[ ]
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ενα κίνημα που έρχεται από το μέλλον..
By STEVENIKO | Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011 | Posted in , | With 0 comments

Το σημερινό κίνημα του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ κ. Ρέππα έρχεται από το μέλλον. Έρχεται και ορθώνεται απέναντι σε εσάς και τα συμφέροντα που υπηρετείτε με τη δύναμη και την ορμή που αποκτάει το τσουνάμι και δεν μπορεί κανένας εργολάβος της πολιτικής ή του τσιμέντου να σταματήσει. Είναι κίνημα αυτογνωσίας, ανατροπής και ευθύνης απέναντι στις νέες γενιές που έρχονται. «Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας, δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει». Δεν θα τους παραδώσουμε μια χώρα υποτελή σε μια φούχτα καπιτα - ληστών αρπαχτικών. Η οργή μας θα σας συμπαρασύρει μαζί τους.
«Δεν έχει να φοβάται η χώρα από το λαό, αλλά από αυτούς που κυβερνούν»

Μετά τα ΜΜΕ που έχουν αναλάβει και την εργολαβία της υποστήριξης των εργολάβων, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αντίθετα, αν κρίνουμε από την καθημερινά αυξανόμενη ανταπόκριση του κινήματος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», ανέλαβε «δράση» ο υπουργός κ.Ρέππας.

Τζαμπατζήδες και επιζήμιους για το δημόσιο συμφέρον χαρακτήρισε τους πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν τα χαράτσια είτε αυτά λέγονται διόδια, είτε αυξημένα εισιτήρια, είτε εισιτήρια στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα.

Εμείς οι τζαμπατζήδες πληρώναμε τόσα χρόνια φόρους για να φτιαχτούν οι δρόμοι. Πληρώνουμε σήμερα φόρους στη βενζίνη και τα τέλη κυκλοφορίας για να συντηρούνται οι δρόμοι. Πληρώνουμε φόρους και υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές για να έχουμε δημόσια περίθαλψη. Πληρώνουμε φόρους για τα ελλείμματα των δημόσιων συγκοινωνιών αφού προηγουμένως είχαμε αγοράσει τα λεωφορεία και έχουμε χτίσει τα μηχανοστάσια και τις υποδομές. Πληρώναμε φόρους για να κάνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην οποία μετείχε ο κ. Ρέππας τους Ολυμπιακούς αγώνες της αρπαχτής με τα γνωστά αποτελέσματα.

Αντί να απολογείται σήμερα ο κ. Ρέππας, προανήγγειλε πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των πολιτών που αρνούνται να πληρώσουν διόδια, εισιτήρια κ.λ.π. λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η στάση αυτή «είναι αντικοινωνική και συνιστά δολιοφθορά καθώς υπονομεύει τόσο τη βιωσιμότητα των αστικών συγκοινωνιών όσο και τις θέσεις των εργαζομένων».

Δεν είχαμε καμία αμφιβολία για τις προθέσεις της σημερινής κυβέρνησης και δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει. Πρώτα ανέλαβαν την πρωτοβουλία να φέρουν το ΔΝΤ και τα κοράκια της ΕΕ , υπέγραψαν το μνημόνιο και ανέλαβαν ρόλο κατοχικής κυβέρνησης. Καιρός ήταν μετά την διασφάλιση των συμφερόντων στους ξένους «δανειστές» να προωθήσουν την εξασφάλιση συμφερόντων των «εθνικών» μας εργολάβων. Παλιά μου τέχνη κόσκινο, θα πείτε. Μίλησε περί υπονόμευσης της θέσης των εργαζόμενων, ο υπουργός που σχεδίασε μαζί με την κυβέρνησή του την περικοπή των μισθών και των συντάξεων, την κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, την καταδίκη στην ανεργία εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας.

Το σημερινό κίνημα του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ κ. Ρέππα έρχεται από το μέλλον. Έρχεται και ορθώνεται απέναντι σε εσάς και τα συμφέροντα που υπηρετείτε με τη δύναμη και την ορμή που αποκτάει το τσουνάμι και δεν μπορεί κανένας εργολάβος της πολιτικής ή του τσιμέντου να σταματήσει. Είναι κίνημα αυτογνωσίας, ανατροπής και ευθύνης απέναντι στις νέες γενιές που έρχονται.«Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας, δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει».Δεν θα τους παραδώσουμε μια χώρα υποτελή σε μια φούχτα καπιτα - ληστών αρπαχτικών. Η οργή μας θα σας συμπαρασύρει μαζί τους.

«Όταν ο λαός εξεγείρεται και παραδίνεται στην οργή του, είναι μια φλόγα σφοδρή, που μάταια προσπαθείς να τη σβήσεις» ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, Σαλαμίνα 480 - 406 π.χ



ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6/2 , ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΔΙΟΔΙΩΝ

Η καθε κατα τοπους επιτροπη θα αποφασιζει μεσω συνελευσεων την ωρα και τα επι μερους των κινητοποιησεων τους. Οι αποφασεις τους θα ανακοινωθουν τις μέρες που έρχονται στο μπλογκ www.oxidiodia.gr

ΑΦΙΔΝΕΣ: 3 μμ
ΠΑΤΡΑ: ΑΝΟΙΓΜΑ ΓΕΦΥΡΑΣ ΡΙΟΥ- ΑΝΤΙΡΡΙΟΥ 2 μμ
ΑΣΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ: 3 μμ
ΚΟΖΑΝΗ ΠΟΛΥΜΥΛΟΣ: 4 μμ
ΜΩΛΟΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ: 2 μμ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 11.30 πμ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ


activistis
Το Μνημόνιο & η παρακμή μας
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
του Κώστα Χατζηαντωνίου






Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίζει κανείς θεωρητικά τα ζητήματα που αφορούν τον άνθρωπο και την κοινωνία. Ο ένας τρόπος θεμελιώνει κάθε αξία στην απεριόριστη γνωστική δύναμη και την αυτόνομη βούληση του ατόμου. Είναι ο τρόπος που εκμετρά ήδη το ζην, σε κάθε μορφή, φιλελεύθερη ή σοσιαλιστική, ατομοκρατική ή κολεκτιβιστική. Ο κόσμος ως «ανθρωπότητα», δηλαδή μια ψευδής, αφαιρετική και φαντασιακή ταυτότητα όπου υποτίθεται ότι συμμετέχουν όλοι ισομερώς αφού όλοι είναι «άτομα» και μόνον εκ συμπτώσεως μέλη μιας κοινότητας, μιας θρησκείας, ενός πολιτισμού.

Υπάρχει ωστόσο και ένας άλλος τρόπος να γνωρίζει κανείς τον κόσμο. Είναι ο τρόπος που θεμελιώνεται στους λαούς και στους πολιτισμικούς κύκλους, τους οποίους αυτοί οι λαοί σχηματίζουν. Η «ανθρωπότητα» δεν είναι παρά το σύνολο των λαών και των πολιτισμών, των κοινοτήτων και των παραδόσεων. Όλων δηλαδή εκείνων των οργανικών εξαρτήσεων διά των οποίων ο άνθρωπος υπάρχει ως αυτό που ορίστηκε να είναι. Ως Είναι Εδώ και Τώρα.


Αν η εμμονή στον πρώτο τρόπο υπήρξε η αιτία της πρωτοφανούς πολιτισμικής και πολιτικής κατάπτωσης της σύγχρονης Ευρώπης, στην Ελλάδα, η διαχείριση της εξουσίας τα τελευταία σαράντα χρόνια (διαχείριση που υπήρξε χωρίς υπερβολή μια απροσχημάτιστη επιχείρηση λαφυραγώγησης), οδήγησε σε μια κατάσταση που απειλεί πλέον ευθέως και αυτή την εθνική μας ύπαρξη.

Μια ασπόνδυλη μεταπρατική αστική τάξη, με τη συνέργεια μιας φθονερής και κακεντρεχούς αριστεράς (αφού οι καλύτεροι «με αίμα έβαψαν τις μάντρες» και τα κολαστήρια), εύκολα και φθηνά εξαγοράσιμης όταν, μετά το 1981 ήρθε η ώρα να πάρει μέρος κι αυτή στα λάφυρα του οριστικά ανάπηρου Νεοελληνικού Σώματος, με την ανοχή και της περίφημης «σιωπηλής πλειοψηφίας», πέτυχε να μαραθούν όλες οι πολιτικές, οικονομικές, ηθικές και πολιτιστικές μας βάσεις. Κι όχι μόνο αυτό.

Θα αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της Παρακμής μας αν αναλογιστεί, με αφορμή το διαβόητο Μνημόνιο που έχει επιβληθεί στη χώρα από τη διεθνή Τοκογλυφία, πώς δίνουν τον τόνο στη μάχη εναντίον αυτού του όντως κατοχικού καθεστώτος, εκδότες- πρωταγωνιστές της λεηλασίας τα τελευταία 30 χρόνια, «σερ» που χρίστηκαν από τη δολοφόνο του Καραολή και του Δημητρίου, δημιουργοί που προπαγάνδισαν την αμνηστία των κεμαλικών εγκλημάτων και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, συνδικαλιστές και κόμματα που πάλεψαν για τη διάλυση της όποιας βιομηχανίας είχε η χώρα, υπερασπιστές της τρομοκρατίας που σάρωσε τα έστω ψήγματα εθνικού κεφαλαίου.


Η Ελλάδα βρίσκεται σε παρακμή. Αλλά το Μνημόνιο δεν είναι η αιτία. Είναι το αποτέλεσμα. Το έφεραν ο πολιτικός αμοραλισμός, η οικονομική κατάρρευση, η κοινωνική αποδιάρθρωση και ο φατριασμός, η δημογραφική καταβαράθρωση και ο εποικισμός, η αγροτική αποσάθρωση, η εξαφάνιση των συλλογικών αξιών, η κοινωνική ανομία και ο ισοπεδωτισμός, η αποσύνθεση όλων των οργανικών δομών και η απίστευτη κατάντια των «θεσμών συνοχής» (Εκκλησία- Ακαδημία- Στρατός), η εξάρθρωση της Παιδείας και βέβαια η αποπολιτικοποίηση. Το Μνημόνιο είναι παιδί όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Και τα χειρότερα βέβαια έρχονται.

Διότι παρ’ όλες τις κωμικοτραγικές προσπάθειες του Γ. Παπανδρέου, καμία έξοδος δεν υπάρχει από αυτόν τον κύκλο της τοκογλυφικής κόλασης. Η Ελλάδα βρίσκεται σε παρακμή και ουδείς μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι εξελίξεις στα ανοιχτά εθνικά μέτωπα, από τη Θράκη και το Αιγαίο ως την Κύπρο.

Το ελληνικό κράτος γνωρίζει μιαν πρωτοφανή πτώση Πολιτικής Ισχύος (τέτοια που ούτε μετά από εθνικές καταστροφές, όπως του 1922, είχε δοκιμάσει ο τόπος), γεγονός που αποθρασύνει τα επεκτατικά σχέδια του Ιστορικού Εχθρού. Ουδείς πλέον μπορεί να γνωρίζει πώς θα τελειώσει η διαβόητη Μεταπολίτευση: «Με ένα βρόντο ή με ένα λυγμό».





The Berlin Consensus
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Το 1989 ο Τζον Γουίλιαμσον, στέλεχος του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «The Washington Consensus» (ελληνιστί, «Η Συναίνεση της Ουάσιγκτον»). Τί σήμαινε αυτό; Ο Γουίλιαμσον ήθελε να περιγράψει την οικονομική πολιτική που εκπορευόταν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Ρόναλντ Ρίγκαν και πρέσβευε την επικράτηση του μοντέλου της ελεύθερης αγοράς διεθνώς.

Ο Γουίλιαμσον δεν ήθελε, όπως ο ίδιος είπε, να ταυτιστεί το Washington Consensus με τον νεοφιλελευθερισμό. Αυτό που ήθελε ήταν να πειγράψει το οικονομικό μοντέλο που προωθούσαν τα κέντρα διεθνούς οικονομικής ισχύος στην Ουάσιγκτον – συγκεκριμένα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και η Παγκόσμια Τράπεζα αλλά και το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών. Το εργαστήριο της «ουασιγκτόνιας συναίνεσης» (ας συγχωρεθεί ο αδόκιμος όρος) ήταν η Λατινική Αμερική και στη συνέχεια τα πρώην κομμουνιστικά καθεστώτα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως τόσο χαρακτηριστικά έχει περιγράψει η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ».

Σήμερα, βρισκόμαστε ενώπιον ενός «Berlin Consensus» – τούτη τη φορά για την ευρωζώνη. Η «Συναίνεση του Βερολίνου» είναι το τίμημα που ζητεί η γερμανική κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ να πληρώσουν οι εταίροι της στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) ώστε το Βερολίνο να μην απόσχει από τη σωτηρία του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Η «σιδηρά καγκελάριος» φαίνεται ότι το πήρε πλέον απόφαση. Και η Γερμανία, κάποτε η βασική υπέρμαχος της κοινοτικής μεθόδου, εμφανίζεται αποφασισμένη να προωθήσει μέχρις εσχάτων τη θέση της ότι η ευρωζώνη, για να υπάρξει, θα πρέπει να μοιάζει με τη Γερμανία, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Ζητείται ουσιαστικά η συναίνεση των εταίρων, ώστε να υπογραφούν τα γερμανικά τσεκ. Τόσο απλά…

Το ζήτημα εδώ δεν είναι ποιο είναι το σωστό και ποιο είναι το λάθος. Αυτό θα αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος, όπως όλα τα πράγματα στην πολιτική. Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν τα υπόλοιπα κράτη – μέλη να ακολουθήσουν ώστε να επιτευχθεί ο εναρμονισμός των οικονομικών πολιτικών. Και επίσης, αν το Βερολίνο (μαζί με το Παρίσι που ακολουθεί προσεκτικά δίπλα στον γερμανικό γίγαντα), θα δεχθεί προσθήκες ή και μεταβολές στο πακέτο που προτείνει.

Ο μείζων κίνδυνος που ελλοχεύει στη γερμανική πρόταση είναι να διασπαστεί η ΕΕ σε πολλές ταχύτητες. Το 1994, ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το είχε προτείνει αυτό, σε ένα πασίγνωστο τότε κείμενό του. Ηδη, το γερμανικό πακέτο διαχωρίζει την ευρωζώνη και τους εκτός αυτής. Αν είναι όμως υπερβολικά σκληρό, τότε θα μπορούσε να δημιουργήσει δύο ταχύτητες και εντός ευρωζώνης.

Υπάρχει πάντως ένα πράγμα που είναι σίγουρο. Η ευρωπαϊκή Δεξιά επιχειρεί να καθορίσει αποφασιστικά τους κανόνες του ευρωπαϊκού παιχνιδιού για πολλά χρόνια. Πρόκειται για ένα στοίχημα με αβέβαιη έκβαση – όπως άλλωστε συμβαίνει με όλα τα στοιχήματα…

inprecor
Νόαμ Τσόμσκι: Τι επικρίνω, τι προτείνω
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Η ΑΚΟΛΟΥΘΗ συνέντευξη του αμερικανού γλωσσολόγου και μαχητικού διανοούμενου Νόαμ Τσόμσκι δόθηκε στον ιταλό ιστορικό Ρομπέρτο Αντονίνι και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Micromega».


-Νόαμ Τσόμσκι, ο άνθρωπος κόντρα στο ρεύμα, η κριτική συνείδηση της υπερδύναμης... Θα μπορούσε ωστόσο να αντιτείνει κανείς ότι εσείς υιοθετείτε μια θέση κατά βάθος εύκολη. Στην πραγματικότητα εσείς, που συχνά ορίζεστε ως αναρχικός ή αντιμπολσεβίκος μαρξιστής ή καρτεσιανός της πολιτικής, ασκείτε κριτική στον καπιταλισμό, αλλά δεν λέτε τίποτα για την κοινωνία στην οποία προσβλέπετε. Ποιο είναι, με άλλα λόγια, το μοντέλο αναφοράς σας; Γιατί δεν το λέτε ποτέ;


«Το λέω σε κάθε άρθρο που γράφω και σε κάθε διάλεξη που δίνω. Οι άνθρωποι που τα λένε αυτά απλώς δεν συμφωνούν με τις απαντήσεις μου και προτιμούν να λένε ότι δεν απαντώ».


-Δοκιμάστε τότε να απαντήσετε σε μας.

«Σύμφωνοι. Για να αρχίσουμε, υπάρχουν βραχυπρόθεσμα ζητήματα, όπως το ζήτημα της υγείας. Υπάρχει μια θαυμάσια λύση, δηλαδή να υιοθετήσουμε ένα δίκαιο σύστημα δημόσιας υγείας. Ας πάρουμε τις στρατιωτικές δαπάνες, που αποτελούν περίπου το μισό του εθνικού ελλείμματος. Οι δαπάνες για την άμυνα των Ηνωμένων Πολιτειών αντιστοιχούν κατά προσέγγιση στο άθροισμα των δαπανών όλων των άλλων χωρών μαζί. Ο σκοπός είναι προφανώς οι ΗΠΑ να κυβερνούν τον κόσμο. Οχτακόσιες στρατιωτικές βάσεις είναι σπαρμένες σε όλο τον πλανήτη. Ε, λοιπόν, υπάρχουν πολύ απλές λύσεις: να περικοπούν ριζικά αυτές οι δαπάνες. Δεν χρειάζεται να κυβερνάμε τον κόσμο.
Το πιο μεγάλο και σοβαρότατο πρόβλημα είναι η περιβαλλοντική κρίση που μας απειλεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν κάνουν τίποτα. Υπάρχουν περισσότερες αμερικανικές επενδύσεις στην ηλιακή ενέργεια στην Κίνα από όσες στις ΗΠΑ. Ο Ομπάμα δεν έκανε τίποτα σε αυτό το πεδίο. Είναι βέβαιο ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το συντομότερο αυτό το ζήτημα και υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα που μπορούν να γίνουν, από την υπεράσπιση του περιβάλλοντος ώς τις επενδύσεις για την ηλιακή ενέργεια».


- Και σχετικά με το μακροπρόθεσμο πλαίσιο αναφοράς;

«Πιστεύω ότι θα έπρεπε να ζούμε όλοι σε μια κοινωνία αληθινά δημοκρατική και ως δημοκρατική κοινωνία εννοώ μια κοινωνία στην οποία όλοι οι θεσμοί υποβάλλονται στον λαϊκό έλεγχο των εργαζομένων και των κοινοτήτων. Σε ό,τι αφορά τους βιομηχανικούς θεσμούς, αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι χρειάζεται να εξαλείψουμε τις συγκεντρώσεις ισχύος».


- Θα παραδεχθείτε, ωστόσο, ότι μια τέτοια κοινωνία δεν υπάρχει πουθενά...

«Και τι θέλετε να πείτε με αυτό; Στον 18ο αιώνα δεν υπήρχαν κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Αυτό σημαίνει μήπως ότι θα έπρεπε να είμαστε αντίθετοι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία; Αν ακολουθήσουμε αυτόν τον τρόπο σκέψης, τότε ο τύπος κοινωνίας στον οποίο προσβλέπουμε δεν θα υπάρξει ποτέ. Το ζητούμενο δεν είναι να πούμε: "Θέλω να είμαι όπως εκείνη ή η άλλη κοινωνία που υπάρχει". Χρειάζεται αντίθετα να πούμε: "Θέλω να αλλάξω αυτήν την κοινωνία προς μιαν ορισμένη κατεύθυνση". Η ιδεώδης κοινωνία στην οποία προσβλέπουμε δεν υπάρχει, αλλά αυτό ήταν αληθινό και όταν οι άνθρωποι ήταν εναντίον της δουλείας ή υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών ή υπέρ της εξάλειψης του ρατσισμού. Πάντοτε ήταν έτσι».


- Εσείς έχετε κατηγορηθεί και ότι είσαστε ένα διανοούμενος χωρίς ισορροπία στη διαφωνία του. Επικεντρώνετε τις σκληρές και ανελέητες κριτικές σας στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στο Ισραήλ και «λησμονάτε» λίγο τις χώρες που στο θέμα της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων έχουν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα.

«Αυτή είναι μια θέση πολύ συμβατική, την οποία υιοθετούν στα ολοκληρωτικά καθεστώτα οι υπερασπιστές των εγκλημάτων και των ωμοτήτων. Αν επιστρέψουμε στους καιρούς της παλιάς Σοβιετικής Ενωσης, οι διαφωνούντες υποβάλλονταν διαρκώς σε κριτική επειδή επικεντρώνονταν στη Σοβιετική Ενωση και δεν μιλούσαν για τα αμερικανικά εγκλήματα ή, ας πούμε, τα αφρικανικά. Μια στοιχειώδης ηθική αρχή είναι ότι καθένας από μας είναι υπεύθυνος για τις δικές του δράσεις και τις σχετικές συνέπειες. Αν ήθελα να είμαι διάσημος στους κόλπους της ελίτ ή στην ομάδα των κριτικών για τους οποίους μιλάτε, θα μπορούσα να δίνω διαλέξεις για να καταγγέλλω τις φρικαλεότητες που διαπράττουν στο Ιράν και στην Κούβα. Διαφωνούντες, όπως ο Σολζενίτσιν ή ο Γκριγκορένκο, αν είχαν θελήσει να γίνουν ακόμα πιο δημοφιλείς στη χώρα τους, θα μπορούσαν να περιοριστούν στο να ασκούν κριτική στους εχθρούς αποφεύγοντας την κριτική στη Σοβιετική Ενωση».


- Και σε ό,τι αφορά το Ισραήλ;

«Ο λόγος για τον οποίο μιλώ για το Ισραήλ είναι πολύ απλός: τα ισραηλινά εγκλήματα είναι στην πραγματικότητα αμερικανικά εγκλήματα. Μπορούμε να αντιδρούμε πολύ για τα εγκλήματα στα οποία συμμετέχουμε. Κάθε έντιμη και αξιοπρεπής ανθρώπινη επικεντρώνεται στις περιοχές όπου οι ενέργειές της μπορούν να έχουν μιαν επίπτωση. Δεν ασχολούμαι, βέβαια, με το να ασκώ κριτική στις ενέργειες του Τζένγκις Χαν».


- Αυτό όμως δεν αναιρεί το ότι κάθε τόσο θα μπορούσατε να ασκείτε κριτική στις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε χώρες απέναντι στις οποίες υιοθετείτε μια κριτική στάση, όπως για παράδειγμα στην Κούβα.

«Το κάνω πάντοτε, αλλά όχι με τον τρόπο με τον οποίο θα ήθελαν οι κριτικοί σας. Εκείνο που θα ήθελαν εκείνοι που με κακολογούν είναι από το ύψος μιας εξέδρας να άρχιζα να βρίζω την Κούβα. Αυτό θα ήταν μεγάλη υποστήριξη στα αμερικανικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην Κούβα και ενεργώντας έτσι ίσως να κέρδιζα και βραβεία. Αντίθετα, αυτό που κάνω εγώ είανι να πηγαίνω στην Κούβα και να μιλώ για την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην κουβανική τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στις δημόσιες συναντήσεις στο κέντρο της Αβάνας, που οργανώνονται από τον Ρικάρντο Αλαρκόν, τον πρόεδρο του κουβανικού Κοινοβουλίου.


»Αυτοί είναι οι τόποι όπου χρειάζεται να μιλώ για την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Κούβα, αλλά φυσικά δεν πήρα καμιάν ανταμοιβή γι' αυτό».


- Μπορούμε να σας θεωρήσουμε, χωρίς να κινδυνεύουμε να διαψευστούμε, ως τον πιο γνωστό και με τη μεγαλύτερη επιρροή διανοούμενο στον κόσμο. Κι ωστόσο, δεν είστε πολύ παρών στα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Γιατί, κατά τη γνώμη σας;

«Αν μου επιτρεπόταν να εκφράζομαι στον παραδοσιακό αμερικανικό τύπο, θα συμπέραινα ότι έχω διαπράξει κάποιο λάθος. Για ποιο λόγο θα έπρεπε να θέλουν να ακούσουν τις κριτικές στις ιδεολογίες τους, στο ρόλο τους και στην εξουσία τους; Ολοι οι διαφωνούντες, σε οποιαδήποτε κοινωνία, περιθωριοποιούνται. Παντού και πάντοτε οι περισσότεροι διανοούμενοι υπηρετούσαν την εξουσία. Αλλά παντού υπάρχει και μια μικρή ομάδα διαφωνούντων η οποία πρέπει να περιθωριοποιηθεί. Ποιος υποχρεώθηκε να πιει το κώνειο στην αρχαία Ελλάδα; Αυτός που διέφθειρε τους νέους μαθαίνοντάς τους να σκέφτονται κριτικά. Υπάρχουν διαφωνούντες διανοούμενοι ακόμα και στη Βίβλο: οι προφήτες. Και τι πάθανε αυτοί; Φυλακίστηκαν, υποχρεώθηκαν να πάνε στην έρημο κ.ο.κ.


»Από τότε μέχρι τις μέρες μας δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, είναι λίγο ώς πολύ η ίδια ιστορία, ανάλογα φυσικά με τον τύπο κοινωνίας στην οποία ζει κανείς. Στην Τσεχοσλοβακία, ο Βάτσλαβ Χάβελ φυλακίστηκε. Τους "διαφωνούντες" στο Ελ Σαλβαδόρ η αμερικανική ελίτ των αποφοίτων της στρατιωτικής σχολής τούς έκανε να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα. Ο Χάβελ είναι πολύ γνωστός στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή ήταν ένας διαφωνών σε ένα εχθρικό κράτος. Τους ιησουίτες του Ελ Σαλβαδόρ δεν έχουμε ακούσει να τους κατονομάζει σχεδόν κανείς, επειδή δολοφονήθηκαν απάνθρωπα από τους ηγέτες του ελεύθερου κόσμου και γι' αυτό δεν μάθαμε τίποτα. Αυτά είναι σχήματα που αναπαράγονται σε κάθε κοινωνία. Η δική μας είναι μια ουσιαστικά ελεύθερη κοινωνία και γι' αυτό δεν τινάζουν τα μυαλά των διαφωνούντων της στον αέρα, δεν τους βάζουν στη φυλακή, αλλά τους περιθωριοποιούν».


- Σε ένα πράγμα εσείς είστε σίγουρα πολύ Αμερικανός: στη μέχρις εσχάτων υπεράσπιση της αρχής της ελευθερίας της έκφρασης και του λόγου. Σε τέτοιο σημείο ώστε να υπερασπιστείτε, με μια τοποθέτηση που σας δημιούργησε πολλούς εχθρούς στην ευρωπαϊκή και εβραϊκή διανόηση, το δικαίωμα του ιστορικού Ρομπέρ Φορισόν να εκφράζεται δημόσια αρνούμενος την ύπαρξη των θαλάμων αερίων.

«Σύμφωνα με τη σταλινική και με τη ναζιστική θεωρία, είναι το κράτος, το "ιερό" κράτος, αυτό που έχει την εξουσία να καθορίζει την ιστορική αλήθεια και να τιμωρεί όλους εκείνους που παρεκκλίνουν. Δεν συμφωνώ. Θεωρώ ότι ο Φορισόν θα έπρεπε απλώς να αντιμετωπιστεί όπως θα τον αντιμετώπιζαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ υπάρχουν πρόσωπα πολύ πιο σημαντικά από τον Φορισόν, καθηγητές στα πιο μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας, που δημοσίευσαν βιβλία υποστηρίζοντας ότι το Ολοκαύτωμα δεν υπήρξε ποτέ. Κανείς δεν άκουσε να γίνεται λόγος γι' αυτούς, επειδή κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Αν είχαμε εδώ στην Αμερική διανοούμενους σαν τους Γάλλους, θα γέμιζαν σελίδες ολόκληρες σε όλες τις μεγάλες εφημερίδες, όπως οι "New York Times", για να τους καταγγέλλουν. Θα μιλούσαν γι' αυτούς στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο κάνοντάς τους διάσημους. Ισως και να κατόρθωναν να περάσουν ένα νόμο για να δώσουν στο κράτος το δικαίωμα να λέει ποια είναι η αλήθεια. Οχι, εγώ αντιτίθεμαι σε αυτό (...)».


-Εσείς υπήρξατε και είστε ένας από τους κορυφαίους γλωσσολόγους. Πατέρας της γενετικής γραμματικής, που αποτελεί σημείο αναφοράς όλων των γλωσσολογικών αναλύσεων. Εσείς είστε, όπως υπενθυμίσαμε, ίσως ο πιο γνωστός διανοούμενος και με τη μεγαλύτερη επιρροή στο πεδίο της κοινωνικής κριτικής. Στο επίπεδο της μεθοδολογίας, του τρόπου εργασίας, υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στα δύο πεδία, τη γλωσσολογική ανάλυση και την πολιτική ανάλυση;

«Είναι όμοιες μόνον στο μέτρο που και οι δύο θα πρέπει να είναι ορθολογικές, και οι δύο θα πρέπει να βασίζονται στα γεγονότα, και οι δύο θα πρέπει να αντλούν λογικά συμπεράσματα με αφετηρία ορισμένες προκείμενες, και οι δύο θα πρέπει να είναι έντιμες, και οι δύο δεν θα πρέπει να υποκρίνονται. Υπάρχει ένα είδος μακρινού δεσμού, αλλά πολύ μακρινού. Η καρτεσιανή θεωρία απλώνει τις ρίζες της στην έννοια της ανθρώπινης ελευθερίας, η οποία αναπτύχθηκε αργότερα, στη διάρκεια του Διαφωτισμού, από τον Ρουσό, τον Χούμπολντ και άλλους, ελευθερία που είναι αναπόσπαστο μέρος της φύσης της γλώσσας. Σύμφωνα με τον Καρτέσιο, το κεντρικό στοιχείο της γλώσσας είναι η ικανότητά της να δημιουργεί ελεύθερα νέες εκφράσεις, ικανές να μεταδίδουν νέες ιδέες χωρίς όρια, να είναι ελεύθερη από εξωτερικούς ελέγχους. Είναι σίγουρα δημιουργικές όψεις της ανθρώπινης σκέψης και της γλώσσας. Ισως η κύρια ιδιαιτερότητά τους. Ο Διαφωτισμός προσπάθησε να δημιουργήσει ένα δεσμό μεταξύ της γλώσσας και του ενστίκτου ελευθερίας και άντλησε από αυτόν το δεσμό το συμπέρασμα ότι μια κοινωνική και πολιτική δομή που καταπιέζει αυτό το ένστικτο δεν μπορεί να είναι νόμιμη. Αυτή η έννοια επανεμφανίζεται στον κλασικό φιλελευθερισμό, στον Ανταμ Σμιθ, για παράδειγμα, ή στον Βίλχελμ φον Χούμπολντ, αλλά είναι ένας αδύναμος δεσμός και δεν θα επέμενα πάρα πολύ σε αυτό».

-Στη φιλοσοφική σας τοποθέτηση αναφέρεστε συχνά στον Χούμπολντ, στον Καρτέσιο, σε ορισμένους αναρχικούς, ακόμα και στον Ανταμ Σμιθ. Ποια είναι η σχέση σας με τον Καρλ Μαρξ;

«Τα πρώτα χειρόγραφα του Καρλ Μαρξ προέρχονται άμεσα από αυτήν την παράδοση, από τον ρομαντικό Διαφωτισμό, στην πραγματικότητα σχεδόν κατά γράμμα. Από εκεί προέρχεται και η έννοια της αλλοτρίωσης. Στα μεταγενέστερα γραπτά, ο Μαρξ έκανε μια πολύ οξυδερκή κριτική ανάλυση των θεμελιωδών συστατικών στοιχείων του καπιταλιστικού συστήματος και των ιστορικών αλλαγών. Υπάρχουν πολλά που μπορούμε να μάθουμε από αυτόν. Το αν μπορούμε να εφαρμόσουμε το μαρξισμό στη σύγχρονη κοινωνία είναι συζητήσιμο, αλλά σίγουρα η διανοητική συνεισφορά του Μαρξ έχει μεγάλη σημασία. Δεν θα όριζα τον εαυτό μου μαρξιστή ούτε καρτεσιανό ούτε κάτι άλλο. Δεν πρέπει να λατρεύουμε τα άτομα, αλλά να ενδιαφερόμαστε για τις ιδέες».

radar
Εξέγερση παντού
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
του ΓΙΩΡΓΟY Χ.ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ





Η εξέγερση στην Τυνησία αναπαράγεται αυτούσια και στην Αίγυπτο. Όμως, η Αίγυπτος είναι διαφορετική από την Τυνησία. Παρόλα αυτά οι εγχώριες αλλά και οι εξωχώριες δυνάμεις, που έχουν συμφέροντα στη χώρα αυτή, επιχειρούν να εστιάσουν την προσοχή των εξεγερμένων στον Μουμπάρακ, έτσι ώστε το όλο σύστημα να παραμείνει αλώβητο.

Ποια θα είναι η εξέλιξη δεν γνωρίζει κανείς. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι ο Ελ-Μπαραντέι θα είναι η μεταβατική κατάσταση και πως οι πλανητικές δυνάμεις, που μεταθέτουν την οικονομική τους κρίση στις χώρες της περιφέρειας, άρχισαν να φοβούνται καθώς προκαλούν παντού κοινωνικές εκρήξεις. Οι Αμερικανοί εκκενώνουν την πρεσβεία τους στο Κάιρο. Το ίδιο θα αναγκαστούν να κάνουν και οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Η εξέγερση στη βόρεια Αφρική έχει θορυβήσει και τις ελληνικές κατεστημένες δυνάμεις, που φοβούνται ότι οι προγραμματισμένες νέες περικοπές μισθών και συντάξεων καθώς και η ανεργία θα προκαλέσουν κι εδώ κοινωνική έκρηξη.

Κάποιοι, όπως ο Γάλλος φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, εκτιμούν ότι όχι μόνο μία τοπική αλλά μία παγκόσμια εξέγερση είναι προ των πυλών και η νεολαία θα ξεσηκωθεί, όπως τη δεκαετία του 1960. Μόνο που η εξέγερση αυτή, όπως διατείνεται, «θα είναι τυφλή, γιατί δεν έχει μνήμη». Όμως, η αναφορά στις εξεγέρσεις της δεκαετίας του 1960 παραπέμπουν αυτοδικαίως σε μία ιστορική μνήμη. Και τότε όπως και σήμερα δεν υπήρχε ελπίδα, δεν υπήρχε μέλλον για τους νέους.

Η αιτία της ανάφλεξης του φοιτητικού κινήματος το ’60 οφειλόταν κατά τη γνώμη της Χάνα Άρεντ στο γεγονός ότι η τεχνολογική πρόοδος οδηγούσε στην καταστροφή, ότι οι επιστήμες που διδάσκονταν στη γενιά του ’60 ήταν ανίκανες να αναστρέψουν τις καταστροφικές συνέπειες της εφαρμογής τους. Ο φόβος του πυρηνικού ολέθρου που υπήρχε καθ’ όλη τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου και ο φόβος μιας γενιάς η οποία δεν έχει μέλλον είναι η αιτία της αντίδρασης των φοιτητών εκείνης της εποχής. Σήμερα, ομοίως, οι νέοι δεν έχουν μέλλον, ακούν το «τικ τακ» της οικολογικής καταστροφής αλλά και της ανεργίας, της άμεσης προσωπικής τους εξαθλίωσης και εξανίστανται. Μόνο που η απελπισία τους δεν έχει ακόμη οργανωθεί. Υπ' αυτή την έννοια μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη.

Αλλά, όπως η φοιτητική εξέγερση του 1960 έδωσε ένα μάθημα σχετικά με τα όρια της χειραγώγησης που ασκείται μέσω της τηλεόρασης και των άλλων μέσων ψυχολογικής πίεσης ή διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, έτσι θα συμβεί και σήμερα. Ο «δρόμος» θα συστήσει το αντίπαλό μέσο επικοινωνίας αλλά και το νέο, αδιάφθορο δημόσιο χώρο της πολιτικής, όπου θα συντελεστούν οι νέες συνθέσεις και προτάσεις. Όμως, ποιες θα είναι αυτές οι προτάσεις; Τι θα αντικαταστήσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα;

gpapaso
Πολιτικοί, τραπεζίτες, κοινωνίες: Το τρίγωνο της μεγάλης σύγκρουσης
By STEVENIKO | Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011 | Posted in | With 0 comments
Ο κόσμος αλλάζει. Το βιώνουμε στο πετσί μας. Όταν ξεκίνησε η κρίση επικράτησε φόβος. Ανασφάλεια. Αγωνία για το αύριο. Όσο χάναμε τις σταθερές μας ή ανησυχούσαμε μήπως χάσουμε τις σταθερές μας, θέλαμε όλα να γυρίσουν πίσω και να γίνουν όπως ήταν πριν.

Τι όμως υπερασπιζόμαστε με τόση αγωνία; Ήμαστε ικανοποιημένοι από τον τρόπο με τον οποίο οργανώσαμε την κοινωνία μας;

Ίσως σήμερα που το τοπίο ξεθολώνει, μπορούμε να αναγνωρίσουμε κάποιες θετικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Όπως για παράδειγμα τη διάσταση απόψεων ανάμεσα στο πολιτικό και το οικονομικό σύστημα που καταγράφεται για πρώτη φορά.

Εδώ και δεκαετίες τα δύο συστήματα λειτουργούσαν ως ζευγάρι. Το οικονομικό σύστημα όμως κυριάρχησε στο πολιτικό. Το πρώτο έβαζε τα χρήματα, το δεύτερο την πολιτική νομιμοποίηση.

Παντοδύναμο οικονομικό σύστημα

Το οικονομικό σύστημα μεγάλωνε σε δύναμη, μετατρεπόταν σε κεντρικό σύστημα λήψης αποφάσεων για τον κόσμο. Τα λαϊκά κινήματα περιθωριοποιούνταν, έμοιαζαν γραφικά. Ο προβληματισμός για τη δημοκρατική αντιπροσώπευση, περιορισμένος.

Οι διεκδικήσεις δεν έμοιαζαν ρεαλιστικές. Ο σύγχρονος κόσμος είχε καπελωθεί από ένα πανίσχυρο οικονομικό σύστημα το οποίο όριζε τα πάντα. Τίποτα δεν μπορούσε να είναι αλλιώς.

Και ξαφνικά, από τη μια στιγμή στην άλλη, όλα άλλαξαν. Το οικονομικό σύστημα κατέρρευσε σαν γυάλινος πύργος και το πολιτικό έσπευσε να το σώσει. Αντί όμως η προσπάθεια σωτηρίας να επιβεβαιώσει τη δέσμευση μεταξύ τους, συνέβη το αντίθετο.

...και το τρίτο πρόσωπο


Υπάρχει βλέπετε, το τρίτο πρόσωπο. Οι λαοί. Ή η κοινή γνώμη όπως αποκαλούν οι πολιτικοί τις κοινωνίες.

Το πολιτικό σύστημα εξαρτάται ακόμα από τους ψηφοφόρους. Ευτυχώς.

Τι συνέβη λοιπόν; Το πολιτικό σύστημα, που ψηφίζεται από φορολογούμενους πολίτες, έσωσε τράπεζες και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, οι οποίοι μόλις στάθηκαν στα πόδια τους, κοίταξαν γύρω και είπαν στα κράτη, όχι εμείς, εσείς έχετε το πρόβλημα.

Σώσατε κάποιες τράπεζες, αλλά μικρές, εμείς θα τα βγάζαμε πέρα έτσι κι αλλιώς. Λίγο πολύ αυτά είπε ο Πρόεδρος της JP Morgan στο Νταβός.

Business as usual

Μας κατηγορείτε συνεχώς ενώ εμείς, ισχυρίστηκε, είμαστε μακροπρόθεσμοι επενδυτές και συμβάλουμε στη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας. Προσπαθείτε να βάλετε κανόνες, για κάτι που πιθανόν να συμβεί στο μέλλον [οικονομική κατάρρευση], αλλά μπορεί να μη συμβεί και ποτέ. Άρα; Business as usual. Αυτό απαίτησαν οι εκπρόσωποι του οικονομικού συστήματος στο Νταβός.

Στο μεταξύ, έξω από τη συνέλευση των δυνατών, λίγοι είναι αλήθεια, συγκεντρωμένοι διαδήλωναν με πλακάτ που έγραφαν Τυνησία = Κάιρο = Νταβός.

Για τους πολιτικούς τα πράγματα δεν είναι απλά. Δεν χρειάζονται οι ακτιβιστές έξω από το Νταβός για να μεταδώσουν τη δυσαρέσκεια των κοινωνιών. Οι πολιτικοί μετράνε την κοινή γνώμη καθημερινά.

Ξέρουν καλά το κύμα δυσαρέσκειας που ξεσηκώνουν οι τραπεζίτες και κάθε λογής κερδοσκοπικά χρηματιστηριακά ιδρύματα. Η διαδεδομένη αντίληψη στην κοινή γνώμη είναι ότι αυτοί δημιούργησαν το πρόβλημα, ενώ καμία ρύθμιση, κανένας κανόνας δεν τους έχει ακόμα επιβληθεί. Αντίθετα αφήνονται ανενόχλητοι να μετακυλίουν το πρόβλημα στα κράτη.

Στα μπαρ του Νταβός

Στους διαδρόμους και τα μπαρ του Νταβός, εκεί όπου λέγονται όλα τα σημαντικά πράγματα δηλαδή, μιλούσαν για υπερβολικό ιδιωτικό και δημόσιο χρέος, την ανάγκη των κρατών να βάλουν τάξη στα οικονομικά τους και να περιορίσουν τα ελλείμματα τους.

Οι πολιτικοί όμως, συνειδητοποιούν ότι η περίφημη σταθερότητα που τους πουλά ως εκδούλευση το οικονομικό σύστημα, είναι δώρον άδωρο. Για πρώτη φορά η «σταθερότητα» δεν εξαρτάται από το οικονομικό σύστημα, αλλά από αστάθμητους παράγοντες.

Οι κοινωνίες απαιτούν αλλαγές. Η ανάκαμψη δεν είναι σίγουρη. Όσο μειώνουν φόρους, περιορίζουν τις δημόσιες δαπάνες και την κοινωνική πολιτική, η σχέση των πολιτικών με τις κοινωνίες τίθεται σε αμφισβήτηση. Αλλά δεν είναι μόνο το βιοτικό επίπεδο των δυτικών κοινωνιών που κινδυνεύει. Είναι η αίσθηση δικαίου που έχει χαθεί.

Και για να μεγαλώσει ο πονοκέφαλος του πολιτικού συστήματος περισσότερο, έχουν να αντιμετωπίσουν ταραχές στην Αίγυπτο, άνοδο στις τιμές των τροφίμων και καταστροφικές προβλέψεις για την ανεργία: 200 εκατομμύρια άνεργοι παγκοσμίως. Από αυτούς, τα 78 εκατομμύρια υπολογίζεται κάτω των 24 ετών. Τα μεγέθη είναι τρομακτικά.

Ανοησία η σταθερότητα

Αν συνυπολογίσεις την αναμενόμενη αύξηση του πληθυσμού, 2 δισεκατομμύρια τα επόμενα 40 χρόνια, σε Ασία και Αφρική, οι πολιτικοί ξέρουν καλά ότι το μίγμα είναι εκρηκτικό και η λέξη «σταθερότητα» μοιάζει ανοησία.

Ανοησία μοιάζει και η αντίστοιχη προσπάθεια των ελληνικών τραπεζών να συνεχίσουν στο μοτίβο business as usual.

Πιθανώς, όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο δεν μας αφορούν. Εμείς κοιτάμε την αυλή μας. Αλλά και στην αυλή μας τα πράγματα δεν παν καλύτερα...

Τα στρες τεστ φέρνουν αλλαγές στην Ελλάδα

Τα stress tests που προετοιμάζονται για τον Απρίλιο – Μάιο θα είναι σκληρά και αυστηρότερα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τις χώρες και να βάλει χέρι στις τράπεζες. Θα προβλέπει διαδικασίες και ελέγχους που δεν θα είναι απλοί.

Οι ελληνικές τράπεζες θα βρεθούν σε δύσκολη θέση, θα τεθούν θέματα ιδιοκτησίας, θα χρειαστεί να γίνουν αυξήσεις κεφαλαίου, η εποπτεία θα είναι βαριά και οι μέτοχοι θα αναγκαστούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Αν θέλουν να επιβιώσουν. Γιατί η σταθερότητα, είπαμε, έκανε φτερά.

Όσο για μας, το τρίτο πρόσωπο, ας ελπίσουμε ότι δε θα μείνουμε γαντζωμένοι σε ό,τι χάνουμε. Το πολιτικό σύστημα εξαρτάται από την ψήφο μας. Τώρα μπορούμε να διεκδικήσουμε λόγο στις αποφάσεις που παίρνονται και αφορούν τις ζωές μας.


insideinfo
Ωρα μεταπολίτευσης στην Αίγυπτο
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Του Γιώργου Δελαστίκ




Τη μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία του έζησε χθες το Κάιρο. Παρά τις προσπάθειες του καθεστώτος να περιορίσει τη συμμετοχή του κόσμου στο γιγαντιαίο συλλαλητήριο της πλατείας Ταχρίρ (Απελευθέρωσης) κόβοντας τρένα και άλλα μέσα συγκοινωνίας και αφήνοντας ελάχιστες προσβάσεις προς την πλατεία, περίπου... δύο εκατομμύρια (!) διαδηλωτές συνέρρευσαν στο κέντρο της αιγυπτιακής πρωτεύουσας, σύμφωνα με το παναραβικής εμβέλειας τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα.

Η επιτυχία του συλλαλητηρίου αναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις, οι οποίες θα προσλάβουν πιθανότατα καταιγιστικό χαρακτήρα. Ο Μουμπάρακ ως πρόσωπο είναι οριστικά τελειωμένος ό,τι και αν γίνει. Ούτε το καθεστώς όμως είναι δυνατόν να επιβιώσει, ακόμη και αν απαλλαγεί από το απεχθές πλέον πρόσωπο του ηγέτη του.

Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο στρατός τηρούσε την υπόσχεση που είχε δώσει και δεν είχε προχωρήσει στην άσκηση ένοπλης βίας κατά των διαδηλωτών. Απλώς προσπαθούσε, από ένα σημείο και μετά, να περιορίσει τη συρροή κόσμου προς την πλατεία Ταχρίρ. Η αποφυγή αιματοχυσίας είναι καταλυτικός παράγοντας για την επιβολή των απόψεων των πιο διαλλακτικών στοιχείων του στρατού που είναι διατεθειμένα να παραδώσουν την εξουσία, αρκεί να εξασφαλίσουν ότι δεν θα βρεθούν στις φυλακές ή κάποιοι από αυτούς και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει, όταν αλλάξει η κυβέρνηση.

Τα χθεσινά πλήθη παρέλυσαν κατ' αρχήν τις αντιδράσεις των σκληροπυρηνικών του στρατεύματος, οι οποίοι είναι και οι πιο εκτεθειμένοι σε ενδεχόμενες πράξεις εκδίκησης εκ μέρους των συγγενών και συντρόφων των θυμάτων τους ή όσων φυλάκισαν, βασάνισαν και εξόρισαν.

Ακόμη, όμως, δεν έχει εξουδετερωθεί ο κίνδυνος να προκαλέσουν αυτοί οι κύκλοι αιματοκύλισμα με προβοκατόρικες ενέργειες. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι μετριοπαθείς μεταβατικές λύσεις θα καταστούν ανέφικτες. Θα οδηγηθούμε τότε αναπότρεπτα σε σύγκρουση λαού - στρατού, με τους ισλαμιστές πλέον να τίθενται επικεφαλής του εξεγερμένου λαού. Οπως έχουμε ήδη τονίσει, ενδεχόμενη επικράτηση των ισλαμιστών στην Αίγυπτο θα έχει κατακλυσμιαίες πολιτικές επιπτώσεις στη Μέση Ανατολή και έως έναν βαθμό στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων. Ισλαμικές επαναστάσεις θα σαρώσουν όλα τα αραβικά καθεστώτα.

Για την ώρα, πάντως, οι Αμερικανοί αποφάσισαν να υποστηρίζουν ως μεταβατική λύση τον Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, τον νομπελίστα πρώην διευθυντή της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας.

Αυτό φάνηκε κραυγαλέα στον αγγλοαμερικανικό Τύπο παγκόσμιας κυκλοφορίας προχθές. Τεράστιες πρωτοσέλιδες φωτογραφίες του Ελ Μπαραντέι να μιλάει με «ντουντούκα» περιστοιχισμένος από διαδηλωτές στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», στον «Γκάρντιαν», ακόμη και στους... «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» και στη «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» - δηλαδή τις «Βίβλους» του επιχειρηματικού κόσμου της Ευρώπης και της Αμερικής!

«Η αντιπολίτευση της Αιγύπτου επιλέγει ηγέτη» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ». Ακόμη πιο μεγαλοπρεπή τον εμφάνιζαν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» στην πρώτη τους σελίδα: «Ο Ελ Μπαραντέι βλέπει ''μια νέα εποχή« και καλεί τον Μουμπάρακ να παραιτηθεί», τόνιζαν στους τίτλους τους.

Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι ο Ελ Μπαραντέι δεν έχει αυτήν τη στιγμή παρά ελάχιστη πολιτική επιρροή στην Αίγυπτο.

Αυτό όμως μπορεί να ξεπεραστεί. Καθώς το παλλαϊκό αίτημα είναι να φύγει ο Μουμπάρακ, από τη στιγμή που αυτό όντως συμβεί, ο Ελ Μπαραντέι θα εμφανιστεί ως ενσαρκωτής της υλοποίησης της επιθυμίας των Αιγυπτίων, οπότε σίγουρα θα γίνει ανεκτός από τον πληθυσμό. Πόσω μάλλον που η τοποθέτησή του ως μεταβατικού προέδρου της Αιγύπτου θα συνοδευτεί από ουσιώδη εκδημοκρατισμό του σημερινού ανελεύθερου καθεστώτος, παραχώρηση κυβερνητικών θέσεων σε όλες τις αξιόλογες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων...

Αλλωστε, αν ο Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι δεν πάρει τέτοια μέτρα, είναι προφανές ότι η κυβέρνησή του θα καταρρεύσει και ο ίδιος θα εκδιωχθεί κακήν κακώς από το αξίωμα στο οποίο θα τοποθετηθεί χαριστικά.

ΟΙ ΛΟΓΟΙ
Υπέρ Ελ Μπαραντέι και οι ισλαμιστές

Υποστηρίζουν ως μεταβατικό ηγέτη («μεσολαβητή» λένε τυπικά) τον Ελ Μπαραντέι και οι ισλαμιστές των Αδελφών Μουσουλμάνων. Σε αυτήν τη φάση τάσσονται επίσης υπέρ της ειρηνικής παράδοσης της εξουσίας από τον Μουμπάρακ. Ο λόγος είναι απλός: έχουν πλήρη επίγνωση της επιρροής τους σε παναιγυπτιακή κλίμακα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν γίνουν στην Αίγυπτο δημοκρατικές εκλογές, οι ισλαμιστές θα έχουν μεγάλη ή και τεράστια κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Θα είναι πρώτο κόμμα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα ή μάλλον εκτιμήσεις. Ελπίζουν βάσιμα ότι θα είναι οι μεγάλοι ωφελημένοι από τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος, οπότε στηρίζουν ειλικρινά αυτήν τη διαδικασία μέχρι τώρα.

ethnos
Άσυλο στην υποκρισία
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
του Θεόδωρου Παντούλα





Το πανεπιστημιακό άσυλο λειτουργεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια ως άσυλο βανδάλων. Και τα πανεπιστήμιά μας ως κακές σχολές επαγγελματικής αποκατάστασης που παράγουν ημιμαθείς πτυχιούχους. Αλλά γι’ αυτά δεν συζητάμε. Δεν μας ενοχλούν. Όπως δεν μας ενοχλεί η εικόνα χαμαιτυπείου που εδώ και δεκαετίες έχουν τα ανά την επικράτεια «εκπαιδευτικά» μας ιδρύματα.

Ενοχληθήκαμε όμως που σε ένα από αυτά κατέφυγαν –με την εγκληματική μεθόδευση ολιγοφρενών της καθεστωτικής «αριστεράς»- κάποιοι μετανάστες. Εάν μάλιστα άσυλο είναι «ο χώρος όπου παρέχεται προστασία και ασφάλεια σε καταδιωκόμενα πρόσωπα», ίσως να είναι και η πρώτη φορά σε όλη την Μεταπολίτευση που γίνεται πραγματική χρήση του ασύλου. Οι άνθρωποι αυτοί ισχυρίζονται ότι είναι κυνηγημένοι. Εάν ψεύδονται, ας τους ελέγξει η Πολιτεία. Εάν όχι, ας αναλάβει εξ ολοκλήρου τις ευθύνες της. Αλλά εμείς, ως Πολιτεία αλλά κι ως κοινωνία, δεν κουβεντιάσαμε καθόλου γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Ποιοι είναι; Γιατί είναι εδώ; Ποιοι τους έφεραν; Τι θέλουν;
Εσπευσμένα τους στεγάσαμε αλλού, να μην μας χαλάν την σπασμένη μας βιτρίνα. Στρίβειν δια της μεταστεγάσεως σε απευθείας σύνδεση.

Το «μεταναστευτικό» ωστόσο δεν είναι πρόβλημα τηλεοπτικό. Είναι πρόβλημα πολιτικό. Και δεν αντιμετωπίζεται ούτε με δεκάρικους επιδοτούμενης ή μη φιλανθρωπίας ούτε με ξενοφοβικές κορώνες. Είναι πρόβλημα της Δύσης στην οποία σεμνυνόμεθα ότι ανήκουμε –άλλοτε ως φτωχοί συγγενείς κι άλλοτε πάλι ως μακρινοί πρόγονοι.

Οι μετανάστες είναι εδώ γιατί η Δύση, εδώ κι αιώνες, είναι εκεί. Γιατί ο καπιταλισμός απομυζεί τις πατρίδες τους και κερδοσκοπεί με την απόγνωσή τους.
Ευθύνη μικρή σ’ αυτό το ανήθικο αλισβερίσι έχει και η χώρα μας. Η χώρα μας, που μέχρι πρότινος σας θυμίζω ότι καμάρωνε, που χάρη στην ανασφάλιστη εργασία των μεταναστών κατάφερε το ολυμπιακών διαστάσεων έγκλημα της Ολυμπιάδας 2004.

Αμέσως μετά βεβαίως ξεθώριασε η «ισχυρή Ελλάδα» των κρατικοδίαιτων μεγαλοεργολάβων και το greek dream έγινε εφιάλτης για ημεδαπούς κι αλλοδαπούς. Δεν είμαστε ακριβώς Δύση, αλλά πύλη για την Δύση. Μια πύλη που για την ώρα λειτουργεί ως χωματερή της απελπισίας των μεταναστών, τους οποίους δεν καλοξέρουμε πλέον τι να τους κάνουμε. Αυτοί θέλουν να φύγουν, εμείς επίσης θέλουμε να φύγουν κι εντέλει μένουν όλοι τους εδώ. Κι Ευρώπη να μας τραβάει τ’ αυτί, έτσι, για να μην ξεχνάμε τίνος αποικία είμαστε.

Η εδώ νομιμότητα εκπροσωπείται από ανανήψαντες επενίτες ή υποκαθίστανται από γκρουπούσκουλα που κάνουν τις ασκήσεις τους χρησιμοποιώντας τους μετανάστες με τον πλέον χυδαίο τρόπο.

Στην πραγματικότητα όμως δεν φταίνε οι απόκληροι για το ότι εμείς έχουμε διάτρητα σύνορα. Δεν φταίνε επίσης αυτοί που εμείς δεν έχουμε μεταναστευτική πολιτική.

Οι μετανάστες κατά τα λοιπά είναι καλοί για να μας χτίζουν ανασφάλιστοι το μικρομεσαίο μας εξοχικό. Είναι καλοί για να μαζεύουν ανασφάλιστοι τις ελιές μας στο χωριό και να μας αρμέγουν τις κατσίκες. Είναι επίσης καλοί για να μας κάνουν –πάντοτε ανασφάλιστοι- τα θελήματα.

Κι οι μετανάστριες επίσης είναι καλές για να ξεσκατίζουν –ανασφάλιστες κι αυτές- τους γέρους μας ή να μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Είναι επίσης καλές για να τις πηδάνε οι θεριακλήδες μας για δέκα ή είκοσι ευρώ.

Μέχρι εκεί. Οι υπόλοιποι να φύγουν, να πάνε αλλού.

Εδώ να μείνει ο στρουθοκαμηλισμός κι η υποκρισία μιας ακοινωνησίας που πουλά νταηλίκι μόνον εκεί που την παίρνει.


antifono
Μνημόνιο μακράς διάρκειας και ο σώζων εαυτόν σωθήτω…
By STEVENIKO | Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011 | Posted in | With 0 comments
Την αποκάλυψη του σχεδίου της Γερμανίας για μιας οικονομική διακυβέρνηση της Ευρώπης που θα περνά αποκλειστικά και μόνο από το Βερολίνο, έκανε το Spiegel και επιβεβαιώνει όσα γράφαμε τις ημέρες αυτές για Ευρωπαϊκό Μνημόνιο μακράς διάρκειας.

Είναι οι προτάσεις της Μέρκελ που μάλλον έγιναν αποδεκτές χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τον Μπαρόζο. Η Γερμανίδα καγκελάριος προτείνει ή μάλλον διατάσσει, την υιοθέτηση κοινών φορολογικών, συνταξιοδοτικών και μισθολογικών πολιτικών σε όλες τις χώρες της ΕΕ με πρότυπο φυσικά το Βερολίνο. Θα γίνουμε όλοι Γερμανοί αλλά μην ελπίζετε και στο ύψος των μισθών. Μόνο στις περικοπές επιδομάτων και συντάξεων. Τα βασικά σημεία που θα πρέπει να υιοθετήσει και η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια (ορισμένα από αυτά και μέσα στο 2011) είναι:

1.Κοινός φορολογικός συντελεστής για όλες τις επιχειρήσεις, κάτι που δε θα αρέσει στην Ιρλανδία που έχει συντελεστή 12% και έχει προσελκύσει επενδυτές από παντού. Ετσι, όμως, στραγγαλίζονται οι μικρές χώρες αφού δεν θα μπορούν να προσελκύσουν επενδυτές. Για παράδειγμα στην Ελλάδα το αιώνιο πρόβλημα που επικαλούνται οι ξένοι είναι η υψηλή φορολόγησή τους. Μπορεί λοιπόν η Γερμανία και η Γαλλία να μην έχουν πρόβλημα να φέρουν ξένους επενδυτές, η Ελλαδίτσα όμως δε θα μπορεί και με τη βούλα να το κάνει.

2.Αντικειμενικά κριτήρια για μισθούς και συντάξεις. Δε μπορεί, λένε οι Γερμανοί να δίνεις αυξήσεις όταν θα έχει ελλείμματα, ούτε να αυξάνεις μισθούς πάνω από το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας σου. Επομένως, θα πρέπει οι Ελληνες εργαζόμενοι να δουν δραστική περικοπή των εισοδημάτων τους αφού μεγάλο μέρος των μισθών είναι επιδόματα.

3.Ενιαίο όριο εξόδου από την εργασία. Τα 67 θα είναι πλέον σίγουρα, άλλωστε και η Ισπανία το αποδέχθηκε ήδη, άρα μόνο με μάχη χαρακωμάτων θα μοιάζει αυτό που κάνουν στην Ελλάδα όσοι διαμαρτύρονται για τις συντάξεις στα 65. Δύο χρόνια μετά για όλους, χωρίς παράθυρα και άλλα… ελληνικά κόλπα. Θα καραδοκεί άλλωστε η… Μέρκελ.

4.Κι ερχόμαστε στις κυρώσεις. Αν και το σχέδιο Μέρκελ δεν κάνει αναφορές, αυτό που θεωρείται δεδομένο είναι ότι θα υπάρχουν πολλών ειδών. Κατ’ αρχάς ευρωπαϊκές, δηλαδή αφαίρεση δικαιώματος ψήφου και κατά δεύτερο συνταγματικές, όταν όλες οι αλλαγές περάσουν στο ελληνικό Σύνταγμα, όποτε κι αν αυτό μπορεί να γίνει.

Κι ενώ όλα αυτά επιβεβαιώνουν το σχέδιο που είναι έτοιμο, ο πρώτος που έσπευσε να υιοθετήσει τις μόνιμες αλλαγές ώστε να μειωθούν χρέη και ελλείμματα ήταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Στη συνέντευξή του στα Νέα με έμμεσο τρόπο άφησε να εννοηθεί ότι για να υπάρξει μόνιμη δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να υπάρχουν και μόνιμοι μηχανισμοί

«Στόχος του προγράμματος είναι, με την έξοδό μας από αυτό, να έχουμε σταθεί στα πόδια μας και δημοσιονομικά και αναπτυξιακά. Και τότε θα μπορούμε να συζητάμε για μόνιμους μηχανισμούς διασφάλισης της δημοσιονομικής ισορροπίας στο εθνικό μας δίκαιο».

Τις τελευταίες ώρες, πάντως, έχουν αρχίσει να εμφανίζονται έντονες αμφισβητήσεις για το πώς θα μπορούσε να αλλάξει το Σύνταγμα αφού κάτι τέτοιο είναι αδύνατο για την επόμενη 5ετία τουλάχιστον. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει μελλοντικές διατάξεις, άλλωστε το νέο Μνημόνιο λιτότητας θα διαρκέσει τουλάχιστον 30 χρόνια. Κι ένα σημαντικό σημείο: Πλέον, οι χώρες θα πρέπει να δεσμεύονται για ελλείμματα όχι κάτω από 3% όπως προέβλεπε μέχρι σήμερα το Σύμφωνο Σταθερότητας. Αυτό πάει, θα πρέπει να έχουν ελλείμματα κάτω κι από 0,5%. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω…

antinews
O Οργανισμός μας, ο Άνθρωπος και η Κοινωνία μας
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
της Γεωργίας



Θυμήθηκα ένα παλαιότερο άρθρο του αναρμόδιου (Το πολιτικό σύστημα φοβάται και τρέμει κάθε προσπάθεια συλλογικής αυτο-οργάνωσης του λαού σε εθνικό επίπεδο) και θα ήθελα να προσπαθήσω να το επεκτείνουμε.

Δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία ο πόλεμος που προσπάθησε το πολιτικό σύστημα να σπείρει μεταξύ δημοσίων και μη δημοσίων υπαλλήλων, δεν πέρασε βέβαια απαρατήρητο, διότι όλοι λίγο πολύ το κράξαμε, αλλά σε τελική ανάλυση τα βάλαμε με το σύστημα αυτό, στοχοποιώντας αυτούς που το δημιούργησαν και όχι τους ανθρώπους που το διατηρούν, οπότε πάλι το πολιτικό σύστημα μπήκε στη μπούκα μας, και όχι αυτοί κάθε αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν παραβλέπουμε όμως ότι μια οργή για την αδικία άρχισε να γεννιέται μέσα μας, η οποία δεν ξέρουμε που και πως θα κάνει την έκρηξή της. Αυτή ήταν η πρώτη αποτυχία του συστήματος.

Από την άλλη πλευρά έχουμε το κίνημα Δεν πληρώνω διόδια, Δεν πληρώνω εισιτήριο στα ΜΜΜ και άλλα τα οποία όλο και μεγαλώνουν και ευτυχώς δεν δείχνουν να καπελώνονται με τίποτα παρ’ όλες τις καλές προσπάθειες Μερικών Επώνυμων. Άλλη μία βαριά αποτυχία του συστήματος.

Τώρα λοιπόν πήγαμε στο plan B, μετανάστες και λαθρομετανάστες και παράλληλα γίνεται και η προβολή του πολυσυζητημένου Ντοκιμαντέρ 1821 του ΣΚΑΙ.

Από τα πρόσφατα ιστορικά φαινόμενα μπορούμε να παρατηρήσουμε τα πλάνα στα οποία κινείται το πολιτικό σύστημα όταν βλέπει ότι κινδυνεύει. Όταν όλα καταρρέουν και οι άνθρωποι απαξιούν και χλευάζουν το πολιτικό σύστημα, αρχίζουν δηλαδή να αντιλαμβάνονται το θέατρο που παίζεται πίσω από την πλάτη τους, το πολιτικό σύστημα αρχίζει να τσιγκλάει το εθνικό φρόνιμα των λαών, τους κάνουν να νιώθουν ανασφαλείς για τη ζωή τους και φυσικά προσπαθούν να πείσουν ότι ο εχθρός είναι εξωτερικός και όχι εσωτερικός. Ένα πολύ καλό βιβλίο το οποίο μπορείτε να πληροφορηθείτε αυτά που αναφέρω, ποιο εμπεριστατωμένα και με μεγαλύτερη ακρίβεια, είναι το «η μαζική ψυχολογία του φασισμού του Wilhelm Reich». Αυτή τη στρατηγική χρησιμοποίησαν και οι πρόσφατοι φασίστες, Χίτλερ και Στάλιν.

Το πολιτικό σύστημα λοιπόν θέλει να μας πείσει ότι για όλα τα προβλήματα μας φταίνε οι μετανάστες και οι λαθρομετανάστες, αυτοί οι μη έλληνες, οι μη χριστιανοί, οι μη απόγονοι του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, κινδυνεύουμε δηλαδή να χάσουμε την εθνικότητα μας, την ιστορία μας, τη θρησκεία μας, τη γή μας, τη θάλασσα μας, τη νομική σχολή, το πολυτεχνείο μας και ότι συνεπάγεται την Ελληνικότητα μας . Αυτός είναι ο εχθρός μας (οι 270 μετανάστες στη Νομική και όχι οι 300 λαθρομετανάστες στη Βουλή) και αυτόν πρέπει να κυνηγήσουμε.

Όσο θα σκοτώνεται ο αγανακτισμένος έλληνας με τον αγανακτισμένο λαθρομετανάστη και τον αγανακτισμένο νόμιμο μετανάστη αυτό το ίδιο πολιτικό σύστημα (οι 300 λαθρομετανάστες στη Βουλή και οι παρατρεχαμενοί τους) θα υπογράφει και θα εφαρμόζει νόμους και μέτρα εξοντωτικά και για τους τρείς μας (τον Άνθρωπο δηλαδή, γιατί αυτό είμαστε όλοι σε τελική ανάλυση).

Παράλληλα με τα παραπάνω μια μήτρα του πολιτικού αυτού συστήματος, θα κυοφορεί έναν Εθνικό Ηγέτη, που μόλις συνέλθουμε από το όπιο που μας πότισαν και αρχίσουμε να κοιτάμε γύρω τα συντρίμμια μας, θα γεννηθεί και θα μας υποσχεθεί ότι θα φέρει την τάξη το νόμο τον δίκαιο κ.ο.κ, και οι ζωές μας θα γίνουν όπως πριν, ήρεμες, με τις δουλίτσες μας και τα σπιτάκια μας και τα αυτοκινητάκια μας και ότι άλλο προϋποθέτει η βόλεψή μας. Και τότε θα ξεκινάει άλλη μια μεγάλη ιστορική αποτυχία της ανθρωπότητας.

Το παραπάνω σενάριο είναι αυτό με τους λόγους και τις συνέπειες της ελληνικής αποτυχίας, με παρόμοιο τρόπο (άλλοι λόγοι θα το προκαλέσουν άλλα με το ίδιο αποτέλεσμα) θα γεννηθεί ένας Εθνικός Ηγέτης στην Αίγυπτο, κάποιοι άλλοι στις χώρες τις Ευρώπης της Αμερικής κτλ.

Εμείς οι άνθρωποι, οι απλοί, οι μη διεστραμμένοι, οι άνθρωποι που δεν έχουμε Θεό μας το χρήμα και την εξουσία, και δεν είμαστε λίγοι είμαι σίγουρη, ας κοιτάξουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μέσα μας και από τις λίγες ή πολλές γνώσεις ανθρωπολογίας που πήραμε από το γυμνάσιο, και άλλοι από το πανεπιστήμιο, ας δούμε πως λειτουργεί το σώμα μας, τα όργανα, τα κύτταρα, τα συστήματα μας.

Αν δούμε πώς λειτουργούν αυτά και θα δούμε ξεκάθαρα και το blue print για το πώς πρέπει να χτίσουμε την κοινωνίας μας. Ένα πολύ σημαντικό σύστημα του οργανισμού μας είναι το ανοσοποιητικό και αυτό στην κοινωνία μας είναι η γνώση μας. Τα ξέρουμε τα μικρόβια που μας κάνουν κακό και ξέρουμε και τα συμπτώματα και τα αίτια και τα αποτελέσματα της αρρώστιας. Μας τα δίδαξε η ιστορία μας η ιστορία των παθών μας.

Αυτά τα μικρόβια πρέπει να πολεμήσουμε και στο τέλος να δημιουργήσουμε αντισώματα προς αυτά. Αυτές τις μέρες αυτό το σύστημά μας καλούμαστε να ενισχύσουμε, ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΜΑΣ.


Θραξ Αναρμόδιος
"The Wall Street Journal"> Παίρνουν ναρκωτικά οι Έλληνες αν νομίζουν ότι θα ξεχρεώσουν!
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Την επισήμανση πως τα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας της Ελλάδας (credit default swaps) είναι σχεδόν διπλάσια σε σχέση με εκείνα της Αιγύπτου, διατυπώνει η «The Wall Street Journal» στην ηλεκτρονική έκδοσή της.

Κάνοντας αναφορά στην χαμένη ελκυστικότητα της Δυτικής Ευρώπης, αναφέρει πως ακόμη και υπό το βάρος τεράστιων διαμαρτυριών που καθιστούν ορατή ακόμη και την αλλαγή καθεστώτος η Αίγυπτος είναι πιο ελκυστική για τους επενδυτές της αγοράς ομολόγων από ότι η Ελλάδα.

«Οι επενδυτές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι (η Αίγυπτος) είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνη από την Ελλάδα», αναφέρει η Wall Street Journal.

Κάνοντας αναφορά στα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας το άρθρο τονίζει πως η ασφάλιση 10 εκατ. δολαρίων ελληνικού χρέους κοστίζει σήμερα 835.000 δολάρια το χρόνο, ενώ για την Αίγυπτο η ασφάλιση 10 εκατ. δολαρίων χρέους κοστίζει μόνο 440.000 δολάρια. Για την Σαουδική Αραβία και το Κατάρ το αντίστοιχο κόστος ασφάλισης ανέρχεται σε 120.000 και 106.000 δολάρια αντίστοιχα.

Οπως σχολιάζεται, αν και η διαφορά στα ασφάλιστρα κινδύνου είναι φαινομενικά περίεργη, είναι λογική. Η κατάσταση στην Αίγυπτο μπορεί να χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, αλλά η χώρα βρίσκεται μακριά από τη χρεοκοπία.

«Η Ελλάδα δε είναι μια διαφορετική ιστορία. Ενώ οι φορείς χάραξης πολιτικής που μετείχαν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας παρουσιάσθηκαν καθησυχαστικοί για τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας, οι παράγοντες της αγοράς δεν αμφιβάλλουν για το εάν αυτό θα συμβεί αλλά για το πότε θα γίνει», αναφέρεται στο άρθρο.

Μάλιστα η Wall Street Journal επικαλείται αναφορά προέδρου μεγάλης τράπεζας, ο οποίος δήλωσε σχετικά με την Ελλάδα τα εξής: «Πρέπει να παίρνουν ναρκωτικά αν νομίζουν ότι πρόκειται να ξεπληρώσουν το χρέος». (They must be smoking dope if they think they are going to pay back the debt).

kourdistoportocali
Αίγυπτος, η πορεία των εκατομμυρίων ανθρώπων
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Ατμόσφαιρα γιορτής στην Πλατεία Ελευθερίας του Καΐρου, γράφει τη Δευτέρα 31/1 η εφημερίδα AlMasryAlYoum. Παρά τα πυρπολημένα αυτοκίνητα, τις πέτρες και τις σπασμένες βιτρίνες, απομεινάρια των προηγούμενων ημερών όταν η πλατεία ήταν ένα θανάσιμο αδιέξοδο –δεκάδες διαδηλωτές σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής--, οικογένειες έρχονται τώρα μαζικά. Παιδιά με πατίνια, παρέες φίλων, καλλιτέχνες που παρουσιάζουν το έργο τους, μικροπωλητές που βγήκαν από τις γωνιές που είχαν κρυφτεί όταν έπεφταν οι σφαίρες και τα δακρυγόνα πουλούν την πραγμάτεια τους, άνθρωποι που έχουν κατασκηνώσει εδώ μέχρι να φύγει ο Μουμπάρακ, όπως λένε.

Στην “πορεία των εκατομμυρίων” σήμερα Τρίτη, επικρατεί επίσης πανηγυρική ατμόσφαιρα, μεταδίδει το BBC. Και οι διαδηλωτές της Πλατείας Ελευθερίας –η πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της Αιγύπτου τούτη τη στιγμή-- ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν να κάνουν πορεία προς την Ηλιούπολη, στο προεδρικό μέγαρο του Μουμπάρακ, την Παρασκευή, ύστερα από την προσευχή των Μουσουλμάνων και τις λειτουργίες των Χριστιανών, την “Παρασκευή της Αναχώρησης” όπως την ονομάζουν, “εκτός εάν ο στρατός ξεκαθαρίσει τη θέση του”. Ομάδες νέων κάλεσαν όλους τους Αιγύπτιους να βαδίσουν προς το προεδρικό ανάκτορο, το Κοινοβούλιο και το κτίριο της τηλεόρασης. Κάλεσαν το στρατό να πάρει θέση, μέχρι την Τετάρτη το πρωί: “Με το λαό ή με το καθεστώς”. Εν όψει των μεγάλων κινητοποιήσεων, η νέα κυβέρνηση φίμωσε τα μέσα επικοινωνίας, όπως αναφέρεται από τους δημοσιογράφους που βρίσκονται επιτόπου.

Ο στρατός εξέδωσε ανακοίνωση που μεταδόθηκε από την τηλεόραση στην οποία λέει μεταξύ άλλων: “Η παρουσία του στρατού στους δρόμους ... εγγυάται την ασφάλεια και την ευημερία σας. Οι ένοπλες δυνάμεις δεν θα καταφύγουν σε χρήση βίας εναντίον του μεγάλου λαού μας... Οι ένοπλες δυνάμεις σας, που γνωρίζουν τη νομιμότητα των αιτημάτων σας και θέλουν να αναλάβουν την ευθύνη τους ως προς την προστασία της χώρας και των πολιτών, επιβεβαιώνουν ότι η ελευθερία της έκφρασης με ειρηνικά μέσα είναι εγγυημένη για όλους”. Η ανακοίνωση αυτή δημιουργεί συνθήκες ακόμη πιο μαζικής συμμετοχής.

Τη Δευτέρα επίσης, ο Χ. Μουμπάρακ ανακοίνωσε τη σύνθεση της νέας κυβέρνηση και έγινε η ορκωμοσία της. Ο υπουργός Εσωτερικών Αλ-Άλντι , υπεύθυνος για τους 300 θανάτους πολιτών, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, και τους 2.000 τραυματισμούς, απολύθηκε ως κίνηση εκτόνωσης. Υπάρχει σημαντική παρουσία στρατιωτικών και απουσία επιχειρηματιών που στην προηγούμενη κυβέρνηση είχαν προωθήσει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στις οποίες οφείλεται η φτώχεια των Αιγυπτίων.

Ο αντιπρόεδρος Ομάρ Σουλεϊμάν μιλώντας στην τηλεόραση είπε ότι ο “πρόεδρος του ανέθεσε να αρχίσει συνομιλίες με την κόμματα της αντιπολίτευσης για όλα τα θέματα που προέκυψαν, για συνταγματικές και νομοθετικές μεταρρυθμίσεις και να οριστεί χρονοδιάγραμμα για την εκπλήρωσή τους”. Είπε επίσης ότι η κυβέρνηση θα καταπολεμήσει τη διαφθορά, θα διενεργήσει επαναληπτικές εκλογές σε περιφέρειες που το αποτέλεσμα ήταν αμφισβητούμενο” (οι κοινοβουλευτικές εκλογές έγιναν προ δύο μηνών μόλις) και ότι θα παρθούν μέτρα για τη φτώχεια και τους μισθούς.

Ουδείς έλαβε σοβαρά υπόψιν του τόσο τη νέα κυβέρνηση όσο και τις ανακοινώσεις του Σουλεϊμάν , από σχολιαστές σημειώθηκε δε ότι οι ενέργειες αυτές αποσκοπούν στη διευκόλυνση του ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ , πρώην πρέσβη στο Κάιρο, Φρανκ Γουάισνερ, που έφτασε στην Αίγυπτο “για να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση” και να διαμηνύσει στον Χ. Μουμπάρακ ότι αν δεν κάνει κάτι γρήγορα, δεν θα υπάρχει άλλη λύση από την απομάκρυνσή του (BBC). Ένας-ένας πολιτικοί παράγοντες της Δύσης λένε πλέον ανοιχτά ότι ο Μουμπάρακ πρέπει να φύγει. Ωστόσο, ο γερουσιαστής Τζον Κέρι, που βρίσκεται πολύ κοντά στον Λευκό Οίκο, το μόνο που ψέλισσε ήταν να μην θέσει υποψηφιότητα ο Μουμπάρακ ή γιος του στις προσεχείς προεδρικές εκλογές του ... Σεπτεμβρίου (BBC, τηλεοπτική μετάδοση των δηλώσεών του).

Οι δυτικοί ίσως ευελπιστούν ακόμη ότι ο Σουλεϊμάν θα αποτελέσει το πρόσωπο-κλειδί σε μια τύπου Τυνησίας αλλαγή, όπου ο έμπιστος του Μουμπάρακ και ο στρατός θα του δείξουν ευγενικά την έξοδο. Ο Μάρτιν Ιντάικ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, είπε στο BBC ότι το ¨καλύτερο σενάριο είναι να παρέμβει ο Σουλεϊμάν και να πει στον Μουμπάρακ ότι πρέπει να φύγει για το καλό της χώρας”. Τον Σουλεϊμάν έβλεπαν οι Αμερικανοί ως διάδοχη λύση εδώ και χρόνια. Σε διπλωματικό έγγραφο του 2007 που διέρρευσε, ο πρέσβης τους στην Αίγυπτο αναφέρει ότι είναι “αξιόπιστο πρόσωπο, απίθανο να τρέφει φιλοδοξίες προέδρου δεκαετιών”. Τρομερή επιχειρηματολογία. Ο Σουλεϊμάν ήταν ήδη άνω των 70 ετών...

Η λύση που φαίνεται να προωθούν άμεσα οι Αμερικανοί δεν γίνεται δεκτή από την πολιτική αντιπολίτευση, η οποία απαιτεί την άμεση απομάκρυσνη του Μουμπάρακ και των ανθρώπων του. Όσο για την αντίδραση του αιγυπτιακού λαού είναι ενδεικτικό αυτό που γράφει σαρκαστικά ο Guardian: ένα καινούργιο όνομα προστέθηκε στη λίστα αεροπορικών επιβατών προς τη Σαουδική Αραβία που φτιάχνουν οι διαδηλωτές με τα συνθήματά τους: Ομάρ Σουλεϊμάν. Ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών, “στενός φίλος των Αμερικανών και οικείος των Ισραηλινών” (Economist 28/1) και εμπλεκόμενος σε βασανιστήρια και παράνομες μεταφορές κρατουμένων στην Αίγυπτο για “ανάκριση”, στο πλαίσιο της “αντιτρομοκρατίας”, δικαίως αντιμετωπίστηκε με χλευασμό και αποδοκιμασία από τους Αιγύπτιους.

******

Με τον ειρωνικό τίτλο “Αίγυπτος: Καταιγίδα της Ερήμου” --κωδική ονομασία του πρώτου πολέμου των Αμερικανο-βρετανών και συμμάχων τους στον Περσικό Κόλπο το 1991-- δημοσιεύει το κύριο άρθρο του ο Guardian 31/1, υπονοώντας ίσως την πανωλεθρία που σηματοδοτεί για την αμερικανική πολιτική η εξέγερση στην Αίγυπτο. Η Δύση το έχει πάρει απόφαση ότι οι μέρες του Μουμπάρακ έχουν τελειώσει και αυτό που αναζητεί αγωνιωδώς είναι η “εύτακτη μετάβαση”, όπως δήλωσε η Χ. Κλίντον, ήτοι η εξασφάλιση των αμερικανικών και ευρύτερων δυτικών συμφερόντων. Το συγκεκριμένο περιεχόμενο της οποίας όμως, και πιο συγκεκριμένα το αν συμπεριλαμβάνει την αποχώρηση του Χ. Μουμπάρακ, αρνήθηκε να προσδιορίσει ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου στην ενημέρωση των δημοσιογράφων τη Δευτέρα 31/1.

Σε πόσο δύσκολη θέση έχουν φέρει τις ΗΠΑ οι καταφρονεμένοι της Αιγύπτου! Οι πληβείοι που ξεσηκώθηκαν και δεν υποχωρούν. Και όχι μόνο το πολιτικό κατεστημένο. Οι εταιρείες-κοράκια που έπεσαν πάνω στο παραδομένο από τον Μουμπάρακ σώμα της χώρας, άρπαξαν μέσα από τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής του ΔΝΤ λιμάνια, εργοστάσια, γεωτρήσεις πετρελαίου, τα μαζεύουν άρον-άρον και φεύγουν. Οι πλούσιοι επιχειρηματίες μίσθωσαν αεροπλάνα και έτρεξαν να κρυφτούν στο Ντουμπάι. Κάτι ξέρει η ένοχη συνείδησή τους.

Και το Ισραήλ; Αυτό τα έχει βάλει με τους Αμερικανούς που “δεν δείχνουν πυγμή” απέναντι στον “όχλο”. Ο Νετανιάχου έχει απαγορεύσει μεν στους υπουργούς του να μιλούν για την Αίγυπτο, αλλά οι λαλίστατες εφημερίδες είναι μαρτυριάρες. Η Maariv, σε άρθρο συντάκτη της με τίτλο “Πισώπλατη μαχαιριά από τον Θείο Σαμ”, γράφει ότι ο Ομπάμα και η Κλίντον ακολούθησαν μια “αφελή, αυτάρεσκη και εσωστρεφή διπλωματία, αψηφώντας τα ρίσκα. Ποιος τους συμβουλεύει--ρωτά-- να τροφοδοτούν την οργή του όχλου στους δρόμους της Αιγύπτου και να ζητούν την κεφαλή επί πίνακι εκείνου που πριν από πέντε λεπτά ήταν ο τολμηρός σύμμαχος του προέδρου;”

Και η Haaretz (άρθρο Ari Shavit) αναφέρει ότι ο Ομπάμα πρόδωσε έναν “μετριοπαθή Αιγύπτιο πρόεδρο που έμεινε πιστός στις ΗΠΑ, προώθησε τη σταθερότητα και ενθάρρυνε τη μετριοπάθεια”, προκειμένου να κερδίσει την αραβική κοινή γνώμη. “Σε όλη την Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική οι ηγέτες παρατηρούν αυτό που γίνεται ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και το Κάιρο. Όλοι πήραν το μήνυμα, ο λόγος της Αμερικής δεν είναι αξιόπιστος”. Δεν γνωρίζει το Ισραήλ τι επιδιώκουν να διασφαλίσουν οι ΗΠΑ; Ασφαλώς το γνωρίζει. Εξάλλου το έχει δηλώσει η κ. Κλίντον: συνθήκη με το Ισραήλ, απρόσκοπτη διέλευση εμπορευμάτων και πετρελαίου από το Σουέζ και συμμετοχή της Αιγύπτου στις δομές της “αντιτρομοκρατίας”. Παίζει όμως το παιχνίδι του εκβιασμού. Αλλά και με μια δόση αλήθειας, γιατί όντως μια πληβειακή ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ θα έχει, ίσως ασύλληπτες προς το παρόν, επιπτώσεις.

Ήδη οι εφημερίδες (Guardian 31/1) αρχίζουν να περιγράφουν ποια αραβική χώρα είναι επόμενη στη σειρά. Ιορδανία. Στην οποία γίνονται λαϊκές διαδηλώσεις εδώ και εβδομάδες για τη φτώχεια, την ανεργία, τις τιμές των τροφίμων, τη διαφθορά. Στο επίκεντρο ο πρωθυπουργός Σαμίρ Αλ-Ριφάι, την παραίτηση του οποίου ζητούν, μαζί με δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες είναι απίθανο να παραχωρήσει ο βασιλιάς Αμπντάλα, όπως η εκλογή πρωθυπουργού. Ο Ριφάι έσπευσε να δώσει 550 εκατ. δολάρια σε επιδοτήσεις καυσίμων, ειδών πρώτης ανάγκης και σε αυξήσεις μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Μήπως προλάβει.

******
Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στην Αίγυπτο εξαρτάται από δύο παράγοντες: Ο πρώτος είναι τι θα κάνει ο στρατός και οι διάφορες μονάδες και σώματά του. Αυτό θα κρίνει αν θα προκληθεί μεγαλύτερη αιματοχυσία. Την Κυριακή το πρωί (30/1), οι Αιγύπτιοι είδαν μια διαφορετική κατάσταση. Η αστυνομία είχε αποσυρθεί πλήρως από τις πόλεις και είχαν αναπτυχθεί δυνάμεις του στρατού. Πάνω από το Κάιρο, από την Πλατεία Ελευθερίας όπου ήταν μαζεμένα πλήθη κόσμου, πετούσαν πολεμικά αεροπλάνα ως επίδειξη ισχύος.

Η συμπεριφορά των στρατιωτών δεν ήταν επιθετική, όπως και η συμπεριφορά των πολιτών έναντί τους. Δεν είχαν να κάνουν με τους διαβόητους αστυνομικούς με πολιτικά, ένα συρφετό παρακρατικών και εγκληματικών στοιχείων που είχαν εντολές να πυροβολούν και να ξυλοκοπούν βάναυσα τους άοπλους ανθρώπους. Ύστερα ήρθε η ανακοίνωση του στρατού ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί βία εναντίον των ειρηνικών διαδηλωτών. Επίσης, από τα όσα μεταδίδονται, φαίνεται ότι μάλλον έχει ανασχεθεί η στρατηγική του χάους. Των οργανωμένων λεηλασιών που γίνονταν από αστυνομικούς με πολιτικά, όπως αποδείχθηκε από ορισμένους που συνέλαβαν επιτροπές περιφρούρησης πολιτών.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι το αν οι λαϊκές δυνάμεις που διαμορφώνονται μέσα από την σύγκρουση με το καθεστώς θα μπορέσουν να επιβάλλουν δημοκρατική πολιτική λύση προς το συμφέρον τους, εξουδετερώνοντας και την εξωτερική παρέμβαση, άμεση και έμμεση.
Παρά τις φωνές που ακούγονται στη Δύση για τον κίνδυνο των ισλαμιστών, μεταξύ των οποίων και η ανακοίνωση των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., αρκετές αναλύσεις επικεντρώνονται στην επανεμφάνιση του “αραβικού εθνικισμού”, μια διαστρεβλωτική απόδοση της απαίτησης των λαών να ελέγχουν τον πλούτο, την εξωτερική πολιτική της χώρας τους, να μην έχουν καθεστώτα-μαριονέτες των ΗΠΑ.

Οι δηλώσεις πολιτικών παραγόντων, όπως ο Μοχάμετ Ελ Μπαραντέι, που λόγω διεθνούς προβολής βρίσκονται στις πρώτες σελίδες, επικεντρώνονται στην αποχώρηση του Μουμπάρακ και του περιβάλλοντός του , στις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις με επίκεντρο τις πολιτικές ελευθερίες. Ωστόσο, μέσα από τα συνθήματα των διαδηλώσεων και από τα ρεπορτάζ η εικόνα αρχίζει να αλλάζει. Έχει επανέλθει το σύνθημα της δεκαετίας του 1980 “Μουμπάρακ προδότη, πράκτορα των Αμερικανών”, αλλά και το “Πούλησαν τα δικαιώματά μας για την ασφάλεια του Ισραήλ”.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν φαίνεται να διεκδικεί αυτόνομο ρόλο. Στηρίζει τον Μπαραντέι ως διαπραγματευτή , με έτερο συμβαλλόμενο μάλλον το στρατό, για τους όρους μιας μετάβασης με ορίζοντα τις εκλογές. Με την Ένωση για Αλλαγή του Μπαραντέι συντάσσονται αρκετά κόμματα και ομάδες της αντιπολίτευσης. Από τα δημοσιεύματα, αφήνεται να εννοηθεί ότι και η “Νεολαία της 6ης Απριλίου”, από πρωτοβουλία της οποίας ξεκίνησε το κίνημα των διαδηλώσεων, εντάσσεται σ΄ αυτόν τον άτυπο ακόμη συνασπισμό.

Στη δημόσια σφαίρα της Αιγύπτου, αναπτύσσονται όμως πολλές και διαφορετικές απόψεις. Μια από τις πιο ριζοσπαστικές εκφέρει ο Hossam el-Hamalawy, Αιγύπτιος μπλόγκερ και δημοσιογράφος από το Κάιρο, νυν αρχισυντάκτης της αγγλικής έκδοσης της εφημερίδας Al-Ahram, ο οποίος σε ονλάιν διάλογο τον οποίο δημοσιεύει η Washington Post (31/1) υποστήριξε τα εξής : “Βλέπω [τον Μουμπάρακ] να πέφτει πολύ γρήγορα, αλλιώς θα τον πάνε συνοδεία προστατών στο δικαστήριο. Δεν ανησυχώ για το κενό εξουσίας , επειδή ο κόσμος ήδη παίρνει πρωτοβουλίες και καλύπτει το πολιτικό κενό ή το κενό ασφαλείας , όπως βλέπουμε στις λαϊκές επιτροπές που έχουν αναλάβει την προστασία στις γειτονιές, ύστερα από την απόσυρση της αστυνομίας.

Όσον αφορά τον Μ. Ελ Μπαραντέι , δεν θεωρώ ότι πρέπει να είναι μεταβατικός ηγέτης, γιατί δεν θα προωθήσει την επανάσταση, αλλά θα την αποσυνθέσει”. Σε ερώτηση αναγνώστη τι εννοεί μ΄ αυτό, απαντά: “Η επανάσταση, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να προχωρήσει σε ριζική αναδιανομή του πλούτου και σε μια κυβέρνηση που θα αντιπροσωπεύει τη βούληση του λαού όσον αφορά τις πολιτικές ελευθερίες και την αντίσταση έναντι της ηγεμονίας των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή. Ο Ελ Μπαραντέι δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος γι΄ αυτό”.


aristerovima
Οι πέντε αιτίες της διατροφικής κρίσης
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Πριν από λίγες ημέρες τα Ηνωμένα Εθνη έκαναν έκκληση για τη λήψη έκτακτων μέτρων ώστε να αντιμετωπιστεί η εξάντληση των αποθεμάτων τροφής παγκοσμίως που έχει προκαλέσει τεράστια αύξηση της τιμή τους.

Μπροστά στο ενδεχόμενο να μείνουμε νηστικοί, το βασικό ερώτημα είναι «ποιοι είναι οι λόγοι που μας έφεραν αντιμέτωπους με μια τέτοια κρίση».

*Οι ακραίες καιρικές συνθήκες που έπληξαν την περασμένη χρονιά τον πλανήτη είναι αναμφισβήτητα από τους πιο σημαντικούς λόγους. Η ξηρασία και ο καύσωνας στη Ρωσία, οι βιβλικές πλημμύρες στην Αυστραλία και το Πακιστάν, το πολικό ψύχος στη Βόρεια Ευρώπη και την Αμερική κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής. Και οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες και για το 2011.

*Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου επηρεάζει σημαντικά τη γεωργική παραγωγή σε πολλούς τομείς και κατ’ επέκταση την τιμή των προϊόντων. Το 2008 το πετρέλαιο έφτασε τα 147 δολάρια το βαρέλι, συμβάλλοντας σημαντικά στη διατροφική κρίση εκείνης της χρονιάς. Ενδεικτική είναι η αύξηση στην τιμή του ρυζιού, που τριπλασιάστηκε μέσα σε έξι μήνες. Υπολογίζεται ότι το 2011 το πετρέλαιο ίσως φτάσει τα 150-200 δολάρια το βαρέλι.

*Η πτώση του δολαρίου στις παγκόσμιες αγορές, καθώς είναι το νόμισμα με το οποίο γίνονται παγκοσμίως οι εμπορικές συναλλαγές στον τομέα των τροφίμων, παίζει σημαντικό ρόλο. Το μεγάλο χρέος των ΗΠΑ, το οποίο συνεχώς διογκώνεται, έχει οδηγήσει κράτη όπως η Ρωσία αλλά κυρίως η Κίνα να μειώνουν την εμπορική αξία του δολαρίου προκαλώντας τεχνητή αύξηση της τιμής των γεωργικών προϊόντων.

*Η θέσπιση αυστηρότερων διεθνών κανόνων με σκοπό τη μεγαλύτερη ασφάλεια των τροφίμων έχει θέσει εκτός αγοράς μικρές παραγωγικές μονάδες, αφήνοντας το έδαφος στα καρτέλ, που χρησιμοποιούν τις κυβερνήσεις και ελέγχουν τις αγορές. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Μαδαγασκάρη, όπου ο κορεατικός κολοσσός Daewoo ελέγχει ολόκληρη τη γεωργική παραγωγή του νησιού. Σε χώρες της Λατινικής Αμερικής όπως η Βενεζουέλα, η Βολιβία και το Εκουαδόρ οι κυβερνήσεις επιτρέπουν τις απαλλοτριώσεις τεράστιων γεωργικών εκτάσεων από πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες χρησιμοποιούν τη γη για άλλους σκοπούς.

*Ομως, από την εξάντληση των αποθεμάτων τροφής ο μεγαλύτερος κερδισμένος είναι οι κολοσσοί των μεταλλαγμένων προϊόντων. Η κρίση αποτελεί γι’ αυτούς την ευκαιρία να πείσουν πιο φιλικές αγορές όπως είναι η ευρωπαϊκή και η ιαπωνική να αλλάξουν τη νομοθεσία που διέπει τα μεταλλαγμένα. Μια από τις αποκαλύψεις μάλιστα του WikiLeaks αναφέρει ότι οι εταιρείες μεταλλαγμένων βρίσκονται πίσω από τη διατροφική κρίση, καθώς αγοράζουν τεράστιες γεωργικές εκτάσεις σε όλο τον κόσμο, ελέγχοντας την παραγωγή και αυξάνοντας τις τιμές με απώτερο σκοπό τον απόλυτο έλεγχο της αγοράς τροφίμων.

inprecor
ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Γράφει ο Γ.Β.





Οι περισσότεροι συμπολίτες μας δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ούτε το μέγεθος ούτε το βάθος της κρίσης που διέρχεται η χώρα. Το χειρότερο όμως είναι, πως αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό κι από ένα μεγάλο κομμάτι του πολιτικού κόσμου. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η συμπεριφορά του.

Απότοκο της άγνοιας αυτής είναι να ακούει κανείς πολύ συχνά σ'όλα τα στέκια κι από ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας την κοινότοπη πια ερώτηση: Μέχρι πού θα τραβήξει αυτή η κατάσταση; Ακόμα δεν πιάσαμε πάτο;Πότε θα αρχίσουν τα πράγματα να βελτιώνονται;

Η Ελλάδα μπήκε στο 2010 με ένα δημόσιο έλλειμμα 35 δις ευρώ περίπου κι ένα χρέος 340 δις.
Αποκαλύφθηκε δηλαδή πως είναι μια χώρα σε κατάσταση πτώχευσης, που απέφυγε την επίσημη κήρυξη στάσης πληρωμών με την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης που αποφάσισε η Ευρωζώνη. Έγινε ακόμα φανερό πως οι Έλληνες είναι κατά 40% περίπου φτωχότεροι απ'ότι εμφανίζονταν να είναι το βιοτικό τους επίπεδο . Η στρέβλωση αυτή ήταν αποτέλεσμα της αλόγιστης εισροής δανεικών ,που απ'τη μια μεριά υπερχρέωνε τη χώρα και από την άλλη παρουσίαζε μια κοινωνία ευημερούσα, ενώ η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική.

Είναι αυτονόητο ότι όσο υπάρχει έλλειμμα η χώρα πρέπει να δανείζεται για να καλύπτει τις λειτουργικές της ανάγκες . Συνεπώς θα αυξάνει το χρέος της.Για να σταματήσει η αύξηση πρέπει το έλλειμμα να εξαφανιστεί ή να μειωθεί στο ελάχιστο.Όπως είναι γνωστό αυτό απαιτεί δύο πράγματα: Το κράτος να αυξήσει τα έσοδά του από το ένα μέρος και από το άλλο να μειώσει τα έξοδα της λειτουργίας του. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει κι όσοι γνωρίζουν κάτι καλύτερο ας μας το πουν.

Ο λογαριασμός είναι μπακάλικος και καθαρός.Τα έσοδα αυξάνουν με την επιβολή φόρων {άμεσοι και έμμεσοι}, έκτακτες εισφορές και καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Τα έξοδα μειώνονται με περικοπές μισθών και συντάξεων ,εξαφάνιση της σπατάλης, του χρηματισμού και της διαφθοράς, την βελτίωση της λειτουργίας του, την προσαρμογή του κράτους στις ανάγκες των πολιτών και όχι στις πελατειακές ανάγκες του πολιτικού συστήματος.

Εξ αιτίας του τεράστιου μεγέθους του ελλείμματος και μόνο η εξαφάνισή του κατά τρόπο σταθερό και μόνιμο τα επόμενα χρόνια , θα κατεβάσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών τουλάχιστον κατά 40% περίπου.Θα ήταν βέβαια ευχής έργον τα 35 δις ευρώ του ελλείμματος να τα έπαιρνε η κυβέρνηση από αυτούς που τα έχουν. Και γνωρίζουμε ποιοι τα έχουν .Είναι όλοι αυτοί που τα προηγούμενα χρόνια συγκέντρωσαν τεράστιο πλούτο , καταληστεύοντας τους απλούς πολίτες και χωρίς να πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρο.Τέτοια κυβέρνηση δεν υπάρχει κι ούτε θα υπάρξει στο μέλλον .Μια ματιά στην υφιστάμενη πολιτική τάξη πείθει και τον πλέον δύσπιστο.Εκτός και αν γίνει κανένα θαύμα ή κάτι απρόοπτο.....

Ας υποθέσουμε λοιπόν , ότι το έλλειμμα με τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού , μειώνεται στα επίπεδα που απαιτεί η Ευρωζώνη. Πώς θα αντιμετωπιστεί το χρέος των 340 δις που ήδη θα έχει ανεβεί ; Μόνο για το 2011 θα χρειαστούν 16 δις ευρώ για πληρωμή τόκων. Είναι φανερό ότι οι αριθμοί δεν είναι καθόλου ευνοϊκοί για τη χώρα μας., όσα μαγικά και αν κάνει κανείς.

Αυτές τις μέρες συζητείται παρασκηνιακά , αλλά από ότι φαίνεται, μάλλον αληθεύει , για κάποιο σχέδιο αντιμετώπισης του Ελληνικού χρέους που περιλαμβάνει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής με μικρότερο επιτόκιο και σε δεύτερο χρόνο περικοπή του συνολικού ποσού του{κούρεμα}Το ενδεχόμενο αυτό γεννάει κάποιες ελπίδες κατ'αρχήν . Τίποτα παραπάνω. Πρώτον γιατί όλα αυτά είναι ακόμα παρασκηνιακές συζητήσεις και δεν γνωρίζουμε την οριστική τους κατάληξη και δεύτερο γιατί όλα θα κριθούν απ΄το αν θα υπάρξει στη χώρα ανάπτυξη ή όχι.

Η λέξη "ανάπτυξη" είναι γεγονός ότι βρίσκεται στα χείλη όλων.Ο καθένας όμως εννοεί και κάτι διαφορετικό. Το βέβαιο είναι πάντως ,πως ανάπτυξη δεν γίνεται ούτε με λόγια του αέρα ούτε με ευχολόγια.Για να υπάρξει ανάπτυξη πρέπει να γίνουν επενδύσεις.Κάποιοι δηλαδή άνθρωποι να βάλλουν χρήματα ,εκτιμώντας ότι τα ποσά που θα δεσμεύσουν θα αυξηθούν.

Για να γίνει αυτό πρέπει τα αγαθά που θα παράγουν , αν μεν καταναλώνονται στην Ελλάδα να είναι φθηνότερα από αντίστοιχα εισαγόμενα, αν δε εξάγονται να είναι ανταγωνιστικά άλλων χωρών που απευθύνονται στις ίδιες αγορές.
Φτάσαμε λοιπόν στον πυρήνα του προβλήματος Αυτό είναι το κρίσιμο ζητούμενο .

Με μια μέση ανάπτυξη της τάξης του 2,5%-3% θα χρειαστούν 15 περίπου χρόνια για να ανακτήσει η Ελλάδα το χαμένο έδαφος .Υπάρχουν σήμερα οι κατάλληλες συνθήκες για να γίνουν επενδύσεις στη χώρα; Με ποιά δεδομένα; Με ποιά φορολογική πολιτική;Με τι ανθρώπινο δυναμικό; Με τι κόστος ενέργειας; Με τι αμοιβή εργασίας;Με ποiά κοινωνική κουλτούρα που θεωρεί εκ προοιμίου ότι ο ιδιώτης επενδυτής είναι ένας κοινός κλέφτης , που εκμεταλλεύεται ασύστολα τον ανθρώπινο παράγοντα και δεν προσφέρει τίποτα στον παραγόμενο εθνικό πλούτο;

ideopigi
Plan A, plan B, plan C, plan …[: κατευθυνόμενες ελπίδες! ]
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments
Τι σημαίνει ...αραβικός κόσμος;
Τι σημαίνει ...ισλαμικός κόσμος;
Πόσο ίδια, πόσο διαφορετικά;

Τι σημαίνει ...η δημιουργία, η επιβολή, η στήριξη και η υποστήριξη, διεφθαρμένων, τυραννικών κυβερνήσεων;

Γράφει η Κατερίνα


Τι σημαίνει ...η καταστολή, τα ποτάμια αίματος, που η στοργική με τα ανθρώπινα δικαιώματα Δύση, καταπίνει χρόνια τώρα, αμάσητα, φωτίζοντας ...ότι θέλει να φωτίσει και κλείνοντας στα μαύρα σκοτάδια, ότι ανησυχεί την πολιτική μας ορθότητα;
Τι είναι ο στρατός στα προκεχωρημένα σύνορα της Αυτοκρατορίας; Τι συζητούν σήμερα οι στρατηγοί;
Τι απέμεινε από την «επικινδυνότητα» των Αδελφών Μουσουλμάνων;
Και ότι απέμεινε από το κοφτερό ξυράφι, πόσο ...συνδιαχειριστηκε, πόσο συναίνεσε, -πιο σιωπηλά, πιο φωναχτά, και τι σημασία τελικά έχει- με την Εξουσία;

Τι είναι ο Μπεν Αλή; Τι είναι ο Μουμπαρακ;
Βολικές κούκλες, βολικοί αχυράνθρωποι, που συνυπογράφουν τα πολιτικά και επιχειρηματικά κοντρατα.
Μαριονέτες που μόλις φάνε τα ψωμιά τους μαζί με το ψωμί των άλλων , η διεθνής κοινότητα ...ανησυχεί για την αντικατάσταση τους...
Είναι τόσο ...τραγική η υπόθεση Ελ Μπαραντέι, τόσο γκροτέσκα, τόσο εφιαλτική, που καταντάει αστεία... Εμεις άλλωστε ...ξερουμε. Απο τον Κωσταντινο Καραμανλή...στον Ελ Μπαραντέι.

Το plan B, ένας Δυτικόφερτος αστός, ένα ...Νόμπελ, ένας δημοσιογραφικώς αντιφρονών του καθεστώτος, ένας πολιτικός εξόριστος, ε, χρειαζόταν στο CV του και κάτι σε φυλακή. Εντάξει και ένας κατ’ οίκον περιορισμός, αρκούσε προς ώρας...
Το plan A: η διατήρηση του Μουμπάρακ.
Το plan B: ο ...Νομπελίστας.
Πόσοι άραγε να γνωρίζουν το plan C; Ποιο είναι το plan...
Όχι, δεν φανταζομαι ότι περιλαμβάνει τα πλήθη που συνωστίζονται στις πλατείες... Απλά, το ...plan,αφορά στο πως θα τα διαχειριστεί
Αντιαμερικανικά συνθήματα λένε οι αναλυτές δεν ακούγονται. Μόνο το μαντήλι στο μετωπο, φωνάζει για το μίσος στο αμερικανικό προτεκτοράτο του Ισραήλ

Αναλυτές, ισλαμολογοι, δημοσιογράφοι, επαγγελματίες των ανθρώπινων δικαιωμάτων, επαγγελματίες παρατρεχάμενοι, αναλύουν με τον τρόπο που ξέρουν να αναλύουν, την διάδοχη κατάσταση. Όπως εμείς μπορούμε να την διαχειριστούμε στο μυαλό μας. Ποιος είναι ο ...Ηγέτης; Που είναι ο Ηγέτης;
Ανακυκλώνουν τις ...λύσεις, τις λύσεις, που μπορεί και φτάνει, άλλων η διατεταγμένη υπηρεσία, άλλων η ιστορική γνώση, άλλων η πληροφορία-ουσιαστική ή κατευθυνόμενη- άλλων η ελπιδα(;;;;;) ότι ...όλα φαίνεται να αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν.

Εκεί, εδώ, αλλού και παραδίπλα, υπάρχει ένας τεράστιο πλήθος. Κι είναι το μόνο που έχει την Λύση. Την πραγματική Λύση
Είναι ή δεν είναι, μια από τις κουρμπες της περίεργης φουρκέτας της Ιστορίας?
Όλες οι λύσεις που οι «πολιτικοί» και "στρατηγικοι"αναλυτές επεξεργάζονται, οι λυσεις που οι αναλυτές περιγράφουν, είναι λύσεις φθαρμένες, ανακυκλωμένες, εξαντλημένες. Είναι οι δημοκρατικές λύσεις που βολεύουν το δυτικό μυαλό και το δυτικό συμφέρον μας.
Όλες αυτές οι ...δυνάμεις που συνιστούν λύση, συμμετείχαν ο καθένας στον ρόλο του, ο καθένας στο μερίδιο ευθύνης του, ο καθένας στην «αρμοδιότητα» που του εκχωρήθηκε είτε απ’ ευθείας από τον κάθε ...Ηγεμόνα και τους προϊστάμενους του, είτε από την συγκυρία, είτε από τις ισορροπίες, ισορροπίες ασταθείς, ισορροπίες του τρόμου, στην μέχρι πριν ένα μήνα κατάσταση.

Το «πολιτικό σύστημα» και στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, και σε ότι έρχεται ή ...δεν θα έρθει, είναι μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της Λύσης. Της ...δικής ΤΟΥΣ Λύσης. Της Λύσης που εδώ και τουλάχιστον 6, 7, μπορεί και 10 χρόνια, πλήθη, ανένταχτοι και ενταγμένοι , καθοδηγούμενοι και αδέσποτοι, προβοκάτορες και ήρωες, νοικοκυραίοι και νεολαίοι, «επικίνδυνοι» και «μετριοπαθείς», εξεγερμένοι και γονατισμένοι, επικοινωνούν, μιλούν για αυτήν.
Είτε με τους παλιούς κώδικες επικοινωνίας, είτε με τους καινούργιους.
Με τον παλιό, γνωστό, τρόπο ή με τον μαγικό...αυτό καινούργιο του διαδικτυου.
Κατάλαβαν αργά οι ...ηγέτες και οι προϊστάμενοι τους, ότι ένα από τα όπλα, ένα ισχυρό τανκ, ...είναι η διαχείριση της πληροφορίας. Τώρα που προσπαθούν να την ελέγξουν ίσως και να είναι λίγο αργά... Οι γνωρίζοντες μαρτυρούν ότι οι εξεγέρσεις, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, όπως βολεύει να πιστεύουμε και όσο βολεύονται να μας επικοινωνούν.

Το αν η Ιστορία θα ακούσει το νέο ή σε αυτή τη φάση θα βολευτεί να μπαλώσει το παλιό, αν θα κάνει τη στροφή, ή θα πάρει μια μικρή κλίση, αν οι τεκτονικές πλάκες που μετακινούνται, θα κάνουν τον σεισμό, ή ίσα που θα μετακινηθούν για λίγο οι ισορροπίες...μένει να το δούμε.

Κι όπως κάθε φορά, η Θεά Ιστορία, θα αποφασίσει αν θα χαριστεί στους 200-300-500 ...πόσους μωρε ή στα εκατομμύρια. Άλλωστε πάντα τη ΛΥΣΗ την δημιουργεί αυτος που την χρειαζεται. Όλοι οι άλλοι, φτιαχνουν τις ...λύσεις, που τους βολευουν. Plan A, plan B, plan C, plan...

Υ.Γ. Ευτυχώς σπεύδει να βοηθήσει και το ΔΝΤ. Αξίζει τον κόπο, να ρίξει κάποιος μια ματιά, στο πόσο θαυμαστά αξιολογούσε το ΔΝΤ, την οικονομία της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, πριν από μόλις λίγους μήνες. Τον Απρίλιο του 2010...


listonplace
Γ. Κοντογιώργης: Η Διανόηση ζει από το κράτος...
By STEVENIKO | | Posted in | With 0 comments

Όταν έχει κάτι να πει ο κ. Γ. Κοντογιώργης θα πρέπει να τον ακούμε με προσοχή, όπως και κάποιους άλλους πνευματικούς ανθρώπους, που ευτυχώς είναι διαφορετικοί από την κρατικοδίαιτη πνευματική ελίτ του τόπου, στις δύσκολες αυτές ώρες που περνάει η χώρα μας.
Εδώ παρακολουθούμε μια συνέντευξή του στο ΑΝΤΙΦΩΝΟ.
Παρακολουθείστε την συνέντευξη.
Θα αντιληφθείτε πολλά.


.


hassapis-peter

Πως λειτουργεί το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών Ρυπων της Ε.Ε.
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΑ





Στην είδηση που κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες, ότι το ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ρύπων δέχτηκε επίθεση από «χάκερ» κι ότι εκλάπησαν δικαιώματα ρύπων αξίας αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, πιο κατανοητό μοιάζει το πρώτο σκέλος παρά το δεύτερο.

Γιατί, όπως φαίνεται, περισσότερα έχει ακούσει και διαβάσει ο μέσος πολίτης για τις κυβερνοεπιθέσεις παρά για το περίπλοκο Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών της Ε.Ε., δηλαδή για το εμπόριο του διοξειδίου του άνθρακα.

Το συγκεκριμένο σύστημα λειτουργεί από το 2005 στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που ανέλαβαν τα κράτη-μέλη προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, αφότου υιοθέτησαν το Πρωτόκολλο το Κιότο. Στην ουσία μεταφράζει τους τόνους εκπεμπόμενων ρύπων κάθε βιομηχανίας σε μονάδες -τα αποκαλούμενα «δικαιώματα»- και επιτρέπει στις πιο ρυπογόνες επιχειρήσεις να αγοράζουν τέτοιες μονάδες από άλλες πιο φιλικές προς το περιβάλλον, που τους περισσεύουν.

Στο σύστημα έχουν ενταχθεί περίπου 11.000 σταθμοί παραγωγής ενέργειας και βιομηχανικές μονάδες (διυλιστήρια, εργοστάσια σιδήρου και χάλυβα, τσιμεντοβιομηχανίες, υαλοβιομηχανίες, κεραμοποιία, χαρτοβιομηχανίες κ.λπ.) από 30 χώρες (οι «27» της Ε.Ε. συν τις Ισλανδία, Λίχτενσταϊν και Νορβηγία).

Κάθε χώρα διατηρεί εθνικό μητρώο με τις επιχειρήσεις της και όλα τα μητρώα μαζί συνδέονται σε μια πολυεθνική συναλλακτική αγορά ρύπων, στην οποία οι τόνοι διοξειδίου του άνθρακα αλλά και υποξειδίου του αζώτου (υπεύθυνου για την καταστροφή του όζοντος) ανταλλάσσονται σαν να είναι μετοχές αξίας μερικών δεκάδων ευρώ η μία.

Κάθε κράτος δικαιούται συγκεκριμένο αριθμό «δικαιωμάτων» κάθε χρόνο και τα μοιράζει στις επιχειρήσεις του. Στο τέλος της χρονιάς κάθε επιχείρηση πρέπει να διαθέτει τόσα δικαιώματα όσα αναλογούν στους ρύπους που θα έχει παράξει, διαφορετικά (πρέπει να) της επιβάλλεται πρόστιμο. Αν υπολογίσει ότι χρειάζεται λιγότερα ή περισσότερα δικαιώματα, αγοράζει ή πουλάει στο χρηματιστήριο ρύπων.

Η πρόσφατη επίθεση «χάκερ» (που στην προκειμένη περίπτωση μάλλον έπρεπε να αποκαλούνται «κράκερ») έγινε στους σέρβερ (κεντρικές βάσεις δεδομένων) που χρησιμοποιούν κάποια κράτη. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, η επίθεση έγινε σε σέρβερ της Αυστρίας όπου στεγάζεται το ελληνικό μητρώο του χρηματιστηρίου ρύπων. Αλλες πληροφορίες αναφέρουν πως στην επίθεση χρησιμοποιήθηκε και υπολογιστής από το πανεπιστήμο Πατρών (Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών), ο οποίος έχει κατασχεθεί.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε στις 19 Ιανουαρίου ότι σε μια συνέχεια επιθέσεων στο σύστημα, παραβιάστηκαν οι κωδικοί και εκλάπησαν δικαιώματα ρύπων από 14 εθνικά μητρώα, εκτιμώμενης συνολικής αξίας 28,7 εκατ. ευρώ. Οι επιτιθέμενοι, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, εισέβαλαν σε λογαριασμούς βιομηχανιών και πούλησαν μεγάλο αριθμό δικαιωμάτων σε άλλες που ήθελαν να αγοράσουν, χωρίς να διευκρινίζεται πού κατέληξαν τα χρήματα.

Η Τσιμεντοβιομηχανία Χάλυψ, του ιταλικού ομίλου Intercementi, ήταν η μόνη από τις 141 εταιρείες που συμμετέχουν στο ελληνικό μητρώο του χρηματιστηρίου ρύπων, που παραδέχθηκε ότι ήταν μεταξύ των θυμάτων της μαζικής επίθεσης. Μέχρι την Παρασκευή δεν είχε ολοκληρωθεί ο έλεγχος για το μέγεθος της υπεξαίρεσης, ωστόσο οι πρώτοι υπολογισμοί έδειχναν ότι επρόκειτο για περίπου 300.000-350.000 δικαιώματα, η αξία των οποίων υπολογίζεται σε 4-5 εκατομμύρια ευρώ.

radar
Η “Συνταγματοποίηση” του οικονομικού προβλήματος
By STEVENIKO | | Posted in , | With 0 comments
Θέμα χρόνου είναι η ανακοίνωση της συμφωνίας για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Η συμφωνία που θα έχει τη σφραγίδα της Μέρκελ, θα υλοποιηθεί σε διάφορες φάσεις, ωστόσο, από την αρχή θα έχει μια μόνο κατεύθυνση: Οι προβληματικές χώρες όπως η Ελλάδα θα περάσουν πολύ δύσκολες δεκαετίες. Οι Ελληνες ειδικά θα βρίσκονται κάτω από νέα κατοχική μπότα η οποία θα επιβάλλει νόμους, θα ζητά αναθεωρήσεις βασικών διατάξεων του Συντάγματος, θα καθορίζει μισθούς και συντάξεις. Πληροφορίες αναφέρουν ότι άμεσα θα ζητηθεί από τη χώρα μας (ίσως σε ένδειξη καλής θέλησης) νέα αλλαγή στο συνταξιοδοτικό με αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67, όπως άλλωστε αποφάσισε μόλις την περασμένη εβδομάδα και η Ισπανία. Επίσης, νέο ψαλίδι στους μισθούς άμεσα, μέσα στο 2011, πιθανότατα με το ενιαίο μισθολόγιο. Είναι και οι δύο βασικοί όροι που βάζουν οι Γερμανοί στο τραπέζι, αλλιώς θα τινάξουν τη συμφωνία στον αέρα.

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους θα συζητηθεί την ερχόμενη Παρασκευή και θα ξεκινήσει να υλοποιείται μετά τον Μάρτιο, όταν θα γίνει η Σύνοδος Κορυφής και θα έχουν διεξαχθεί και οι πρώτες εκλογές στη Γερμανία στις 27 Μαρτίου. Θα πρόκειται για ένα σχέδιο – πακέτο με πολύ από Ελλάδα και ολίγο από τις άλλες χώρες που βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού. Το πακέτο θα έχει τα εξής σημεία:

  1. Δανεισμός και επαναγορά ομολόγων στην τρέχουσα τιμή που θα είναι έως 30% χαμηλότερη από την τιμή έκδοσης με στόχο η Ελλάδα να εξοικονομήσει έως και 15 δισ. ευρώ. Αρχικά η αγορά των ομολόγων θα γίνει από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η οποία έχει αγοράσει τους τελευταίους μήνες ελληνικά ομόλογα αξίας περί τα 60 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα θα τα επαναγοράσει σε τιμή γύρω στα 45-47 εκατ. μειώνοντας έτσι το χρέος της κατά 15 δισ. ευρώ.
  2. Σε δεύτερο στάδιο θα πρέπει οι ιδιώτες και οι τράπεζες που έχουν ελληνικά ομόλογα, να δεχθούν “κούρεμα” 20%-30%. Η Ελλάδα με χρήματα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στήριξης, θα αγοράσει σε χαμηλότερη τιμή, θα εξοικονομήσει 7-10 δισ. και θα φύγουν όλοι ευχαριστημένοι αφού σε ενδεχόμενη χρεοκοπία δε θα έπαιρναν απολύτως τίποτε.
  3. Υπάρχουν όμως και δανειστές οι οποίοι κατέχουν πάνω από 100 δισ. σε ομόλογα. Αυτοί είτε θα δεχθούν “κούρεμα” και… κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι, είτε θα υπάρξει πρόβλεψη για επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής τους για 2 ή 3 δεκαετίες χωρίς να χάσουν κάτι από την αξία τους.

    "κλικ" για μεγένθυνση

  4. Η Ευρώπη αποφασίζει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ, για 25-30 χρόνια, όπως πρόσφατα συζητήθηκε και στο Νταβός. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα παίρνει ανάσα σε ότι αφορά τα τοκοχρεολύσια που θα πρέπει να πληρώσει μετά το 2013.
  5. Πώς θα βρεθούν τα χρήματα που θα δοθούν στην Ελλάδα; Μα με νέα δάνεια από το EFSF το οποίο σήμερα έχει περί τα 440 δισ. αλλά μόνο τα μισά μπορεί να διαθέσει αφού τα άλλα είναι εγγυήσεις. Το δάνειο ασφαλώς θα έχει μικρότερο επιτόκιο από το 5% που σήμερα η Ελλάδα πληρώνει, επομένως, θα είναι μικρότεροι και οι τόκοι που θα πληρώνουμε κάθε χρόνο. Φυσικά, με τα νέα δάνεια, η Ελλάδα θα είναι για μια ζωή δανεισμένη, ίσως όχι με υψηλά επιτόκια με τα οποία δανείζουν οι αγορές (άλλωστε τα spreads είναι στα ύψη) αλλά πάντως, πνιγμένη στα χρέη. Κάτι μάλλον αναπόφευκτο εδώ που έχουμε φτάσει.
  6. Για να γίνουν όλα τα παραπάνω θα πρέπει να υπάρξει αυτό που όλοι λένε “γερμανικό κοστούμι” ή ένα Πανευρωπαϊκό Μνημόνιο για όλες τις χώρες που έχουν πρόβλημα με τα δημοσιονομικά τους. “Να γίνετε όλοι Γερμανοί” είναι στην ουσία η εντολή της Μέρκελ κι αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα. Το 2013 ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης γίνεται μόνιμος κι αυτό συνεπάγεται ότι όποιος ενταχθεί θα υποστεί κυρώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δηλαδή ακόμη και αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου σε διάφορα θέματα. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό για την Ελλάδα και με τόσα εθνικά θέματα να είναι ανοικτά.
  7. Επειδή όμως αυτό δεν είναι αρκετό για τη Μέρκελ, το σχέδιο γίνεται πιο ειδικό. Αφού δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη σε χώρες όπως η Ελλάδα για τη μείωση ελλειμμάτων και χρεών πρέπει να βρούμε τρόπο να τους αναγκάσουμε. Αυτό είναι το σχέδιο που προβλέπει “Συνταγματοποίηση” του οικονομικού προβλήματος. Δηλαδή, η Γερμανία ζητά να μπουν διατάξεις στο Σύνταγμα όλων των κρατών που να προβλέπουν κυρώσεις σε εθνικό επίπεδο σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι στόχοι και οι δεσμεύσεις για μείωση ελλείμματος και χρέους.

Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα για την Ελλάδα. Αναθεώρηση του Συντάγματος μπορεί να γίνει το 2017, οπότε θα πρέπει να βρεθούν τρόποι να ξεπεραστούν τα προσκόμματα. Η δυσκολία είναι μεγάλη, όμως δεν είναι καθόλου τυχαία η συζήτηση που γίνεται για αναθεωρητική Βουλή που θα αποφασίσει αλλαγές οι οποίες μπορούν να ενταχθούν στο Σύνταγμα. Δεν είναι τυχαία και η δήλωση του Κ. Μητσοτάκη σε συνέντευξή του στην Καθημερινή ο οποίος μιλά για κατ’ εξαίρεση αναθεώρηση μιας και η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση εθνικής ανάγκης. Θα πρέπει να σημειωθεί όμως ότι κάτι τέτοιο ίσως θα μπορούσε να προσβληθεί από οποιονδήποτε πολίτη κάνει προσφυγή, ακόμη κι αν έχει αποφασίσει η πλειοψηφία της Βουλής. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι συνταγματολόγοι της κυβέρνησης έχουν πάρει φωτιά και αναζητούν παράθυρα στο Σύνταγμα με τον κίνδυνο πάντα μιας προσφυγής.

antinews