναι η ζωή και τελειώνει, μουτζουρώνεται, σβήνει και επανέρχεται. Έτσι είναι η ζωή και ενώνεται, αποχωρίζεται στα κομμάτια της. Έτσι είναι η ζωή και ξεθωριάζει, βάφεται, σκορπίζει και ανασυντίθεται πάλι από τα κομμάτια της.

Δεν μπορώ να φανταστώ άλλο λόγο που να αντέχεις να πεις αυτές τις τέσσερις λέξεις, του » έτσι είναι η ζωή», από την ίδια την αγάπη σου στην ζωή. Θα πρέπει κάποιος, κάτι, κάποτε να σε έκανε να αγαπήσεις την ίδια και τα δώρα της. Ένα από τα οποία είσαι και εσύ ο ίδιος.

Ίσως να ήταν όταν έκανες ακόμα τα πρώτα σου βήματα. Είτε με τα μικρά σου πέλματα, όταν μάθαινες τις πρώτες σου ισορροπίες. Εκεί ανάμεσα στον καναπέ και στο τραπεζάκι. Είτε πολύ αργότερα, όταν με  μεγαλύτερα πέλματα, έκανες μεγαλύτερα βήματα, ζητώντας από την ευρύτερη, κοινωνική  μάνα, χώρο και εμπιστοσύνη να αναπτυχθείς και να ανθίσεις. Σε κλίμα δίκαιο και εύκτρατο προσδοκώντας να ανοίξεις τα φτερά σου και να δώσεις τα αποτελέσματα των εξωτερικών και εσωτερικών σου ισορροπιών.

Οι ισορροπίες, όμως, δεν είναι αυτονόητες, ούτε δεδομένες. Αυτές σου δίνονται στον αέρα που αναπνέεις. Τις μαθαίνεις, γιατί μεγαλώνεις μαζί τους. Όπως τα δέντρα ριζώνουν στο χώμα. Πρώτα παίρνεις τις ισορροπίες και μετά τις δίνεις. Πώς χωρίς ισορροπίες θα χωρέσεις και τη Δύση και την Ανατολή; Και την τρέλα και το σαράκι; Γιατί, πάντως, η ζωή έχει και τα δυο.

Σταγονίδια αόρατα στον αέρα που αναπνέεις είναι η ισορροπία. Κομμάτια μιας ζωής που σου ζητά να τη σέβεσαι και να την εκτιμάς, όχι μονάχα γιατί σου δόθηκε αλλά γιατί εσύ ο ένας, ο κάθε κανένας,της είσαι απολύτως απαραίτητος – και αυτό σου το έδειξαν εκείνα τα πρώτα βλέμματα και οι πρώτες αγκαλιές που σε υποδέχθηκαν στον βεγγαλικό ερχομό σου.

Όλα αυτά που θα φανούν στα μάτια των μικρών παιδιών άξια για επιδίωξη , άξια για μίμηση, είναι οι σταγόνες αγάπης προς τη ζωή και τον εαυτό τους. Eμείς οι παλαιοί των ημερών,  ραντίζουμε τα παιδιά μας. Εμείς τους μαθαίνουμε να αντέχουν να λένε όταν πρέπει το «έτσι είναι η ζωή». Να προσγειώνουν τις προσδοκίες τους στην πραγματικότητα, να εμπιστεύονται τις δυνάμεις τους μέσα στην πραγματικότητα και να μπορούν να πουν »Αύριο είναι μια νέα μέρα, ας αλλάξουμε σελίδα».

Τριγύρω ακούω πως ο κόσμος ειναι άδικος, αναξιόπιστος και ψεύτης. Οικογένειες κλειστές, απομακρύνουν τα παιδιά από ομάδες και κύκλους συνύπαρξης. Τα λόγια τους γεμάτα αφορισμούς, σκορπούν φόβους. «Ο κόσμος θα σε φάει αν είσαι τίμιος» . «Οι τίμιοι είναι κορόιδα. Η κοινωνία είναι σάπια. Μην πιστεύεις τίποτα και κανένα. Καλύτερα να είσαι σκληρός και αναίσθητος».

Αλήθεια γιατί να θέλει άραγε να μεγαλώσει ένα παιδί σε τέτοιο κόσμο; Γιατί να μην θέλει να μείνει μικρό και κουλουριασμένο, δεμένο παντοτινά σε μια αιώνια εφηβεία; Και το κάνει. Και το βλέπουμε. Και δεν αλλάζουμε. Γιατί να θελήσει να αποχωρισθεί τα καταφύγια του και γιατί, αν δεν έχει, να μην επινοήσει καινούργια;

Πείτε μου, σας παρακαλώ, ποιά είναι τα πρότυπα που δίνουμε σήμερα. Δείξτε μου ένα τόπο που οι μητέρες και οι πατεράδες λένε στα παιδιά τους πως η κοινωνία έχει νόημα, πως μπορεί η Δικαιοσύνη να μετρά πληγές, αλλά αξίζει να αγωνιστούμε γι αυτήν, η Δημοκρατία το ίδιο. Ότι τη ευτυχία την βρίσκεις ανάμεσα στους ανθρώπους και όχι μακριά τους. Ότι η ιστορία είναι γεμάτη από τους αγώνες των ανθρώπων για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη και πως,  μ΄αυτούς τους αγώνες, έχουν κερδηθεί πολλά.

Δείξτε μου ένα μέρος που εμπνέουμε τα παιδιά μας, όλα εκείνα που θα θέλαμε να έχουν,  μ’ αυτά να ζουν. Ένα τόπο που τα μπολιάζουμε με αγάπη για τη ζωή, δηλαδή για τους ίδιους τους εαυτούς τους. Μα η αγάπη για τον εαυτό μας, δεν ονομάζεται αυτοεκτίμηση;

Ένα μέρος που να αναζητούμε την ελευθερία μας. Αλλά την ελευθερία από κάτι, όχι την ελευθερία για κάτι. Πού βρίσκεται αυτό το μέρος; Γιατί εκεί θέλω να ζήσω.

aixmi

By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

Στο κέντρο του κόσμου όντες και ομφαλοσκοπούντες, ως συνήθως, μπορούμε να ερμηνεύσουμε τα γεγονότα και να προβλέψουμε τις εξελίξεις μόνο με βάση τις επιθυμίες μας και τις πιο εμφανείς από τις κινήσεις που είμαστε σε θέση να διακρίνουμε, στην φτωχή, επαρχιακή μας πολιτική σκηνή. Σε αυτήν αποκλειστικά. Τίποτε εξωτερικό δεν μας αγγίζει.

Καταλήξαμε έτσι στο συμπέρασμα ότι η χώρα έμεινε στο ευρώ, δεν εξερράγη και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αναπνέει, χάρη στην υπεύθυνη πολιτική που ακολούθησε προσωπικά ο πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς και οι επιφανείς εταίροι του, στην τρικομματική κυβέρνηση του ιστορικού συμβιβασμού. Και βέβαια χάρη στις έκτακτες και ειδικές ικανότητες και άοκνες προσπάθειες του μάγου της οικονομίας, Στουρνάρα, ο οποίος προσέθεσε εύστοχα στην υψηλή πολιτική των άλλων την απαραίτητη δική του τεχνική αρτιότητα. Αυτός είναι ο κυρίαρχος μύθος, που εξηγεί τα βασικά, ενώ υπάρχουν και ένα σωρό άλλοι, παράπλευροι και πάντα εσωτερικοί, για τα μικρότερα.

Το ότι η χώρα "διεσώθη" σχεδόν παρά φύσιν, χάρη στην, ολοφάνερη πλέον, ύψιστη οικονομική και πολιτική σκοπιμότητα της Ε.Ε., με αποφάσεις που πάρθηκαν, τη απουσία ημών, στις Βρυξέλλες και, κυρίως στο Βερολίνο και ότι όλα τα επί μέρους στοιχεία και μέτρα της εσωτερικής διευθέτησης καθορίστηκαν στο κατώτερο επιτρεπτό όριο, με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση αυτού και μόνον του στόχου, το σκεφτόμαστε μεν λίγο, πλην όμως το προσπερνάμε βιαστικά, επειδή είναι προφανές ότι δεν ικανοποιεί ούτε την αυταρέσκεια ούτε την περήφανη αίσθηση της εθνικής ανεξαρτησίας μας.

Φτάνουμε έτσι να πιστώνουμε στον εσωτερικό πολιτικό θίασο "επιτεύγματα" που, σε καμία περίπτωση, δεν του ανήκουν. Και όχι μόνο. Επειδή η απόδοση θετικών ιδιοτήτων σε κάποιους πρέπει να ισοσταθμίζεται με την απόδοση των αντίστοιχων αρνητικών σε κάποιους άλλους, ο μύθος των μισών καλών γεννά αναγκαστικά τον παράλληλο μύθο των άλλων μισών, που δεν μπορεί παρά να είναι οι απαραίτητοι κακοί. Και ασφαλώς οι τελευταίοι, ενσωματωμένοι πλήρως στον κυρίαρχο τρόπο σκέψης της κοινωνίας, ανταποκρίνονται περίφημα στις ανάγκες του φυσικού τους ρόλου, παίζοντας με επιτυχία τους κακούς, χωρίς διόλου να το αντιλαμβάνονται.

Το αποτέλεσμα είναι η συνύπαρξη δύο παράλληλων κόσμων. Του πραγματικού, που έχει να κάνει με τις ανάγκες και τις κεντρικές αποφάσεις της Ευρώπης και του φανταστικού, που περιλαμβάνει τα όσα, εικονικής πραγματικότητας, διαδραματίζονται στην αφασική πολιτική μας σκηνή, στην οποία, τρία χρόνια τώρα, παρατηρούμε την συναρπαστική διαδοχή των επεισοδίων του έργου της σωτηρίας της πατρίδας.

Ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους συνθλίβονται οι πολίτες, αντιμέτωποι με την ανελέητη καθημερινότητα και τα διαρκώς διογκούμενα προβλήματα. Διότι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, μπορεί μεν να καθορίζουν τις βασικές πολιτικές αλλά στερούνται την δυνατότητα να τις εφαρμόσουν επί τόπου, ασκώντας οι ίδιες την διακυβέρνηση της χώρας. Και από την άλλη πλευρά το πολιτικό σύστημα είναι ιδιαίτερα απασχολημένο, με την προσπάθεια του να οικειοποιηθεί οποιαδήποτε καλή εξέλιξη, εντάσσοντας την στο ευφάνταστο σενάριο της θεατρικής παράστασης που έχει αναλάβει. Η Ελλάδα πορεύεται στην ουσία ακυβέρνητη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η έξοδος από την διαδοχή των φαύλων κύκλων μπορεί να γίνει μόνο με αυτόματο και, μοιραία, βίαιο τρόπο. Αυτό θα επισυμβεί όταν το κόστος για την εξυπηρέτηση της σκοπιμότητας των εταίρων μας ξεπεράσει την αναμενόμενη για τους ίδιους ωφέλεια και καταστεί πλέον απαγορευτικό.

Το πότε είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθεί μια και εξαρτάται από παράγοντες που ούτε μπορούμε να διαμορφώσουμε, αλλά ούτε και να αξιολογήσουμε. Έχοντας τα μάτια στραμμένα στην απατηλή κινητικότητα της εσωτερικής σκιαμαχίας, που θέλουμε να θεωρούμε πολιτική σκηνή, έχουμε παραιτηθεί από κάθε δυνατότητα δράσης στο πεδίο της πραγματικότητας και έχουμε μετατραπεί από υποκείμενα σε αντικείμενα της ιστορίας. Επιλέξαμε να πληρώσουμε το κόστος μιας παράστασης, μαζί με τα έξοδα και τις αμοιβές των ηθοποιών της. Το πάθος μας για το θέατρο φαίνεται να ξεπερνάει την ανάγκη μας για την ζωή.

Ερμιππος

theinsider
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ.ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ


Μικρά παιδιά κλέβουν κεριά για να διαβάσουν γιατί τους έκοψαν το ηλεκτρικό στο σπίτι. Βαρύς ακούγεται ο στεναγμός των εκατομμυρίων φτωχών της βαλκανικής. Ενώ από την Ιβηρική χερσόνησο δεν έχει σταματήσει η ηχώ της κραυγής της Καντέλα Πένα, της ισπανίδας ηθοποιού, η οποία παραλαμβάνοντας το βραβείο Γκόγια για την ερμηνεία της είπε: «Σε όποια γλώσσα, από εδώ που βρίσκομαι, ζητώ δουλειά. Έχω ένα παιδί να μεγαλώσω…»!

Από μία άλλη χερσόνησο του ευρωπαϊκού νότου θα ακουστεί η φωνή, ενός θεατρίνου αυτή τη φορά, του Μπέπε Γκρίλο, ο οποίος συνεπαίρνει τους νεόπτωχους της Ιταλίας με μία σειρά από καταγγελίες κι ένα vaffanculo κατά των πολιτικών και της πολιτικής! Είναι φανερό πως η οργή έχει φθάσει στο σημείο βρασμού και το καπάκι της κοινωνικής συνοχής κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα.

Κι ενώ θα ανέμενε κανείς να υπάρξουν προσπάθειες αποσυμπίεσης της κοινωνικής έντασης, οι κυρίαρχοι της Ευρώπης επιμένουν στην ίδια πολιτική άγριας λιτότητας που εξαθλιώνει τους πληθυσμούς και τσακίζει τις οικονομίες. Κι όταν οι κοινωνίες και οι οικονομίες θα καταστούν εντελώς «πτώματα», τότε θα επιπέσουν επ’ αυτών τα όρνεα των distress funds, των ξένων εταιρειών που προτίθενται να αγοράσουν από τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες τώρα προσπαθούν να καλύψουν τις αυξήσεις των μετοχικών τους κεφαλαίων, κοψοχρονιά τα «κόκκινα» δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών με στόχο να τα εισπράξουν 100% μέσω κατασχέσεων.

Κι ενώ η Ελλάδα κινδυνεύει ως οικονομική, κοινωνική και, εντέλει, εθνική οντότητα, κάποιοι θέτουν υπεράνω όλων την παραταξιακή «αλήθεια» και επιβίωση, δημιουργώντας με τη στάση τους συνθήκες εμφυλίου πολέμου. Και οι μεν και οι δε πιστεύουν με καθαρή συνείδηση και ενδεχομένως με αγνά κίνητρα ότι μάχονται για τη σωτηρία της χώρας, αλλά εκείνο που τους καθιστά επικίνδυνους είναι ο μανιχαϊστικός τρόπος σκέψης τους, που τα βλέπει όλα μαύρα ή άσπρα, αποδίδοντας στον αντίπαλο μία εγγενή και αντικειμενική κακία!

Με άλλα λόγια, ο απέναντι παραπέμπει σε εχθρό και διώκτη των από εδώ και τούμπαλιν. Μάλιστα, από την πολιτική πόλωση οδηγούμαστε στην κοινωνική πόλωση καθώς η πολιτική ιδεολογία συνυφαίνεται με τις ανάγκες της προσωπικής ταυτότητας των ανθρώπων, που θέλουν από κάπου να πιαστούν και να ελπίσουν.

 Σ’ αυτή τη σύνδεση οφείλεται η όξυνση της αντιπαλότητας και οι συνοπτικές κρίσεις με βάση τις περίφημες «ταμπέλες». Έτσι, ο ορθολογισμός και ο διάλογος υποχωρούν, αφήνοντας τη θέση τους στον τυφλό φανατισμό και, τελικά, στην άγρια σύγκρουση. Είναι πρόδηλο ότι η Ελλάδα δεν έχει σήμερα την πολυτέλεια για τέτοιου είδους περιπέτειες.

Γι’ αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με «όπλο» τη σύνεση και τη λογική όσοι υποδαυλίζουν πολιτικές φανατισμού και κοινωνικού εμφυλίου πολέμου.
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

Ή εφαρμόστηκε λίγο, λιγότερο ή και καθόλου.Από την αρχή του προγράμματος δημοσιονομικής σταθερότητας(είναι ανθρωπίνως αδύνατον να κρατήσει κάποιος την ψυχραιμία του με την εφευρετικότητα πίσω από τους πομπώδεις ορισμούς),εν συντομία «μνημόνιο», η κοινή γνώμη χωρίστηκε σε δυο βασικές κατηγορίες. Τους μνημονιακούς της προόδου και τους αντιμνημονιακούς της οπισθοδρόμησης.

Τρία χρόνια μετά την πρώτη εφαρμογή των μέτρων και ενώ είναι ολοφάνερο πως ολόκληρο το πρόγραμμα είναι μια καταστροφή χωρίς προηγούμενο για το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας,οι μνημονιακοί οι οποίοι ποτέ μου δεν κατάλαβα τι ή  ποιούς ακριβώς υπερασπίζονται , εξακολουθούν να το θεωρούν ως το κατάλληλο φάρμακο βασίζοντας την επιχειρηματολογία τους επάνω στην μη εφαρμογή βασικών αξόνων του προγράμματος από την «ανίκανη-έλεος με τα κλισέ» πολιτική ηγεσία,όπως για παράδειγμα,η απόλυση δημοσίων υπαλλήλων ,η πάταξη της φοροδιαφυγής και η πώληση υπηρεσιών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου .

Το παράδοξο με το μνημονιακό λόμπι -φυσικά και δεν αναφέρομαι στην αστική τάξη ή τα κομματόσκυλα αλλά στην μερίδα εκείνη των «απλών πολιτών»-είναι ότι ταυτόχρονα φαίνονται να είναι φανατικοί φορείς Νεωτερικών ιδεολογημάτων·δεν υπάρχει δεξιά δεν υπάρχει αριστερά αλλά το κέντρο μια χαρά τη βρίσκει την επιστροφή στον φεουδαλισμό, όπως:Η τήρηση του νόμου ως η υπέρτατη δικλείδα προστασίας του αδύναμου από τις ορέξεις του ισχυρού,η φύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απ’ την αυθαιρεσία ,το δημοκρατικό ιδεώδες κτλ.

[Η αισχρότητα με το μνημόνιο ασχέτως ιδεολογικής κατεύθυνσης , ξεκίνησε από την αστραπιαία σύνταξη του και την άμεση εφαρμογή του,χωρίς καν να αναμειχθεί η ελληνική πλευρά. Είναι απορίας άξιο πως μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα συντάχτηκε ένα τέτοιο μακροσκελές κείμενο αναφορικό για το σύνολο και όχι μόνο της οικονομικής πραγματικότητας, από τεχνοκράτες που ουδεμία σχέση είχαν με την φύση της ελληνικής πραγματικότητας.(Σύμφωνα με τα λεγόμενα των μνημονιακών, η φύση της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζει μια παγκόσμια ιδιαιτερότητα. Έτερον εκάτερον,άπαξ και αρχίσει η κλισεολογία δε σταματάει ούτε σε ντουβάρι.)

Όταν για ένα και μόνο διδακτορικό σε ένα μεμονωμένο τομέα της οικονομίας απαιτούνται μήνες μελέτης, φαντάζομαι για ένα τέτοιου μεγέθους σκιαγράφημα θα απαιτούνταν χρόνος ικανός ώστε να κατανοηθεί σε βάθος η ελληνική οικονομία και αναλόγως να παρθούν τα κατάλληλα μέτρα. Αντιθέτως η θεωρία άρπα- κόλλα από τα προηγούμενα και εξίσου «αποτυχημένα» προγράμματα του ΔΝΤ, δείχνει να επιβεβαιώνεται ύστερα και από την παραδοχή λάθους από το ίδιο το ταμείο.

(Φυσικά το ΔΝΤ ουδέποτε είχε σαν στόχο την αναδιάρθρωση της οικονομίας προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας ,γιαυτό και η λέξη «αποτυχημένο» μέσα σε εισαγωγικά.) ]

Αν το μνημόνιο εφαρμόζονταν κατά γράμμα οι μισθοί και οι συντάξεις δε θα χρειάζονταν να περικοπούν σε τέτοιο βαθμό και έτσι η σημερινή τραγωδία θα ήταν κάπως μετριασμένη(!). Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πράξη παρά μόνο χάσκει ως ευσεβής πόθος στο φαντασιακό, καθότι ο βασικότερος στόχος του προγράμματος είναι η εσωτερική υποτίμηση ,δηλαδή το τσεκούρωμα των μισθών στα επίπεδα χωρών όπως η Βουλγαρία, ώστε η ελληνική οικονομία να γίνει ανταγωνιστική ασχέτως αν στην σύγκριση με τη Βουλγαρία διαφεύγει η λεπτομέρεια του διαφορετικού νομίσματος. Το διαφορετικό νόμισμα δεν εμποδίζει τους μνημονιακούς απ’ το να το χρησιμοποιήσουν ως αντεπιχείρημα στην περίπτωση της Ισλανδίας. Η Ισλανδική αντιμετώπιση της κρίσης δεν έχει αντίκρυσμα στην Ελλάδα γιατί το νόμισμα της είναι διαφορετικό,σε αντίθεση με τη Βουλγαρία που είναι πρότυπο μολονότι έχει κι αυτή διαφορετικό νόμισμα.

Η εφαρμογή του ενός σκέλους του προγράμματος με τα γνωστά αποτελέσματα , δεν αναιρείται από την μη τήρηση των υπολοίπων. Η πολυσυζητημένη απόλυση 200 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων βρίσκει εμπόδιο στο ίδιο το σύνταγμα .Σε τουλάχιστον δυο με τρεις περιπτώσεις τα ελληνικά δικαστήρια ,έκριναν αντισυνταγματικό τον νόμο της εφεδρείας στο δημόσιο (η δικαστική εξουσία δεν θυμήθηκε ξαφνικά να απονένει δικαιοσύνη, απλά φοβήθηκε μήπως η εφεδρεία μελλοντικά χτυπήσει και την δική της πόρτα),δημιουργώντας έτσι τις απαραίτητες προϋποθέσεις για τη μη εφαρμογή του μέτρου. Το μνημόνιο έρχεται σε απ’ ευθείας αντίθεση με τους νόμους του ίδιου του κράτους, κατ’ επέκταση με την ίδια τη δημοκρατία η οποία άλλοτε μπαίνει στο γύψο και άλλοτε επικαλείται ως θέσφατο. Η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε νεωτερική τυπολατρία και διατρυπάει τα στεγανά του κράτους δικαίου με τρόπο τέτοιο ,που καθιστά χάρτινο ολόκληρο το οικοδόμημα του μνημονιακού κρετινισμού. Εδώ δεν ταρακούνησε η παραίτηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ύστερα από ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής και ο σχηματισμός τρικομματικής χωρίς την προκήρυξη εκλογών,θα ενοχλήσει η καταπάτηση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων;

Το έτερο σκέλος είναι η πανταχού καιρού πάταξη της φοροδιαφυγής και η πώληση δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικά συμφέροντα. Για τη μεν φοροδιαφυγή,η όποια επιχειρηματολογία είναι περιττή ύστερα και από την ιλαροτραγωδία, υπό το άγρυπνο μάλιστα βλέμμα της τρόικας, με τη λίστα Λαγκαρντ. Κανένα καθεστώς πάταξης και τιμωρίας δεν πρόκειται να υπάρξει παρά μόνο καλλιέργεια φρούδων ελπίδων .Ένας Λαυρεντιαδης χώθηκε μετά βασάνων και κόπων στη φυλακή ωσότου γίνει το δικαστήριο και τιμωρηθεί με αναστολή. Η περίπτωση του Τσοχατζοπουλου ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή με όλα του τα παραπτώματα διαγεγραμμένα (στο δεκαοχτάμηνο θα αποφυλακισθεί;),είναι ακόμα μια απόδειξη για τον αυτοακυρωτικό χαρακτήρα των θεσμών. Ναι μεν είναι επικοινωνιακή επιτυχία το φυλακισμένο στέλεχος προηγούμενης κυβέρνησης ,αλλά ταυτόχρονα είναι καμπανάκι επιφυλακής για την καταπιεσμένη μάζα:στο εξής δε θα λογοδοτεί σε κανέναν η κυβέρνηση προκειμένου να πετύχει τους στόχους της.

Στο θέμα της πώλησης της δημόσιας περιουσίας ,η έξω από κάθε νόμιμο και νομιμοφανές δωρεά της Αγροτικής τράπεζας σε μια χρεοκοπημένη και μικρότερου μεγέθους ιδιωτική ,μολονότι έδειξε τα πλαίσια της «αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας προς όφελος του ελληνικού λαού»,δε φάνηκε να προβληματίζει τη μάζα των μνημονιακών .Αιτία ,τι άλλο η γραφειοκρατία και οι διαμαρτυρόμενοι για τις καταστροφικές επενδύσεις. Επιζήμια η χρονοβόρα περιβαλλοντολογική μελέτη ,αλλά δεν είμαστε δα και τριτοκοσμική χώρα. Το δημόσιο προσβλέπει σε μερικά δις από το ξεπούλημα, αλλά ας τα χαρίσει στο φινάλε αν δεν αγοράζει κανείς. Για τα «ήξεις αφίξεις» των καταριανών δισεκατομμυριούχων δε φταίει η απληστία της ελεύθερης αγοράς, ούτε η διαλυμένη ελληνική οικονομία,φταίνε οι γενειοφόροι ακτιβιστές-τρομοκράτες που τους τρέπουν σε φυγή προτού πατήσουν το πόδι τους εδώ. Φταίμε και εμείς σαν λαός με τη νοοτροπία μας για τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του κεφαλαίου που στέλνει τις επενδύσεις του στην Κίνα,αλλά προπάντων φταίει η ίδια η δημοκρατία με την καλλιέργεια κλίματος νομικής προστασίας για ανθρώπους και περιβάλλον. Ώρα να καταργηθούν οι οπισθοδρομικοί νόμοι πολλοί από τους οποίους βασίζονται σε κοινοτικές οδηγίες, και να μπει σε λειτουργία το σχέδιο ανοικοδόμησης της οικονομίας με αντισυνταγματικές-ποιός νοιάζεται- διαδικασίες super fast track.

Το μνημόνιο είναι αδύνατον να εφαρμοστεί στο σύνολο του. Εμποδίζεται από την ίδια την αστική δημοκρατία-όχι πως τα επιβληθέντα ως τώρα μέτρα ήταν δημοκρατικά-γιαυτό και σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Τελλογλου, κάποια άρθρα του συντάγματος πρέπει να ανασταλούν ,προκειμένου να ανοίξει  διάπλατα ο δρόμος και αυτό ακριβώς πράττουν οι τελευταίες κυβερνήσεις. Οι μνημονικοί που είναι ταυτόχρονα θαυμαστές του γαλλικού διαφωτισμού ,που είναι ταυτόχρονα υπέρ της νομιμότητας ,που είναι ταυτόχρονα κατά της βίας ,που είναι ταυτόχρονα προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,που είναι ταυτόχρονα ηθικολόγοι και ηθικοπλάστες στην πρακτική συσκευασία του δύο σε ένα, δεν έχουν κανένα θέμα με τον ολοκληρωτισμό,φτάνει να μην αντικρίσουν τα άρματα μάχης στο κέντρο της Αθήνας. Κι αν τα αντικρίσουν τι πειράζει στο κάτω της γραφής αν είναι αυτά να προστατέψουν την ανάπτυξη;

noumero
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

της ΝΑΝΣΥ ΠΑΝΤΑΖΗ

20 Φεβρουαρίου 2013… Πανελλαδική απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ… Από 50.000-100.000 διαδηλωτές (ούτε σε έναν αριθμό δεν μπορούμε να είμαστε ακριβείς) σε μια χώρα που αριθμεί 4.690.163 μη εργαζόμενους σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας.


Σε μια χώρα που, την προηγούμενη ακριβώς μέρα, έγινε επέλαση των Γάλλων αποικιοκρατών επιχειρηματιών, 120 ο αριθμός παρακαλώ, υπό τον «ναύαρχο» Ολαντρέου, αφού μας διεμήνυσαν, όπως ακριβώς και οι Γερμανοί εισβολείς το 1940, ότι είναι φίλοι και ότι μας αγαπούν. Μας έκλεισαν το μάτι συνωμοτικά για το δίκαιο θαλάσσης και ότι αυτοί θα είναι παρόντες για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου μας και του πετρελαίου, καθώς και για τις όποιες ιδιωτικοποιήσεις. Η τρικομματική συγκυβέρνηση τους ευχαρίστησε και θα νοικιάσει φρεγάτες, αεροπλανοφόρα κ.ο.κ, αντί να ζητήσει τη συνταγή από το μαγικό φίλτρο του τελευταίου ελεύθερου Γαλατικού χωριού.

Και πώς να μην αστειευτείς ή να μην χλευάσεις με το προφανές; Ότι αφού ξεπουλήσαμε στο Κατάρ, ολοκληρώσαμε τις επεγδύσεις μας (και όχι επενδύσεις) με την Γαλλία.

Σε μια χώρα που το λάθος στα Μνημόνια ονομάσθηκε πολλαπλασιαστής και απλά αποσιωπήθηκε.

Σε μια χώρα που τους τελευταίους δύο μήνες έχει καταπατηθεί κάθε ανθρώπινο δικαίωμα είτε με τον βασανισμό των συλληφθέντων με την κατηγορία για συμμετοχή στην οργάνωση Πυρήνες της Φωτιάς είτε με τις προσαγωγές πολιτών στις Σκουριές και πόσο μάλλον με την νέα «τράπεζα» συλλογής γενετικού υλικού υπό την απειλή μηνύσεων για απείθεια που νομικά δεν υφίσταται.

Σε μια χώρα που η οικονομική εξαθλίωση έχει χτυπήσει τις πόρτες όλων πλέον.

Σε μια χώρα που οι εργαζόμενοι έχουν χάσει κάθε εργασιακό δικαίωμα και εργάζονται με την απειλή της απόλυσης αποδεχόμενοι συμβάσεις με μειώσεις μισθών ή ακόμα και να μην λαμβάνουν μισθό για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σε μια χώρα που η τρικομματική συγκυβέρνηση στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής» βίαια και αντισυνταγματικά καταστέλλει κάθε μορφή αντίδρασης, είτε με επιτάξεις-επιστρατεύσεις ή με την συνδρομή των ΜΑΤ.

Σε μια χώρα που ένα στικάκι και μία λίστα έχουν γίνει σήριαλ και όλοι αναμένουν τις νέες εξελίξεις που σαφώς και είναι σημαντικές αλλά δεν είναι πρωτευούσης σημασίας για την επιβίωσή μας όταν παράλληλα η συγκυβέρνηση περνά χαράτσια, φόρους, περικοπές και επονείδιστα μέτρα που μας οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη εξαθλίωση.

Σε μια χώρα που ο φασισμός και ο ναζισμός χαίρουν πάσης δημοκρατικής ασυλίας και δικαιώματος, ενώ την ίδια στιγμή προπηλακίζουν, τραμπουκίζουν και βιαιοπραγούν, είτε λεκτικά είτε κυριολεκτικά, με το κράτος να σφυρίζει τάχα μου αδιάφορα.

Σε μια χώρα που η Υγεία και η Παιδεία περνούν στο στάδιο της ιδιωτικοποίησης με την πλήρη υποβάθμιση που υφίστανται λόγω περικοπών και νομοσχεδίων.

Σε μια χώρα που οι πολίτες είναι σε πλήρη σύγχυση και υπό την επήρεια μερίδας Μέσων Μαζικής Προπαγάνδας που καθημερινά μας βομβαρδίζουν με στοχευμένη καθεστωτική πληροφόρηση ή με εσκεμμένη παραπληροφόρηση.

Σε μια χώρα που μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν πιστεύει ότι υπάρχει ελπίδα και ότι όποιος και αν κυβερνήσει δεν θα υπάρξει καμία ουσιαστική διαφορά γιατί αυτή η σκληρή οικονομική πολιτική είναι επιβεβλημένη και δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί.

Σε μια χώρα που πλέον έχει γίνει συνείδηση στην πλειοψηφία των πολιτών ότι μας αξίζει αυτό που βιώνουμε γιατί εμείς είμαστε αποκλειστικά και μόνο υπεύθυνοι.

Σε μια χώρα που οι πολίτες όσο και αν έχουν μάθει να είναι είτε βολεμένοι είτε καλομαθημένοι είτε υποτελείς είτε συμφεροντολόγοι είτε απαθείς είτε… είτε… αναζητούν εναγωνίως αυτό που θα τους δώσει πίστη και ελπίδα και παλμό και θα τους δώσει την ώθηση να διεκδικήσουν πλέον δυναμικά…

Σε μια χώρα που ζητείται ελπίς…

Σε μια χώρα που ζητείται αυτή η ελπίς που στις εκλογές του Ιούνη έκανε το 4% … 27%...

Σε μια χώρα που αναζητεί την ελπίδα του 27% … την διαφορετικότητα που τείνει να γίνει ομοιότητα… όχι σε πολιτικές αλλά σε τακτικές προσέγγισης του πολίτη…

Σε μια χώρα που ζητείται πίσω η ελπίς της ανατροπής… το σύνθημα «Αποφάσισαν χωρίς εμάς, Προχωράμε χωρίς αυτούς»…

Σε μια χώρα που ζητείται αυτή η ελπίς που θα ενώσει συνειδήσεις και καρδιές και όχι πολιτικές…

Σε μια χώρα που ζητείται η ελπίς που θα έχει φτερά και όχι κορμούς…

Σε μια χώρα που ζητείται η ελπίς των ελπίδων
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
 Financial Times


Στην Ευρώπη η λέξη «μεταρρύθμιση», αν και ακούγεται πλέον παντού, είναι παραπλανητική. Ακούστηκε στην προεκλογική εκστρατεία της Ιταλίας, όταν πολιτικοί -όπως ο Μάριο Μόντι, ο απερχόμενος πρωθυπουργός της χώρας- κατηγοριοποιήθηκε στους φιλομεταρρυθμιστές. Η υπόλοιπη πολιτική τάξη της Ιταλίας χαρακτηρίστηκε αντιμεταρρυθμιστική. Λες και η μεταρρύθμιση είναι θρησκευτικό δόγμα. Είτε το πιστεύεις είτε όχι.

Ναι, αλλά σε τι ακριβώς να πιστεύεις, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς.

Μεγάλωσα στη Γερμανία τη δεκαετία του 1960 και του 1970 και θυμάμαι τον Βίλι Μπραντ, τον καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας, ο οποίος εκείνα τα χρόνια μιλούσε αδιάκοπα για μεταρρυθμίσεις. Για εκείνον η λέξη σήμαινε περισσότερα δικαιώματα για τους εργαζόμενους και αύξηση των επιδομάτων πρόνοιας. Αυτή είναι η έννοια της λέξης που μου έρχεται πρώτα στο μυαλό όταν την ακούω.

Μία δεκαετία αργότερα, στη Βρετανία, υπό τη Μάργκαρετ Θάτσερ -βαρόνη πλέον- η μεταρρύθμιση έγινε συνώνυμο των ιδιωτικοποιήσεων και της απορρύθμισης και της μείωσης των δικαιωμάτων των εργατικών συνδικάτων. Αυτή είναι η έννοια που έρχεται πλέον στο μυαλό όλων πρώτα με τη λέξη μεταρρύθμιση.

Βεβαίως, υπάρχουν σαφή, θετικά -αν και συχνά υπερτιμημένα- επιχειρήματα υπέρ των διαρθρωτικών αλλαγών, όπως η απελευθέρωση των υπηρεσιών, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας για να βοηθηθούν οι νεότεροι εργαζόμενοι και οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό για να εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμη δημοσιονομική φερεγγυότητα. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές πιθανότατα θα αυξήσουν το ΑΕΠ σε αρκετές χώρες, κατά ένα ουσιαστικό, αλλά άγνωστο μέγεθος.

 Πρώην συντάκτης του The Economist συνήθιζε να συμβουλεύει τους νέους δημοσιογράφους «να απλοποιούν, αντί να υπερβάλλουν». Αυτό ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τη συζήτηση περί μεταρρυθμίσεων στην Ευρώπη. Ίσως να θέλετε να προσθέσετε και τη «στρέβλωση» ως τρίτο παράγοντα.

Η απλοποίηση στηρίχθηκε στην άποψη ότι υπάρχει μία σχέση ανάμεσα στην ασαφή ιδέα των μεταρρυθμίσεων και στην οικονομική επιτυχία, όπως αυτή αποτυπώνεται στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Δεν υπάρχει, όμως, τέτοια σχέση. Στις πλουσιότερες χώρες του κόσμου περιλαμβάνονται οικονομίες με απελευθερωμένη αγορά εργασίας και οικονομίες χωρίς απελευθερωμένη αγορά εργασίας.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην πολύ ρυθμιζόμενη γαλλική οικονομία είναι κατά πολύ υψηλότερο από ό,τι στην απελευθερωμένη Βρετανία. Η σχετικά ισχυρή πορεία της γαλλικής οικονομία, που σε μεγάλο βαθμό δεν έχει υποστεί μεταρρυθμίσεις, δεν υποβαθμίζει την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις. Δείχνει, όμως, ότι η σχέση με την ανάπτυξη είναι πολύ πιο λεπτή από ό,τι αναγνωρίζουν οι δογματιστές.

Η υπερβολή συνίσταται στην υπερεκτίμηση του πραγματικού αντίκτυπου που θα επιφέρουν οι μεταρρυθμίσεις από την στιγμή που θα εφαρμοστούν. Η χρηματοοικονομική απελευθέρωση έφερε πραγματικά μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη ή μήπως μόνο τη φούσκα στην αγορά κατοικιών; Οι μεταρρυθμίσεις στη γερμανική αγορά εργασίας αύξησαν πραγματικά την παραγωγικότητα μακροπρόθεσμα ή μήπως άλλοι παράγοντες έπαιξαν ρόλο;

Η στρέβλωση επιδεινώθηκε πρόσφατα καθώς οι μεταρρυθμίσεις συγχέονται με τη λιτότητα. Όποτε κάποιος Ευρωπαίος πολιτικός συγχαίρει τις «μεταρρυθμίσεις» του κ. Μόντι, αυτό που πραγματικά εξυμνεί είναι η δημοσιονομική προσαρμογή. Με άλλα λόγια, χειροκροτούν τις πολλές πολιτικές του που μείωσαν την οικονομική ανάπτυξη και όχι τις λίγες που μπορεί να είχαν κάποια ελπίδα να αυξήσουν την ανάπτυξη κάποια στιγμή.

Η λιτότητα και οι μεταρρυθμίσεις είναι αντίθετες έννοιες. Εάν η προσπάθεια για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι σοβαρή, τότε υπάρχει εμπροσθοβαρές κόστος. Εάν θέλει κανείς να ανοίξει την αγορά εργασίας με κανόνες ελεύθερης πρόσληψης και απόλυσης, τότε χρειάζεται να αναπτυχθούν πολιτικές για να γίνει η διαχείριση όσων θα μείνουν χωρίς δουλειά. Αυτά τα κόστη μπορεί να υπερβαίνουν τα οικονομικά οφέλη βραχυπρόθεσμα, όμως μπορεί να αποδώσουν μακροπρόθεσμα. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν ταιριάζουν με το καθήκον της λιτότητας εάν πρόκειται να γίνουν σωστά.
Αντιθέτως, η λιτότητα -υψηλότεροι φόροι και περικοπές στις δημόσιες δαπάνες- αποδυναμώνουν τη δυνατότητα της οικονομίας βραχυπρόθεσμα και ενδεχομένως μακροπρόθεσμα. Εάν το ποσοστό της ανεργίας των νέων υπερβαίνει το 50% για παρατεταμένη περίοδο, όπως συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα, στην Ιταλία και στην Ισπανία, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν θα βρουν ποτέ μία καλή δουλειά στη ζωή τους.

Οι οικονομολόγοι κάνουν λόγο για αποτέλεσμα «υστέρησης» - τη μόνιμη οικονομική ζημία που δεν θα διορθωθεί ακόμη κι αν υπάρξει πλήρης ανάκαμψη. Η λιτότητα μπορεί να αφήσει οικονομική και κοινωνική πληγή στην ευρωζώνη.

Η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη στην Ιταλία και στην Ισπανία εάν είχαν καταλήξει σε μία λίστα με εμπροσθοβαρείς στοχευμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και οπισθοβαρή δημοσιονομική προσαρμογή. Αν το κάνεις αντίστροφα, μειώνοντας τις επενδύσεις και αυξάνοντας τη φορολογία κατά τη διάρκεια ύφεσης, τότε δεν βγαίνεις ποτέ από το τέλμα και εξαντλείς το πολιτικό κεφάλαιο στη λιτότητα, χωρίς να αφήνεις καθόλου για τις μεταρρυθμίσεις.
Βάζοντας πρώτα τη δημοσιονομική συρρίκνωση, το πολιτικό κατεστημένο πήρε επίσης ένα μεγάλο στοίχημα ενάντια σε ό,τι γνωρίζουμε από την ιστορία. Ανώτατος Ιταλός αξιωματούχος μου είπε παλαιότερα ότι η κατάσταση ήταν υπό έλεγχο. Ότι θα υπήρχαν κάποια εμπόδια, αλλά η οικονομία θα απογειωνόταν στη συνέχεια. Έκανε λάθος. Οι προβλέψεις της Κομισιόν την προηγούμενη εβδομάδα επιβεβαιώνουν ότι οι οικονομίες του ευρωπαϊκού Νότου συμπεριφέρονται ακριβώς όπως είχαν προβλέψει όσοι θεωρούσαν ότι η λιτότητα θα υπονόμευε την ανάπτυξη και πως η χρήση της νομισματικής πολιτικής ως αντισταθμίματος θα ήταν αναποτελεσματική.

Δεν μου προκαλεί εντύπωση ότι οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι απορρίπτουν αυτές τις πολιτικές και τους πολιτικούς που τις εφάρμοσαν. Σήμερα μαθαίνουμε τι ψήφισε η Ιταλία. Το ένστικτό μου είναι πως δεν θα είναι μία καλή βραδιά για τους υποστηρικτές της λιτότητας.


Πηγή: euro2day
Στη δημιουργία ειδικού site στο οποίο θα αναρτώνται όλοι οι πλειστηριασμοί ακινήτων τα οποία έχει κατασχέσει η εφορία προχωρά το υπουργείο Οικονομικών σε συνεργασία με το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Οι περισσότεροι πλειστηριασμοί ακινήτων κηρύσσονται άγονοι λόγω μη εμφάνισης ενδιαφερομένων και στο ΥΠΟΙΚ εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι, εκτός από την οικονομική κρίση που προκαλεί μείωση του αγοραστικού ενδιαφέροντος, υπάρχει και μεγάλο πρόβλημα με την ελλιπή ενημέρωση της αγοράς αναφορικά με τους πλειστηριασμούς που διενεργούνται. Το αποτέλεσμα είναι να κηρύσσονται άγονοι και το δημόσιο να χάνει σημαντικά έσοδα, όπως αναφέρει το capital.gr.

Με βάση το υφιστάμενο νομικό καθεστώς οι φορολογικές αρχές μπορούν με συνοπτικές διαδικασίες να κατασχέσουν περιουσιακά στοιχεία των φορολογούμενων που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο. Μάλιστα στην περίπτωση χρεών προς το δημόσιο δεν υπάρχει και προστασία της μοναδικής κατοικίας του οφειλέτη, όπως ισχύει για τα χρέη προς τις τράπεζες εφόσον το χρέος είναι έως 200.000 ευρώ.

Η ελάχιστη τιμή στην οποία, βάσει νόμου, μπορεί να πωληθεί ένα ακίνητο με πλειστηριασμό είναι η αντικειμενική αξία. Εφόσον η διαδικασία πλειστηριασμού κηρυχθεί άγονη μετά από τρεις πλειστηριασμούς, τότε ο ενδιαφερόμενος (στην περίπτωση αυτή το ελληνικό δημόσιο) μπορεί με αίτησή του προς το πρωτοδικείο να ζητήσει διόρθωση της τιμής προς τα κάτω προκειμένου να είναι δυνατή η πώληση σε τιμή κατώτερης της αντικειμενικής.

Εκτός από τους πλειστηριασμούς ακινήτων το υπουργείο Οικονομικών προχωρά και σε κατασχέσεις «εις χείρας τρίτων», δηλαδή μισθών και συντάξεων (ακατάσχετο έως 1.000 ευρώ), ενοικίων, καταθέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς, απαιτήσεων από πελάτες κ.ά.


Πηγή: iefimerida.
«Χτυπήματα» για τους φορολογουμένους ετοιμάζει το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο εξαπολύει κυνήγι με «ραβασάκια» για τους μικροοφειλέτες με ληξιπρόθεσμα χρέη έως και 3.000 ευρώ, οι οποίοι εάν δεν τα εξοφλήσουν θα είναι αντιμέτωποι με την κατάσχεση της περιουσίας τους, ενώ παράλληλα στα «σκαριά» υπάρχει και ρύθμιση για τα «θολά» εμβάσματα και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Το υπουργείο Οικονομικών, σε μια προσπάθεια να αυξήσει τα δημόσια έσοδα για να κλείσει την «μαύρη τρύπα» του Προϋπολογισμού η οποία έφτασε στα 240.000.000 ευρώ, αποφάσισε να «ξετρυπώσει» τους μικροοφειλέτες με ληξιπρόθεσμα χρέη έως και 3.000 ευρώ σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία». Οι οφειλές αυτές μπορούν να προέρχονται από πρόστιμα, ή κλήσεις τροχαίας και οι φορολογούμενοι θα καλούνται μέσα σε συγκεκριμένη προθεσμία είτε να εξοφλήσουν τα χρέη τους, είτε να προχωρήσουν σε διακανονισμό των οφειλών τους. Σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν, τότε θα τους αποστέλλεται εξώδικο και αν και τότε δεν προχωρήσουν σε καμία ενέργεια, τότε θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες κατάσχεσης.

Παράλληλα, στο μικροσκόπιο θα μπουν περίπου 25.000 φορολογούμενοι, με «ύποπτα» εμβάσματα οι οποίοι μπορούν να δικαιολογήσουν τα ποσά που έβγαλαν στο εξωτερικό την προηγούμενη τριετία, ενώ παράλληλα άναψε και το «πράσινο φως» για 1.750 μεγάλους φορολογούμενους με βάση είτε το τεκμαρτό τους εισόδημα (πάνω από 150.000 ευρώ) είτε την αγορά περιουσίας (πάνω από 450.000 ευρώ) είτε την ακίνητη περιουσία τους (πάνω από 2.000.000 ευρώ). Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τους στόχους του Μνημονίου, θα πρέπει να γίνουν 330 έλεγχοι μέχρι τα τέλη Ιουνίου και άλλοι 1.200 έλεγχοι σε άτομα με μεγάλη περιουσία, ενώ μέχρι το ίδιο χρονικό διάστημα θα πρέπει να εισπράξουν οι αρμόδιες Αρχές το 65% φόρων και προστίμων από τους ελέγχους.

Τέλος, στο στόχαστρο μπαίνουν και οι φοροφυγάδες, με τον Αρειο Πάγο να σημειώνει πως η έκδοση ή αποδοχή εικονικών τιμολογίων πάνω από 150.000 ευρώ, η μη απόδοση ή ανακριβής απόδοση ΦΠΑ-ΦΜΥ πάνω από 75.000 ευρώ καθώς και η απόκρυψη εισοδήματος πάνω από 150.000 ευρώ πλέον θα συνιστά κακούργημα.


Πηγή: iefimerida.

Αρχίζει τον Μάρτιο η χορήγηση επιδόματος ανεργίας στους ελεύθερους επαγγελματίες, το οποίο θα διαμορφώνεται στα 360 ευρώ.

Με βάση την υπουργική απόφαση, η διάρκεια του επιδόματος θα κυμαίνεται από 3 έως 9 μήνες, ανάλογα με τον χρόνο ασφάλισης. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου Εργασίας, σε πρώτη φάση θα καλυφθούν 10.000 ελεύθεροι επαγγελματίες (που ασφαλίζονται στον ΟΑΕΕ), ενώ τον Απρίλιο σειρά θα πάρουν οι ανεξάρτητα απασχολούμενοι (γιατροί, μηχανικοί και δικηγόροι) με νέα απόφαση.

Προς το παρόν, σύμφωνα με το «Έθνος», το επίδομα θα δικαιούνται όσοι δεν χρωστάνε στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ σε δεύτερη φάση θα εξεταστεί το αν θα καλυφθούν και όσοι έχουν μπει σε ρύθμιση (πάντως δεν θα αφορά όσους έχουν χρέη).

Συγκεκριμένα, στην απόφαση του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση περιγράφονται οι προϋποθέσεις καταβολής του βοηθήματος, η διάρκεια χορήγησής του και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.



Πηγή: moneypost
Ξεκίνησε από τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου η περίοδος υποβολής προτάσεων για ένταξη στο πρόγραμμα «Ενίσχυση ΜμΕ. που δραστηριοποιούνται στους τομείς Μεταποίησης - Τουρισμού - Εμπορίου και Υπηρεσιών» και θα ολοκληρωθεί στις 25 Απριλίου.

Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην ενίσχυση υφιστάμενων, νέων και υπό σύσταση πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που θα υλοποιήσουν επενδύσεις προσανατολισμένες στην καινοτομία, το περιβάλλον και τις τεχνολογίες πληροφορικής.

Υπενθυμίζεται ότι ο προϋπολογισμός (δημόσια δαπάνη) του προγράμματος φθάνει στα 456 εκατ. ευρώ ενώ οι συνολικές επενδύσεις που αναμένεται να υλοποιηθούν εκτιμώνται σε 900 εκατ. ευρώ. Αναμένεται επίσης ότι θα επωφεληθούν 10.000 επιχειρήσεις και ότι θα δημιουργηθούν 4.000 νέες θέσεις εργασίας.

Τα ποσοστά ενίσχυσης των επενδύσεων κλιμακώνονται από 40 έως 60 %, ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης και την Περιφέρεια, ενώ για τις νέες και υπό σύσταση επιχειρήσεις προβλέπεται δυνατότητα χρηματοδότησης και των λειτουργικών δαπανών (π.χ. ενοίκια, μισθοδοσία κλπ.). Για την κάλυψη της συμμετοχής τους οι υποψήφιοι επενδυτές μπορούν εκτός από ίδιους πόρους να χρησιμοποιήσουν τραπεζικό δανεισμό όπως επίσης να αξιοποιήσουν τα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΤΕΑΝ ΑΕ για λήψη χαμηλότοκων δανείων, κάλυψη εγγυητικών επιστολών, κλπ.

Παρέχεται επίσης η δυνατότητα καταβολή προκαταβολής μέχρι και 100% της αναλογούσας Δημόσιας Δαπάνης έναντι ισόποσης εγγυητικής επιστολής.

Οι δαπάνες που ενισχύονται περιλαμβάνουν: Κτίρια- εγκαταστάσεις, μηχανήµατα - εξοπλισµό παραγωγής, μεταφορικά μέσα, εξοπλισμό και εγκαταστάσεις προστασίας περιβάλλοντος και εξοικονόμησης ενέργειας, δικαιώματα τεχνογνωσίας, πιστοποίηση συστημάτων διασφάλισης ποιότητας, λογισμικό και υπηρεσίες, προβολή - προώθηση, αμοιβές συμβούλων και λειτουργικές δαπάνες. Η προθεσμία ολοκλήρωσης των επενδύσεων είναι 15 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της Απόφασης Ένταξης για τους κλάδους Μεταποίησης και Τουρισμού και 12 μήνες για το «Εμπόριο -Υπηρεσίες».

Προτάσεις μπορούν να υποβάλουν υφιστάμενες (δηλ. όσες έχουν δύο ή περισσότερες κλεισμένες διαχειριστικές χρήσεις μέχρι τις 31.12.2011), καθώς και νέες - υπό σύσταση επιχειρήσεις.

Ο επιλέξιμος προϋπολογισμός των επενδύσεων είναι:

-Από 30.000 έως 300.000 ευρώ για τις μεταποιητικές επιχειρήσεις

-Από 20.000 έως 300.000 ευρώ για τις τουριστικές επιχειρήσεις

-Από 20.000 έως 100.000 ευρώ για τον τομέα «Εμπόριο - Υπηρεσίες»

Οι προτάσεις θα υποβάλλονται υποχρεωτικά με ηλεκτρονική διαδικασία, μέσω της ιστοσελίδας: www.ependyseis.gr/mis.

Σημειώνεται ότι έχει δημιουργηθεί ειδική ιστοσελίδα για το πρόγραμμα http://www.antagonistikotita.gr/pep/index.asp, όπου έχουν αναρτηθεί ο Οδηγός του Προγράμματος, οι επιλέξιμοι κλάδοι, αναλυτικά τα σημεία ενημέρωσης ανά Περιφέρεια, οι ενημερωτικές εκδηλώσεις που προγραμματίζονται ανά την Ελλάδα όπως επίσης και αρχείο με συχνές ερωτήσεις - απαντήσεις το οποίο ενημερώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Μέσω της ίδιας ιστοσελίδας οι ενδιαφερόμενοι έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν ηλεκτρονικά τυχόν ερωτήσεις ή απορίες και να λάβουν απαντήσεις.


Πηγή: real
Περίπου 20 τόνοι πρώιμων κηπευτικών θα μεταφερθούν από την Ιεράπετρα και θα μοιραστούν δωρεάν την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, σε Κοινωνικά Παντοπωλεία δήμων της Αττικής για να δοθούν σε ανθρώπους που στηρίζουν την επιβίωσή τους στις κοινωνικές δομές των δήμων.

Τα κηπευτικά θα μοιραστούν στο λιμάνι του Πειραιά το πρωί της Τετάρτης μετά τις οκτώ, μετά από συνεννόηση που έχει γίνει με Κοινωνικά Παντοπωλεία Δήμων της Αττικής. Την αποστολή αλληλεγγύης οργανώνουν ο δήμος Ιεράπετρας, ο Ενιαίος Αγροτικός Σύλλογος Φυτικής Παραγωγής, τα δημοπρατήρια, οι έμποροι, ομάδες παραγωγών και μεμονωμένοι παραγωγοί κηπευτικών της Ιεράπετρας και έρχεται σε συνέχεια προγενέστερων αντίστοιχων ενεργειών.

Σύμφωνα με τους οργανωτές «η κίνηση αυτή, σηματοδοτεί ένα διπλό μήνυμα: αφενός, καταγράφει την αντίληψη κοινωνικής αλληλεγγύης της Ιεράπετρας σε μια περίοδο κρίσης, αφετέρου το αίτημα να στηριχθεί η περιοχή για να συνεχίσει να παράγει».

Όπως οι ίδιοι τονίζουν «η αποστολή αλληλεγγύης αποτελεί μια πράξη ευχαριστίας για τους πολίτες που στο παρελθόν και σε καλύτερες οικονομικές συνθήκες στήριξαν ως αγοραστικό κοινό τα προϊόντα της Ιεράπετρας, αλλά σήμερα εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας στερούνται στοιχειωδών αγαθών».

Επιπλέον, όπως αναφέρουν οργανωτές οι τοπικές αρχές και οι παραγωγικοί φορείς της Ιεράπετρας, θέλουν να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση πως η ανάκαμψη της χώρας προϋποθέτει τη στήριξη των παραγωγικών φορέων και προσθέτουν ότι η Ιεράπετρα παράγει και προσφέρει στην εθνική οικονομία και για να βοηθήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση, πρέπει να παραμείνει η ατμομηχανή στις εξαγωγές κηπευτικών.

Τέλος, οι διοργανωτές της πρωτοβουλίας για τη δωρεάν διάθεση 20 τόνων κηπευτικών σημειώνουν ότι αποφάσεις που καταργούν ή αποψιλώνουν υπηρεσίες και αναπτυξιακούς οργανισμούς όπως νοσοκομείο, ΔΟΥ, τμήμα ΤΕΙ, ακόμα και τα ταμεία των ΔΕΚΟ, προκαλούν τεράστια υποβάθμιση της περιοχής, ταλαιπωρία για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες. «Με παράλογα μέτρα», καταλήγουν, «δεν στηρίζεται η ανάπτυξη. Η Ιεράπετρα πρέπει να έχει υποστηρικτικές υπηρεσίες για να συνεχίσει να παράγει».


Πηγή: nooz
Η πληροφορία είναι καρατσεκαρισμένη. Σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τα στελέχη της Τρόικας καθώς και στενοί τους συνεργάτες δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το κύμα λαϊκής οργής που εκτιμάται ότι θα προκαλέσει νέα λήψη έκτακτων μέτρων, η οποία είναι προ των πυλών: πρόκειται για μέτρα εισπρακτικού χαρακτήρα που έχουν ήδη ετοιμαστεί για να επιβληθούν από τους δανειστές μας στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς στην πολύ πιθανή περίπτωση απόκλισης από τους στόχους του προϋπολογισμού για την μείωση του ελλείματος.


Ήδη τα πρώτα μηνύματα για την πορεία των εσόδων και την πάταξη της φοροδιαφυγής δεν κρίνονται ενθαρρυντικά. Επιπλέον, πρόκειται για μέτρα που έχουν να κάνουν πρωτίστως με τις προγραμματισμένες απολύσεις στο δημόσιο, που θα λειτουργήσουν προσθετικά στις ήδη εκρηκτικές διαστάσεις τις οποίες έχει ήδη λάβει η ανεργία στην Ελλάδα.

Όλα αυτά και πολλά άλλα που θα δούμε να ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια μας τους επόμενους μήνες με χρονικό ορίζοντα μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβρη, είναι που δημιουργούν αλλεπάλληλα ερωτηματικά σε απολύσεις στο δημόσιο για το κατά πόσο η τρικομματική κυβέρνηση έχει αποθέματα δυνάμεων και ανοχής από τον κόσμο, για να αντέξει πολιτικά, εκλογικά και κοινοβουλευτικά ένα νέο κοινωνικό σοκ. Οι αμφιβολίες πληθαίνουν από την στιγμή που και οι δανειστές μας, όσο περνά και καιρός, δείχνουν να αντιλαμβάνονται το ασφυκτικό κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να κάνει αυτά που της υποδεικνύονται. Ή, για την ακρίβεια, της επιβάλλονται.

Μία συλλογιστική που είναι επικρατούσα αυτήν την στιγμή στους κύκλους των δανειστών μας είναι ότι "η αντίδραση του κόσμου δεν έχει να κάνει μόνο με τα μέτρα λιτότητας, αλλά κυρίως με την αίσθηση ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που παραμένουν ατιμώρητοι για τα οικονομικά εγκλήματα που διέπραξαν εις βάρος της χώρας" όπως χαρακτηριστικά τόνιζε πριν λίγο καιρό ανώτατο στέλεχος της Ευρωπαϊκής επιτροπής στις Βρυξέλλες. Την ίδια άποψη, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το newsbomb, συμμερίζεται και ο Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ, ο οποίος φέρεται να πιστεύει ότι "έχει έρθει η ώρα να λειτουργήσουν οι θεσμοί και η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα". Ο Τόμσεν έχει κάνει ξανά και ξανά εκτεταμμένες αναφορές στα ζητήματα της φοροδιαφυγής. Σε ιδιωτικές όμως συζητήσεις υπάρχουν στελέχη του ΔΝΤ που πιστεύουν ότι "η φοροδιαφυγή είναι η μία πλευρά του νομίσματος". "Η άλλη πλευρά είναι όσοι δημιούργησαν αυτό το χάλι και όσοι έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον", όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν.

Οι ίδιες πηγές λένε μάλιστα ότι η αρχή μπορεί να γίνει με αφορμή τις αστοχίες, τις παλλινωδίες και το θόρυβο που έχει προκαλέσει η υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ. Δεν αποκλείεται μάλιστα να γίνει πιο ξεκάθαρο το σκηνικό των πιέσεων που ασκούνται στην ελληνική πλευρά από την Προανακριτική που εξετάζει την υπόθεση. Θα φανεί ποιοι, πώς και γιατί θα ήθελαν να αποδοθούν ευθύνες στον πρώην υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Φυσικά δεν μιλούν οι πηγές μας για συστάσεις ή μέτρα αλλά για φυλάκιση.

Σύμφωνα με πληφορορίες του newsbomb.gr, οι χειρισμοί που αποκαλύπτεται ότι έγιναν για την λίστα Λαγκάρντ, κάνει τα στελέχη της Τρόικας και τους δανειστές μας να ζυμώνουν ολοένα και περισσότερο στο πίσω μέρος του μυαλού τους την ανάγκη "να χυθεί πολιτικό και επιχειρηματικό αίμα", ήτοι σημαίνει φυλακίσεις και λογοδοσία στην Δικαιοσύνη όσων πολιτικών και επιχειρηματιών έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον. Αυτό, όπως εκτιμούν, θα λειτουργήσει κατευναστικά για την κοινή γνώμη στην οποία έχει διαμορφωθεί η άποψη ότι "την πληρώνει μόνον ο κοσμάκης". Σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση, μία τέτοια κίνηση θα λειτουργήσει ενισχυτικά για την κυβέρνηση, η οποία θα δείξει ότι "δεν χαρίζεται σε κανέναν".

Προς το παρόν, όλες αυτές οι συζητήσεις παραμένουν σε επίπεδο θεωρίας μεταξύ των μελών της Τρόικας αλλά κυρίως των πολιτικών υπευθύνων στα κέντρα λήψης αποφάσεων του εξωτερικού. Πάντως μην εκπλαγούμε το επόμενο διάστημα δούμε να περνούν την πόρτα του Κορυδαλλού πρώην Υπουργοί, περίοπτα στελέχη της πολιτικής ζωής και οικονομικοί παράγοντες με δύναμη και ισχύ κατά το παρελθόν.

Η αρχή άλλωστε έχει γίνει, θα πει κανείς. Το βέβαιο είναι ότι τα όσα έχουμε δει είναι μόνο η αρχή. Και ότι η συνέχεια των όσων θα παρακολουθήσουμε, θα έχει αυτήν την φορά την αιγίδα των πιέσεων της Τρόικας.

Πηγή: newsbomb

Σαφή προειδοποίηση προς όσους λαμβάνουν αποφάσεις υποκινούμενοι πολιτικά από τη διαπλοκή να μην κοιμούνται ήσυχοι απηύθυνε, με συνέντευξή του στη Realnews, ο Αλέξης Τσίπρας. Παράλληλα, ζήτησε να γίνουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα οι εκλογές, προκειμένου, όπως είπε, να προκύψει κυβέρνηση με λαϊκή εντολή την κατάργηση του Μνημονίου.

Ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τις δηλώσεις Ολάντ, για συνεκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου, χαρακτήρισε «πράξη εθνικής μειοδοσίας», τον συμψηφισμό τυχόν κοιτασμάτων με το χρέος του Μνημονίου, ενώ κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά ότι επιλέγει ως τελευταία γραμμή άμυνας τον ακροδεξιό λαϊκισμό.

Σε ερώτηση για το ενδεχόμενο οι δημοτικές εκλογές να μετατεθούν από τον Ιούνιο του 2014 στον Οκτώβριο του 2015 απάντησε: «Και γιατί δεν τις μεταθέτουν για το 2018 να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο; Σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει, να μετατίθενται οι εκλογές που καθορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, μόνο και μόνο για να αποφύγει η κυβέρνηση του Μνημονίου μια εκλογική αποδοκιμασία. Αυτά μόνο ανεξέλεγκτη αγωνία και πανικό δηλώνουν. Σε δημοκρατικά πολιτεύματα δεν περνάνε». Ενώ σε άλλη ερώτηση για τα σενάρια που συζητούνται για νέο εκλογικό νόμο και το ενδεχόμενο το μπόνους στα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «κοινοβουλευτική εκτροπή»: «Είναι παράλογο και μόνο που το σκέφτηκαν. Δείχνει, όμως, σε ποια όρια έχει φτάσει ο πανικός τους. Φαντάζεστε να είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ, να βράζει η κοινωνία εναντίον τους και να παίρνουν μπόνους 50 έδρες η ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ για να φτιάξουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Μπροστά σε αυτά τα σενάρια, η κοινοβουλευτική εκτροπή του 65 θα μοιάζει με πλημμέλημα της πλάκας. Φοβάμαι ότι με γρήγορους ρυθμούς ξεκόβουν από κάθε δημοκρατική κοινοβουλευτική λογική, και αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό».

Στο ερώτημα γιατί καταγγέλλει τον πρωθυπουργό για νέα διαπλοκή απάντησε ως εξής: «Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος την κινητικότητα των επιχειρηματιών στον χώρο των ΜΜΕ και θα καταλάβει. Είμαστε σε μια φάση αναδιαμόρφωσης του χάρτη, με σχέδιο την στήριξη της κυβέρνησης, την μετωπική επίθεση στην Αριστερά, και παράλληλα την διασφάλιση επιχειρηματικών συμφερόντων. Κορυφαία στελέχη της ΝΔ και άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος του κ. Σαμαρά, συμπεριφέρονται ή και εμφανίζονται ανοιχτά ως δικηγόροι μεγαλοεπιχειρηματιών, και συγκεκριμένα αυτών που διεκδικούν φιλέτα του δημοσίου. Ισχυρότατα Μέσα Ενημέρωσης που διαθέτουν δημόσιες συχνότητες, καταπατούν κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας προκειμένου να βοηθήσουν την κυβέρνηση. Με πρόσχημα το Μνημόνιο, οι προκλητικές ρυθμίσεις υπέρ των “κολλητών” δίνουν και παίρνουν. Και στην Βουλή αντί για πολιτική βούληση διαφάνειας, βλέπουμε ένα ανεξέλεγκτο άγχος συγκάλυψης. Αν θέλει ο πρωθυπουργός να ανατρέψει αυτό το κλίμα και να ξεκαθαρίσει την θέση του, έχει κάθε δυνατότητα να το κάνει Δεν το κάνει όμως».

Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ιδιαίτερα επιθετικός με το ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας το ότι οδεύει προς οριστική μετάλλαξη και οριστική διάρρηξη των δεσμών του με την κοινωνία. «Τώρα περιθωριοποιείται, μετατρέποντας τον εαυτό του σε δορυφόρο της δεξιάς και του κ. Σαμαρά. Δεν πιστεύω ότι αυτή η οριστική μετατόπιση θα είναι εντελώς ανώδυνη και θα γίνει χωρίς σοβαρή εσωκομματική αναταραχή» δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ εκτίμησε ότι «με τα μεγαλόσχημα περί “Ελιάς” ο κ. Βενιζέλος καλεί τη ΔΗΜΑΡ για εκλογική σύμπραξη προς διάσωση των ποσοστών του».

Ως προς τη ΔΗΜΑΡ, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε άνοιγμα αναφέροντας ότι «από τις συζητήσεις δεν αποκλείουμε κανέναν, θεωρούμε, όμως, βάση της οποιασδήποτε συνεργασίας την πολιτική αξιοπιστία», ενώ, παράλληλα, επεσήμανε πως «η ΔΗΜΑΡ έχει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και υπάρχει μια ισχυρή εσωκομματική τάση που διαφωνεί με τη συμπόρευση με το Μνημόνιο».

Όσον αφορά στα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε πως δεν θα υπάρχει αναβολή του Συνεδρίου του κόμματος, αν, βεβαίως, δεν υπάρξουν έκτακτες πολιτικές εξελίξεις.


Πηγή: real

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Οι πολιτικές κινήσεις Βενιζέλου, μέσα στο Μάρτη, θα εξελιχθούν σε τρεις φάσεις
.
Φάση πρώτη: επιλογή και παράδοση των ηγετικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ σε νέους και άφθαρτους πολιτικούς του χώρου με ταυτόχρονο παραγκωνισμό γνωστών στελεχών και όλων σχεδόν των πρώην υπουργών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. «Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται αυτοκάθαρση», είναι μία φράση που μόνιμα χρησιμοποιεί τον τελευταίο καιρό ο Βαγγέλης Βενιζέλος στις συζητήσεις του.
Φάση δεύτερη: επιλογή, μετά από ζυμώσεις και εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, του επόμενου προέδρου του κινήματος, που θα είναι ένα νέο, άφθαρτο πολιτικό πρόσωπο, ηλικίας όχι άνω των 40 ετών, που θα εκφράζει το «νέο ΠΑΣΟΚ». Ο κ. Βενιζέλος έχει πάρει την απόφαση να αποσυρθεί από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Φάση τρίτη: πρόταση επίσημη Βενιζέλου στον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ κ. Κουβέλη πολιτικής συνένωσης ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, παραίτησης και των δύο από τις ηγεσίες των κομμάτων τους και επιλογή από κοινού νέου ηγέτη, που θα τεθεί επικεφαλής ενός νέου πολιτικού σχηματισμού, που θα εκπροσωπεί τον χώρο της κεντροαριστεράς ή της σοσιαλδημοκρατίας, όπως θέλουν να χαρακτηρίζουν πολλοί το κενό που υπάρχει μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Το πολιτικό αυτό σχέδιο Βενιζέλου το γνωρίζουν ελάχιστοι από το περιβάλλον του κα η υλοποίησή του θα αρχίσει να γίνεται ορατή από τις αρχές Μαρτίου.

Πηγή: .newsbomb
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Η κοινωνία των πολιτών αμβλύνει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης


Οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, πολιτικοί, δίνουν την ίδια εξήγηση: αν η Ισπανία των 6 εκατομμυρίων ανέργων δεν έχει ακόμη εκραγεί ή καταρρεύσει, η εξήγηση είναι η «υπόγεια» οικονομία, που αντιπροσωπεύει το 20% του ΑΕΠ. Όπως και το οικογενειακό «μαξιλάρι» (colchón). Με άλλα λόγια, η αλληλεγγύη, όπως επισημαίνει στο σχετικό δημοσίευμα της η γαλλική εφημερίδα «Le Monde».

Το να προσφέρεις στέγη ή χρήματα είναι πολύ σημαντικό όταν πάνω από το 55% των νέων κάτω των 25 ετών είναι χωρίς δουλειά, όταν σε 1,8 εκατομμύριο σπίτια όλα τα μέλη του νοικοκυριού είναι άνεργα κι όταν ένας στους πέντε (ένα στα τέσσερα παιδιά, σύμφωνα με την UNESCO) βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Χάρις στο «colchón», η Ισπανία στέκεται όρθια. Υπάρχουν βέβαια όλο και περισσότεροι άστεγοι στη Μαδρίτη, αλλά εξακολουθούν να είναι λιγότεροι από εκείνους στο Παρίσι. Οι διαδηλώσεις που καταγγέλλουν τη λιτότητα, την ιδιωτικοποίηση της υγείας ή την υποβάθμιση της παιδείας είναι ως επί το πλείστον ειρηνικές. Και η αλληλεγγύη είναι εντυπωσιακή. Στα πάρκα και έξω από τα σχολεία, πηγαίνουν οι παππούδες να παραλάβουν τα παιδιά όταν τα ωράρια δεν βολεύουν τους γονείς. Όταν τα παιδιά τους χάνουν τα σπίτια τους, ανοίγουν χωρίς δισταγμό το σπίτι τους για να τα φιλοξενήσουν. Κι όταν μείνουν άνεργα, ανοίγουν το... πορτοφόλι.

Σύμφωνα με μελέτη των οικογενειακών εισοδημάτων που δημοσιεύει κάθε χρόνο η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, οι δαπάνες των ανθρώπων άνω των 65 ετών έχουν αυξηθεί από το 2009 κατά 16% και έχουν ξεπεράσει τις δαπάνες των νέων ηλικίας 16 ως 30 ετών, που μειώθηκαν κατά 12%.

Πώς εξηγείται αυτή η αλληλεγγύη; «Ο ατομισμός που χαρακτήριζε τον Διαφωτισμό ευδοκίμησε στη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά δεν κυριάρχησε ποτέ στην Ισπανία», σημειώνει η ιστορικός Μαρία Αντόνια Μπελ Μπράβο, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Χαέν. «Το συναίσθημα κυριαρχεί στις ανθρώπινες σχέσεις. Και με τη σημερινή κρίση, συνειδητοποιήσαμε ότι το κοινωνικό κράτος, που θέλησε να υποκαταστήσει τον παραδοσιακό ρόλο της οικογένειας, είχε ελαττώματα».

Η Ισπανία είναι μια από τις ευρωπαϊκές χώρες όπου οι νέοι φεύγουν πιο αργά από το πατρικό τους: στα 29 τους χρόνια κατά μέσο όρο. Με την κρίση, πολλοί επιστρέφουν. «Αυτό προκαλεί μια χρόνια εξάρτηση των νέων από τους γονείς τους, που επεκτείνεται στη μεσαία τάξη», επισημαίνει ο κοινωνιολόγος Χοσέ Φέλιξ Τεθάνος, πρόεδρος του Fondation Sistema. «Οσοι καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών τους βλέπουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, γεγονός που οδηγεί σε μια συγκαλυμμένη εξαθλίωση του πληθυσμού».

Η αλληλεγγύη, έτσι, φτάνει στα όριά της. Και το κράτος θα έπρεπε να αναλάβει τις ευθύνες του. Θα το κάνει; Δύσκολο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι μείωσε πρόσφατα τα επιδόματα ανεργίας για να μειώσει το έλλειμμά του. Η μόνη λύση είναι λοιπόν να οργανωθεί η κοινωνία των πολιτών. Το σύμβολο αυτής της οργάνωσης είναι η μάχη κατά των κατασχέσεων των σπιτιών. Ο σχετικός σύλλογος ιδρύθηκε το 2009 στη Βαρκελώνη και χρησιμοποιεί ψυχολόγους και δικηγόρους.

Το κίνημα των «αγανακτισμένων», που γεννήθηκε στις 15 Μαϊου 2011, έχει κινητοποιήσει από την πλευρά του χιλιάδες ανθρώπους σε όλη την Ισπανία. Μόλις γίνεται γνωστή μία κατάσχεση, εθελοντές στρατοπεδεύουν μπροστά στην πόρτα της οικογένειας που απειλείται. Τις περισσότερες φορές, η αστυνομία εγκαταλείπει την προσπάθεια.

Υπάρχουν κι άλλες μορφές αλληλεγγύης. Είκοσι άτομα κατασκήνωσαν επί 108 ημέρες, παρά το τσουχτερό κρύο, μπροστά στο κτίριο της τράπεζας Bankia, δύο βήματα από την Πουέρτα ντελ Σολ. Δεκάδες άνθρωποι που απειλούνταν με απέλαση πέρασαν από εκεί αυτό το διάστημα, προτού απομακρυνθούν από την αστυνομία τη νύχτα της 6ης προς 7η Φεβρουαρίου.

Ανάμεσα στους κατασκηνωτές ήταν και ο 42χρονος Μπάιρον Ροντρίγκες από τον Ισημερινό, πατέρας ενός παιδιού 12 ετών. Τα εισοδήματά του μειώθηκαν δραματικά και δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι του. Κινδυνεύει έτσι να χάσει το σπίτι του. Από τότε όμως που τον ανέλαβε ο σύλλογος, είναι ήσυχος. «Μιλάμε, υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλο, κι αν σήμερα βοηθήσω να σταματήσει μια κατάσχεση, ξέρω πως όταν πάνε να μου πάρουν το δικό μου σπίτι δεν θα είμαι μόνος», τονίζει.

Δεν λείπουν κι εκείνοι που «δανείζουν» το εξοχικό τους σπίτι σε άστεγους μέχρι να βρουν μια λύση. Ο σύλλογος δέχεται συνεχώς προσφορές. Οι εθελοντές αυξάνονται συνεχώς. Οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη από βοήθεια αυξάνονται, βέβαια, με πολύ ταχύτερους ρυθμούς…  


Πηγή: newsbeast
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments

Αυστηρή προειδοποίηση απηύθυνε ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προς τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, λέγοντας μεταξύ άλλων πως «δεν θα μείνουμε σιωπηλοί στα εγκλήματα που διαπράττει στη Συρία το καθεστώς».

«Δεν θα παραμείνουμε σιωπηλοί ενώπιον ενός άσπλαχνου δικτάτορα, του άφωνου διαβόλου, ο οποίος έχει ανηλεώς προβεί σε σφαγές κατά του ίδιου του λαού του, αλλά έχει παραμένει σιωπηλός και άπραγος μπροστά σε αυτούς που έχουν καταλάβει τα εδάφη του επί δεκαετίες», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Ερντογάν, μιλώντας στο πλαίσιο διάσκεψης που λαμβάνει χώρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
 
Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τις διεθνείς αντιδράσεις που ασκούνται στην Δαμασκό, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών Ουαλίντ αλ Μουάλεμ δήλωσε πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να συνομιλήσει με τους αντικαθεστωτικούς.
«Είμαστε έτοιμοι για διάλογο με όποιον τον επιθυμεί. Ακόμη και με αυτούς που έχουν όπλα στα χέρια τους. Επειδή πιστεύουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις δεν θα προκύψουν μέσα από την αιματοχυσία, αλλά μόνο μέσα από τον διάλογο», δήλωσε από τη Μόσχα όπου βρίσκεται για συνομιλίες με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ.
 
Η αντιπολιτευόμενη Συριακή Εθνική Συμμαχία έχει δηλώσει πρόθυμη να διαπραγματευτεί ειρηνευτική συμφωνία για τον τερματισμό του εμφυλίου, αλλά ζητάει επιτακτικά ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ να παραιτηθεί και να μην συμμετάσχει στην όποια συμφωνία.


Πηγή: newpost
Τα φαβορί είναι οι μεγάλοι νικητές της 85ης τελετής απονομής των Όσκαρ.

Η ταινία "Αrgo" του αμερικανού ηθοποιού και σκηνοθέτη Μπεν 'Αφλεκ κέρδισε το 'Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας κατά την 85η τελετή απονομής των κινηματογραφικών αυτών βραβείων, χθες το βράδυ στο Χόλιγουντ. και μάλιστα η ανακοίνωση του βραβείου έγινε από την Πρώτη Κυρία της Αμερικής την Μισέλ Ομπάμα. Οχι, η Μισέλ Ομπάμα δεν ανέβηκε στη σκηνή για να παραδώσει το βραβείο, αλλά συνδέθηκε με το Kodak Theatre ζωντανά από τον Λευκό Οίκο.

«Καλωσήρθατε στον Λευκό Οίκο», είπε η σύζυγος του Μπαράκ Ομπάμα από την προεδρική κατοικία, φορώντας ένα ασημί φόρεμα, μετά τη σύντομη εισαγωγή του Τζακ Νίκολσον, ο οποίος βρισκόταν στη σκηνή του Dolby Theater.

Η Μισέλ Ομπάμα έκανε λόγο για ταινίες που «ανυψώνουν το πνεύμα και διευρύνουν τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε», προτού συγχαρεί όλους του υποψήφιους.

«Οι εννιά αυτές ταινίες μας ταξίδεψαν στο παρελθόν και σε όλον τον κόσμο, μας έκαναν να γελάσουμε, να κλάψουμε, να γραπωθούμε από τις πολυθρόνες μας», είπε χαρακτηριστικά η κ. Ομπάμα.

Αμέσως μετά άνοιξε τον φάκελο και ανακοίνωσε πως το βραβείο, το σημαντικότερο της βραδιάς, απονέμεται στην ταινία «Argo» του Μπεν Αφλεκ.

Λίγα λεπτά αργότερα έγραψε στο λογαριασμό της στο Twitter πως η εμπειρία της ήταν καταπληκτική και συνεχάρη τους συντελεστές του «Argo».

Ο Μπεν Αφλεκ σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της ταινίας δήλωσε ότι «συγκλονίστηκε» όταν είδε την Πρώτη Κυρία να ανακοινώνει τη νίκη του. «Όλα αυτά με συγκλόνισαν, ήταν μια τεράστια τιμή για μένα, ήταν τέλεια», τόνισε.





Η ταινία αναφέρεται στην επιχείρηση διάσωσης από τη CIA έξι αμερικανών διπλωματών που κρατούντο όμηροι στο Ιράν, μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Υποψήφιες για το 'Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας ήσαν επίσης οι ταινίες "Αγάπη" (Amour) του Μίκαελ Χάινεκε, "Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου" του Μπεν Ζάιτλιν, Django: Ο Τιμωρός (Django Unchained) του Κουέντιν Ταραντίνο, "Οι 'Αθλιοι" του Τομ Χούπερ, "Η Ζωή του Πι" του Ανγκ Λι, "Λίνκολν" του Στίβεν Σπίλμπεργκ, "Οδηγός Αισιοδοξίας" του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ και "Zero Dark Thirty" της Κάθριν Μπίγκελοου.

Ο γεννημένος στην Ταϊβάν Ανγκ Λι κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας του για τη σκηνοθεσία της ταινίας «Η Ζωή του Πι», μιας δραματικής ταινίας σε 3D βασισμένης στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γιαν Μαρτέλ.

Πρόκειται για μια περιπέτεια φαντασίας για ένα αγόρι στην Ινδία που επιζεί από το ναυάγιο ενός πλοίου και το οποίο βρίσκεται σε μια σωσίβια λέμβο με μια τίγρη της Βεγγάλης.

«Η Ζωή του Πι» ήταν υποψήφια για 11 Οσκαρ, ανάμεσα στα οποία και αυτό της καλύτερης ταινίας. Ο 58χρονος Λι, ο οποίος άρχισε την καριέρα του σκηνοθετώντας κινέζικες ταινίες, κέρδισε το πρώτο του Οσκαρ το 2006 για τη σκηνοθεσία της ταινίας «Βrokeback Mountain».

Επίσης η Ζωή του Πι κέρδισε τα βραβεία για Οπτικά Εφέ, Καλύτερη Μουσική και Φωτογραφία.

Ο βρετανός ηθοποιός Ντάνιελ Ντέι Λιούις κέρδισε για τρίτη φορά το Οσκαρ καλύτερου ηθοποιού ενσαρκώνοντας αυτή τη φορά τον αμερικανό πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν στην ταινία "Λίνκολν" του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Με αυτό το βραβείο ο Λιούις κατακτά ένα ρεκόρ καθώς γίνεται ο πρώτος στην ιστορία του θεσμού που κερδίζει για τρίτη φορά το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού. Στην ομιλία του ο ηθοποιός απέδωσε την τιμή που τού έγινε «στο μυστηριωδώς υπέροχο μυαλό, σώμα και πνεύμα του Αβραάμ Λίνκολν». Είχε κερδίσει το πρώτο του Οσκαρ το 1989 για την ταινία «Το Αριστερό μου Πόδι» και το δεύτερο το 2007 για την ταινία «There Will be Blood».   


Η Αμερικανίδα Τζένιφερ Λόρενς κέρδισε το 'Οσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία "Οδηγός Αισιοδοξίας" (Happiness Therapy). Η Λόρενς ήταν υποψήφια για το Οσκαρ Α' γυναικείου ρόλου με τις Τζέσικα Τσαστέιν ( Zero Dark Thirty), Εμανουέλ Ριβά (Αγάπη), Κουβενζανέ Γουόλις (Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου) και Ναόμι Γουότς (The Impossible). Δυστυχώς όμως η νεαρή ηθοποιός ήταν η άτυχη της χθεσινής βραδιάς (δείτε εδώ γιατί!).

Η Αν Χάθαγουεϊ –όπως ήταν αναμενόμενο- κέρδισε το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Οι Άθλιοι», που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βίκτωρος Ουγκώ. Η Χάθαγουεϊ ήταν ένα από τα φαβορί για το βραβείο δεύτερου γυναικείου ρόλου.

Ο Αυστριακός ηθοποιός Κρίστοφ Γουόλτς κέρδισε το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Κουεντίν Ταραντίνο, «Django, Ο Τιμωρός», όπου υποδυόταν τον ρόλο ενός εκκεντρικού οδοντίατρου. «Συμμετείχαμε στο ταξίδι ενός ήρωα και ο ήρωας εδώ είναι ο Κουέντιν. Ανέβηκες στο βουνό επειδή δεν το φοβόσουν», δήλωσε ο Γουόλτς αφού παρέλαβε το πολυπόθητο αγαλματίδιο. Ο Γουόλτς κέρδισε το βραβείο έχοντας ως συνυποψήφιους τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Φίλιπ Σίμουρ Χόφμαν, Άλαν Άρκιν και Τόμι Λι Τζόουνς.


Η αυστριακή ταινία «Αγάπη» κέρδισε την Κυριακή το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, κατά την 85η απονομή των βραβείων, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Η ταινία, σε σκηνοθεσία του Μάικλ Χάνεκε, η οποία θεωρείτο ένα από τα φαβορί, εξιστορεί τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης ενός ζευγαριού ηλικιωμένων στο Παρίσι, καθώς η γυναίκα βρίσκεται στο τελικό στάδιο της ζωής της.

Το 'Οσκαρ καλύτερου τραγουδιού κέρδισε η βρετανίδα τραγουδίστρια Αντέλ για το "Skyfall" , θέμα της ομώνυμης τελευταίας ταινίας του Τζέιμς Μποντ.Η 24χρονη σταρ, η οποία είχε τραγουδήσει το "Skyfall" λίγα λεπτά νωρίτερα κατά την έναρξη της 85ης τελετής των 'Οσκαρ, παρέλαβε το χρυσό αγαλματίδιο με δάκρυα στα μάτια. "Είναι υπέροχο", δήλωσε συγκινημένη και αμέσως πρόσθεσε: "Και εσείς είστε υπέροχοι".

Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων αναδείχθηκε το Brave, ενώ το Όσκαρ κοστουμιών πήρε η Άννα Καρένινα. Το Λίνκολν κέρδισε το Όσκαρ Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης. Στην κατηγορία ηχητικού μιξάζ ισοψήφισαν δύο ταινίες (Zero Dark Thirty και Skyfall).

Αναλυτικά οι νικητές των 85ων βραβείων Οσκαρ είναι:

-Οσκαρ καλύτερης ταινίας: «Argo» του Μπεν Άφλεκ.

-Οσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού: Ντάντιελ Ντέι-Λιούις

- Οσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού: Τζένιφερ Λόρενς

- Οσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου: Κριστόφ Βαλτς κέρδισε για την ταινία «Τζάνγκο ο Τιμωρός»-Django Unchained- του Κουέντιν Ταραντίντο

-Οσκαρ Β' Γυναικείου ρόλου: Αν Χάθαγουεϊ για την ταινία « Οι Άθλιοι» -Les Miserables- του Τομ Χούπερ.

- Η αυστριακή «Amour» του Μίκαελ Χάνεκε καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

-Ο Ανγκ Λι κέρδισε το Οσκαρ σκηνοθεσίας για την ταινία «Η Ζωή του Πι».

- Καλύτερης Ταινίας Animation στο Brave της Pixar.

- Ο Κλαούντιο Μιράντα κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας με την ταινία «Η Ζωή του Πι», κατά την απονομή των φετινών Όσκαρ.

- Η ίδια ταινία κέρδισε και το Οσκαρ Οπτικών Εφέ.

-Το Οσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης κέρδισαν οι Ρικ Κάρτερ και Τζιμ Έρικσον για την ταινία «Λίνκολν».

-Καλύτερο τραγούδι κρίθηκε το Skyfall της Adele για την ομότιτλη ταινία του Τζέιμς Μποντ.

- Το Οσκαρ διασκευασμένου σεναρίου κέρδισε ο Κρις Τέριο για το «Argo» ενώ για την ίδια ταινία κέρδισε το Οσκαρ μοντάζ ο Γουίλιαμ Γκόλντενμπεργκ.

- Το Οσκαρ κοστουμιών κέρδισε η «Άννα Καρένινα» για την Ζακλίν Ντουράν σε μια ταινία που δεν πολυακούστηκε, παρά το «πρεστίζ» της «μοντέρνας» μεταφοράς (ίσως αυτό να ήταν το πρόβλημα).

-Όσκαρ μακιγιάζ και κομμώσεων δόθηκαν για την ταινία «Οι Άθλιοι» στους Λίζα Γουέσκοτ και Τζούλι Ντάρτνελ.

-Οσκαρ καλύτερου ηχητικού μοντάζ δόθηκε εξ ημισείας στα “Zero Dark Thirty” και “Skyfall”.


Πηγή: protothema
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Μεγάλο πράγμα το γκολ στο ποδόσφαιρο. Ευτυχισμένες οι ομάδες που το βρίσκουν εύκολα και από πολλές πηγές, προβληματικές εκείνες που το πετυχαίνουν με το σταγονόμετρο και εξαρτώνται από τις ορέξεις λίγων παικτών. Το www.sport-fm έψαξε και σας παρουσιάζει τον πλουραλισμό που έχουν στο σκοράρισμα οι ομάδες της Σούπερ Λίγκας.

«Πρωταθλητής» αναδεικνύεται ο Αστέρας με 13 διαφορετικούς σκόρερ να έχουν πετύχει τα 32 γκολ του στο πρωτάθλημα, ενώ τελευταίος είναι ο Λεβαδειακός, για τον οποίο έξι διαφορετικοί παίκτες έχουν βρει δίχτυα.

Αστέρας Τρίπολης-13 σκόρερ (32 γκολ): Περόνε 9, Ράγιος 4, Ναβάρο 4, Ντε Μπλάσις 3, Ουσέρο 2, Πιπίνης 1, Άλβαρες 1, Σανκαρέ 1, Μπαρτολίνι 1, Λένσε 1, Φραγκουλάκης 1, Έγκον 1, Καλαντζής 1.

Ολυμπιακός-12 σκόρερ (49 γκολ): Τζεμπούρ 18, Μήτρογλου 7, Αμπντούν 5, Χολέμπας 4, Μανιάτης 2, Μασάντο 2, Φουστέρ 2, Σιόβας 2, Μοδέστο, Πάντελιτς, Κοντρέρας, Μανωλάς 1, Τοροσίδης 1.

Ατρόμητος-11 σκόρερ (22 γκολ): Φυτανίδης 3, Μπρίτο 3, Καραγκούνης 3, Καραμάνος 3, Σκόνδρας 2, Ιγκλέσιας 2, Ταυλαρίδης 1, Κούτσι 1, Δημούτσος 1, Λαζαρίδης 1, Σουμπίνιο 1.

Παναθηναϊκός-11 σκόρερ (25 γκολ): Τοτσέ 9, Χριστοδουλόπουλος 3, Σισοκό 2, Μαυρίας 2, Ζέκα 2, Βύντρα 2, Μπουμσόνγκ 1, Βιτόλο 1, Μαρίνος 1, Βελάσκες 1, Πετρόπουλος 1.

ΠΑΟΚ-11 σκόρερ (33 γκολ): Αθανασιάδης 12, Σαλπιγγίδης 6, Λόρενς 3, Κατσικάς 2, Λίνο 2, Φωτάκης 2, Λάζαρ 2, Σταφυλίδης 1, Ρομπέρ 1, Καμαρά 1, Γιάννου 1.

ΑΕΚ-10 σκόρερ (19 γκολ): Γκερέιρο 3, Πετρόπουλος 3, Φούντας 3, Σταματής 3, Παυλής 2, Γιάγκο 1, Κατίδης 1, Φουρτάδο 1, Φέτσης, Κουτρουμπής 1.

Άρης-10 σκόρερ (21 γκολ): Αγκάνθο 9, Γιαννιώτας 3, Αγγελούδης 2, Γιαννίτσης 1, Παπαστεριανός 1, Σουνάς 1, Καραγιάννης 1, Κοέλιο 1, Γκέσιος 1, Κανούλας 1.

Πανιώνιος-9 σκόρερ (25 γκολ): Αραβίδης 6, Ντούνης 3, Καμπάνταης 3, Κολοβός 2, Γουνδουλάκης 2, Σάμαρης 2, Λαμπρόπουλος 2, Μενδρινός 1, Ρόκας 1.

Skoda Ξάνθη-9 σκόρερ (18 γκολ): Ονουάτσι 5, Μαρκόφσκι 3, Μάνταλος 2, Μαρέν 2, Γκλέισον 1, Βασιλακάκης 1, Γούτας 1, Ντιέ 1, Ράνος 1.

Βέροια-8 σκόρερ (17 γκολ): Ολαϊτάν 3, Ιωάννου 3, Κόστλι 2, Μπαργκάν 2, Πέρεθ 2, Καλτσάς 2, Ορέστες 1, Καφές 1.

Κέρκυρα-8 σκόρερ (12 γκολ): Γκέσιος 3, Κυβελίδης 2, Μπάρκογλου 2, Βενέτης 1, Αγρίτης 1, Γιάντσης 1, Γκούμας 1, Καραλής 1.

ΟΦΗ-8 σκόρερ (26 γκολ): Περογαμβράκης 6, Παπάζογλου 5, Κουτσιανικούλης 4, Λαμπρόπουλος 3, Σόουζα 3, Σίσιτς 2, Ιωαννίδης 1, Σαρ 1.

Πανθρακικός-8 σκόρερ (22 γκολ): Παπαδόπουλος 9, Βαϊρουά 3, Λουσέρο 3, Μουνάφο 1, Μπαϊκαρά 1, Λαδάκης 1, Βιγιαρέχο 1, Κυβελίδης 1.

ΠΑΣ Γιάννινα-8 σκόρερ (20 γκολ): Ίλιτς 7, Ντε Βινσέντι 4, Κοροβέσης 3, Λίλα 1, Μιχαήλ 1, Τζημόπουλος 1, Γεωργίου 1, Τσουκαλάς 1.

Πλατανιάς-8 σκόρερ (22 γκολ): Αναστασάκος 6, Ουντότζι 4, Ναζλίδης 3, Ντόε 2, Ουκάρ 1, Γιάννου 1, Κάλαϊτζίτς 1, Ουκάρ 1.

Λεβαδειακός-6 σκόρερ (17 γκολ): Βασιλείου 7, Ζησόπουλος 4, Μάρτινς 2, Κόρμπος 1, Γεωργίου 1, Ναπολεόνι 1.


Πηγή: sport-fm