Μπορούμε να ζούμε με δυό τρόπους. Να ζούμε πέντε λεπτά και να χρειαζόμαστε μια μέρα μετά για να τα περιγράψουμε ή να ζούμε μια μέρα και να την περιγράφουμε μέσα σε πέντε λεπτά.
Μοιάζει ο χρόνος η μεγάλη μας αυταπάτη. Υπάρχουμε μέσα στο χρόνο και όμως την ίδια στιγμή ποθούμε τις στιγμές. Σαν να ζητάμε χώρο για να τις απολαύσουμε. 

Γνωρίζουμε τις στιγμές όταν χανόμαστε στην μαγεία της μουσικής, της ποίησης, όταν μας βρίσκουν ξύπνιους  τα χαράματα, όταν φυτεύουμε λουλούδια, όταν μαζεύουμε τα μαραμένα γιασεμιά. Χωράμε τις στιγμές μας, στην ανάποδη παλάμη μας , όταν σκουπίζουμε τον ιδρώτα του κόπου μας, στο βλέμμα , στο δάκρυ μας. Kαι για μια στιγμή ανοίγουμε τις πιο μεγάλες τρύπες και χύνεται ο χρόνος έξω.
      
Μέσα σε στιγμές γνωρίζουμε την χαρά, διακρίνουμε την ομορφιά, θυμόμαστε τι σημαίνει είμαι ζωντανός. Χρειάζεται ένα μόνο λεπτό για να διασχίσουμε τα όρια από το χρόνο στην στιγμή.  Σε μια στιγμή γνωρίζεις την αγάπη σου, σε μια στιγμή θα ξεκινήσεις, σε μια στιγμή θα φύγεις. Και το μόνο  που χρειάζονται οι στιγμές από μας, είναι να θελήσουμε να ρισκάρουμε , να σταματήσουμε τόσο όσο είναι αρκετό για να τις ακούσουμε.

     Αντί γι΄αυτό ο χρόνος γύρω μας , συνεχώς επιταχύνεται , ξεπερνώντας τις ικανότητες πες και τις συνήθειες. Ακατάλληλες συνθήκες για να διακρίνεις μέσα στο χάος το καινούργιο , το αναδυόμενο, ακόμα και  αν αυτό αναδύεται εντός σου. Πόσο μάλλον εκτός σου. Και πως θα καταφέρεις άραγε να αφουγκραστείς μέσα σε τόση φασαρία τα παρόντα και τα μέλλοντα. Σκέψου να πρέπει να υπηρετήσεις και τ΄όνειρο σου γκρεμίζοντας τείχη προκαταλήψεων και διαχωριστικών.

      Πως να καταφέρεις να έρθεις κοντά σε μια στιγμή , που θα κλείσεις πίσω σου την πόρτα και θα πεις '' Εδώ είμαι . Εδώ θα παλέψω, εδώ θα δουλέψω. Αυτό είναι το σπίτι μου, αυτός ο άνθρωπος μου, αυτή η πόλη μου, αυτή η πατρίδα μου, αυτή η διαδρομή μου, αυτό είναι το μεταξύ μας. Και θέλω να το χαρώ και θέλω να το υπηρετήσω και να το αναδείξω.''

     Απλώνεις το χρόμο στον χώρο με μανταλάκια ξύλινα. Εκεί κάτω από το σχοινί ρισκάρεις, εκτείθεσαι στους διαφορετικούς κόσμους που σε περιβάλλουν, στα βρεγμένα , στα φρεσκοπλυμένα και στις διαθέσεις του αέρα. Όλα μυρίζουν σαπούνι και μαλακτικό και εσύ  ακούς με υπομονή  να σου μιλούν για  όλα τα αρνητικά που με τα χεράκια σου , έφτιαξες  . Και λες '' ναι φταίω και εγώ'' Δεν θα είσαι άλλωστε ο μόνος. Δίνεις, παίρνεις, συνδέσαι . Κάνεις χώρο στην έκλπληξη , στην έμπνευση.

     Γίνεσαι νερό και πάνω σου κυλά ο χρόνος, μα δεν σε απειλεί πια . Όπως δεν σε απειλούν ούτε οι πράξεις , ούτε οι συνέπειες τους. Δεν αργοπορείς, δεν αναβάλεις.
Γιατί μέχρι να αποφασίσεις να εκτεθείς , και να αναλάβεις το ρίσκο σου, το μόνο που ζητούσες ήταν να αποφύγεις τον χρόνο της ευθύνης, να παραμείνεις στο ατάραχο παρόν σου , έτσι που το μέλλον να έρθει μοναχό του.

      Το μέλλον δεν προκύπτει όμως αυτόματα με την επόμενη μέρα. Θέλει δουλειά μέσα και έξω μας με επιμονή και  υπομονή. Θέλει δουλειά για να σε κρατήσουν τα πόδια σου να σηκωθείς και να ακούσεις τα ίδια σου τα λόγια, να κυλούν από το πιο βαθύ σου μέσα.

    '' Καλοί μου φίλοι , θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, το πως φαντάζομαι την ζωή μου. Φαντάζομαι λοιπόν ότι ξυπνάω κάθε πρωί από  ήχους παιδιών που παίζουν στις πλατίες , από ήχους μουσικής , ήρεμα και χωρίς νευρικότητα ,  σηκώνομαι,  τεντώνομαι και  φιλάω τον ώμο του αγαπημένου μου. Μετά  περνώ  πηγαίνοντας στην δουλειά μου μπροστά από χιλιάδες πράσινες πλατείες που  έχουμε χτίσει. Θέλω να βλέπω όλες τις γωνίες της πόλης μας, σαν φωλίες εραστών και φίλων και όχι σαν κουβούκλια μισοτελειωμένων, στεγνών  ανθρώπων -μηχανών. Θέλω...''

     Δεν είναι τα θέλω που  σταματούν. Αντιθέτως γίνονται πιο βίαια και ασυγκράτητα. Μας περιμένουν να αποφασίσουμε αν θα τα πάρουμε σοβαρά, αν θα ρισκάρουμε για να ολοκληρωθούν.


''Ο χρόνος που μετράει
σε λίγο δεν θα είναι εδώ
θα τον φάω ή θα με φάει ,
αυτά είχα να σου πω.''

http://ann-lou.blogspot.gr/

e-erkyna

Τώρα, άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι μας λένε ότι είναι σωστές οι «σφαλιάρες». Δημοσιογράφοι που εξαργύρωσαν όλα αυτά τα στοιχεία της παλιάς Ελλάδας που κατά τ’ άλλα λοιδορούν (νεποτισμός, αναξιοκρατία, κρατισμός). Μας λένε ότι αυτός που συλλαμβάνεται δεν πρέπει να περιμένει δίκη, αφού τη μία και μόνη ετυμηγορία θα την ανακοινώσουν από κοινού, στις ειδήσεις των 8, ο κεντρικός παρουσιαστής, ο υπουργός δημόσιας τάξης και η υπεύθυνη για το αστυνομικό ρεπορτάζ. Μας λένε ότι μπροστά στη ληστεία μιας τράπεζας ή μπροστά σε ένα πρωτοσέλιδο για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, χάνονται τα όποια δικαιώματα έχει ένα κατηγορούμενος και μπορεί να περιμένει το δικό του προσωπικό γκουαντάναμο.

[ Οι γονείς των παιδιών και οι δικηγόροι τους καταγγέλλουν συγκεκριμένα πράγματα. Bonus: κοίτα, κι άλλα βασανιστήρια ]

Τώρα, μας λένε με νόημα ότι ο ένας απ’ τους 4 συλληφθέντες ήταν φίλος του Γρηγορόπουλου. Μας το λένε, μας το τονίζουν, το κάνουν φωτογραφία και αφήνουν να εννοηθεί ότι θέλει ο καθένας να εννοήσει. Ήταν – ο ληστής, ο τρομοκράτης – φίλος του Γρηγορόπουλου. Τί να σημαίνει άραγε αυτό; Κάτι για τον συλληφθέντα ή κάτι για τον νεκρό; Μήπως κάτι και για τους δύο; Μας λένε ότι ήταν φίλος του παιδιού που δολοφονήθηκε. Λες και ο φίλος εκείνου του παιδιού θα ήταν ποτέ λογικό να περνάει τις μέρες του στις ημέρες καριέρας, στη μεγάλη αίθουσα κάποιου κεντρικού ξενοδοχείου.

Τώρα, μας λένε, μας πληροφορούν δηλαδή απ’ τα μεγάφωνα (που κατά τ’ άλλα παίζουν μία Χατζιδάκι, μια Θεοδωράκη και μια τζαζ) ότι υπάρχουν καθυστερήσεις. Υπάρχει, μας λένε, ένα εμπόδιο στις ράγες και ο συρμός δεν μπορεί να προχωρήσει. Λίγη υπομονή μας λένε και θα φτάσετε στο μπαρ της επιλογής σας, θα πιείτε το ποτό σας, θα πάτε στα μαγαζιά, θα γυρίσετε επιτέλους σπίτι σας. Λίγη υπομονή να μετακινήσουμε το εμπόδιο, μας λένε, και θα έρθει η ώρα που θα επιστρέψετε επιτέλους στο διαμέρισμά σας, θα δείτε την ταινία, το τούρκικο σήριαλ, τις ειδήσεις της επιλογής σας. Απ’ τα μεγάφωνα, μας λένε ότι υπάρχει μια τόση δα καθυστέρηση. Ένα εμπόδιο στις ράγες.

Δε μας λένε, αν τελικά ο ένας απ’ τους χρυσαυγίτες που τραυματίστηκαν κατά την επίθεση που επιχείρησαν στου Ζωγράφου, πήγε στο 401 και αν τελικά αυτός ήταν αστυνομικός. Δε μας λένε, τί απάντησαν στον Ευρωπαίο επίτροπο που υποστηρίζει ότι έχει στοιχεία για τη συνεργασία ελας – φασιστών. Δεν μας λένε τίποτα άλλο πια, μόνο απαριθμούν εμπόδια.

Δε μας λένε να είμαστε προετοιμασμένοι, να κρατήσουμε την ανάσα μας, μην τύχει και δούμε αυτό το βίντεο που μεταφέρουν τους συλληφθέντες με εμφανή τα σημάδια απ’ τους βασανισμούς κι αυτοί (κι αυτά δηλαδή, παιδιά είναι) κάτι φωνάζουν. Δε μας λένε ότι εκείνο το στιχάκι του Ιωαννίδη «θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ», θα σφηνωθεί μια μέρα μέσα στα στομάχια μας. Δε μας λένε ότι ήρθε η μέρα που νιώσαμε λίγοι, ελάχιστοι, ανίκανοι να υπερασπιστούμε τα στοιχειώδη. Δε μας λένε ότι ήρθε η μέρα που οι παλιοί βασανιστές θα δικαιώνονται εξακολουθητικά. Απ’ τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και απ’ τους σημερινούς μιμητές τους.

Αυτό που δεν ξέρουν όμως, είναι ότι αυτοί που αρνούνται να βουλιάξουν στη βαρβαρότητα, όσο λίγοι κι αν είναι σ’ αυτόν το κωλότοπο, δεν πρόκειται να σταματήσουν να φωνάζουν. Δεν πρόκειται να σταματήσει να σφίγγεται το στομάχι τους. Δεν πρόκειται να σταματήσουν να κλαίνε και να απελπίζονται. Δεν πρόκειται να ξεχάσουν κανένα εμπόδιο. Θα θυμούνται, όχι εμπόδια, αλλά ονόματα και θα τα θυμούνται καλά, είτε είναι τα ονόματα νεκρών από τη Σενεγάλη είτε τα ονόματα παιδιών που (είτε λήστεψαν είτε όχι) βασανίστηκαν. Και δε θα σταματήσουν να βαδίζουν από ήττα σε ήττα μέχρι τη μέρα εκείνη που οι άνθρωποι δε θα πέφτουν στις ράγες, μέχρι τη μέρα που οι 16 χρονοι δε θα πυροβολούνται και μέχρι τη μέρα που θα εξαφανιστεί το χέρι που βασανίζει. Κι ας λένε ότι θέλουν στο μεταξύ τα δελτία ειδήσεων και τα ανακοινωθέντα της ντροπής. Αυτοί, όσοι είναι – λίγοι ή πολλοί – δε θα σταματήσουν.

Προγράμματα κατάρτισης ανέργων πρόκειται να δημοσιοποιηθούν τις επόμενες ημέρες από το υπουργείο Εργασίας. Το νέο σκλαβοπαζαρο προσφέρει 5 ευρώ μικτά για κάθε ώρα κατάρτισης και αμοιβή για κάθε μήνα πρακτικής άσκησης, με το φοβερό ποσό των 460 ευρώ. Οι…ωφελούμενοι (νέος τρόπος να αποκαλείς εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα κατά το newspeak) θα μπορούν μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής,να εργάζονται στην ίδια επιχείριση για ένα χρόνο, με 585 ευρώ το μήνα.

Προτρέπω όλους τους νέους να γυρίσουν την πλάτη στις νέες μορφές εκμετάλλευσης. Καταλαβαίνω πως κάποιοι μπορεί να είναι τρομοκρατημένοι, άλλοι να βρίσκονται σε φοβερή ανάγκη. Όμως, μην δώσουν τα νιάτα τους και την δημιουργικότητα\παραγωγικότητά τους στην κρεατομηχανή του νεοφιλελευθερισμού, καθώς όσο τρέφεται, τόσο εδραιώνει αυτό το εφιαλτικό καθεστώς, που μάλιστα το παρουσιάζει και ως “κανονική κατάσταση”.

Δεν χρειάζεται να ζήσουν τα όνειρα των γονιών τους, να ξεπουληθούν για μια θεσούλα και όταν γεράσουν να λένε “τότε μπορούσα να κάνω αυτό…αν ήμουν στην ηλικία σου…” κτλ. Πέρα του εργασιακού μεσαίωνα, υπάρχει και κάτι ακόμη για να συνειδητοποιήσουν. Ότι η εξαθλίωσή τους, ακολουθεί πρόγραμμα. Τα μνημόνια είχαν ως σκοπό αυτό ακριβώς που συμβαίνει. Ένας απόλυτα συνειδητός πόλεμος έχει ξεκινήσει, από την στιγμή που η άρχουσα τάξη αποφάσισε να ξεπουλήσει ολόκληρη την χώρα και τους κατοίκους της (συν τα δικαιώματά τους) στους διεθνείς τοκογλύφους, ώστε να σωθεί η ίδια.

Aυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται επ’ ουδενί να δείξουν έλεος, ούτε θα υποχωρήσουν, ούτε θα ματαιώσουν τα σχέδιά τους επειδή θα γίνουν 2 διαδηλώσεις, 3 πορείες και διαμαρτυρίες παραπάνω. Μ’ αυτή μου την πρόταση δεν εννοώ ότι πρέπει να οδηγηθούμε στην παραίτηση, αλλά ότι δεν μπορείς σε έναν ανοιχτό πόλεμο να πιστεύεις ότι όλα θ’ αλλάξουν με διαπραγματεύσεις.

Οι ελίτ χρησιμοποιούν την έννοια της δημοκρατίας, ως τρόπο επιβολής του φασισμού της πλειοψηφίας. Μιλάμε για την μεγαλύτερη ψευδαίσθηση του δυτικού ανθρώπου. Σας φαίνεται αντιδημοκρατική αυτή η άποψη; Σκεφτείτε το εξής: Λαικιστές πολιτικοί, επαγγελματίες ψεύτες, ξέρουν πως να τάζουν και διαχρονικά γνωρίζουν (εφόσον θέλουν να εξουσιάσουν) ότι η μάζα μπορεί να εξαγοραστεί αν της πετάξεις ένα κομμάτι ψωμί. Ειδικά δε, αν η μάζα αποβλακώνεται από φτηνιάρικα shows, ως σεξουαλικά στερημένη αποθεώνει τα μπούτια της Χ ξανθιάς και χειραγωγείται από χυδαία και γελοία συνθήματα, τα πράγματα είναι πιο εύκολα.


Πολιτικάντηδες με iq κάτω από τον μέσο όρο ή οριακά πάνω απ’ αυτόν, ψυχολογικά διαταραγμένοι και ανέντιμοι, παίρνουν αποφάσεις για εκατομμύρια ζωές. Για ποια δημοκρατία μπορεί να μιλήσει κανείς, όταν η έλλειψη παιδείας και η διαφθορά έχουν καταστήσει την πλειοψηφία των ατόμων συνειδησιακά ανάπηρους και εξαρτημένους από τους εξουσιαστές τους; Πως μπορούν να ακολουθήσουν διαφορετικό τρόπο ζωής και να ξεχωρίσουν τους απατεώνες;

Η δημοκρατία μας έχει καταστρέψει την ζωή. Επιβάλλεται να απαιτούμε ψυχιατρική εκτίμηση, τεστ εντιμότητας και εξετάσεις νοημοσύνης για όσους θέλουν να θέτουν υποψηφιότητα για αξιώματα. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους πιλότους. Όταν έχεις την ευθύνη για τις ζωές τόσων ανθρώπων δεν γίνεται να το παίρνεις αψήφιστα. Αλλά και όσοι θέλουν να συμμετέχουν στα κοινά (όπως πχ να ψηφίζουν) καλό θα ήταν να περνούσαν από ανάλογες δοκιμασίες. Τουλάχιστον θα εξασφαλίζαμε πως υπάρχει συμμετοχή υπό προυποθέσεις και όχι οποιοσδήποτε ψυχασθενής, ηλίθιος ή ανέντιμος θα έβλεπε την πολιτική ως πεδίο προσωπικών απωθημένων. Και βέβαια “στο όνομα της δημοκρατίας”, με την δύναμη της ψήφου εγκεφαλικά ανήμπορων και ψυχιατρικών περιστατικών. Η δημοκρατία έχει δεθεί από τον λαιμό στο άρμα του καπιταλισμού και σέρνεται σαν γριά πόρνη, προσπαθώντας να πείσει πως ακόμη περνάει η μπογιά της.

strange journal.

Αφού τους σάπισαν τα «όργανα της τάξης» στο ξύλο, στη συνέχεια ανέλαβαν δράση οι γνωστοί παπαγάλοι,τα χρησιμότερα όργανα του κράτους και των διάφορων «αυτοδημιούργητων» επιχειρηματιών. Από την μια το τροπάρι της καταδίκης κάθε κινητοποίησης ή αντίστασης στην εξαθλίωση ως βίαιης και επιζήμιας , και από την άλλη, η χωρίς κανένα ενδιασμό απόκρυψη της δολοφονικής δράσης της χρυσής αυγής με την συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ.

Η λεζάντες κάτω από την είδηση: «πυρήνες της φωτιάς», και «φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου»,εξυπηρετούν ώστε η υποτιθέμενη τρομοκρατία να συνδεθεί επιτέλους με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Τόσο μεγάλο το μίσος τους για τα όσα έγιναν τον Δεκέμβρη του 08.Τόσος ο καημός τους ώστε να διασφαλιστεί η ψευδεπίγραφη νομιμότητα,νομιμότητα που καθορίζεται αναλόγως των εξυπηρετούμενων συμφερόντων. Άλλη η νομιμότητα όταν κινδυνεύει η υπόληψη του Λαυρεντιάδη ,άλλη για τους απλήρωτους απεργούς. Άλλη για τους καταληψίες ,άλλη για τους δολοφόνους με τα στιλέτα. Όσοι ήταν φίλοι του Αλέξη είναι τρομοκράτες ,όσοι είναι φίλοι του ναζιστικού καθάρματος με το επίθετο Κασιδιάρης, είναι το άκρο που χωράει άνετα η δημοκρατία. Μια δημοκρατία που βασανίζει στα κρατητήρια,μαχαιρώνει στα σοκάκια ,ανοίγει κεφάλια στις διαδηλώσεις. Μια δημοκρατία που λοιδορεί όσους αντιστέκονται και επιβραβεύει όσους κοιτάνε απλώς τη δουλειά τους χωρίς να ενοχλούν τις μπίζνες της ολιγαρχίας.

Τι διαφορά έχουν οι ένστολοι δολοφόνοι από αυτούς με τα μικρόφωνα; Απολύτως καμία. Προσκείμενοι στα ίδια αφεντικά και προστάτες της υποτιθέμενης τάξης με κάθε τίμημα που απ’ ότι φαίνεται βρίσκεται σε μια διαρκή εσωτερική αναθεώρηση,οδεύοντας στην εποχή των ενυπόγραφων δηλώσεων νομιμοφροσύνης.Δεν είναι τυχαίες οι προκλητικές δηλώσεις του φιλοχουντικού Δένδια για ξεκαθάρισμα λογαριασμών από το μακρινό 74.Η δημοκρατία δεν ανέχεται καθόλου την διαφορετικότητα,όχι πως την ανέχτηκε ποτέ , και αφού ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με το αριστερό άκρο ,δε θα διστάσει να ξεπαστρέψει και αυτούς που ξαφνικά περίσσεψαν της οικονομικής σφαγής  και δεν χωράνε στα μνημονιακά της πλάνα.

Το βιαστικό άρπα- κόλα μοντάζ ,στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα δύναμης και αυταρχισμού προς πάσα κατεύθυνση και όχι μόνο στα εξεγερμένα τμήματα της κοινωνίας. Στο εξής όποιος παραβιάζει τα στενά όρια που του επιτρέπεται να κινηθεί, είτε αυτός είναι συνδικαλιστής ,είτε διαδηλωτής ,είτε αντιρατσιστής ,είτε κάποιος πεινασμένος που έβαλε χέρι στο μαντρί(δεν έχουν περάσει και πολλές ημέρες από την καταδίκη δυο ανθρώπων σε εφτά χρόνια για την κλοπή μιας γίδας ),το φάρμακο είναι ένα: Το γιατροσόφι «σοκ και δέος» περιλαμβάνει τηλεοπτική διαπόμπευση, ξύλο , εξοντωτικές ποινές και σε περίπτωση που οι άτακτοι  δεν συνετιστούν, ο ναζισμός περιμένει στη γωνία.

Και οι καταδικαστές της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται ,τι λένε; Οι ευρωπαιστές και  υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των μειονοτήτων σε ποια τρύπα χώθηκαν;Οι λαλίστατοι φιλελευθερόπληκτοι εραστές του Διαφωτισμού γιατί σιώπησαν;

Έλα μωρέ μια χαρά είμαστε αφού σωθήκαμε. Τι να την κάνουμε την ελευθερία και την διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου άνευ πολυκαταστημάτων;Τι να την κάνουμε τη δημοκρατία χωρίς μεγάλα θεάματα και φαραωνικά μέγαρα;Τι θέλετε δηλαδή, να γίνουμε Β. Κορέα;

noumero

Συνήθως όταν σκέφτεσαι τη λέξη «φασίστας» σου έρχεται στο μυαλό η εικόνα ενός γεροδεμένου σκίνχεντ, γύρω στα 30-35. Φοράει φλάι, έχει χτυπήσει και δυο σβάστικες στα μπράτσα και περπατάει σαν πάπια. Λίγο το στενό, κολλητό παντελόνι, λίγο οι κόθορνοι που φοράνε για παπούτσια, λίγο οι μυικές δυσπλασίες από τα γυμναστήρια, το σώμα τους γίνεται μια περίεργη μάζα κρέατος. Όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Αυτό είναι μόνο ένα από τα είδη των φασιστών που κυκλοφορούν μαζικά στη χώρα μας. Ας δούμε και τα υπόλοιπα:

Ο βασιλοχουντικός νοικοκυραίος

Τώρα είναι γύρω στα 60. Ως μικρό παιδί επί χούντας γαλουχήθηκε με …τας ιδέας της επαναστάσεως και το μίσος για τους αναρχοκομμουνιστοσυμμορίτες. Από μικρός εργαζόταν, στα καλά χρόνια της μεταπολίτευσης φρόντιζε να κερδίζει από όπου μπορούσε. Έστησε ένα μικρομάγαζο, εκμεταλλεύτηκε την χρυσή περίοδο της οικονομικής ανάπτυξης, ξέχασε να κόβει αποδείξεις, χρησιμοποίησε όποιο παράθυρο βρήκε σε νόμους και έζησε το όνειρό του. Αγόρασε μια Μερτσεντές και την πήγαινε στο χωριό για να την δούνε οι παλιοί γνωστοί και να σκάσουν από τη ζήλια. Όποτε έβλεπε κάτι που δεν του άρεσε μονολογούσε «που ‘σαι ρε Παπαδόπουλε» και ένιωθε ένα δέος κάθε φορά που κάποιο από τα παιδιά του Γλύξμπουργκ παντρευόταν. Τώρα βγήκε από το καβούκι του και άρχισε να φωνάζει δυνατά αυτά που μέχρι πριν λίγα χρόνια ψιθύριζε. Ξέφυγε από την προσκόλλησή του στην ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ και πλέον μπορεί να ψηφίζει Χρυσή Αυγή χωρίς ντροπή.

Ο ψαγμένος ουφολόγος

Από μικρός ένιωθε διαφορετικός. Έβλεπε σημάδια που δεν έβλεπαν οι άλλοι. Πήγαινε σχολείο και όταν ο Λυκειάρχης αρνούνταν να συναινέσει στον καθιερωμένο περίπατο, αυτός μόνο καταλάβαινε πως αυτό είναι δάκτυλος των Εβραίων. Μεγαλώνοντας και όταν απέκτησε δικό του εισόδημα βάλθηκε να το ξοδέψει κάνοντας πλούσιο τον Βελόπουλο, τον Λιακόπουλο και τους υπόλοιπους τηλεπωλητές πατρίδας. Έτσι, έμαθε πως εβραίοι που μας ψεκάζουν, είναι αυτοί που για κάποιον άγνωστο λόγο φοβούνται μήπως το ελληνικό γένος ανυψωθεί και κατακτήσει τον πλανήτη. Έτσι, αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν τις πύλες της γης από όπου θα ξεπηδήσουν οι ΕΛ, οι εξωγήινοι πρόγονοι των ελλήνων που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα από υπερσύγχρονους υπερυπολογιστές που διαθέτουν και σχεδιάζουν, μαζί με τον Πούτιν, να σώσουν την Ελλάδα από την κρίση και να απελευθερώσουν την ανθρωπότητα από τον σιωνιστικό ζυγό. Ένας τέτοιος άνθρωπος, μόνο φασίστας θα μπορούσε να είναι και μόνο Χρυσή Αυγή θα μπορούσε να ψηφίζει.

Ο καυλο-φασίστας

Μικρός σε ηλικία και με προβλήματα κοινωνικοποίησης, ήθελε να ενταχθεί σε μια ομάδα. Αφού με το σχολείο δεν τα πολυκατάφερνε και του φαίνονταν δύσκολα τα μαθήματα, άρχιζε να ζωγραφίζει στο θρανίο του και να περιμένει το διάλειμμα για να ξεμπουκώσει. Γράφτηκε και σε κάποιο σύνδεσμο για να μπορεί να …γαμάει και να δέρνει, αλλά απογοητεύτηκε γιατί μπάλα έχει κάθε Κυριακή και οι καθημερινές δεν παλεύονται χωρίς αδρεναλίνη. Άσε που ακρίβυνε και το εισιτήριο…

Αυτός, λοιπόν, ο εύπλαστος νέος μπορεί να πιστέψει ό,τι του πούνε. Όπως πίστεψε τα παιδιά στο σύνδεσμο όταν του είπαν ότι 5 άτομα έδειραν 500 αντίπαλους οπαδούς, έτσι πίστεψε ότι ο Χίτλερ ήταν φιλέλληνας και αγαπούσε την Ελλάδα και αν δεν ήταν εκείνοι οι ψευτοαντιστασιακοί προδότες, τώρα η Ελλάδα θα ήταν υπερδύναμη. Αυτό το παιδάκι έγινε φασιστάκι εύκολα και θα το βρίσκουμε μπροστά μας τα επόμενα χρόνια.

Το εκκλησιαζόμενο πρόβατο

Ανήκει στο ποίμνιο της εκκλησίας. Προσπαθεί από μικρός να ακολουθήσει έναν χριστιανικό τρόπο ζωής γι’ αυτό και το σεξ ακούγεται για αυτόν/αυτήν σαν αμαρτία. Η κοιλιά μεγαλώνει, τα γυαλιά πατομπούκαλα, η αραίωση στα μαλλιά έρχεται από νεαρή ηλικία. Ένας άκακος άνθρωπος που κρύβει μέσα του την αγάπη του χριστιανικού λόγου και την αγαθή τιμιότητα. Με την άνοδο όμως του φασισμού αρχίζει και βρίσκει συμπαθητικές τις κινήσεις των φουσκωτών παιδιών. Ίσως επηρεάστηκε περισσότερο από τον Γαϊτάνο ή κάποιον τραγόπαπα που εκθειάζει τους νεοναζί. Όμως, όπως και να ‘χει, τέρμα τα καλά παιδιά. Τώρα ξύπνησε ο αδικημένος φασίστας μέσα του.

Ο κατά λάθος φασίστας

Επηρεάστηκε πολύ από τα βιβλία της ιστορίας του δημοτικού. Ένιωσε περήφανος που οι αρχαίο του πρόγονοι ανακάλυψαν τα πάντα και ήταν καλύτεροι από τους άλλους. Μεγαλώνοντας ήρθε σε επαφή με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και άρχισε να διαβάζει με μανία ό,τι είχε σχέση με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Πάντα επιβεβαίωνε ότι τα πάντα είχαν ανακαλυφθεί από την Ελλάδα. Με κάποιο περίεργο τρόπο, και μετά από πολλά άλματα σκέψης, στο μυαλό του αυτό μεταφραζόταν ως εξής: αφού ο Αριστοτέλης είναι κορυφαίος φιλόσοφος πρέπει να φύγουν από εδώ οι Πακιστανοί. Ή, αφού ο Σωκράτης ήταν Έλληνας, πρέπει να ψοφήσουν οι Εβραίοι. Αυτό το είδος φασίστα είναι κρίμα, γιατί πέρασε μια αιωνιότητα να διαβάζει βιβλία που δεν καταλάβαινε, ενώ είχε όλη την καλή διάθεση.
 Η γριά φασίστω

Το αγαπημένο μου είδος. Ένα κράμα εκκλησίας, βασιλικού παρελθόντος και δύσκολων παιδικών χρόνων, δημιούργησαν μια υστερική μπάμπω που μπορεί να μην έχει διαβάσει ποτέ τίποτα παραπάνω από συνταγή μαγειρικής, όμως με βεβαιότητα γνωρίζει πως η Ελλάδα είναι πρώτη παντού, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κορυφαίοι, ο Χριστός ήταν Έλληνας και οι ξένοι κακοί. Επίσης γνωρίζει πως οι Αριστεροί και τα κουμμούνια είναι εχθροί της πατρίδος και έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να την ξεκοιλιάσουν ένα βράδυ που θα κοιμάται. Τέτοιες παρουσίες βρίσκει κανείς εύκολα στη λαϊκή και κυρίως στα ΜΜΜ, όταν με πολύ μεγάλη άνεση το ελαφρώς σκισμένο κάθισμα γίνεται αφορμή για ένα πρωινό παραλήρημα μίσους. Αυτό είναι το μόνο είδος φασίστα που θα στεναχωρηθώ αν εκλείψει γιατί, σε αντίθεση με τα άλλα, είναι περισσότερο αστείο από επικίνδυνο.
 Ο φασίστας της διπλανής πόρτας

Μένει δίπλα σου, τον συναντάς στο σούπερ μάρκετ, στο λεωφορείο, στο μετρό, στη δουλειά. Είναι αυτός που δεν μιλάει ποτέ. Μόνο ακούει. Είναι αδιάφορο πως, αλλά έχει σχηματίσει ήδη την άποψη του, και δεν του την αλλάζει κανείς. Τόσα χρόνια κρυβόταν στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ. Μάλλον έτρεχε πίσω από όποιον του πετούσε ένα κόκκαλο. Τις πολιτικές συζητήσεις τις θεωρεί χαμένο χρόνο, αν και νομίζει πως για κάποιο περίεργο λόγο, συμφωνούν όλοι μαζί του πως πρέπει να ρίξουμε ποντικοφάρμακο στους 300. Κάθεται στον καναπέ και ξεφυσάει, απειλεί πως ο λαός θα βγει στους δρόμους και θα συντρίψει τους κλέφτες και τελικά καταλήγει πως στη χούντα τα πράγματα ήταν καλύτερα. Όταν μείνει άνεργος εκνευρίζεται με τους ξένους που του πήραν τη δουλειά και τα βάζει με αυτούς και όχι με το αφεντικό του, το οποίο σέβεται και αγαπά. Αυτό το είδος φασίστα είναι το πιο μαζικό και το πιο επικίνδυνο. Είναι αυτοί που απαντούν στο ερώτημα: από πού ξεφύτρωσαν τόσοι φασίστες στην Ελλάδα.

2310net

Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής στην Ιαπωνία προκαλεί κύμα αντιδράσεων από άλλες χώρες

Του Λεωνιδα Στεργιου

Κάθε πόλεμος θέλει μία αιτία και μία αφορμή. Πριν ξεσπάσει, δημιουργούνται οι συμμαχίες, μετριούνται όλα και λίγο πριν πέσει η πρώτη βόμβα ξεκινούν οι σειρήνες. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει σήμερα, αλλά σε επίπεδο νομισμάτων. Η ανθρωπότητα εισέρχεται στον Β΄ Παγκόσμιο Νομισματικό Πόλεμο. Ο πρώτος ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν ο Βραζιλιάνος υπ. Οικονομικών Γκουίντο Μαντέγκα αποκάλεσε την ποσοτική χαλάρωση της αμερικανικής Fed «νομισματικό πόλεμο». Τότε η αμερικανική Fed προσπαθούσε να στηρίξει την οικονομία της ύστερα από το πλήγμα της πιστωτικής κρίσης και την κατάρρευση της Lehman Brothers. Σήμερα η αιτία προέρχεται από την Ιαπωνία.

Η νέα κυβέρνηση Αμπε άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού, ανακοινώνοντας επεκτατική οικονομική πολιτική (αύξηση δημοσίων δαπανών), ώστε να επανέλθει η Ιαπωνία στην ανάπτυξη και με αυτόν τον τρόπο να αυξηθούν τα έσοδα και να επιτευχθεί δημοσιονομική προσαρμογή. Ετσι, ο στόχος της νομισματικής πολιτικής της Ιαπωνίας είναι κατ’ αρχάς να σταματήσει τον αποπληθωρισμό. Αυτό απαιτεί υποτίμηση της ισοτιμίας του γιεν. Πράγματι, η σταθμισμένη ισοτιμία του γιεν είναι σε πιο υψηλά επίπεδα για την Ιαπωνία από ό,τι το δολάριο για τις ΗΠΑ. Η αφορμή του πολέμου δόθηκε από τη Γερμανία. Τα αντανακλαστικά λειτούργησαν γρήγορα, βλέποντας τα «σύννεφα του πολέμου» να μαζεύονται απειλητικά. Ζήτησε τον χρυσό αξίας 23 δισ. δολαρίων από τις ΗΠΑ να επιστρέψει στην κεντρική τράπεζα της Γερμανίας. Σύμφωνα με πηγή του Ταμείου Συναλλαγματικής Σταθερότητας των ΗΠΑ, η κίνηση αυτή της Γερμανίας δεν ήταν τυχαία, ούτε έχει να κάνει με πατριωτικά αισθήματα. Το Ταμείο αυτό των ΗΠΑ χρησιμοποιεί τα αποθέματα χρυσού προκειμένου να «ρυθμίζει» την ισοτιμία του δολαρίου, με μία αρκετά περίπλοκη διαδικασία, σε τεχνικό επίπεδο.

Η Γερμανία, ζητώντας πίσω τον χρυσό, αποδυνάμωσε ένα όπλο των ΗΠΑ. Μετά σφύριξαν οι σειρήνες: Ο πρόεδρος της Επενδυτικής Τράπεζας της Κίνας Jin Liqun κάλεσε τις ΗΠΑ να σταματήσουν το «τύπωμα χρήματος» και να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία του δολαρίου, ενώ δήλωσε «ολίγον θορυβημένος». Στην Ευρωζώνη, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που μίλησε για «νομισματικό πόλεμο» και για «επικίνδυνα ακριβό ευρώ». Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι προσπαθούν να υποβαθμίσουν την κατάσταση και αποδίδουν το ισχυρό ευρώ στην εισροή κεφαλαίων που εμπιστεύονται την Ευρωζώνη. Επίσης, ισχυρίζονται ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να μιλάμε για νομισματικό πόλεμο, όπως δήλωσε το μέλος της ΕΚΤ Luk Coere.

Ομως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, καθώς τα στρατόπεδα έχουν σχηματιστεί και οι γραμμές άμυνας και επίθεσης έχουν ήδη σχεδιαστεί. Εξάλλου, ο νομισματικός πόλεμος είναι το βασικό θέμα συζήτησης στη σύνοδο του G20 στη Ρωσία τον επόμενο μήνα. Επίσης, το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF), το οποίο έγινε γνωστό από το πρόσφατο PSI του ελληνικού χρέους, υπολογίζει ότι φέτος η εισροή ξένων κεφαλαίων σε αναδυόμενες οικονομίες θα φτάσει τα επίπεδα ρεκόρ των 321 δισ. δολαρίων. Και αυτό διότι οι επενδυτές φεύγουν από τα νομίσματα που υποτιμώνται ή των οποίων μειώνονται τα επιτόκια και αναζητούν καλύτερες αποδόσεις.

Οι εισροές αυτές προκαλούν ανατίμηση των νομισμάτων των αναδυόμενων οικονομιών εις βάρος της ανταγωνιστικότητάς τους. Και παίρνουν μέτρα: Μέσα στον Ιανουάριο η Κολομβία και η Ινδία μείωσαν τα επιτόκια, το Περού αποφάσισε την αποπληρωμή εξωτερικού χρέους 1,5 δισ. ευρώ (με τον τρόπο αυτό αυξάνει τις απαιτήσεις σε δολάρια, οπότε πέφτει η ισοτιμία του νομίσματός του), η Κόστα Ρίκα επέβαλε φόρο στις ξένες επενδύσεις. Σε πιο δύσκολη θέση βρίσκεται η Βραζιλία, η οποία δεν έχει πολλά περιθώρια για μειώσεις επιτοκίων λόγω υψηλού πληθωρισμού και προσανατολίζεται σε άλλους είδους παρεμβάσεις στην αγορά συναλλάγματος και σε εμπόδια στην εισροή ξένων κεφαλαίων.

«Δεν θα υπάρξουν νικητές»

Οι τράπεζες βρίσκονται σε εγρήγορη και τα τμήματα συναλλάγματος σε επιφυλακή. Οι διακυμάνσεις είναι μεγάλες και το ρίσκο τεράστιο. Πού μπορεί να καταλήξει αυτός ο πόλεμος; Ο Ντέιβιντ Μπλουμ, επικεφαλής για τη στρατηγική στις αγορές συναλλάγματος του ομίλου HSBC, βρέθηκε την περασμένη Δευτέρα στην Αθήνα. Παρουσίασε σε ελληνικά τραπεζικά στελέχη το «πού πάει η κατάσταση». Ο ίδιος πιστεύει ότι τα όποια κέρδη είναι δύσκολο να διατηρηθούν υπό αυτές τις συνθήκες και φαίνεται ότι συμφωνεί με όσους ισχυρίζονται ότι δεν θα υπάρξουν νικητές από τον πόλεμο αυτόν. Σύμφωνα με άλλους αναλυτές, μέχρι να λήξει ο πόλεμος, μάλλον οι πιο κερδισμένοι θα είναι οι επενδυτές που θα αναζητούν ευκαιρίες και που γνωρίζουν καλά τους κανόνες του παιχνιδιού.

Για παράδειγμα, η παρενέργεια του πληθωρισμού που προκαλείται από τις υποτιμήσεις νομισμάτων έρχεται με καθυστέρηση 6 - 12 μηνών. Οπότε, στο διάστημα αυτό ευνοούνται οι επενδύσεις σε μέταλλα, πρώτες ύλες κ.λπ. Ο Μπλουμ θεωρεί ότι το επόμενο διάστημα αναμένεται άνοδος των ισοτιμιών για το δολάριο Αυστραλίας, την κορόνα Νορβηγίας και το δολάριο Νέας Ζηλανδίας. Αντίθετα, περιμένει υποτίμηση στο γιεν, το ελβετικό φράγκο, το αμερικανικό δολάριο και τη λίρα Αγγλίας.

Le Monde / Της Sylvie Kauffman


... είναι άρρωστη και η κατάσταση θα επιδεινωθεί κι άλλο προτού αρχίσει να βελτιώνεται. Η ευρωζώνη μπορεί να μη διαλύθηκε πέρυσι, αλλά η κάθοδός της στην κόλαση θα συνεχιστεί. Το δημοσιονομικό βάραθρο μπορεί να αποφεύχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το πρόβλημα με το όριο του χρέους θα εμφανιστεί και πάλι σε δύο μήνες. Στο μεταξύ, η Ασία ανεβαίνει, ανεβαίνει, ανεβαίνει...


Αυτή...
... είναι η εικόνα του κόσμου, σύμφωνα με τους περισσότερους αναλυτές. Υπάρχουν όμως - ευτυχώς - και κάποιοι που είναι περισσότερο αισιόδοξοι. Οπως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ιμπέρ Βεντρίν, για παράδειγμα, που σε άρθρο του τον περασμένο μήνα στο αμερικανικό περιοδικό «Foreign Policy» αναφερόταν στην περίφημη φράση του Φραγκλίνου Ρούzβελτ: «Η παρακμή είναι μια επιλογή: το μόνο που πρέπει να φοβόμαστε είναι τον ίδιο τον φόβο». Η παγκοσμιοποίηση ξεκίνησε από τη Δύση και ήταν μια τόσο ιδιοφυής εφεύρεση ώστε όλος ο κόσμος προσπάθησε να την αξιοποιήσει προς όφελός του. Το αποτέλεσμα είναι να απειλείται σήμερα η κυριαρχία της Δύσης. «Δεν υπάρχει ούτε μία πλευρά της δυτικής κυριαρχίας που οι αναδυόμενες χώρες να μην είναι διατεθειμένες να αμφισβητήσουν», σημειώνει ο Βεντρίν. Πρέπει λοιπόν να πέσουμε στη μελαγχολία και στην απαισιοδοξία; Οχι, απαντά ο Βεντρίν, που θαυμάζει την αισιοδοξία των Αμερικανών. «Οι δυτικές χώρες εξακολουθούν να έχουν σημαντικά πλεονεκτήματα και η μετεωρική άνοδος των χωρών του αναπτυσσόμενου κόσμου δεν μπορεί να συγκαλύψει τις αδυναμίες τους».

Ο κόσμος...
... τον οποίο φαντάζεται ο Βεντρίν δεν θα είναι ασφαλώς ένας κόσμος που θα διαμορφώνεται μόνο από τη Δύση, ούτε όμως ένας κόσμος όπου η Κίνα θα πάρει τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών ως κυρίαρχης δύναμης. «Ο μετααμερικανικός κόσμος δεν είναι προ των πυλών», προβλέπει ο πρώην υπουργός. «Αυτό που θα καθορίσει την παγκόσμια πολιτική είναι ο ανταγωνισμός». Και για να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε ένα αβέβαιο περιβάλλον οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη όχι μόνο πρέπει να επενδύσουν σε μια ανάπτυξη σε υγιείς βάσεις και να επανανομιμοποιήσουν τη δημοκρατική διαδικασία, αλλά και να δράσουν από κοινού. Αντίστοιχες είναι και οι προβλέψεις του αμερικανικού ιδρύματος National Intelligence Council: μπορεί το 2030 η Κίνα να είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και η Ασία να ξεπεράσει τις δυτικές χώρες στον στρατιωτικό και στον οικονομικό τομέα, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διατηρήσουν τη θέση του «πρώτου μεταξύ ίσων».

Το NIC προβλέπει επίσης ότι οι μεσαίες τάξεις θα γίνουν στις περισσότερες χώρες του κόσμου ο σημαντικότερος οικονομικός και κοινωνικός τομέας. Με άλλα λόγια, για πρώτη φορά στην Ιστορία οι περισσότεροι κάτοικοι του πλανήτη θα ανήκουν το 2030 στις μεσαίες τάξεις και όχι πια στις φτωχές τάξεις, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα. «Και αυτή η αλλαγή θα είναι τεκτονική».

Γιατί...
... αυτή η αλλαγή είναι τόσο σημαντική; Επειδή οι μεσαίες τάξεις στις αναδυόμενες χώρες έχουν τις ίδιες επιδιώξεις με τις μεσαίες τάξεις στη Δύση.

του Michael Ivanovitch Οι ηγέτες της ευρωζώνης δεν έχουν κάνει τίποτα για να ενισχύσουν την νομισματική ένωση και να αποτρέψουν μια ακόμα εξουθενωτική, και ίσως τελειωτική, κρίση στο μέλλον. Οι αναταράξεις στις αγορές που προκλήθηκαν από την επικείμενη πτώση της «τεχνοκρατικής» κυβέρνησης της Ιταλίας, και μια πιθανή επιστροφή του Σίβλιο Μπερλουσκόνι, δείχνουν ότι η μοναδική προστασία από το υπόλοιπο αυτής της κρίσης και από μια οποιαδήποτε μελλοντική κρίση, εξακολουθούν να είναι οι κινήσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η μεγάλη επιτυχία της Ευρώπης το 2012 ήταν να αποφύγει να γίνει άλλη μία αποτυχημένη νομισματική ένωση. Οι δράσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Mario Draghi συγκεκριμένα εμπόδισαν την κατάρρευση της αγοράς και εξαγόρασαν χρόνο για τους Ευρωπαίους ηγέτες ώστε να υλοποιήσουν τις πολιτικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις τους. Αλλά μήπως οι πολιτικοί ηγέτες επιλέξουν και πάλι τις πρόχειρες λύσεις αντί μια κοινή αποτελεσματική στρατηγική;

Σίγουρα, λίγοι οραματίστηκαν τον βαθμό συμβιβασμού και ενσωμάτωσης που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη. Αλλά η πραγματική έκπληξη ήταν η δημιουργικότητα της ΕΚΤ στο σχεδιασμό τρόπων για να αποφευχθεί η ξαφνική χρεοκοπία τραπεζών και κρατών. Αν και χρειάζεται πλέον φοβερή πειθαρχία για να μάθει κανείς όλα τα νέα τα ακρωνύμια που δημιουργήθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια, τα LTRO (μακροπρόθεσμη λειτουργία αναχρηματοδότησης) και τα OMT (οριστικές νομισματικές συναλλαγές) θα μείνουν στην ιστορία ως τα δίδυμα μπαζούκας της ΕΚΤ.

Παρ' όλα αυτά, τα μπαζούκας μπορεί να κερδίζουν μάχες, όχι και πολέμους όμως. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στον τομέα των οικονομικών, διότι οι αγορές, οι πολιτικοί και οι πολίτες καλούνται να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Η επιτυχία του 2012 ήταν ότι τερματίστηκε η οξεία φάση της κρίσης. Αλλά  τα χρόνια χαρακτηριστικά της παραμένουν.

Φυσικά, οι κεφαλαιαγορές έχουν εκ νέου ανοίξει για μεγάλες εταιρείες και πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες. Η Ευρώπη αισθάνεται καλύτερα. Αλλά δεν είναι πολύ σοφό να κρίνουμε την οικονομική υγεία σε σχέση με το κόστος δανεισμού, το οποίο μπορεί να αλλάξει απότομα. Μαζί με άλλες κεντρικές τράπεζες, η ΕΚΤ έχει εξασφαλίσει ότι οι οποιεσδήποτε αμφιβολίες περί φερεγγυότητας έχουν προσωρινά καταλαγιάσει λόγω της αυξημένης ρευστότητας.

Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου ορίσαν το όραμα που περιέγραψε ο Draghi τον περασμένο Ιούλιο. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες απέρριψαν ακόμη και τον περιορισμένο επιμερισμό δημοσιονομικού κινδύνου, με τη μορφή συμβάσεων ανεργίας ορισμένου χρόνου.

Οι πιο φερέγγυες ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια νομισματική ένωση μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν κάθε μέλος δεσμευτεί έναντι υπεύθυνων μακροοικονομικών πολιτικών που θα αποτρέπουν τη συσσώρευση των ανισορροπιών. Υπάρχει μια ισχυρή λογική σε αυτό το επιχείρημα, δεδομένου ότι μια ένωση στην οποία σε ορισμένα κράτη «οι φορολογούμενοι πληρώνουν πάντα για τους άλλους» δεν μπορεί να αντέξει πολιτικά.

Παρ 'όλα αυτά, σε έναν κόσμο γρήγορων και δωρεάν ροών κεφαλαίου, οι ηγέτες της Ευρώπης δεν κατάφεραν να συνειδητοποιήσουν ότι οι μηχανισμοί ελέγχου δεν μπορεί να αποτρέψουν την συσσώρευση των ανισορροπιών.

Αυτό το όραμα προβλέπει ελάχιστες δημοσιονομικές μεταβιβάσεις για να αμβλυνθούν οι ασύμμετρες επιπτώσεις των κοινών διαταραχών. Αντ' αυτού, μια ομάδα ρυθμιστικών αρχών στη Φρανκφούρτη και οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες θα εντοπίζουν τις ανισορροπίες πριν εξελιχθούν.

Για την περιφέρεια της Ευρώπης, η μινιμαλιστική προσέγγιση της δημοσιονομικής ενοποίησης σημαίνει ένα πράγμα: σε κάθε χώρα δημόσιο και ιδιωτικό χρέος θα πρέπει να μειωθούν σε επίπεδα που να συνδέονται με τις ΑΑΑ οικονομίες, επειδή η εξωτερική χρηματοδότηση για συνεχιζόμενες ανισορροπίες δεν μπορεί να εξασφαλιστεί επ'άπειρο.

Οι οξείες κρίσεις σπάνια παράγουν πολιτικά κινήματα που απαιτούν αλλαγή. Αντίθετα, ο φόβος κυριαρχεί και το status quo - σε αυτή την περίπτωση, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση - νικάει, όπως γίνεται από το 2010 στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ολλανδία. Είναι η χρόνια φάση της κρίσης που φέρνει την αλλαγή, καθώς ο φόβος δίνει τη θέση του στην οργή και η πολιτική κινείται στα άκρα.

Η Ιαπωνία μπορεί να φαίνεται να παρέχει ένα αντι-παράδειγμα. Η χώρα βρίσκεται σε μια χρόνια κατάσταση για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, αλλά χρειάστηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες για να φύγει το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα από την εξουσία (και τώρα επέστρεψε).

Ωστόσο, η μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ιαπωνίας ήταν σταδιακή και, το σημαντικότερο, η ανεργία παρέμεινε κάτω του 5,5%, σε σύγκριση με το 20% μέσο όρο στις πέντε χειρότερες οικονομίες της Ευρώπης.

Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη δυσφορία της Ιαπωνίας βρίσκεται στην απροθυμία των πολιτικών της από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 να αντιμετωπίσουν έναν τραπεζικό τομέα φορτωμένο με τοξικά χρέη ακινήτων. Το δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι η ταχεία διάγνωση και θεραπεία δείχνει σε μεγάλο βαθμό αν μια χώρα μετά τη έξοδο από την οξεία φάση της κρίσης θα οδηγηθεί σε μια παρατεταμένη φάση ταχεία ή θα επιστρέψει στην  υγιή ανάπτυξη.

Αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να επαναληφθεί στην Ευρώπη. Η χρόνια προσαρμογή δεν είναι βιώσιμη, δεδομένου ότι κατά τόπους η ανεργία έχει υπερβεί το 20% και ότι ο δανειστής έσχατης ανάγκης, περιορίζεται από τις προτιμήσεις των μελών του.

Η συνταγή είναι σαφής: φτιάξτε τις τράπεζες, μοιράστε το βάρος των λαθών του παρελθόντος μεταξύ των χωρών, και αντικαταστήστε το OMT με ένα ισοδύναμο όπλο, μετατέποντας τον ESM σε ένα ταμείο διάσωσης που μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα μεγάλα και μικρά. Η προγραμματισμένη μετάβαση σε ένα καθεστώς 'διάσωσης' και για τους ιδιώτες πιστωτές και η πολιτική αποδοχή της κρατικής χρεωκοπίας θα δώσουν κατά πάσα πιθανότητα ένα τέλος στη δημοσιονομική ασωτία.

Αλλά το έπος της Ευρώπης δεν θα τελειώσει εκεί. Έχοντας δραπετεύσει την οργή των αγορών, οι πολιτικοί θα την αντιμετωπίσουν τώρα από τους ψηφοφόρους τους.

Για άλλη μια φορά το γερμανικό κοινοβούλιο δεν ενέκρινε την επικύρωση της διακρατικής συμφωνίας για την αναδρομική φορολόγηση καταθέσεων που διατηρούν Γερμανοί πολίτες σε ελβετικές τράπεζες την τελευταία δεκαετία. Αυτή η εξέλιξη ενδιαφέρει και την Ελλάδα, η οποία ήθελε να ακολουθήσει την ίδια πεπατημένη για να αποκομίσει έσοδα από τις ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία.

Η συμφωνία Γερμανίας - Ελβετίας έπρεπε για να ενεργοποιηθεί να επικυρωθεί πρώτα από τα δύο σώματα του γερμανικού κοινοβουλίου, την Μπούντεσταγκ και την Μπούντεσρατ.

Οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι, που διαθέτουν την πλειοψηφία στην Άνω Βουλή (Μπούντεσρατ) διαφώνησαν στις 23 Νοεμβρίου με τη συνθήκη θεωρώντας ότι είναι πολύ ήπια απέναντι σε όσους φοροδιαφεύγουν.

Μετά το αδιέξοδο συγκλήθηκε μια κοινοβουλευτική επιτροπή διαμεσολάβησης, η οποία διαβουλευόταν για περίπου δυο μήνες, αλλά προχθές ανακοίνωσε πως απέτυχε να καταλήξει σε συμβιβαστική λύση.

Σημειώνεται πως στις 9 Νοεμβρίου το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών είχε ανακοινώσει πως συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής και της ελβετικής κυβέρνησης για την επίτευξη συμφωνίας, που θα αφορά τις καταθέσεις Ελλήνων σε ελβετικές τράπεζες.

Σύμφωνα με εκείνη την ανακοίνωση πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις στα ζητήματα υπό συζήτηση με γοργούς ρυθμούς, έτσι ώστε να έχουμε τελικό κείμενο συμφωνίας με βάση τα αντίστοιχα κείμενα που έχουν υπογράψει άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με γνώμονα την προστασία του εθνικού συμφέροντος.

Ο ελληνικός λαός είναι ο τέταρτος πιο δυστυχισμένος στον κόσμο, σύμφωνα με τον δείκτη δυστυχίας που υπολογίζει το πρακτορείο Bloomberg. 

Ο δείκτης βασίζεται στο ποσοστό ανεργίας που υπάρχει σε μία χώρα, συν το ποσοστό του πληθωρισμού. Προσθέτοντας αυτά τα δύο στοιχεία προκύπτει ένα νούμερο το οποίο δείχνει πόσο δύσκολη είναι η ζωή για τους κατοίκους μιας χώρας. Στην πρώτη θέση του δείκτη δυστυχίας βρέθηκε, τον Δεκέμβριο του 2012, η Ισπανία και ακολουθεί πολύ κοντά η Νότιος Αφρική.

Η Κροατία και η Ελλάδα βρίσκονται λίγο πιο πίσω, στην τρίτη και τέταρτη θέση, ενώ με παραπλήσιο σκορ στην πέμπτη θέση συναντάμε τη Βενεζουέλα. Στην έκτη θέση, αλλά πολύ πιο κάτω στη βαθμολογία, έρχεται η Αργεντινή και ακολουθούν με μικρή διαφορά στη βαθμολογία η Πορτογαλία, η Σλοβακία και η Αίγυπτος. Λίγο πιο κάτω στη βαθμολογία και στη δέκατη θέση συναντάμε την Ιρλανδία.

Ο δείκτης δυστυχίας πρωτοεμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 και στην απλούστερη μορφή του περιλαμβάνει μόνο τα στοιχεία για ανεργία και πληθωρισμό. Σύμφωνα με μελέτες, το ποσοστό ανεργίας διαδραματίζει πολύ σημαντικότερο ρόλο από το ποσοστό του πληθωρισμού, καθώς οι οικονομολόγοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το να είναι κανείς άνεργος του προκαλεί πολύ μεγαλύτερη στενοχώρια από το να χάνει σταδιακά το εισόδημά του εξαιτίας του πληθωρισμού.

Σίγουρα τα προβλήματα ανεργίας και οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα τελευταία χρόνια οι Ελληνες και οι Ισπανοί είναι πολύ σημαντικά, ωστόσο μάλλον δεν μπορούν να συγκριθούν με τα προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν πολλοί άλλοι λαοί, όπως οι Αιγύπτιοι, που εκτός από την οικονομική ανέχεια έχουν να αντιμετωπίσουν και την πλήρη κατάρρευση του κράτους τους.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθαρίζει τη θέση του και αποκλείει μετεκλογική συνεργασία με ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ

Η όψιμη… εξομολόγηση του Τόμσεν (και άλλων ευυπόληπτων στελεχών του ΔΝΤ) για τα λάθη (τους) στους υπολογισμούς των παραμέτρων του προγράμματος για την ελληνική «διάσωση» θα είχε ένα νόημα αν στόχος αυτών των… τύπων ήταν πράγματι η διάσωση της χώρας. Όμως, λάθη επαναλαμβανόμενα τόσες πολλές φορές σε τόσες γωνιές του πλανήτη μάλλον με καλά σχεδιασμένα σχέδια μοιάζουν. Εκτός κι αν όλα αυτά τα ευαγή ιδρύματα διοικούνται και στελεχώνονται από βλάκες…

Πιθανότατα η εξήγηση αυτών των λαθών να βρίσκεται πίσω από τον σαφή αλλά καλυμμένο στόχο όλων αυτών των «ανθρωπιστικών» επιδρομών των κομάντο του διεθνούς τοκογλυφικού/χρηματοπιστωτικού συστήματος, που δεν είναι άλλος από τη λεηλασία ολόκληρων κρατών και των λαών τους. Αν θεωρήσουμε ότι αυτός ακριβώς είναι ο στόχος του τριμερούς οικονομικού ελέγχου που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, πραγματικά δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος λάθος στη συνταγή την οποία εφαρμόζουν οι διασώστες.

Εξ άλλου, όπως έχει… αυτοβιογραφηθεί ο Τζον Πέρκινς στο βιβλίο του («Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» από τις εκδόσεις Αιώρα) «οι Οικονομικοί Δολοφόνοι είναι υψηλόμισθοι επαγγελματίες που εξαπατούν χώρες σε όλο τον κόσμο, αποσπώντας τους ποσά που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα μέσα που χρησιμοποιούν για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι μεταξύ άλλων οι οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, οι νοθευμένες εκλογές, η εξαγορά συνειδήσεων, ο εκβιασμός, το σεξ και οι πολιτικές δολοφονίες».

Σας θυμίζουν μήπως κάτι (και κάποιους) όλα αυτά;

Στο στόχαστρο τους βάζουν ξανά την Ελλάδα ορισμένοι κύκλοι στην Τουρκία διοχετεύοντας σε μικρή - ευτυχώς - μερίδα του τουρκικού τύπου ότι  ο βομβιστής  αυτοκτονίας, μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης  DHKP-C, είχε δήθεν εκπαιδευτεί σε στρατόπεδο στο Λαύριο και ότι πήγε στην Τουρκία από την Ελλάδα! Και αυτό όταν οι περισσότερες εφημερίδες - βάσει και των σχετικών πληροφοριών-  γράφουν ότι προερχόταν από την Γερμανία όπου ήδη η Άγκυρα ψάχνει τυχόν διασυνδέσεις του  μέσω διακρατικής συνεργασίας!

Όπως είναι φυσικό ο τουρκικός  τύπος  δίνει ευρεία δημοσιότητα   στην επίθεση στην αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα που είχε ως συνέπεια να χάσουν την ζωή τους η «ζωντανή βόμβα» και ο Τούρκος άνδρας ασφάλειας της αμερικανικής Πρεσβείας.. Για τον βομβιστή αυτοκτονίας Ετσεβίτ Σανλί μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP-C  η Hurriyet, όπως και άλλες εφημερίδες, αναφέρουν ότι έγινε γνωστό ότι είχε περάσει παράνομα πριν μερικές μέρες στην Τουρκία από την Γερμανία και ότι γίνονται έρευνες για να διαπιστωθεί με ποιους συναντήθηκε. Επίσης εστάλη κατεπείγον μήνυμα από το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών  στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών για την διαπίστωση των διασυνδέσεων  του Σανλί στην Γερμανία.

Ο Σανλί είχε αποφυλακιστεί το 2001 επειδή έπασχε από την ασθένεια Wernicke Korsakoff. Ο ίδιος είχε λάβει μέρος στην επίθεση που είχε γίνει με ρουκετοβόλο το 1997 στο κτήριο της Διεύθυνσης Ασφάλειας Κωνσταντινούπολης και στην Λέσχη Χαρμπιγιέ της Κωνσταντινούπολης. Ο Σανλί είχε λάβει μέρος και στην απεργία πείνας αργότερα, το 2000 που είχε γίνει.

Η Haberturk στο  δημοσίευμά της σημειώνει ότι ο Σανλί το 2009 ήταν υπεύθυνος της οργάνωσης DHKP-C στο Βερολίνο και στην συνέχεια έγινε υπεύθυνος της οργάνωσης στην Κολωνία. Η εφημερίδα σημειώνει ότι ο Σανλί έκανε είσοδο στην Τουρκία από την Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο. Αυτή είναι η πρώτη έμμεση αναφορά στην Ελλάδα - ακολουθούν ωστόσο άλλες με τις προπαγανδιστικές ψευδείς αναφορές περί ...στρατοπέδου στο Λαύριο κλπ. με ορισμένες από αυτές να έχουν και αντιφάσεις μεταξύ τους! Βασικό μοτίβο το ...Λαύριο, για το οποίο εδώ και μερικούς μήνες γράφουν συνεχώς χωρίς στοιχεία και έχει αναδείξει το OnAlert!

Η Yeni Safak στο σχετικό δημοσίευμα της αναφέρεται και αυτή στην περίπτωση των 15 υπόπτων μελών της οργάνωσης για τους οποίους γράφει ότι διαπιστώθηκε πως έμειναν για κάποιο διάστημα σε 5 διαφορετικές χώρες και ότι οι χώρες αυτές είναι η Ελλάδα, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Αυστρία και η Συρία. Η εφημερίδα τονίζει και αυτή πως ο δράστης της επίθεσης Ετσεβίτ Σανλί είχε έρθει- προσέξτε-  από την Γερμανία. Περί διαμονής του δράστη στην Γερμανία - με έμμεση αναφορά στην Ελλάδα- κάνει λόγο και η Zaman που αναφέρει σχετικά  ότι η Γενική Διεύθυνση Ασφάλειας με Έκθεση της έναντι πιθανών επιθέσεων, είχε προειδοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες όπως και  ότι από τα 15 αυτά άτομα, τα 8 είχαν εκπαιδευτεί στην Ελλάδα, οι 4 από τους 7 τρομοκράτες βρίσκονται στην Γερμανία, ο ένας στην Συρία και οι δύο  στο Βέλγιο. Στην Έκθεση είχε αναφερθεί τα ονόματα αυτών που βρίσκονται στην Γερμανία και μεταξύ των ονομάτων αυτών ήταν -προσέξτε- και το όνομα του Ετσεβίτ Σανλί.

H Taraf σε σχετικό δημοσίευμά της αναφέρει ότι οι τουρκικές αρχές είχαν εντοπίσει 15 μέλη του DHKP-C τα οποία ετοιμάζονταν για νέες επιθέσεις που θα προκαλούσαν θόρυβο. Η τουρκική Ασφάλεια είχε εντείνει τις εργασίες της για την εξακρίβωση των 15 υπόπτων που θα προέβαιναν σε επιθέσεις και οι οποίοι φέρονταν να είχαν εκπαιδευτεί - σ.σ προφανώς όλοι - σε όπλα, βόμβες στο στρατόπεδο του Λαυρίου στην Ελλάδα. Τονίζεται στην εφημερίδα πως μεταξύ των 15 ήταν και ο Ετσεβίτ Σανλί ο οποίος  έγινε γνωστό - προσέξτε - ότι ζούσε στην Γερμανία.

Η εφημερίδα Bugun στο δημοσίευμα σχετικά με τον Ετσεβίτ Σανλί αναφέρει ότι όταν άρχισαν οι απεργίες πείνας ήταν στις φυλακές Ουμρανιέ και τότε προσεβλήθη από την ασθένεια Wernicke Korsakoff. Τότε, το 2002, αποφυλακίστηκε για ένα 6μηνο για θεραπεία. Ο Σανλί για τον οποίο από τότε ελήφθη απόφαση για σύλληψη, είχε μεταβεί, υποστηρίζει χωρίς στοιχεία η εφημερίδα, στο ...στρατόπεδο του DHKP-C στο Λαύριο όπου έτυχε εκπαίδευσης και συμπεριελήφθη στον κατάλογο αυτών που μπορεί τελικά να γίνουν «ζωντανές βόμβες». Η εφημερίδα γράφει ότι δεν έγινε γνωστό πότε ο Σανλί εισήλθε στην Τουρκία. Να σημειωθεί ότι η ακροδεξιά εφημερίδα Bugün και πριν λίγο καιρό είχε επιχειρήσει να μπλέξει το Λαύριο, ισχυριζόμενη - με τίτλο «η συμφωνία προδοσίας του Λαυρίου» -  πως η οργάνωση DHKP-C «έχει υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες!» Η τουρκική εφημερίδα ισχυριζόταν τότε πως «η συμφωνία προβλέπει την εκπαίδευση των μελών της οργάνωσης στο κέντρο εκπαίδευσης στο Λαύριο''.

Αντίθετα απολύτως βέβαιη ότι ότι ο δράστης πήγε στην Τουρκία από την Ελλάδα - και μάλιστα από το Λαύριο- εμφανίζεται η Star. Στο σχετικό δημοσίευμα αναφέρει συγκεκριμένα ότι ο Σανλί έγινε γνωστό ότι πριν από 10 μέρες ήρθε στην Τουρκία από το ...στρατόπεδο του Λαυρίου!


Είναι φανερό από τις τεράστιες αντιφάσεις ότι κάποιοι κύκλοι - δυστυχώς μέσα στις κρατικές δομές της γείτονος - διαρρέουν ψεύδη κατά της Ελλάδας αφού γνωρίζουν καλά και που ήταν ο δράστης (Γερμανία) και ότι στο Λαύριο δεν υπάρχει ...στρατόπεδο εκπαίδευσης... Τούρκων τρομοκρατών όπως ούτε στο Λουτράκι ή  στην ...Κινέτα και στο ...Δήλεσι, όπως είχαν αναφέρει άλλα ευφάνταστα  προβακατόρικα δημοσιεύματα για τα οποία υπήρξε και διάψευση από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών!

Εκπλήξεις φαίνεται ότι αντιμετωπίζουν πλέον οι γαλλικές δυνάμεις στο Μάλι που μάχονται τους ισλαμιστές αντάρτες, με αποτέλεσμα παρά τη γενική αίσθηση της ταχείας επικράτησης, η πιθανότητα παγίδευσης για μεγάλο χρονικό διάστημα στην περιοχή, εμφανίζεται ιδιαίτερα αυξημένη.

Μετά την ταχεία αναδίπλωσή τους αφού προφανώς και δεν μπορούσαν να τα βάλουν σε ανοιχτό τερέν με τον καλά εξοπλισμένο και με αεροπορική υποστήριξη γαλλικό Στρατό, οι ισλαμιστές αντάρτες κινήθηκαν προς τα σύνορα με την Αλγερία σε ορεινούς όγκους όπου έχουν οργανωμένα κρησφύγετο με πολλές προμήθειες σε όπλα, καύσιμα και τρόφιμα. Αυτό δείχνει ότι προετοιμάζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα προτού ξεκινήσουν τις επιχειρήσεις, ενώ είχαν λάβει σοβαρά υπόψη το ενδεχόμενο διεθνούς επέμβασης. 


Εντυπωσιακός για τα δεδομένα της περιοχής είναι και ο εξοπλισμός που διαθέτουν (έχουν αποσπάσει και διαθέτουν, όπα και από το οπλοστάσιο της Λιβύης) και περιλαμβάνει από φορητό οπλισμό, μέχρι αντιαρματικούς πυραύλους, αλλά και πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών εγκατεστημένους επί οχημάτων.

Είναι προφανές ότι εάν έχουν την πολυτέλεια του να παραμένουν εκεί ασφαλείς και να κερδίζουν χρόνο, σταδιακά το πρόβλημα θα γυρίσει στην πλευρά των Γάλλων που γνωρίζουν, ότι εάν επιχειρήσουν να τους καταδιώξουν στα ορεινά μέρη όπου κρύβονται, θα πληρώσουν βαρύ φόρο αίματος. Την ίδια στιγμή η όποια σκέψη συναλλαγής και διαπραγματεύσεων με τους Τουαρέγκ στη χώρα, συναντά μεγάλες δυσκολίες, λόγω της σφοδρής αντίδρασης της πλειοψηφίας του λαού στο Μάλι…

Η υπόθεση όλο και περισσότερο θυμίζει το τουρκικό στρατιωτικό αδιέξοδο στον πόλεμο με τους μαχητές του PKK και τις επιχειρήσεις που διεξάγουν στην οροσειρά Καντίλ οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις, έχοντας θυσιάσει ουκ ολίγους από τους πιο εκπαιδευμένους και αξιόμαχους στρατιώτες της…

by AVIEZER TUCKER


Ο ενεργειακός χάρτης του κόσμου επανασχεδιάζεται- και κατά συνέπεια η παγκόσμια γεωπολιτική τάξη παραπαίει. Κινούμαστε μακριά από έναν κόσμο κυριαρχούμενο από λίγους μεγαλο- προμηθευτές ενέργειας, όπως η Ρωσία, η Σαουδική Αραβία και η Βενεζουέλα, προς εκείνον τον κόσμο στον οποίο οι περισσότερες χώρες έχουν κάποιους εγχώριους πόρους για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών τους και μπορούν να εισαγάγουν την υπόλοιπη ενέργεια από γειτονικούς τους προμηθευτές. Αυτός ο νέος κόσμος θα διαθέτει σημαντικά χαμηλότερες τιμές ενέργειας και η γεωπολιτική με τη σειρά της θα εξαρτάται λιγότερο από το πετρέλαιο και τι φυσικό αέριο. Μέσα στα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια, τα καθεστώτα που εξαρτώνται από τις εξαγωγές ενέργειας θα δουν την δύναμή τους να μειώνεται. Δεν θα είναι πλέον σε θέση να κερδίζουν τεράστια ποσά από πωλήσεις ενέργειας, να λειτουργούν ως πάτρωνες και να προβάλλουν ισχύ στο εξωτερικό, και θα πρέπει να φορολογήσουν τους πολίτες τους.

Η επανάσταση στην μη συμβατική παραγωγή ενέργειας προέρχεται από τεχνολογίες που κάνουν τις γεωτρήσεις και την εξόρυξη από υπόγειους σχηματισμούς σχιστόλιθου όλο και πιο εύκολες και φθηνές. Μια διαδικασία τεχνολογικής αιχμής, η υδραυλική διάρρηξη περιλαμβάνει την έγχυση ενός μίγματος άμμου, χημικών και είτε νερού είτε ζελέ ή υγροποιημένων αερίων του θερμοκηπίου σε σχιστολιθικά πετρώματα, με σκοπό την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Παρά το γεγονός ότι αυτή η τεχνική ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1948, μόνο πρόσφατα δημιουργήθηκαν άλλες τεχνολογίες που θα την καταστήσουν εμπορικά βιώσιμη. (Μια τέτοια διαδικασία, οι οριζόντιες γεωτρήσεις, επιτρέπουν στους επιχειρηματίες να εκμεταλλευτούν τα ρηχά, αλλά μεγάλα αποθέματα με αξιοσημείωτη ακρίβεια).

Η υδραυλική διάρρηξη έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια. Αλλά το αποτέλεσμα - ένα εντυπωσιακό πλεόνασμα φυσικού αερίου στις Ηνωμένες Πολιτείες - είναι ήδη εμφανές. Η τιμή του φυσικού αερίου στην χώρα έχει βυθιστεί στο ¼ της τιμής που είχε το 2008. Η χαμηλή τιμή οδήγησε σε αλλαγές σε όλη την οικονομία των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της προβλεπόμενης απόσυρσης του 1/6 της αμερικανικής δυναμικότητας παραγωγής άνθρακα μέχρι το 2020, της μετατροπής εκατοντάδων χιλιάδων οχημάτων από βενζινοκίνητα σε αεριοκίνητα, καθώς και την κατασκευή και τον επαναπατρισμό από την Κίνα εργοστασίων χημικών, πλαστικών και λιπασμάτων, που χρησιμοποιούν φυσικό αέριο τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως καύσιμο. Μέχρι το 2025, η εταιρεία επαγγελματικών υπηρεσιών Pricewaterhouse Coopers προβλέπει ότι οι βιομηχανίες έντασης ενέργειας θα δημιουργήσουν 1.000.000 νέες θέσεις εργασίας για τους Αμερικανούς.

Εν τω μεταξύ, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν όλο και πιο συχνά καινοτόμες τεχνολογίες ενέργειας για την εξαγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου, «σφικτού» πετρελαίου και μεθανίου από στρώματα άνθρακα. Κατά συνέπεια, το μερίδιο της κατανάλωσης πετρελαίου των ΗΠΑ που εισάγεται από το εξωτερικό έχει μειωθεί σημαντικά, περίπου από 60% το 2005 σε λιγότερο από 45% φέτος. Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να μειώνεται, μέχρι η χώρα ή τουλάχιστον η Βόρεια Αμερική να είναι ενεργειακά αυτάρκης.

Τα οικονομικά και γεωπολιτικά κύματα θα γίνουν αισθητά σε όλον τον κόσμο. Η μείωση της ζήτησης στις Ηνωμένες Πολιτείες για υγροποιημένο φυσικό αέριο, εισαγωγές πετρελαίου και εγχώριο άνθρακα, μειώνουν ήδη τις παγκόσμιες τιμές για αυτά τα προϊόντα. Ως αποτέλεσμα, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν μια ισχυρότερη θέση στις αναδιαπραγματεύσεις σχετικά με τις εισαγωγές φυσικού αερίου με την Ρωσία, από την οποία λαμβάνουν το ¼ της συνολικής προσφοράς της. Η πρωτόγνωρη αυτή δύναμη ίσως ενθάρρυνε την Ευρωπαϊκή Ένωση να αρχίσει μια έρευνα τον Σεπτέμβριο, για ένα πιθανό κύκλωμα καθορισμού των τιμών από την Gazprom, τον ρωσικό ενεργειακό γίγαντα. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν διαπραγματευτεί λιγότερες μακροπρόθεσμες συμβάσεις φυσικού αερίου με την Ρωσία, στην οποία η συμφωνημένη τιμή για το φυσικό αέριο συνδέεται με εκείνη του πετρελαίου – τι είδος που ευνοεί η Gazprom. Αντ΄ αυτού επιλέγουν τις αγορές spot - βραχυπρόθεσμες αγορές που βασίζονται στις τιμές της αγοράς - με την προσδοκία να αυξηθεί η προσφορά και να πέσουν οι τιμές. Η Ρωσία έχει ήδη χορηγήσει σε ορισμένες χώρες έκπτωση περίπου 10% στις ισχύουσες συμβάσεις.

Μέχρι πρόσφατα, η Gazprom ήταν αρνητική σχετικά με την επανάσταση του σχιστολιθικού αερίου, υποστηρίζοντας ότι η μη συμβατική τεχνολογία του φυσικού αερίου δεν ήταν εμπορικά βιώσιμη και ότι θέτει σε σοβαρούς κινδύνους το περιβάλλον. Δεδομένου ότι η Ρωσία κερδίζει πλέον τα περισσότερα από τα ομοσπονδιακά έσοδά της από τις εξαγωγές ενέργειας- περίπου το 60% σύμφωνα με τις περισσότερες εκτιμήσεις- η μείωση των πωλήσεων φυσικού αερίου θα ήταν πολιτικά καταστροφική. Τόσο η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όσο και η πτώση του Ρώσου πρώην προέδρου Μπόρις Γέλτσιν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, συνέπεσαν με περιόδους χαμηλών τιμών ενέργειας. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο σημερινός πρόεδρος, γνωρίζει αυτήν την ιστορία πολύ καλά.

Το πρόβλημα είναι ότι όλες οι επιλογές του σ΄έναν κόσμο που κατακλύζεται από φθηνή ενέργεια είναι κακές. Το καθεστώς του θα μπορούσε να προσπαθήσει να διατηρήσει το μερίδιο αγοράς της Ρωσίας στην Ευρώπη, συνεχίζοντας να μειώνει τις τιμές, αλλά αυτό θα σήμαινε την εισροή σημαντικά χαμηλότερων εσόδων. Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα, τα περιθώρια κέρδους της Gazprom είναι χαμηλά. Δεδομένου ότι πουλάει το 60% του φυσικού αερίου της στην εγχώρια αγορά με ζημία [1], η Gazprom πρέπει να διατηρεί μεγάλα περιθώρια κέρδους στις ευρωπαϊκές εξαγωγές της, ώστε να παραμείνει στην ζωή. (Προς το παρόν, πουλάει φυσικό αέριο στην Ευρώπη με ένα περιθώριο κέρδους περίπου 66%).


Ο AVIEZER TUCKER είναι υποδιευθυντής του Ινστιτούτου Ενέργειας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν.

Απολαύστε μια εκπληκτική δεκάδα τερμάτων απ' όλο τον κόσμο στο βίντεο που ακολουθεί και δεν θα χάσετε!

Μια νέα μέθοδος θα βοηθήσει στον υπολογισμό της μάζας  γιγάντιων μελανών οπών

Νέο σύστημα μέτρησης του «βάρους» των μελανών οπών

Συμβουλές για την πρόληψη της πάθησης