Όταν τελειώνουν τα λεφτά αρχίζει το αίμα...
Ο Ένγκελς είχε πει ότι από τη στιγμή που ο άνθρωπος κατάφερε να παράγει μέσα παραγωγής (δηλ. εργαλεία με τα οποία κατασκευάζει τα μέσα επιβίωσής του), η ανθρώπινη ύπαρξη επαναστατικοποίηθηκε και θεμέλιο της εξέλιξης κατέστη η οικονομία. Ωστόσο, θεμέλιο της ύπαρξης, βασικότερα κι από την εξέλιξη, είναι η πολιτική, η συνύπαρξη, η επικοινωνία κι ο συμβιβασμός για την ευτυχία.
Στην Ελλάδα έχουμε καπιταλισμό. Ελεύθερη οικονομία, ελεύθερο ανταγωνισμό, παγκοσμιοποίηση, απαλλοτρίωση του άμεσου παραγωγού από τα μέσα παραγωγής του και εκμετάλλευση της υπερεργασίας του εργαζόμενου. Αυτό επιλέξαμε. Δεν το κατακρίνω. Προτιμήσαμε να έχουμε δουλειές με μισθούς πείνας και μηδενικό κοινωνικό κράτος (αυτό θα είχαμε αν δεν δανειζόμασταν αφειδώς επί 30 χρόνια) παρά κάτι άλλο που θα απαιτούσε την πρωτοβουλία κάθε πολίτη και σε οικονομικό και σε πολιτικό επίπεδο.
Το σύστημα αυτό όμως είναι βάρβαρο. Στην ανάπτυξη του βιάζει το περιβάλλον και στην κρίση του βιάζει τον άνθρωπο. Το χειρότερο είναι ότι οδηγεί στην ανισότητα ευκαιριών σε επίπεδο προσώπων, λαών και κρατών και τελικά στον διχασμό και το αίμα. Δεν το λέω εγώ. Ο Πρόεδρος της Γαλλίας είπε χθες ότι το Κοινό Νόμισμα πρέπει να σωθεί προκειμένου να μην αναβιώσουν οι συγκρούσεις και οι διχασμοί στην ήπειρό μας. Αλλά, δείτε τι γίνεται στις διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην χώρα μας. Στρατιωτική αστυνομία χωρισμένη σε διμοιρίες οπλισμένη με πιστόλια, γκλομπ, ασπίδες, κράνη, αλεξίσφαιρα και χημικά κυνηγά ανθρώπους που διαδηλώνουν για μια καλύτερη ζωή στην πατρίδα τους.
Έχουμε κρίση και ζητούμε να πέσει η κυβέρνηση γιατί μας εξαθλιώνει. Πριν όμως από οτιδήποτε άλλο, να σκεφτούμε πως θέλουμε να ξεπεράσει ο τόπος την ύφεση. Μας αρκεί να βρει δουλειά ο κόσμος και άρα πρέπει να κάνουμε την Ελλάδα έναν επενδυτικό παράδεισο για το διεθνές κεφάλαιο με ελάχιστη φορολογία, φθηνότατο εργατικό δυναμικό και άρα ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος; Ή θέλουμε να αμειβόμαστε ανάλογα με την εργασία μας σε ένα κράτος αυτάρκειας με ένα κοινωνικό προφίλ; Αν θέλουμε το πρώτο, να ψάξουμε έναν πιστό, φανατικό εφαρμοστή του Μνημονίου. Αν θέλουμε το δεύτερο, να ψάξουμε παντού μήπως υπάρχει κάποιος αδοκίμαστος πυρήνας ιδεών που καλεί όχι σε υποταγή στην αυθεντία, αλλά σε ενεργοποίηση. Τα λεφτά τελειώνουν. Δουλειές θα έρθουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Εξάλλου, μας έχουν στον καπιταλιστικό αυτόματο οι πολιτικοί μας. Το ζήτημα είναι εμείς, ως πολίτες, τι στάση θα κρατήσουμε αναφορικά με την αξιοποίηση της εργατικής μας δύναμης.
Σήμερα στην Ελλάδα, εμφανίστηκαν 5 τύποι πολιτών: ο διαδηλωτής που περιφρούρησε και περιφρουρήθηκε, ο αντι-διαδηλωτής που έβαλε κατά της περιφρούρησης, ο ΜΑΤατζής, ο Πολιτευτής κι αυτός που τα είδε όλα από την τηλεόραση. Αυτοί τα κανονίζουν όλα. Όχι η οικονομία. Τις πέτρες και τα δακρυγόνα δεν τα τρώνε τα χαρτονομίσματα. Άνθρωποι τα τρώνε. Αυτοί αποφασίζουν. Γιατί τελειώσαν τα λεφτά κι αν είναι να δοθεί αίμα, να είναι για κάποιο λόγο που θα μας ωφελήσει όλους. Όχι για τους εμπόρους των εθνών και τους ηλίθιους ή προβοκάτορες τοπικούς μασκοφόρους.
STEVENIKO
Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη σας...
